Эрнст Майр: Эволюцияны зерттеген ғалымның өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Неміс-американдық эволюциялық биолог (1904–2005)

Лейди сыйлығы
Дарвин-Уоллес медалі
Дэниел Жиро Эллиот медалі
Ұлттық ғылым медалі
Линней медалі
Балзан сыйлығы
Дарвин медалі
ForMemRS (1988) – неміс-американдық эволюциялық биолог. Ол сонымен қатар белгілі таксоном, тропиктік зерттеуші, орнитолог, биология философы және ғылым тарихшысы болды. Оның еңбегі мендельдік генетиканың, систематиканың және дарвиндік эволюцияның қазіргі эволюциялық синтезіне, сондай-ақ биологиялық түрлер тұжырымдамасының дамуына үлкен үлес қосты. Чарльз Дарвин және басқалар бір ғана ортақ ата-тектен бірнеше түрдің пайда болуы мүмкін екенін болжаса да, бұл процестің механизмі түсініксіз болды, бұл түрлер мәселесін тудырды. Эрнст Майр бұл мәселеге түрлердің жаңа анықтамасымен келді. Ол өзінің «Систематика және түрлердің пайда болуы» (1942) атты кітабында түр – морфологиялық жағынан ұқсас жеке тұлғалардың ғана емес, сонымен қатар тек өздері арасында ғана көбейе алатын, басқаларын мүлдем қабылдамайтын топ екенін жазды. Түр ішіндегі популяциялар географиялық оқшаулану, тамақтану стратегиясы, жұптасу таңдауы немесе басқа факторлар арқылы оқшауланған жағдайда, олар генетикалық дрейф және табиғи іріктеу арқылы басқа популяциялардан ерекшелене бастайды, және уақыт өте келе жаңа түрге айналуы мүмкін. Ең маңызды және жылдам генетикалық өзгерістер өте кішкентай, оқшауланған популяцияларда (мысалы, аралдарда) жүзеге асады. Оның құстар бойынша жұмысына негізделген перипатриялық түрлену теориясы (аллопатриялық түрленудің одан да нақты түрі, оны ол дамытты) әлі де түрленудің басты механизмі ретінде қарастырылады және Найлс Элдредж бен Стивен Джей Гулд ұсынған тепе-теңдік теориясының теориялық негізі болды. Майр кейде қазіргі биология философиясын, әсіресе эволюциялық биологияға қатысты бөлігін ойлап тапқан деп есептеледі, ол физикадан ғылымға (табиғи) тарихты енгізу арқылы ерекшеленеді.

Өмірбаян

Майр Хелена Пузинелли мен Отто Майрдың екінші ұлы еді. Әкесі Вюрцбургте аудандық прокурор болған, бірақ табиғат тарихымен қызығып, балаларын далалық сапарларға алып шығарған. Майр Вюрцбургтегі жергілікті құстардың барлығын үлкен ағасы Оттодан үйренген. Ол сонымен қатар әуесқойларға арналған «Космос» табиғат тарихы журналына да қол жеткізді. Әкесі оның он үш жасқа толғанға дейін қайтыс болды. Содан кейін отбасы Дрезденге көшті, онда ол Дрезден Нойштадттағы Штаттсгимназияда оқыды және орта білімін аяқтады. 1922 жылдың сәуір айында, ол әлі де орта мектепте оқып жүрген кезде, жаңадан құрылған Саксония орнитологтар қауымдастығына қосылды. Ол онда Рудольф Циммерманмен танысты, ол оның орнитологиялық ұстазы болды. 1923 жылдың ақпан айында Майр орта мектеп емтиханын (Абитур) тапсырды, ал анасы оған бинокль сыйлады. 1923 жылдың 23 наурызында Морицбург көлдерінің бірінде, Фрауэнтейхте, ол қызыл қыртысты қаз деп анықтаған құсты көрді. Бұл түр 1845 жылдан бері Саксонияда көрінбеген еді, ал жергілікті клуб оның дұрыстығын талқылады. Клубтың мүшесі Раймунд Шелхер (1891–1979) Майрге Грайфсвальдқа бара жатқан жолында сыныптасы Эрвин Стресеманды көруді ұсынды, онда Майр медициналық білімін бастауға тиіс еді. Майр орнитологияға қызығушылық танытты және «Грайфсвальдты Балтық теңізінде орналасқандықтан таңдадым, себебі ол орнитологиялық тұрғыдан ең қызықты аймақта орналасқан» деді. 1925 жылы Стресеман оған медициналық білімінен бас тартуды, тіпті медицина факультетінен шығып, биология факультетіне түсуді және тропиктерге құс жинау сапарларына бару мүмкіндігімен Берлин мұражайына қосылуды ұсынды, егер ол 16 айда докторлық диссертациясын аяқтаса. Майр 1926 жылдың 24 маусымында 21 жасында Берлин университетінде доктор Карл Циммердің (толық профессор) жетекшілігімен орнитологиядан докторлық диссертациясын қорғады. 