АҚШ пен Канадада кең таралған көктем сайрағы (Pseudacris crucifer) туралы мақала. Суда тіршілік ететін, қысқа төзімді, әдемі дауысымен танымал амфибия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Амфибия түрлері
Species of amphibian
Көктемгі көруші (Pseudacris crucifer) – АҚШ-тың шығыс бөлігі мен Канадада кең таралған шағын хор бақасы. Олар жыртқыштардан қашуға қолайлы болғандықтан, тұрақты тоғандарды ұнатады; алайда, тіршілік ететін ортаға қатысты өте бейімделгіш. Солтүстік аймақтарда бақалардың бауырлары қан ағынындағы глюкоза криопротекторларын бөліп, тазарту арқылы қанда антифриз ретінде әрекет ететін және жүрек сияқты мүшелерді қорғалған ессіздік күйіне енгізуге мүмкіндік беретін теріс температураны көтере алады. Олар көктемнің басталуын хабарлайтын шырылдаған дауысы үшін осылай аталады. Crucifer латын тілінен алынған, "крест тасушы" деген мағынаны білдіреді. Бұл көктемгі көрушінің жонындағы крест тәрізді өрнекке сілтеме болуы мүмкін. Бұл шырылдаған шақырулар жұптасу кезінде байланыс үшін маңызды, себебі аналықтары жұптастасу үшін олармен байланысты жиілік пен дыбыс деңгейіне қарай таңдайды. Шақыру жасамайтын еркектер де аналықтарды тартып алу үшін дауысы күшті шақыратындардың жанына стратегиялық түрде орналасады. Көктемгі көрушінің жұптасуының басталу уақыты мен ұзақтығы температураға байланысты. Жылы ауа райы шақыру жиілігінің күрт өсуіне әкеледі.
The spring peeper (Pseudacris crucifer) is a small chorus frog widespread throughout the eastern United States and Canada. They prefer permanent ponds due to their advantage in avoiding predation; however, they are very adaptable with respect to the habitat they can live in. In northern regions, the frog is able to endure below freezing temperatures due to the capacity of their livers to exude and flush the bloodstream with a glucose cryoprotectant which acts both as an anti freeze in their blood, and allows organs like the heart to enter into a state of protected dormancy. They are so called because of their chirping call that marks the beginning of spring. Crucifer is derived from the Latin root meaning "cross bearing". This could be a reference to the cross like pattern on the spring peeper's dorsal side. These chirping calls are significant for communication in mating as females choose their mates based on the frequency and volume associated with them. Satellite males who do not make any calls also strategically place themselves near those that make louder calls in an attempt to intercept females. Temperature plays a large role in when the spring peeper begins breeding as well as the duration of mating. Warm spells result in a massive increased calling rate.
Сипаттама
Көктемгі көрушілер – қоңыр немесе күрең бақалар, арқасында қара крест белгісі болады (сондықтан латынша аты crucifer, яғни «крест тасушы»), бірақ кейде бұл белгі анық болмауы мүмкін. P. crucifer-дің артқы аяқтарында көлденең жолақтар және көздерінің арасында қара сызықтар да кездеседі. Дене ұзындығы кемінде және жамбасының ішкі жағы ақшыл сары түсті болады. Аналықтарының түсі ашық, ал аталықтары сәл кішкенейірек болып, мойны қараңғырақ келеді. Аналықтарында ішкі құрсақ кеңірек болады. Көктемгі көрушілердің тері түсі температура мен жарыққа байланысты өзгереді. Бұл түрдің түсі динамикалық және ортаға бейімделеді. Оны 15-45 минут ішінде жылдам өзгертуге болады, жыртқыштардан жасыру үшін. Бұл бақаның дауыс қалтасы бар, ол шар сияқты кеңейіп, тартылып, қысқа да естілетін «пип-пип» дыбысын шығарады. Осы қатты дыбысты тек аталықтары ғана шығара алады, оны жұптасу үшін пайдаланады. Аналық көктемгі көрушіде мұрыны төменгі жақ сүйегінен сәл шығып тұрады. Саусақтарының ұштарындағы жабысқақ төсемдердің арқасында, көктемгі көрушілерге белгілі бір материалдарға жабысуға мүмкіндік туады. Аталықтары мен аналықтарын аталықтарындағы жауырының астындағы терінің қараюы арқылы ажыратуға болады. Аталықтарының дене ұзындығы , ал аналықтарының дене ұзындығы . Аналық көктемгі көрушінің бауырларындағы май және гликоген мөлшері дене массасының артуымен аталықтарына қарағанда айтарлықтай баяу өседі. Көбею маусымының басында аталық көктемгі