Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Андальснес десанттары - 1940 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстың Норвегия кампаниясы кезінде британдық әскери операция. 1940 жылы сәуірде Норвегияға неміс шабуылдан кейін британдық әскердің экспедициялық күштері Тронхейм қаласын қорғап отырған норвегиялық әскер бөлімдерін қолдау үшін Ромсдалдағы Андальснеске қонды. Британдық әскерлер сондай-ақ Андальсненнің солтүстігіндегі Намсосқа қоныс аударды. Британдықтар жетіп, Андальснесте жеңілді.
The Åndalsnes landings were a British military operation in 1940, during the Norwegian Campaign of World War II. Following the German invasion of Norway in April 1940, a British Army expeditionary force was landed at Åndalsnes, in Romsdal, to support Norwegian Army units defending the city of Trondheim. British forces were also landed at Namsos, north of Åndalsnes, in a complementary pincer movement. The British landings were unsuccessful and the Allies suffered a significant defeat at Åndalsnes.
Кіріспе
Британдықтар операцияны бастамас бұрын, көптеген қиындықтарға тап болды. Намсос пен Андалснеске қону үшін командирлер бірнеше рет ауыстырылды және ақыр соңында, орналастырылған бөлімшелер неміс әріптестеріне қарағанда мүлдем дайын болмады. Бригадир Харольд Морган басқарған 148-ші жаяу әскер бригадасы 49-шы (Батыс Ридинг) жаяу әскер дивизиясының құрамына кірді. Территориялық армия (TA) құрамасы, оның атауынан көрінетіндей, Йоркширдің Батыс Ридингінен шақырылған, дивизия негізінен жартылай жұмыс істейтін сарбаздардан құралған, олар, мүлдем жаңа және тәжірибесіз болумен қатар, олар жүзеге асыратын операцияға өте аз дайындық алған. Қазіргі заманғы қару-жарақ аз болды және бригаданың күші аз болды, әдеттегі үш жаяу әскер батальонының орнына тек екі ғана болды, бұл оған 1000-нан астам офицер мен сарбаздың күшін берді. Британдықтардың ішкі жерлерге шабуыл жасауына жол бермеу үшін неміс фолшшёрмерлері 14 сәуірде Домбас ауылы мен теміржол торабына парашютпен түсірді.
Before the British operation had even begun it encountered a myriad of problems. The commanders for both the landing at Namsos and at Åndalsnes were replaced multiple times and, ultimately, the units deployed were being left utterly unprepared in contrast to their German counterparts. The 148th Infantry Brigade, commanded by Brigadier Harold Morgan, was part of the 49th (West Riding) Infantry Division. A Territorial Army (TA) formation recruiting, as its name suggests, from the West Riding of Yorkshire, the division was composed mainly of part time soldiers who, in addition to being almost completely green and inexperienced, had received very little appropriate training for the operation in which they were to undertake. There were few modern weapons available and the brigade was understrength, having only two instead of the usual three infantry battalions, giving it a strength of just over 1,000 officers and men. To prevent the British from advancing inland, German Fallschirmjägers made a parachute drop on the village and rail road junction of Dombås on 14 April.