1 шілдеде ол мұражайда айлық 330,54 рейхсмарка жалақымен ұсынылған лауазымды қабылдады. 1927 жылы Будапештте өткен Халықаралық зоологиялық конгресте Стресеман Майрді банкир және натуралист Уолтер Ротшильдке таныстырды, ол одан өзінің және Нью-Йорктегі Америка табиғи тарих мұражайының атынан Жаңа Гвинеяға экспедиция жүргізуді сұрады. Жаңа Гвинеяда Майр бірнеше мың құс терісін жинады (өмірінде 38 жаңа құс түрін ашты) және сонымен қатар 38 жаңа орхидея түріне ат қойды. Жаңа Гвинеяда болған кезінде ол Уитнидің Оңтүстік теңіз экспедициясына Соломон аралдарына шақырылды. Сондай-ақ, Жаңа Гвинеяда ол Финшхафен ауданындағы лютеран миссионерлері Отто Тиле мен Кристиан Кейзерге барды. Ол меймандарымен сөйлескен кезде Герман Детзнердің танымал кітабындағы қарама-қайшылықтарды анықтады. Ол 1930 жылы Германияға оралды. Майр 1931 жылы Америка Құрама Штаттарына Америка табиғи тарих мұражайында кураторлық лауазымға орналасты. Ол онда Уолтер Ротшильдтің құс терілерінің коллекциясын сатып алу және иеленуде маңызды рөл атқарды, ол қарақорғаушыға төлеу үшін сатылып жатқан еді. Мұражайда жұмыс істеген кезінде ол құстар таксономиясы бойынша көптеген жарияланымдар жасады, ал 1942 жылы Дарвин бастаған эволюциялық синтезді аяқтаған «Систематика және түрлердің пайда болуы» атты алғашқы кітабы жарық көрді. Майр Америка табиғи тарих мұражайына тағайындалғаннан кейін, ол жас құс бақылаушыларына кеңес беру арқылы американдық орнитологиялық зерттеулерге ықпал етті. Майр американдық және неміс құс бақылаушыларының арасындағы айырмашылықтарға таң қалды. Ол неміс қоғамының «әлдеқайда ғылыми, құстардың өмір салты мен көбеюі және соңғы әдебиеттер туралы есептерге көбірек қызығушылық танытатынын» атап өтті. Майр Нью-Йорктің Линнеан қоғамының қолдауымен ай сайынғы семинар ұйымдастырды. Дж. А. Аллен, Фрэнк Чапман және Джонатан Дуайттың ықпалымен қоғам таксономияға шоғырланды және кейіннен құс топтау және көру жазбалары үшін ақпаратты жинау орталығына айналды. Майр алған марапаттар: Ұлттық ғылым медалі, Балзан сыйлығы, Ғылым тарихы қоғамының Сартон медалі, Халықаралық биология сыйлығы, Лой және Алден Миллер ғылыми-зерттеу сыйлығы және Льюис Томас сыйлығы. 1939 жылы ол Корольдік Австралиялық орнитологтар одағының корреспондент мүшесі болып сайланды. Ол Филадельфияның Табиғи ғылымдар академиясынан 1946 жылы Лейди сыйлығын алды. Ол 1958 жылы Лондонның Линнеан қоғамының беделді Дарвин Уоллес медалімен және Нью-Йорктің Линнеан қоғамының 1983 жылы Айзенман медалімен марапатталды. «Жануарлар түрлері және эволюция» еңбегі үшін 1967 жылы Ұлттық ғылым академиясының Даниэль Жиро Эллиот медалімен марапатталды. Майр 1988 жылы Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі (ForMemRS) болып сайланды. Майр ешқашан Нобель сыйлығын жеңіп алған жоқ, бірақ ол эволюциялық биологияға сыйлық жоқ екенін және Дарвин де оны алмайтынын айтты. (Шындығында, биологиядан Нобель сыйлығы жоқ.) Майр 1999 жылы Крафорд сыйлығын жеңіп алды. Ол Нобель сыйлығына жата алмайтын салалардағы негізгі зерттеулерді марапаттайды және Нобель сыйлығымен бір ұйым басқарады. 2001 жылы Майр Америка ғылым академиясының жетістіктерінің Алтын табақ сыйлығын алды. Балзан сыйлығын, Крафорд сыйлығын және Халықаралық биология сыйлығын жеңіп алғандықтан, бұл «биологиядағы үштік тәж» деп есептеледі, ол да осы тәжді жеңіп алды. Майр ғылымға жаңа құс түрлері туралы алты жаһандық шолудың авторларының бірі болды (төменде тізімделген). Майр «жеке Құдай» идеясына қатысты өзінің әтеист екенін айтты, себебі «оны қолдайтын ешқандай дәлел жоқ».