көрушілерде денедегі майдың мөлшері көп болады. Сондықтан, денесі үлкендері шақыру тиімділігі төмен болады. Маусым бойы шақыруды жалғастыру үшін гликоген мен майдың қоры жеткілікті болуы керек, сондай-ақ, жұптасуға дайындалу үшін қорынан үнемдеу қажет. Аналықтарында мұрын ұзындығы мен ылғалды жұмыртқалық массасы арасында байланыс бар, бұл дене мөлшерінің артуымен де байланысты. Аталық көктемгі көруші шақырғанда, дыбыс сыртқы және ішкі қисайған бұлшық еттердің жирылуынан пайда болады, ол өкпеден ауаны шығарып, содан кейін дауыс қалтасына жібереді. Аталық көктемгі көрушінің дене салмағының 15% -ы омыртқа бұлшықтарынан тұрады – олар дене көлемі бойынша 2% липидтерді қамтиды және митохондриялық маркерлері бар ферменттерді көрсетеді. Шақырудың жылдамдығы жоғары болғанда, энергия көп жұмсалады, сондықтан сақталған липидтер шақыруға жұмсалатын энергияның 90% -ын құрайды. Көбею уақытына әсер ететін нақты факторлар күрделі болғанымен, 20 ғасырдың басынан бері орташа температураның артуына байланысты көбею уақыты ертерек басталады. Көктемгі көрушілердің жасушалардың қысқаруын шектеу үшін және жасушалардың тоңуын болдырмау үшін глюкозаға негізделген криопротекторды өндіру арқылы төмен температураны көтере алатыны белгілі.
Spring peepers are tan or brown frogs with a dark cross on their dorsa (thus the Latin name crucifer, meaning cross bearer), though sometimes the marking may be indistinct. Dark lines can also be found between the eyes and in a crossband on the hindlimbs of P. crucifer. They have a body length between less than to All have a slightly pale yellow coloration on the inside of the thighs. Females are lighter colored, while males are slightly smaller and usually have dark throats. Females have a bulkier abdomen. Skin color of Spring Peepers is also affected by temperature and light. Coloration is dynamic and adaptable in this species. It can be altered quickly, in 15 to 45 minutes, in order to better camouflage from predators. This frog has a vocal sac that expands and deflates like a balloon to create a short and distinct peeping sound. Only males can make this loud high pitched noise, and they use it to attract mates. In the female spring peeper, protruding beyond the lower jaw of the frog sits its snout. Through the use of adhesive pads located on the tips of their non webbed fingers, spring peepers can stick to particular materials. Males and females are differentiated from one another through the darkening of the skin beneath the jaw in males. Males have a body length ranging from , and females have a body length ranging from The fiber triglyceride and glycogen contents of the female spring peeper's liver increased significantly slower than in males as body mass increased. At the beginning of the breeding season, male spring peepers have more significant amounts of bodily lipid content. Therefore, those that are larger are experiencing lower efficiencies in calling. More reserves of glycogen and lipids are required to maintain calling during the season and require additional rationing of reserves to prepare themselves for courtship. In females, there is a positive correlation between their snout length and wet ovary mass, which also correlates to an increase in body size. When a male spring peeper calls, the sound is made by the contraction of external and internal oblique muscles which subsequently force air out of the lungs, then move through the larynx to the vocal sac. Of the total body weight of male spring peepers, 15% is made up of the trunk muscles – which contain 2% of lipids in the body by volume – and showcase enzymes with mitochondrial markers. Calls that occur at rapid rates result in prominent energetic costs, which is why stored lipids are the source of 90% of energy applied to calling. Though the precise factors affecting breeding timing are complex, there has been a trend towards earlier breeding as average temperatures have increased since the early 20th century. Spring peepers are known to tolerate freezing temperatures by producing a glucose based cryoprotectant to limit cell shrinkage and prevent cell freezing.
