Кіріспе
Амфибияның кіші түрі Бореалдық жабын (Anaxyrus boreas) батыс жабынның (Anaxyrus boreas) номиналды кіші түрі болып табылады. Олар көбінесе Оңтүстік Роки тауларында кездеседі, ал олардың саны соңғы уақытта пайда болатын қосмекенділер ауруы, хитридті саңырауқұлақтың салдарынан азайып келеді. Қазіргі уақытта Колорадо мен Нью-Мексикода бұршақ құрттары жойылып бара жатқан түр ретінде саналады. Ол Колорадода альпілік жабайылардың жалғыз түрі ретінде белгілі.
The boreal toad (Anaxyrus boreas) is the nominate subspecies of the western toad (Anaxyrus boreas). They are commonly found in the Southern Rocky Mountains, and their population has recently been on the decline due to an emerging amphibian disease, chytrid fungus. The boreal toad is currently listed as an endangered species by Colorado and New Mexico. It is known in Colorado as the only alpine species of toad.
Сыртқы келбеті
Борельді жабындарда бас сүйегі жоқ, оларды батыс жабындардың басқа түрлерінен, Калифорния жабынынан қараңғы дақтардың едәуір мөлшерінде жабылған ішке қарап ажыратуға болады. Ересектердің еркектерінің орташа ұзындығы 2,43,1 дюйм, ал әйелдер 2,93,9 дюйм. Олардың түсі қоңырдан жасылға дейін болуы мүмкін және олардың арқасында айқын ақ жолақ бар. Екеуінің де терісі құрғақ, қабық және жұлын бездері бар. Еркек қоңыздың дауыстық сауыты жоқ, сондықтан жұптасу дауысы да жоқ.
Тіршілік ету ортасы және таралуы
Бореалдық жабыққұйрық қазіргі уақытта Солтүстік Нью-Мексикода, Колорадода, Ютада, Айдахода, Вайомингте, Монтанада, Вашингтонда, Орегонда, Британдық Колумбияда, Альбертада және Оңтүстік-Шығыс Аляскада кездеседі. Ол көлді, батпақты, көлді, батпақты және тыныш, терең емес суды ұнатады. Батыстық жабындарды мекендеу үшін оларды таңдау маңызды, өйткені олар көбейту үшін ашық суды қажет етеді, ал олар теңіз суына тым көп ұшыраса, өлуі мүмкін.
Habitat selection for western toads is important because they require open water for breeding, and they can die if they are too exposed to seawater.
Диета
Бореалдық жабындар барлық нәрді жейтіндіктен, көптеген түрлі жәндіктер мен омыртқасыздарды, сондай-ақ су және су емес өсімдіктерді жейді. Олардың қоректенуіне шегірткелер, қоңыздар, шыбындар, шөптер, балдырлар мен масалар жатады.
Көбею
Ұрықтану кезеңі әдетте мамырдан шілде айының соңына дейін созылады және батпақтар мен тыныш суларда кездеседі. Аналық балық орташа есеппен 3000-ден 8000-ға дейін жұмыртқа салады. Бұл тұқымның тұқымдасы екі ай бойы өседі және әдетте қара түсті болады. Метаморфозға дейін тіршілік ету мүмкіндігі көбірек, су ортасында көп мөлшерде бұршақ, аз мөлшерде шитридтер грибтері бар және тұрақты емес ұрық бассейндерінде. Құсбақаның болуы су жәндіктерінің жыртқыш күшін азайтады, кішігірім саңырауқұлақтың төменгі концентрациясы құсбақаларға өмірдің ең осал кезеңінде көмектеседі, ал қысқа мерзімді ұрық салу бассейндері жылырақ болады, бұл құсбақалардың жылдам және үлкен өсуіне әкеледі. Бореалдық жабайы құрттарда хитридті саңырауқұлақтың әсері өте өзгермелі, кейбір популяциялар әсерден толық жойылып кетеді, ал басқалары созылмалы ауру циклін бастан кешіреді, онда төменгі жұқтыру деңгейі жыл сайын 5% -ға азаяды. Бұл айырмашылықтар хост патогенінің хитридтер, бақалар, су ортасы, температура, популяция көлемі және биіктік арасындағы күрделі қатынастардан туындайды. Климаттың өзгеруі осы өзгерістердің барлығын өзгерте бастағандықтан, хитридтер қоңырамының көптеген Бореалдық Жабайы популяцияларында күшті болуы күтілуде.
Қайта енгізуге арналған шаралар
Бұрынғы және жаңа жерлерде Бореалдық жабайыларды қайта әкелуге тырысудың нәтижесі әртүрлі болды. Колорадода барлық дерлік балапандарды немесе жұмыртқаларды оралтып әкелу немесе басқа жерге ауыстыру әрекеттері сәтсіз аяқталды. Бұл зерттеулер жетілген ересектердің әртүрлі жас құрылымына әкелмеді, әсіресе жыныстық жетілуден айырылған адамдар жоқ. Алайда, соңғы кездегі қайта енгізу әрекеттері 2019 жылы Ютада жасалған жетілген жеке транслокация әрекетімен және 2019 жылы Колорадода жасалған тобылғыларды қайта енгізу әрекетімен сәтті болып шықты. Бұл жұмыстардың табысты болуы олардың процестерінде жасалған инновацияларға байланысты. Юта жобасында олар шағын босқындардың пайдасын халық динамикасы сияқты пайдаланды. Китридтер саңырауқұлағының шағын популяцияларда әлдеқайда төмен жылдамдықпен таралатыны белгілі, сондықтан осы оқшауланған жерлерге кіші мөлшерде жабайы жабайыларды енгізу арқылы китридтер әсері төмендеді. Колорадо жобасында "Purple Rain" деп аталатын пробиотикалық ваннаны қолданды, ол китридті саңырауқұлаққа қарсы тұру қабілетін қамтамасыз етіп, китридтердің тері микробиомын нығайтады.