Кіріспе
Common Purse келісімінің негізінде Ман аралы Ұлыбританиямен кедендік одақта болуына және Ұлыбританиядан келетін немесе Ұлыбритания арқылы әкелінетін тауарларға ешқандай импорттық баж салығын төлемеуіне байланысты Ұлыбританияның кедендік және акциздік кірістерінен үлесін алуға құқылы. Келісім осылай аталады, өйткені ол акциздер мен кірістерді алу үшін "жалпы қор" құрады, ол кейін келісілген формулаларға сәйкес екі қазынашылық арасында бөлінеді.
Ортақ баж туралы келісім
XVII ғасырға дейінгі келісімдер бар. 1911 жылы Мэн аралы Конституциялық комитеті (МакДоннелл тергеу) Ортақ капсула келісімін мынадай түрде сипаттады: [ ] аралдың мемлекеттік қызметтері Императорлық кеден қызметкерлері тауарлар үшін 20% -дан 21% -ға дейін жинаған кедендік алымдардан қаржыландырылады. Манс баж салығы Ұлыбританияныкінен айырмашылығы бар жерде, олар төмен болса, олар аралда алынады және нақты түсім Манс қазынасына аударылады. Егер олар бірдей болса және соған байланысты тауарлар екі ел арасында кедендік шектеулерсіз еркін тасымалдана алатын болса, онда "Бірлескен қалта" деп аталатын келісім бар, оның негізінде арал осындай баждар бойынша Ұлыбританияға тең адам басына шаққандағы сома алады, оған қоса, аралға уақытша келетін адамдардың саны мен олар тұтынатын баж салатын тауарлардың үлкен мөлшерін ескеретін формула бойынша есептелген қосымша. 38-б. Қорыта айтқанда, кедендік кірістердің жиынтығы халық санымен пропорционалды бөлінді. Бұған қоса арал үкіметі әр келушіден бір сома алатын. Бұл қосымша жеңілдік маңызды болған көрінеді: [Manx Revenues] аралға келушілер тұтынатын бұйымдардан алынатын кедендік алымдарға өте көп тәуелді.
[ ] the public services of the Island are financed from Customs Duties collected by officers of the Imperial Customs between 20% to 21% per goods item. Where the Manx duties differ from those of the United Kingdom—in practice, where they are lower—they are levied in the Island and the actual proceeds are credited to the Manx Exchequer. Where they are identical, and where, in consequence, goods may be moved freely between the two countries without Customs restrictions, an arrangement called a 'Common Purse' exists, whereby the Island receives in respect of such duties the same amount per capita as Great Britain does, plus an addition, calculated according to a formula which allows for the number of persons temporarily visiting the Island and the larger quantity of dutiable commodities which it is calculated they consume.|MacDonnell Inquiry, c.6. s.38. In summary, the combined Customs revenue was first divided proportional to population. In addition to this, the Island's government received a sum per visitor. It appears that this additional allowance was significant:
[Manx Revenues] depend very largely on the Customs Duties derived from articles consumed by visitors to the Island.|MacDonnell Inquiry, c.6 s.53.
1979 жылғы Кеден және акциз туралы келісім
Бұл келісімнің соңғы ресми түрде бекітілуі 1979 жылы 15 қазанда 1979 жылғы Кеден және акциз туралы келісім ретінде қол қойылды және 1979 жылғы Мэн аралы туралы заңмен (Парламент актісі) енгізілді. Бұл негізінен кірісті бөлу жүйесі, және бұл Кедендік және т.б. 1957 жылғы келісім, онда Тайнуалд Ұлыбританияның тікелей салық салуына (пиводан басқа) Ұлыбританияның қазынашылық рұқсатынсыз (Ұлыбритания Парламенті Тайнуалдқа Манс аралының тікелей салық салуын бақылауға 1958 жылғы Кеден (Мэн аралы) заңында) өкілеттік беру үшін) ешқандай айырмашылық енгізе алмайды деп көрсетілген. Сонымен қатар, бұл дегеніміз, Маннға қосылған құнға құн төлеу Ұлыбританиядағыдай мөлшерде алынуы тиіс, ал барлық ҚҚС түсімдері Ұлыбританияның қазынасына төленеді (бірақ кейін осы келісім арқылы Манс қазынасына қайтарылады), бірақ келісім жалпы алғанда Ман аралына тиімді деп танылады. Жанама салық салуда келісілген айырмашылықтар болды, мысалы, 2003 жылы Ұлыбританияда ойын және ойын салығы 15% -ға, ал Мэн аралы 10% -ға төмен мөлшерлемені енгізді. Мэн аралының қазынашылығының айтуынша, "әдеттегі алынған сома да, аралдың жалпы баждар мен салықтардың үлесін есептеудің нақты әдісі де қоғамдық емес". Сондықтан Ман аралы Ұлыбританиядан қанша алады, белгісіз. Осыған қарамастан, 2005 жылдың желтоқсанында Тайнуалдтағы пікірталаста Туризм және демалыс министрі Ұлыбританиядан келген әрбір адам, тіпті бір күндік сапармен болса да, Ман аралы қазынасына қосымша ортақ ақшалай жәрдемақы ретінде 50 фунт стерлинг бере алатынын көрсетті.