Географиялық таралу аймағы мен тіршілік ету ортасы
Оңтүстік жазық көзін көрушінің мекендеу ортасы – Техастың оңтүстік-шығысынан Джорджияның оңтүстік-шығысына және Флориданың солтүстігіне дейінгі Мексика шығанағының жағалауы. Оның солтүстік түрі Миссисипинің барлық шығысында кездеседі және Канаданың Атлантикалық провинцияларына дейін, батысқа қарай Саскачеванға дейін тарайды. Көбейтін маусымда жазық көзін көрушілер көлдердің жанында, әдетте балық және ластаушы заттар жоқ су қоймаларында кездеседі. Көбейген кезде олар бұталы өсімдіктермен немесе екіншілік орманмен жақын орналасқан ағаштардың жанында дауыс береді. Олардың дауыстары көлдерде, батпақтарда немесе саздақ жерлерде де естіледі. Жылы жаңбыр кезінде олар дауыс беруді қайта жасайды және көбейтін дауыстарынан тыс жерлерде сирек кездеседі. Көбейтілмейтін маусымда олар орманның ағаштары мен бұталарындағы өлі өсімдік материалдарында жасырынады. Жазық көзін көрушілер көбінесе уақытша тоғандарда (жайда жаз айларында құрғап кететін), жыл сайын құрғақ және ылғалды кезеңдерін ауыстыратын аралық тоғандарда немесе әдетте сумен толы тоғандарда жыл бойы кездеседі. Олар түрлі тоғандарда өмір сүре алғанымен, жазық көзін көрушілер қоршаған ортада жоғары деңгейдегі жыртқыштарға төзімділігіне байланысты тұрақты тоғандарда күшті бәсекелестер болып табылады. Жазық көзін көрушілер негізінен орманды жерлерде және уақытша немесе жартылай тұрақты ылғалды жерлерге жақын жаңарып өсетін орманды жерлерде тіршілік етеді. Бұл екі өмір сүретін түр жұмыртқалары мен дернәсілдеріне қажетті сулы ортаны қамтамасыз ету үшін батпақтарға, көлдерге немесе саздақ жерлерге мұқтаж. Таралу аймағының солтүстік бөлігінде жазық көзін көрушілер көбейтін маусымда кейде суық температураға төтеп беруі керек. Бұл түр дене сұйықтықтарының тоңуына төзімді және ағаштардың түбірлерінің астында немесе ағаштардың қабығының артында қыстайды. Бұл түр көбінесе бірнеше жүз жеке тұлғадан тұратын көбейтін топтарда кездеседі және көбінесе көптеген кішкентай ылғалды жерлерде, соның ішінде батпақтар мен уақытша тоғандарда, сондай-ақ фермалық тоғандар мен шұңқырлар сияқты бұзылған орталарда көбейеді.
The southern spring peeper's habitat includes the Gulf Coast from southeastern Texas to southeastern Georgia and northern Florida, United States. Its northern conspecific occurs in the entire east of the Mississippi and ranges to the Atlantic provinces in Canada as far west as Saskatchewan. During the breeding season, the spring peeper will be found near ponds and usually located in bodies of water that are free of fish and pollutants. During actual breeding, their choruses form near where trees hang by bushy plants or secondary forests. Their choruses can also be located within ponds, marshes, or swamps. They will usually resume call activity during warm rain, and are not commonly seen outside of their breeding choruses. During the non breeding season, they will inhabit dead plant material from trees, shrubs, and other plants in the woods. Spring peepers are often found in temporary ponds (which eventually dry during the summer months), intermediate ponds that have interchanging periods of being dry and wet every year, or in customarily filled ponds year round. Although they are able to inhabit multiple types of ponds, spring peepers have been seen to be superior competitors in permanent ponds due to their higher caliber of predation resistance within the environment. Spring peepers live primarily in forests and regenerating woodlands near ephemeral or semipermanent wetlands. This amphibious species requires marshes, ponds, or swamp regions to support the aquatic environment the eggs and tadpoles need. In the northern reaches of their range, spring peepers must endure occasional periods of subfreezing temperatures during the breeding season. The species can tolerate the freezing of some of its body fluids, and undergoes hibernation under logs or behind loose bark on trees. This species frequently occurs in breeding aggregations of several hundred individuals, and commonly breeds in many small wetlands, including swamps and temporary pools and disturbed habitats, such as farm ponds and borrow pits.
