Кіріспе

Shinplaster - 19 ғасырдағы ақша айналымы аз болған елдерде кеңінен таралған, әдетте бір доллардан аз мөлшерде ақша айналымы бар қағаз ақша. Айналымдағы монеталардың жетіспеушілігі, ең алдымен, металдың ішкі құнының монетаның өзінен жоғары өсуіне байланысты болды. Адамдар ақшаны айналымнан алып, оның шынайы құндылығын табу үшін балқытып тастауға талпынды. Бұл сүт және газет сияқты негізгі тұтыну тауарларын сатып алу үшін айырбастау құралын қалдырмады. Бұл олқылықты жою үшін банктер төмен номиналды қағаз ақшаны шығарды.

Этимология

"Шинель" термині Американың төңкерістік соғысы кезінде қолданыла бастады. Сырғауыл - солдаттардың аяқ киімінің ішіне салатын қағаздың бір бөлігі, ол олардың аяқ киімін сыпырудан және сыпырықтан қорғайды (сырғанақ қараңыз). Бұл термин алтын мен күміс сияқты қатты валютамен салыстырғанда бағасы төмен қарапайым банкноттар ретінде танылды.

Америка Құрама Штаттары

1837-1861 жылдар аралығында сауда-саттыққа арналған жеке эмиссиялар, банктік эмиссиялар мен жетондар таратылды. Shinplasters 1800 жылдардың ортасында батыс шекараның көптеген бөліктерінде, оның ішінде Техас Республикасында алғашқы күндері таралды. Бұл жеке жүйелердің кеңдігі мен тұтастығы мен қауіпсіздігінің жоқтығы Франсис Спиннер, Қазынашылық министрі жаңа идеяны жасауға мәжбүр етті. Ол бірнеше пошта маркаларын қазынашылық параққа жапсырып, оны нота ретінде өткізді. Бұл процесс адамдар жеке банкноттар, токендер мен пошта валюталарын заңды төлем құралы ретінде үй шаруашылығы мен бизнес сатып алуларын жүзеге асыру үшін қолданғаннан басталды. Ол соншалықты танымал болды, Спиннер президент Линкольнге ұсынды және Линкольн 1861 жылдың сәуірінде пошталық валюта туралы заң қабылдады. Бұл пошта валютасын заңды етіп, жеке, үкіметтік емес ұйымдарға банкноттар, монеталар немесе валюта шығаруды тыйым салды. Осылайша, біз білетін бөлшек валюталар дүниеге келді. Шынпластерлер Құрама Штаттарда 1861 жылдан 1869 жылға дейін, Азамат соғысы және Қайта құру дәуірі кезінде таралды. Монеталардың көп бөлігі Канадаға делдалдар арқылы сатылып, ағылшындарға ағылшындарға ағылшындарға жіберілгендіктен, Канадада американдық монеталар көп болды, олар айналым валютасы ретінде артықшылыққа ие болды. Қаржы министрі америкалық валюталарды өте қолайлы бағамен сатып алуға шешім қабылдады, өйткені олар Англияда алмастыру монеталарын жасады, және олар бұл монеталарды Нью-Йоркке өздерінің проблемаларын шешу үшін жіберді. Сонымен қатар, үкімет монеталардың импортталуын болдырмау үшін американдықтан канадалық монеталарға айырбас бағамын 80% -ға бекітті. Ол жұмыс істеді. Бұл қиындықты жою үшін Канада үкіметі 1870 жылы 25 центлік банкноттарды бір ғана банкноттық құндылық ретінде шығарды. Бастапқы банкноттар А сериясы деп аталды және банкноттың сол жағында ортаға қарай А әріптері басылды. Олар осы ноталардың 2 миллион данасын басып шығарды. 1871 жылы олар осы бос орынды толтыруды жалғастыру және американдық монеталардың қайта оралуын болдырмау үшін тағы 3 000 000 25 центтік "B" сериялы банкноттарды басып шығарды. 1869 жылдан 1890 жылға дейін олар 300 000 25 центтік банкнотаны нөмірсіз басып шығарды. Олар ескі А және В нөмірлерін пайдаланып, А және В әріптерін өшірді. Кейбір ноталарда А мен В-ның қалдықтары көрінеді. Доминион үкіметі Канадаға әкелінген американдық монеталардың әкелуі мен саудасы тудырған мәселені шеше алды. Олар қосымша 25 центтік нотаны нөмірсіз басып шығарды. Бұл импортты тоқтатты және канадалықтар өз экономикасын жандандыру үшін канадалық банкноттарды қолданды.

Канада

Канадада "Шинепластер" термині 19-шы ғасырдың аяғы мен 20-шы ғасырдың басында таралған 25 центтік қағаз ақша ноталарына кеңінен қолданылған. Алғашқы үлгі 1870 жылы 1 наурызда, ал соңғы үлгі 1923 жылы 2 шілдеде басылды. Бұл термин бұрын шығарылған 5 шиллингтік (фунт) банкнотадан пайда болған, оның бетінде де французша cinq piastres деген термин болған. (Монреаль банкі мұражайы)

Австралия

Shinplasters, немесе "calabashes" (олар Квинслендтің оңтүстігінде белгілі болды), Squatters-тің ауқымды мал шаруашылығы кәсіпорындарының бір ерекшелігі болды және көбінесе бұтаның қалаларында заңды төлем құралымен қатар және оның орнына таратылды. Бұл жеке IOU-лар кеңінен таралды, кейде айналымдағы ақшаның басым бөлігін құрады, әсіресе 1840 және 1850 жылдары. Кейбір жерлерде олар жеке валюта ретінде айналымға шығарылатын компанияның дүкен экономикасының (Трак жүйесі) өзегін құрады. Олар жиі сондай төмен сапалы болғандықтан, оларды жинауға болмайды, ал дүкен иелері оларды мүлкіне алмайды, өйткені мұндай валюта оларды сатып алудан бұрын оқылмайтын болып нашарлайды. Кейбір арамза саудагерлер және басқалар саяхатшыларға ақша ретінде берілген кальбасаларын пісіріп немесе басқаша жасанды түрде ескірген, сондықтан олар құтқарылмастан бұрын пайдасыз болып кетті. Тоуомба сияқты орталықтарда сауда-саттық өскен сайын, кальбашалардың саны көбейіп, саудагерлер, жер басып алушылар және басқа да адамдар өздерінің "қағаздарын" айырбастау немесе тауарлар мен қызметтер үшін төлем ретінде беруге мәжбүр болды.