Шайқас
Оңтүстік шабуыл 19 сәуірде басталды, ал бригадир Морган бірден-ақ күрделі қиындықтарға тап болды. Ол, ең алдымен, өзінің тікелей кімге бағынышты екеніне сенімді емес еді: Норвегиядағы британдық әскери атташеге, Лондонда немесе ол бұған дейін тапсырылғандай жалғастыра ма. Норвегиялықтарды қолдауға арналған бұйрықты орындап, ол екі батальонын бөліп, оларды Норвегиялықтарды қолдауға жылжытты. Содан кейін оның бөлімшелері Ослодан неміс шабуылына қарсы тұру үшін Лиллехаммерге көшірілді. Неміс шабуылы Ослодан дайындығы төмен британдықтар үшін апатты болды, олар адамсыз және жабдықсыз, ауыр миномет бомбалауына тап болды, бұл норвегиялық командирді 148 бригаданың көп бөлігі көлік жетіспеушілігіне байланысты тұтқындалған кезде шегінуді бұйырды. Немісдерден құтылуға тырысқан тірі қалғандар 22 сәуірде Лиллехаммердің солтүстігіндегі Фабергте қайта топтасты. Оларды немістер қайтадан шабуылға алды, олар артиллериялық қолдауды пайдаланып, көптеген британдық позицияны қоршап алды, ал 148-бригада тағы да солтүстікке қарай Триттенге қарай кері шегініп кетті. Соңғы неміс шабуылы 22 сәуірдің кешінде болды, ол кезде немістер 4 танкі арқылы қолдау тапты, оларға британдықтар ешқандай зақым келтіре алмады, оларды Хайдалға итеріп жіберді, онда ақыры немістер тоқтады. 148-бригада 300 адамнан және 9 офицерден құралды, бригадир Морган және оның штабы Лиллехаммерде тұтқындалды. Генерал-майор Бернард Паджетке Жебе операциясының жеңілісінен кейін қалған қалдықтарына басшылық берілді және олар май айының басында ауыр зардаптарға ұшырап, әуеде бақылаусыз қалғанша, британдық күштер Андальсненнен кері тартылды.
The southern attack began on 19 April, and Brigadier Morgan ran into serious problems almost immediately. For starters, he was unsure as to who he was directly subordinate to; the British military attaché in Norway, London, or if he was just to continue as previously ordered. Choosing to obey his orders to support the Norwegians as much as he could, he split his two battalions and moved them to support the Norwegians with his units strung out across the front. His units were then moved to Lillehammer in order to face a German attack from Oslo. The German attack from Oslo was catastrophic for the underprepared British who, undermanned and underequipped, faced a heavy mortar bombardment which forced the Norwegian commander to order a retreat during which many of the 148th Brigade were captured due to a lack of transport. The survivors who managed to escape the Germans regrouped at Faaberg, north of Lillehammer, on 22 April. They were then attacked again by the Germans who, making use of artillery support, outflanked and encircled many of the British positions until again, the 148th Brigade pulled back further north to Tretten. The last German attack came in the evening of 22 April when Germans, supported by 4 tanks to which the British could do no damage, pushed them back to Heidal where, at last, the Germans halted. The 148th Brigade had been reduced to 300 men and 9 officers, with Brigadier Morgan and his headquarters having been captured at Lillehammer. Major General Bernard Paget was given command of the remnants of Operation Sickle following their defeat and tried in vain to get them air support until, in early May, with heavy casualties and lacking control of the air, the British forces at Åndalsnes were withdrawn.
Сындар
"Қан, тер және тәкаппарлық: Черчилль соғысының аңыздары" атты кітабында Гордон Корриган Корольдік теңіз флотының "Айғанаты" туралы сынға алды. Ол сондай-ақ Черчилльдің 146-шы және 148-ші бригадаларды бұзу туралы шешімін "ең жоғары дәрежедегі фолли" деп сынға алды. Ол британдықтардың Нарвикке шабуыл жасау туралы бірліктерге хабарлап, "күштің үштен екісін" бұзу идеясын "тақырыбы жоқ" деп атады. Ол сондай-ақ, генералдар мен адмиралдар оған бұрынғыдан да қатты қарсылық көрсетулері керек деп мәлімдейді.
In his book, Blood, Sweat and Arrogance: The Myths of Churchill's War, Gordon Corrigan criticised the Royal Navy's "Delusion" in believing that any breakout of ships were an attempt to reach the Atlantic. He also criticised Churchill's decision to break off the 146th and 148th Brigades as a "[f]olly of the highest degree" pointing out that the British had already briefed the units on the attack on Narvik and calling the idea to break off "two thirds of the force" as "nonsense". He also claims that the generals and admirals should have opposed him much more strongly than they did.