Кіріспе

Амфибиялардың микрогилид бақаларының түрі, Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азияда таралған.

Әсем хор бақасы (Pseudacris ornata) – Солтүстік Американың оңтүстік-шығысында ғана кездесетін хор бақасының бір түрі. Олардың таралған аймағы Солтүстік Каролинадан басталып, Луизиананың ең шығыс бөлігіне дейін, одан әрі Флориданың солтүстік бөліктеріне дейін созылады. Әдетте, мұрынынан басталып денесінің бүйіріне дейін анық бірақ үздіксіз емес жолақ немесе дақтар болады. Бақаның үстінкі ернінде ашық түсті анық сызықтар болады, сондай-ақ көптеген бақалардың басының жоғарғы бөлігінде әлсіз үшбұрыш тәрізді белгілері кездеседі. Олар жұмсақ, құмды топыраққа тез еніп кететін жерлерді ұнатады және кейде жер астында дыбысталып байланысады.

Жыртқыш пен олжаның қарым-қатынасы

Әсем хор бақалары жәндікқоректілер, кішкентай жәндіктер мен дернәсілдерін, сондай-ақ құрттар мен басқа да ұсақ омыртқасыздарды жейді. Бұл бақалардың негізгі жауы – жыландар, бірақ олар құстар мен кейде егерлердің де жемі болады. Әсем хор бақасы қыс айларында ең белсенді болғандықтан, жыландар қыстауға кіріскен кезеңде көптеген жыртқыштардан қашып құтылуға мүмкіндік алады. Жұмыртқалары мен дернәсілдері балықтардың жемі болуы мүмкін, сондықтан бұл бақалар көбейіп, жұмыртқаларын салу үшін уақытша тоғандар мен батпақты жерлерді таңдайды. Олардың қара дақтары және дене түсінің мекендеу ортасына байланысты өзгеруге бейімділігі оларға қорғану үшін камуфляж қабатын ұсынады. Дегенмен, осындай қорғаныс механизміне қарамастан, бұл бақалар жыртқыштардың салдарынан бір-екі көбею циклінен асып кетпейтіні байқалған. Ересек бақалардың өлімі түр ішіндегі шайқастардың салдарынан да болуы мүмкін.

Көбею

Әсем хор бақалары шамамен 1 жасқа келгенде жыныстық жағынан жетіледі және сыртқы ұрықтандыру арқылы көбейеді. Ана бақа жұмыртқаларын шашқанда, еркек бақа спермасын бөліп шығарады, ал жұмыртқалардың ұрықтануын қамтамасыз ету үшін олар қолтық құшақтау (амплекс) позыциясында болады. Олар қарашадан наурыз айына дейін көбейеді.