Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Перу және Чилиде жасалған жүзім спирті
Grape spirit made in Peru and Chile
Писко – Перу және Чилидің шарап жасау аймақтарында өндірілетін түссіз немесе сары, қызғылт сары түсті спирттік сусын. Оның артықшылығы – жергілікті өсірілген жемістердің көп болуы және шалқары жерлерге тасымалданатын алкогольдік ішімдіктер көлемін азайту.
Pisco is a colorless or yellowish to amber colored spirit produced in winemaking regions of Peru and Chile. It had the advantages of being produced from abundant domestically grown fruit and reducing the volume of alcoholic beverages transported to remote locations.
Ертедегі Агуардиентес
Жаңа Испания Вице-корольдігінің көп бөлігінде, жүзімдіктердің саны өте аз болғандықтан (көбінесе қасиетті шарап өндіру үшін), Перу Вице-корольдігінің кейбір аймақтары жүзім өсіруге өте қолайлы еді. 1560 жылға қарай Перуде саудаға арналған шарап өндіріле бастады, және уақыт өте келе аймақта маңызды шарап өнеркәсібі қалыптасты. Ол испан меркантильді саясатына соншалықты күшті және қауіпті болды ki, 1595 жылы испан коронасы өз шарап өнеркәсібінің экспортын қорғау үшін Америкада жаңа жүзімдіктер құруға тыйым салды; алайда, бұл бұйрық көбінесе орындалмады. Шараптан писко айдау процесі 17 ғасырдың басында, осы қысымға жауап ретінде белсенді түрде басталды.
Unlike the land in most of the Viceroyalty of New Spain, where only very few vineyards were established (mostly for the production of sacramental wine), some locations in the Viceroyalty of Peru were quite suitable for growing grape vines. By 1560, Peru was already producing wine for commerce; over time, a significant wine industry arose in the region. It grew sufficiently strong and threatening to the Spanish mercantilist policies that in 1595 the Spanish Crown banned the establishment of new vineyards in the Americas to protect the exports of its native wine industry; however, this order was largely ignored. Distillation of the wine into pisco began in earnest around the turn of the 17th century, perhaps in response to these pressures.
Перулік писконың құлдырауы
Тарихшылар алғашқы жүзімнің 1553 жылы импортталғанын мәлімдейді. Писко өндірісі 16 ғасырдың соңында басталды. Ашыту және дистилляция процесінен кейін жүзім шырыны спирттік ішімдікке айналдырылды. Бұл шырын писко деп аталатын саз құмыраларда сақталды. 1687 жылғы Перу жер сілкінісі Перудің оңтүстік жағалауының барлық бөлігіне әсер етті, нәтижесінде Вилла-де-Писко және Ика қалалары қирады. Зардап шеккен аймақтағы шарап погребтері құлап, саз ыдыстар сынды, бұл елдің шарап өндіру өнеркәсібінің күйреуіне әкелді. Испан Америкасындағы Иса қоғамының таратылуымен, иезуиттердің жүзімдіктері аукционға қойылды, ал жаңа иелерінің көпшілігі иезуиттердің білімі мен тәжірибесіне ие болмады, бұл өндірістің азаюына себеп болды.
Historians state that the first grapes ever imported arrived in 1553. The production of pisco started at the end of the 16th century. After the process of fermentation and distillation the juice from the grapes was then made in to liquor. This juice was then stored in clay jars called piscos. The entire southern coast of Peru was struck by the 1687 Peru earthquake, which destroyed the cities of Villa de Pisco and Ica. Wine cellars in the affected area collapsed and mud containers broke, causing the nation's wine growing industry to collapse. With the suppression of the Society of Jesus in Spanish America, Jesuit vineyards were auctioned off, and new owners typically did not have the same expertise as the Jesuits – leading to a production decline.
Өндіріс процесі
Писко дайындау процесінің бәрі Мускат немесе Италия жүзімі деп аталатын белгілі бір жүзімдердің ашытылуынан басталады. Содан кейін жүзім мыс ішкіліктерде дистилленеді. Бірақ, осыған дейін жүзімді таптау процесінен өту керек. Жүзімді таптау әдетте Перу жағалауындағы құрғақ ыстықтан сақтану үшін күндіз жүргізіледі. Адамдар тобы қысымға таралып, шамамен 6 рет жүзімді таптап тұрады. Осы процесте олар ән айтып, әзілдесіп, писко пуншы ішіп, уақытты жақсы өткізеді. Содан кейін жүзім шырыны пунтая деп аталатын толығу ыдысына құйылады. Мұнда шырын 24 сағат бойы тұрады. Кейін шырын ашыту ванналарында қалпына келтіріледі. Ашыту процесі әдетте 7 күнге созылады. Бұл жүзім қабығындағы табиғи ашытқылардың қантты сіңіріп, оны спиртке айналдыруы үшін қажет. Әдетте, писко өндірушілер ашыту температурасын бақылап, ыстық көтерілмеуіне мұқият қарайды. Әйтпесе, жүзімнің табиғи хош иісі буланып кетеді, бұл жоғары сапалы писко үшін өте маңызды ерекшеліктерді бермейді. Ашыту процесі аяқталған соң, писко үлкен мыс ішкіліктерде дистилленеді.