Mayr was the second son of Helene Pusinelli and Otto Mayr. His father was a district prosecuting attorney at Würzburg but took an interest in natural history and took the children out on field trips. Mayr learnt all the local birds in Würzburg from his elder brother Otto. He also had access to a natural history magazine for amateurs, Kosmos. His father died just before he was thirteen. The family then moved to Dresden, where he studied at the Staatsgymnasium in Dresden Neustadt and completed his high school education. In April 1922, while still in high school, he joined the newly founded Saxony Ornithologists' Association. There he met Rudolf Zimmermann, who became his ornithological mentor. In February 1923, Mayr passed his high school examination (Abitur) and his mother rewarded him with a pair of binoculars. On 23 March 1923 on one of the lakes of Moritzburg, the Frauenteich, he spotted what he identified as a red crested pochard. The species had not been seen in Saxony since 1845 and the local club argued about the identity. Raimund Schelcher (1891–1979) of the club then suggested that Mayr visit his classmate Erwin Stresemann on his way to Greifswald, where Mayr was to begin his medical studies. Mayr was endlessly interested in ornithology and "chose Greifswald at the Baltic for my studies for no other reason than that it was situated in the ornithologically most interesting area." In 1925, Stresemann suggested that he give up his medical studies, in fact he should leave the faculty of medicine and enrol into the faculty of Biology and then join the Berlin Museum with the prospect of bird collecting trips to the tropics, on the condition that he completed his doctoral studies in 16 months. Mayr completed his doctorate in ornithology at the University of Berlin under Dr. Carl Zimmer, who was a full professor (Ordentlicher Professor), on 24 June 1926 at the age of 21. On 1 July he accepted the position offered to him at the museum for a monthly salary of 330.54 Reichsmark. At the International Zoological Congress at Budapest in 1927, Mayr was introduced by Stresemann to banker and naturalist Walter Rothschild, who asked him to undertake an expedition to New Guinea on behalf of himself and the American Museum of Natural History in New York. In New Guinea, Mayr collected several thousand bird skins (he named 38 new bird species during his lifetime) and, in the process also named 38 new orchid species. During his stay in New Guinea, he was invited to accompany the Whitney South Sea Expedition to the Solomon Islands. Also, while in New Guinea, he visited the Lutheran missionaries Otto Thiele and Christian Keyser, in the Finschhafen district; there, while in conversation with his hosts, he uncovered the discrepancies in Hermann Detzner's popular book Four Years among Cannibals: New Guinea, in which Detzner claimed to have seen the interior, discovered several species of flora and fauna, while remaining only steps ahead of the Australian patrols sent to capture him. He returned to Germany in 1930. Mayr moved to the United States in 1931 to take up a curatorial position at the American Museum of Natural History, where he played the important role of brokering and acquiring the Walter Rothschild collection of bird skins, which was being sold in order to pay off a blackmailer. During his time at the museum he produced numerous publications on bird taxonomy, and in 1942 his first book Systematics and the Origin of Species, which completed the evolutionary synthesis started by Darwin. After Mayr was appointed at the American Museum of Natural History, he influenced American ornithological research by mentoring young birdwatchers. Mayr was surprised at the differences between American and German birding societies. He noted that the German society was "far more scientific, far more interested in life histories and breeding bird species, as well as in reports on recent literature." Mayr organized a monthly seminar under the auspices of the Linnean Society of New York. Under the influence of J. A. Allen, Frank Chapman, and Jonathan Dwight, the society concentrated on taxonomy and later became a clearing house for bird banding and sight records. The awards that Mayr received include the National Medal of Science, the Balzan Prize, the Sarton Medal of the History of Science Society, the International Prize for Biology, the Loye and Alden Miller Research Award, and the Lewis Thomas Prize for Writing about Science. In 1939 he was elected a Corresponding Member of the Royal Australasian Ornithologists Union. He was awarded the 1946 Leidy Award from the Academy of Natural Sciences of Philadelphia. He was awarded the Linnean Society of London's prestigious Darwin Wallace Medal in 1958 and the Linnaean Society of New York's inaugural Eisenmann Medal in 1983. For his work, Animal Species and Evolution, he was awarded the Daniel Giraud Elliot Medal from the National Academy of Sciences in 1967. Mayr was elected a Foreign Member of the Royal Society (ForMemRS) in 1988. Mayr never won a Nobel Prize, but he noted that there is no prize for evolutionary biology and that Darwin would not have received one, either. (In fact, there is no Nobel Prize for biology.) Mayr did win a 1999 Crafoord Prize. It honors basic research in fields that do not qualify for Nobel Prizes and is administered by the same organization as the Nobel Prize. In 2001, Mayr received the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement. Since winning Balzan Prize, Crafoord Prize and the International Prize for Biology, are usually regarded as a "Triple Crown in Biology," he won this crown too. Mayr was co author of six global reviews of bird species new to science (listed below). Mayr said he was an atheist in regards to "the idea of a personal God" because "there is nothing that supports [it]".