Кіріспе

Амфибияның түрлері Солтүстік қой бақасы (Hypopachus variolosus) Орталық Америкада, Мексикада және АҚШ-тың оңтүстік Техас штатында өседі. Ол Мексиканың Сонора штатынан Тынық мұхит жағалауындағы Коста-Риканың солтүстігіне дейін, Техастың оңтүстігінде Мексика шығанағы мен Кариб теңізінің жағалауындағы Гондурасқа дейін төменгі жерлерде кездеседі. Қой бақасы жартылай құрғақ тікенді шөптесін, саванна, жайылымдар мен ашық орманды жерлерде, сондай-ақ каньон, бассейндер, тау етегі және тау беткейлерінің төменгі биіктіктеріндегі ылғалды орманды мекендейді. Бұл - қазбалы, көміп тұратын бақа, оны тек қатты жаңбырдан кейін түнде көбейту үшін шығатын жер бетінен сирек көруге болады. Қой бақасы өзінің атауын қойдың ырылдауына ұқсайтын ерекше дауысынан алады. Бұл - негізінен термит пен құмырсқамен қоректенетін диеталық маман. Қой бақасы - ұзындығы 2,5 - 3,8 см болатын, аяқтары қысқа, әйелдері еркектерінен үлкенірек болатын, кішкентай, мықты бақа. Дорсальдың түсі қоңырдан қызғылт қоңырға дейін, қоңыр түстің әр түрлі реңктерінде, кейбір адамдарда кеңінен немесе басқаларда болмауы мүмкін. Кейбір үлгілерде мұрыннан шанаққа дейін созылатын қызғылт-қызыл немесе сары түсті арқалық жолақ бар, бірақ басқаларында болмауы, белгісіз болуы немесе бөлшектелуі мүмкін. Бұл оның таралу аймағының кейбір аймақтарында таралған түр, бірақ АҚШ-та жиі кездеспейді және Техас штатында қауіп төндіретін түр ретінде саналады.

Этимологиясы мен номенклатурасы

Гипопахус грек тіліндегі екі сөзден құралған: гипо = асты, төмен, кіші; және пахос = қалыңдық, яғни май немесе қалыңдықты білдіреді. Variolosus деген атау латынша vario немесе variola сөзінен алынған, бұл сөздің мағынасы әр түрлі немесе әр түрлі; және osus = толы немесе оған бейім, бұл бақалардың құрсағындағы таңбаларға сілтеме жасайды. Hypopachus variolosus түріне арналған қой бақасының (бірлік) және Hypopachus тұқымдасына арналған қой бақаларының (көпшілік) стандартталған жалпы атаулары ұзақ уақыт бойы қалыптасып, кеңінен қолданылуда. Алайда, Уикипедияда Hypopachus туысына қатысты бұрын құрылған мақала жалпы атау қой бақаларын монополиялады және сол атаудың жеке және көпше түрлерін (мысалы, қой бақасы, қой бақалары) екі бөлек беттер ретінде танымайды, сондықтан кейбір шектеулі қолданыста болатын солтүстік қой бақасы атауы осы жерде қолданылды. 20-ғасырдың басында, стандартталған жалпы атаулар құрылғанға дейін қолданылған басқа да атауларға Мексика тар ауызды жабуы, Тейлордың жабуы және Браунсвилл тар ауызды жабуы жатады.

Сипаттама

Қой бақасы - салыстырмалы түрде кішкентай бақа, 2,5 - 3,8 см, сирек кездесетін 4 см-ден асатын адамдар. Аталықтардың орташа ұзындығы 3,3 мм, ал аналықтардың орташа ұзындығы 3,8 мм. Керісінше, интернет веб-сайттарында қол жетімді салыстырмалы түрде бейресми деректер оның аймағы Мексиканың оңтүстігіндегі ішкі аймақтарға бұрыннан белгілі болғаннан әлдеқайда кең таралғандығын көрсетеді. АҚШ-та, ол Техастың оңтүстік жағалауында, кем дегенде 16 округте, төменгі Рио-Гранде аңғарынан солтүстікке қарай, Корпус-Кристидің солтүстігіндегі Голиад округіне дейін кездеседі.

Экология және табиғи тарих

Тамақ: Қой бақалары тамақтануға маманданған, көбінесе термит пен құмырсқалардан (гименоптер) тамақтанады, бірақ кейбір ұсақ ұшқыштар (диптер) мен басқа да жәндіктер де кейде желеді. Тұрғылықты ортасы: Hypopachus variolosus әр түрлі мекендерде кездесетіндігі белгілі, көбінесе жартылай құрғақ тікенді шөптер мен саванна ортасынан хабарланады. Сонымен қатар, құрғақ ашық орманды жерлерде, сондай-ақ ылғалды каньондарда, бассейндерде, тау етегінде және 1000-1200 метрге дейінгі (шамамен) орманды жерлерде кездеседі. 1600 м. ең көп). Сондай-ақ, жайылымдар, суару орлары, бос жерлер сияқты бұзылған жерлер де иеленеді. Бір автордың айтуынша, Мексиканың оңтүстігінде және Орталық Америкада орналасқан ылғалды жазық ормандарында бұл жануарлар кездеспейді. Техаста ол Тамаулипан мезквиталь экорегионының жартылай құрғақ тікенді шөптер мен шалғынды жерлерімен шектеледі. Қой бақалары жасырын және негізінен қазбалы, ағаштар мен бұталардың қуыс тамыр жүйелерінде, сүтқоректілердің орларында және топқа еншілі тышқан ұясында өмір сүреді. Ол арғы аяқтарымен еріген топыраққа, ылғал уақытта жер бетінен төмен және құрғақ мезгілде бір метрге дейін қазуға қабілетті.