Кіріспе

Колумбиялық автор (1950 жылы туған) Лаура Рестрепо (1950 жылы туған, Богота, Колумбия) - Колумбияның жазушысы, ол жиырмасыншы жылдардың ортасында негізінен саяси бағандар жаза бастады.

Ерте өмір

Лаура Рестрепо екі әпке-қарындастың үлкені. Оның ата-бабасы өз бетінше білім алып, алты тілде сөйлеген. Әкесі бизнесмен болу үшін 13 жасында мектепті тастап, жұмыс істеуге шығады. Рестрепоның айтуынша, әкесі оны және анасын өзінің іскерлік сапарларына алып кететін және олар бір жерде бір жыл бойы мектепке бара алмайтын. Бірде ол Калифорниядағы мемлекеттік мектепке тек бір күн ғана барған, себебі оның әкесі келесі күні отбасын басқа жерге алып кеткен. Он жасында ол алты ай бойы Даниядағы керамика мектебінде оқыды. Ол отбасымен бірге Мадридке барғанда, мектеп оны қабылдамады, өйткені ол арифметика, грамматика, тігін және кестелеу бойынша талап етілетін қабылдау сынақтарын тапсыра алмады. Сондықтан ол фламенко гитарасының мұғаліміне барды. Әкесі оны музейлерге, театрларға, қираған үйінділерге, жанартауларға көтеріліп, гейзерлерді көруге алып барады. Ол оны Барток, Прокофьев және Стравинский сияқты композиторлармен таныстырды. Ол 14 жасында кітап оқыды, бірақ толық көбейту кестесін білмеді. Ол Колумбияға он бес жасында оралды, онда ол жоғары оқу орнын бітіру үшін көп жұмыс істеді, өйткені ол бұрын талап етілетін пәндерді қабылдамады, бірақ оған қарамастан ол дипломды ала алды. Ол әкесінің отбасында диплом алған алғашқы адам болды. Диплом алғаннан кейін көп ұзамай Колумбиядағы Анд университетінде оқуға түсті. 16 жасында колледждің екінші курсында ол "әдемі мәдениеттің ядролық отбасы мен ғажайып жерінен тыс кең және алыс, қатал және қызықты бүкіл ғалам бар екенін" жазды. Ол әкесімен қарым-қатынасын үзді және бірнеше жылдан кейін қайтыс болғанға дейін оны ешқашан көрмеді. Ол ұстаздық жұмысын тастап, Испаниядағы Социалистік жұмысшылар партиясына қосылғанға дейін Колумбия саясатына араласты, содан кейін көп ұзамай Аргентинаға төрт жыл бойы барып, әскери диктатураға қарсылық білдірген жер асты қарсылығының бір бөлігі болды. Мадридтегі Социалистік жұмысшылар партиясында үш жыл болғаннан кейін ол журналист болды.

Саяси мансап

1982 жылы Колумбияның сол кездегі президенті Белисарио Бетанкур Рестрепоны М-19 партизандарымен бейбітшілік туралы келіссөздер жүргізу үшін келіссөз комиссиясына қосты. Рестрепоның бейбітшілік комиссары болғаннан кейін ол журналистика саласын тастап кетті, өлімге ұшырауы мүмкін қауіп-қатерлерге ұшырап, Мексикаға алты жылға жер аударылуға мәжбүр болды. Оның романдары гуманитарлық ғылымнан бастап әлеуметтік ғылымға дейінгі курстарда кеңінен қолданылады. Рестрепоның бірінші некеден туған ұлы бар. Сондай-ақ, Севилья университетінде жыл сайын бірнеше ай сабақ береді. Оқытпай жатқан кезде әдетте академиялық мекемелерде немесе форумдарда сөйлейді және жазады.