Ұлыбританияның қазынасына қызмет көрсетулер бойынша салым
Басқа Корольдік тәуелділіктер сияқты, Мэн аралы Ұлыбританияның қазынасына аралда көрсетілген қызметтер үшін төлем жасайды: конституциялық жауапкершіліктер - қорғаныс, шетелдік өкілдік (консулдық көмекті қоса алғанда) және аралда жақсы басқаруды қамтамасыз ету. Аралдар ішкі жағынан өзін-өзі қамтамасыз етеді және Ұлыбританиядан субсидиялар алмайды, оған жарналар төлемейді. Ман аралы, Джерси және Гернси қорғаныс және шетелдегі өкілдік сияқты ортақ қызметтердің құнына жыл сайынғы жарналар төлейді. Бұл төлем Ұлыбританияның қазынашылыққа барлық артық Манс кірісін ұстап тұруды білдіретін бұрынғы келісімнің орнына келді. 1866 жылдан бастап бұл артықшылық жаңа Манс жинақталған қорына төленеді. Төлемнің нақты мақсаты мен негіздемесі көрсетілмеген. Жоғарыда аталған алымдарға қарамастан, он мың фунт стерлинг сомасын салықтардан алып, оның Ұлылықтарының қазынасына жеке және мемлекеттік кірістердің барлық басқа салаларынан бөлек түседі және Ұлыбритания мен Ирландия Біріккен Корольдігінің шоғырландырылған қорының бір бөлігі болып табылады. 1911 жылы MacDonnell Inquiry-де Тинвальдтан жарнаны азайту туралы өтініш түскені туралы хабарланды, ол сол кезде жылына £ 10,000-ға белгіленді. Санынан төмендеуден бас тартқан кезде, тергеу аралдың "ұлттық қорғаныстан" және "көптеген ұлттық артықшылықтардан" пайдаланғанын атап өтті. 1866 жылғы Кеден, порттар және қоғамдық мақсаттар туралы заңда белгіленген жылдық жарна 1956 жылғы Мэн аралы жарнасы туралы заңда (Тинвальд актісі) жаңа формуламен толықтырылды. Бұл заңда төлем "қорғаныс және басқа да ортақ қызметтерге" арналған екендігі нақты көрсетілген, ал оған байланысты жылдық салым келісімінде сома аралдың ортақ ақша квитанцияларының 5% -ына, сол кезде шамамен 100 000 фунтқа белгіленді. 1958 жылғы Мэн аралы туралы заң (Парламент актісі) 1866 жылғы Парламент актісін жойды, осылайша осы уақытқа дейін күшінде болған £ 10,000 төлеуге заңды міндеттемені тоқтатты. 1973 жылы Килбрандтон конституциялық комиссиясы бұл жарнаны ерікті төлем деп қарастыру керек деп мәлімдеді. Бізге белгілі, Мэн аралының үлесіне кез келген өзгеріс ерікті түрде жасалуы керек. Аралдарға қатысты қызметтердің, негізінен қорғаныс пен шетелдегі өкілдіктің құны, кем дегенде, қандай да бір дәрежеде дәлдікпен өлшенуге болмайды және егер қандай да бір салымдар деңгейін бағалауға тырысса, онда аралдардың төлеу қабілетін ескеру керек. Біздің ойымызша, егер бұл мәселені жалғастыру керек болса, онда ол Ұлыбритания мен арал үкіметтері арасындағы тікелей талқылау арқылы болуы керек. ""Императорлық салымдар"", Конституция жөніндегі корольдік комиссияның баяндамасы 1978 жылы Тинвальд Ұлыбританияның қазынасына жіберілген ортақ ақшалай қаражаттың пайыздық мөлшерін 5 пайыздан 2,5 пайызға дейін қысқартты. Бұл өзгеріс 5% төлемді талап еткен Ұлыбританиямен келіспей, Ман аралымен біржақты болды. 1956 жылғы салым туралы заңда Тинвальдтың жыл сайынғы ұзартуын талап етілген, ал бұл 1992 жылы тоқтатылды. 1994 жылы жаңа келісімге қол жеткізілді, оның негізінде 1 750 000 фунт стерлинг төленеді, ол ЖІӨ-нің өзгеруіне сәйкес көтеріледі (салыстыру үшін 1992 жылғы төлем 2 295 247 фунт стерлинг болды). Бұл сома "екі үкімет өзара көрсететін тиісті қызметтердің ауқымын және нақты таза құнын көрсетпейді және көрсетпейді" және "Ұлыбритания үкіметі осындай жылдық соманы Ман аралы үкіметінің Ұлыбритания үкіметін бағалау және қолдау белгісі ретінде қабылдайды" деп мәлімделген.