The processes of making pisco all come from the fermentation of specific grapes called Muscat or Italia grapes. The grapes are then distilled in copper basins. However, before this, the grapes have to go through a process called grape stomping. Grapes stomping usually occurs in the afternoon to avoid the dry heat on the coast of Peru. A group of men spread around the winepress and stomp on the grapes for about 6 intervals. During this process the men will enjoy their time as they sing, joke around, and have pisco punch. The grape juice then falls into a saturation basin called puntaya. Here the juice will sit for 24 hours. Later, the juices are restored in fermentation tubs. The fermentation process usually lasts 7 days. This is so the natural yeasts in the grape skin take in sugars and process it into alcohol. Usually, the pisco producers will control the temperature of the fermentation so the heat does not increase. Otherwise, the natural aroma of the grapes will evaporate and not give the pisco a certain characteristic that is crucial in high quality pisco. When the fermentation process is over, the pisco is distilled in large copper basins.
Экологиялық мәселелер
Чили писконың таза және экологиялық тұрғыдан қауіпсіз өндірісі үшін қадамдар жасады. Ластанумен күресу және бәсекеге қабілеттілікті арттыру мақсатында Ұлттық Таза Өндіріс Кеңесі писко өндірушілермен және писко жүзімінің агрономдарымен ынтымақтастық орнату туралы келісімге келді, Таза Өндіріс Келісіміне (ТӨК) қол қойды. Capel компаниясы өздігінен 800 миллионнан астам CL$ инвестициялады. Перуде писко өндірісі қолөнерлік болып қала береді және бөтелкеге құю алдында физикалық, химиялық немесе органикалық қасиеттерін өзгертпейді. Писко ескіргеннен кейін бірден бөтелкеге құйылуы керек, өзгертпей немесе иісін, дәмін немесе сыртқы түрін өзгерте алатын ешқандай өнім қосылмайды.
Chile has taken steps to have a clean and environmentally friendly production of pisco. In order to crack down on pollution, and to increase competitiveness, the National Council for Clean Production agreed with the pisco producers and pisco grape agronomists to collaborate, signing an Agreement of Clean Production (APL). Capel, by itself invested more than CL$ 800 million. Peru's production of pisco remains artisanal and does not alter the physical, chemical or organic properties before bottling. The pisco must be bottled directly after aging, without alteration or adding any product which could alter the odor, flavor or appearance.
Түпнұсқа атауы
Писко таңбасының пайдалану құқығы Перу мен Чили арасында қызу даудың нығанында, бірақ тарихшылардың көпшілігі писконің Перуде пайда болғанына сенеді. Перу «писко» терминін тек Перуде өндірілген өнімдер үшін пайдалануға эксклюзивті құқық талап етеді, бірақ басқа елдерді осы пікірге көндіруге толыққанды қол жеткізе алмады. Чили, керісінше, «писко» терминін жалпылама деп есептейді және бұл спирттің жүзімнен жасалған алкогольдік сусынның бір түрі екенін (виски мен водка сияқты) көрсетеді. Олар бұл атау екі елде де өндірілетін ұқсас жүзімнен жасалған спирттік ішімдіктерді белгілеу үшін қолданылатынын, сондай-ақ Чилидің Атакама және Кокимбо аймақтарына бұл атауды пайдалануға рұқсат бергенін айтады. Ірі нарықтардағы елдер (мысалы, Еуропалық Одақ, АҚШ, Франция, Италия, Мексика, Канада, Австралия және т.б.) Перу және Чили өнімдерін «писко» деп тануға көбінесе рұқсат береді. Еуропалық комиссия писконың Перуде шыққандығын мойындайды, бірақ Чилиде өндірілген өнімдерге де бұл атауды қолдануға рұқсат етеді.
The right to use an appellation of origin for pisco is hotly contested between Peru and Chile, though historians generally believe that pisco originated from Peru. Peru claims the exclusive right to use the term "pisco" only for products from Peru, but they have not generally been able to persuade other countries to adopt that interpretation. Chile, in contrast, regards the term "pisco" as generic, and it argues the spirit is simply a type of alcoholic beverage made from grapes (as in the case of whisky and vodka). It cites the name being used to designate a similar grape brandy produced in both countries and maintains two regions of Chile, Atacama and Coquimbo, that it authorizes to use the term. Large market countries (e. g., the European Union, the United States, France, Italy, Mexico, Canada, Australia, etc.) generally allow products of both Peru and Chile to be identified as "pisco". The European Commission considers that pisco originates from Peru, but also allows the term to be used for products from Chile.
Тұтыну
Чилиде адам басына шаққандағы писко тұтынуы жылына 3 литрді құрайды; писко өндірісінің шамамен 18 пайызы құнды писко болып табылады. 2008 жылы Перудегі жан басына шаққандағы жылдық тұтыну 0,5 литр деп хабарланды және өсуде (рум мен вискидің үлесі төмендегенімен, виски Перуде ең танымал спирттік ішімдік болып қалады). 2014 жылғы мәліметтерде ішкі нарықта жылына 3,5 миллион литрге өсім тіркелді. Перу пискосының ең ірі импортері Чили, 2016 жылы импорт құны шамамен 1,6 миллион АҚШ долларын құрады. АҚШ екінші ірі импортер болып табылады, импорт құны шамамен 1,4 миллион АҚШ долларын құрайды.
Per capita consumption of pisco in Chile is 3 litres per year; an average of 18% of pisco production by value is premium pisco. Peruvian annual per capita consumption was reported in 2008 as 0.5 litres and growing (at the expense of market shares for rum and whisky, although whisky remains the most popular spirit in Peru). 2014 reports mention also an increase of 3.5 million liters per year for the internal market. The top importer of Peruvian pisco is Chile, with an estimated import value of US$1.6 million in 2016. The United States is the second highest importer, with an estimated import value of US$1.4 million.