Жергілікті таралу аймағы мен аумағы
Еркек көктемгі көкпарлардың жұптасу көрсетілімдері әртүрлі қоршаған орта факторларына байланысты өзгереді: ылғалдылық және өсімдіктердің тығыздығы. Бұл факторлар көктемгі көкпарлардың жұптасу кезіндегі ағашқа шығу мінез-құлқы мен табиғатына маңызды рөл атқарады. Ылғалдылығы және ауа температурасы жоғарырақ жерлерде ағашқа шығу мінез-құлқының басымдығы артады, бұл ендіктің де әсер ететінін көрсетеді. Көктемгі көкпарлар көбінесе түнде көшіп жүреді. Бұл, ең алдымен, құрғап қалудың алдын алу үшін жасалады.
The mating displays of male spring peepers vary with different environmental factors: humidity and vegetation density. These factors play a significant role in the arboreal behavior and nature of spring peepers during mating. At sites with higher humidity and air temperature, there is increased dominance of arboreal behavior, which showcases that latitude may play a role. Spring peepers almost always migrate at night. This is most likely to prevent drying out.
Жаңбыршы
Құсбауырлар сүзіліп жейтін жануарлар, сондықтан олар минералдық және органикалық заттармен қоректенеді. Олар сондай-ақ балдырлармен және судағы басқа да тірі организмдермен қоректенеді. Олардың кәсіпқойларына үлкен суға шомылатын қоңыздардың дернәсілдері (құсбауыр кезінде), жыландар, скункстар және ірі бақалар жатады.
Tadpoles are suspension feeders, therefore they graze on inorganic and organic matter. They also feed on algae and other organisms in the water. Their predators include great diving beetle larvae (when in tadpole form), snakes, skunks, and larger frogs.
Ересектер
Көктемгі қаздар – түнгі жәндікқоректілер, олар түнде белсенді болып, көбінесе қоңыздар, құмырсқалар, шыбындар және өрмекшілер сияқты ұсақ омыртқасыз жәндіктермен қоректенеді.
Spring peepers are nocturnal insectivores, emerging at night to feed primarily on small invertebrates, such as beetles, ants, flies, and spiders.
Ұяның көлемі
Көктемгі көкпарлар оңтүстік аймақтарда қазаннан наурызға дейін, жергілікті температураға байланысты көбейеді. Солтүстік аймақтарда олар наурыз бен маусым аралығында, жылы жаңбырлар басталған кезде көбейеді. P. crucifer әдетте бір жұмыртқа салындысына шамамен 900 жұмыртқа салады, бірақ 1000-ға дейін болуы мүмкін. Аналықтары жұмыртқаларын жеке-жеке немесе екі-үштен тұратын топтарда салады. Жұмыртқа топтары су түбіндегі өсімдіктердің немесе қоқыстың астына жасырынып орналасады.
Spring peepers breed in southern areas from October to March, depending on the local temperature. In northern areas, they breed between March and June, when the warm rains start. P. crucifer typically lays around 900 eggs per clutch, but up to 1000 are possible. Females will lay eggs singularly or in groups of two or three. Egg clusters are hidden under vegetation or debris at the water base.
Өмір сүру ұзақтығы
Ұрықтан шыққаннан кейін олар екі-үш ай бойы шаубала (дернәсіл) болып қалады, содан кейін бақаға айналып, судан шығуға дайын болады. Көктемгі шаубалалардың қаңқасындағы концентрлі сақиналардың әртүрлі түс айырмашылықтарына қарап, сүйек өсуінің қарқыны арқылы жасын анықтауға болады. Қара түсті сызықтар қыс айларындағы жоғары тіршілік ету мүмкіндіктерімен сәйкес келеді. Ақшыл сызықтар мен аймақтар сүйек тінінің қалыптасуы және қарқынды өсу кезеңдерін көрсетеді.
After they hatch, they remain tadpoles for two to three months before transforming into frogs and are ready to leave the water. By looking at the different shading/coloring of concentric rings in the skeletons of spring peepers, age can be determined regarding the way of bone growth. Darker lines coincide with periods of higher survival rates during winter months. Lighter lines and areas represent periods of bone deposition and rapid growth.