Жалпы жазу стилі

Лора Рестрепо өзіне сәйкес келетін жазу стилін табуға тырысты, ақырында ол "хабарлама стилі" деп атаған стильді құру үшін шындық пен көркем шығарманың қоспасын жасады. Өзінің шығармаларында ол тарих пен тергеуші журналистиканы біріктіреді. Рестрепо былай дейді: "Мен жеке түсіндіруім қорлық жасамауы үшін тексерілетін фактілерді сәл бұзатын формула қажет болды, бұл тараулардың екі түрлі сипатын түсіндіреді, кейбіреулері қатаң тергеу, басқалары аздап өтірік айту үшін лицензиямен". Негізгі сөзбен айтқанда, ол саяси фантастика жазды. Isle of Passion (Isla de la pasión) (1989) Роман 1900 жылдардың басында Мексика революциясы мен Бірінші дүниежүзілік соғыста орын алған. Роман Рамон Арноның, оның әйелі Алисияның және Мексика әскерінің көптеген сарбаздарының өмірін Тынық мұхиттағы кішкентай және құнарсыз Клипертон аралында өткізетін оқиғаларын баяндайды. Топ революция мен Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін аралда өмір сүре бастайды, оларды ешқандай зауытсыз қалдырады. Ауа райының нашарлауы себепті Алисия мен лейтенанттың әйелі Тирса аман қалғандарды жетелеуге мәжбүр болады. Рестрепо бұл романы нағыз оқиғаға негізделген. Қара қалыңдық (La Novia Oscura: Novela) (1999) Журналист негізінен "мұнай қондырғыларын және оларға қызмет көрсететін жезөкшелерді" мекендейтін Колумбияның кішкентай қалашығын зерттейді. Журналист Тораның кейбір тұрғындарымен сұхбаттасып, ақ нәсілді ер адам мен гуахибо әйелінің қызы Сайонара туралы біледі. Ол "Тропикалық мұнай компаниясының" қызметкерлері жезөкшелерге "көрісетін" Ла Катунганың жетекшісі. Саёнара екі жұмысшыны сүйеді: Сакраментоны ол тек аға ретінде, ал Паянесті сүйіктісі ретінде жақсы көреді. Алайда, Пайанс үйленген, ал Сакраменто Сайонараны жезөкшеліктен құтқарып қалуды қалайды. Оның махаббат тарихы қала тұрғындары мен баяндаушының журналистік стилі арқылы ашылады. Делириум (Delirio) (2004) Агилар, жұмыссыз профессор, төрт күндік сапардан кейін үйіне оралғанда, әйелі Агустинаның ақыл-ойынан адасып жатқанын көреді. Агустинаны құтқару үшін жауап іздеп жүргенде, ол оның өткені туралы жасырын құпияларды біледі. Роман төрт кейіпкердің ой-пікірін зерттейді: Агилар, Агустина, Мидас (Агустинаның бұрынғы сүйіктісі) және Николас (Агустинаның атасы). Романның төрт бөлімінде оқырман Агустинаның делириумінің басталуын ашып көрсетеді. Hot Sur (2013) фильмінің түсірілімі. Оқиға АҚШ-та орын алады.

Марапаттар мен сыйлықтар

1997 жылы Рестрепо "Галилея періштесі" романы үшін Гвадалахара халықаралық кітап жәрмеңкесінде Сор Хуана Инес де ла Круз сыйлығын жеңіп алды. 2002 жылы ол "Арзобиспо Сан-Клементе" сыйлығын "Күннің астында" романы үшін жеңіп алды. 2004 жылы Рестрепо "Делириум" романы үшін VII Premio Alfaguara de Novela сыйлығын жеңіп алды. Ол 2006 жылы ең үздік шетелдік көркем әдебиет үшін Италиядағы Гринзане Кавур сыйлығын жеңіп алды. 2007 жылы Гуггенхайм қорының стипендиясын жеңіп алды. Оның "Dulce Compañía" романы Францияда Prix France Culture сыйлығын жеңіп алды.