This payment was first introduced by the Isle of Man Customs, Harbours, and Public Purposes Act 1866 (An Act of Parliament). This payment replaced a previous arrangement whereby the UK Treasury had retained all surplus Manx revenue – from 1866 onwards this surplus would be paid into the new Manx Accumulated Fund. No specific purpose or justification was stated for the payment. Subject to the charges aforesaid the sum of ten thousand pounds out of the duties shall be brought and paid into the Receipt of Her Majesty's Exchequer distinctly and apart from all other branches of the public revenue, and shall go and make part of the Consolidated Fund of the United Kingdom of Great Britain and Ireland.|Isle of Man Customs, Harbours and Public Purposes Act 1866, s.7. The MacDonnell Inquiry in 1911 reported that it had received a request from Tynwald for a reduction in the contribution, which was still at that time fixed at £10,000 per annum. In refusing to reduce the figure, the Inquiry noted that the Island enjoyed 'national protection' and 'manifold national advantages'. The annual contribution set in the Customs, Harbours and Public Purposes Act 1866 was supplemented by a new formula in the Isle of Man Contribution Act 1956 (An Act of Tynwald). This Act explicitly specified that the payment was for 'defence and other common services', and in the associated Annual Contribution Agreement the amount was set at 5% of the Island's Common Purse receipts, at the time around £100,000. The Isle of Man Act 1958 (An Act of Parliament) repealed the 1866 Act of Parliament, thereby ending the legal obligation to pay £10,000 that had remained in force until that time. In 1973, the Kilbrandon Commission on the Constitution stated that the contribution should be considered a voluntary payment. It seems clear to us that any [ ] change in the contribution made by the Isle of Man, should be made on a voluntary basis. The value to the Islands of the services concerned, mainly defence and overseas representation, is not quantifiable, at least with any degree of precision, and any attempt to estimate what the level of contributions, if any, should be would have to take into account the Islands’ capacity to pay. In our view, if this matter is to be pursued at all it should be by means of direct discussion between the United Kingdom and Island Governments.|'Imperial Contributions', Report of the Royal Commission on the Constitution
In 1978, Tynwald halved the percentage of the Common Purse receipts that were remitted to the UK Treasury from 5% to 2.5%. This change was imposed unilaterally by the Isle of Man without consultation with the United Kingdom, who continued to press for a 5% payment. The Contribution Act 1956 required annual extension by Tynwald, and this was withheld in 1992. A new agreement was reached in 1994 whereby a payment of £1,750,000 would be made, to be increased in line with changes in GDP (for comparison, the 1992 payment had been £2,295,247). It was stated that the sum "does not and will not reflect either the range of, nor the net true cost of the respective services mutually provided by the two Governments" and that "the United Kingdom Government accepts such annual amount as a token of appreciation and support by the Isle of Man Government to the United Kingdom Government."
Ортақ қызметтер туралы келісім
Бүгінде Мэн аралы мен Ұлыбритания арасында ортақ қызмет көрсету туралы келісімге қол қойылды. Осы келісім бойынша қорғаныс, шетелдік өкілдік және Ұлыбритания үкіметінің ведомстволары арал мен оның халқының атынан атқаратын басқа да жұмыстар үшін ақы төленеді. 2002 жылы төленген төлем 2,4 млн фунт стерлинг болды және ол Common Purse түсімдерінің белгіленген үлесі болып табылады. Алайда, егер қорғаныс тек салыстырмалы халыққа сәйкес мөлшерленсе, Манкс үлесі 29 миллион фунт стерлингтен асады, бұл он есе көп.