Жұп іздеу жүріс-тұрысы
Оның атынан-ақ көрініп тұрғандай, көктемгі шақырушының дауысы жас тауықтың дауысына ұқсас, бірақ одан әлдеқайда қаттырақ және біршама көтеріңкі келеді. Олар аймақта көктемде дауыс беретін алғашқы бақалардың қатарында. А. americanus және P. feriarum сияқты, шақыру белсенділігі маусымға байланысты болса, P. crucifer шақыруының 63% температурамен түсіндіріледі. Олар көктемнің басында, ылғалды жерлердегі мұз ерігеннен кейін көп ұзамай естіледі, мүмкін гибридтенудің зиянды әсерінен болуы мүмкін. Ересек, ірі аталықтардың дауысы жылдам және қатты болып келеді, бұл аналықтарға ұнайды. "Спутник аталықтары" деп аталатын аталықтардың бір бөлігі осындай шақырулар жасамайды, керісінше, дауысты аталықтардың жанына орналасып, осы шақыруларға тартылған аналықтарды ұстап алуға тырысады. Аталықтар спутниктік мінез-құлық пен шақыруды ауыстыра алады. Спутниктік тактика мөлшерімен немесе кемсінуімен байланысты емес. Көктемгі шақырушы аталықтары басқаларынан келетін шақырулардың қарқындылығына жауап ретінде агрессивті шақырулардың ұзақтығы мен жиілігін арттыратыны анықталды. Бұл спутник аталықтары аналықтардың таңдауын айналып өтіп, көктемгі шақырушылардың арасындағы гибридтену деңгейін арттырумен де белгілі. Аталықтар басқа аталықтарға өз орнын білдіретін және аналықтарды тартатын ұзақ қашықтықтағы жарнамалық шақырулар мен жақын маңдағы аналықтарға бағытталған, оларға аталықтың жұптасуға дайын екенін хабарлайтын қысқа қашықтықтағы жұптасу шақыруларын жасайды. Көктемгі шақырушының дернәсілдері басқа анурандар бар ортада нашар бәсекелеседі деп есептеледі. Бұл әдетте дернәсілдердің кішкентай мөлшерімен және төмен белсенділік деңгейімен байланысты. Дернәсілдің кішкентай мөлшері оларға ресурстардың төмендеу тығыздығымен күресуге мүмкіндік береді. Көктемгі шақырушы дернәсілдері аз мөлшерде ресурстар жинап алады, нәтижесінде олардың метаболикалық шығындары төмен болып, өсу қарқыны сақталады. Көктемгі шақырушылар бұрын жыртқыштардың ірі бәсекелестерден құтылған жерлерді мекендейді деп айтылады.
As their common name implies, the spring peeper has a high pitched call similar to that of a young chicken, only much louder and rising slightly in tone. They are among the first frogs in the regions to call in the spring. Unlike A. americanus and P. feriarum whose call activity is dependent on seasonality, 63% of variance in P. crucifer call is explained by temperature. They are heard early in spring not long after the ice melts on the wetlands. possibly due to the detrimental effects of hybridization. Older, larger males tend to have faster and louder calls that are preferred by the females. A segment of the male population, known as 'satellite males' do not make these calls, but instead position themselves near loud males and attempt to intercept females drawn in by these calls. Males can switch between satellite ing and calling. The satellite tactic is not associated with size or inferiority. Male spring peepers have also been found to increase the duration and frequency of aggressive calls in response to increased calling intensity from others. These satellite males are also known to circumvent female choice and increase rates of hybridization between spring peeper lineages. Males produce both advertisement calls, long range calls that signal a male's position to other males and to attract females, and courtship calls, short range calls that are directed toward nearby females to inform them that the male is ready to mate. Spring peeper larvae are thought to be poor competitors in environments where other anurans are present. This is typically due to the larval spring peepers' small size and lower levels of activity. The small size of the larval allows them to be able to deal with their depressed resource density. Larval spring peepers harvest smaller amounts of resources, resulting in them having lower metabolic costs and a maintained growth rate. Spring peepers are said to occupy locations where predators have previously gotten ridden of bigger competitors.