Кіріспе
Лоара аңғарындағы шато Борегард шатосы - Францияның Лоара аңғарындағы қайта өрлеу дәуіріндегі шато. Ол Блуа қаласынан оңтүстікке қарай және Шеверни сияқты басқа да әйгілі Луара сарайларынан бірнеше шақырым жерде орналасқан. Ол әлі де тұрғындар мекендесе де, туристерге келуіне болады. Шато 17 ғасырда 327 танымал адамдардың портреттерімен безендірілген портреттер галереясымен танымал.
The Château de Beauregard is a Renaissance château in the Loire Valley in France. It is located on the territory of the commune of Cellettes, a little south of the city of Blois and a few miles from other famous Loire châteaux such as Cheverny. Although still inhabited, it can be visited by tourists. The château is renowned for its gallery of portraits decorated in the 17th century with 327 portraits of famous people.
Тарих
Шатоның көп бөлігі 1545 жылы салынған, оны Генри II-нің мемлекет хатшысы мен менарс иелері Жан дю Тьер сатып алған. Оның ішінде патша бөлмесінің шатырындағы фрескалар сақталған. Үлкен галереяда осы кезеңдегі итальяндық стильдегі от шатыры бар. Алайда оның басты ерекшелігі 1617 жылы қаланы сатып алған Пол Ардье, соғыс бақылаушысы және қазынашы тапсырды. Ол келесі онжылдықтарда ішкі көркемдіктерді, соның ішінде портреттер галереясын қоса берді. Шато Русси орманының шетінде салынған. Паркте XV ғасырдан бұрынғы шіркеудің қираған жерлері әлі күнге дейін көрінеді. Онда таспен жазылған, Қасиетті Жак де Компостеланың зыяратшыларының қаңқасы мен крестшілер ұраны "Құдай қаласа" бейнеленген. Алғашқы сарайды XV ғасырдың аяғында Дульце отбасы салған. Жан Дульсе, Орлеан герцогы Карлдің монеталар үйінің шебері. 1495 жылы Борегард иелігінің жерінде тұрған Орлеан Луисіне (болашақтағы Людовик XII) Эдикт арқылы көгершін сарайы салуға рұқсат берілді. Джон Дульсеттің ұлы Франсис, Людовик XII-дің бас тартушылар үйінің шебері, Италия науқандары кезінде Корольді алдау үшін жұмыстан босатылды, содан кейін Борегард тәркіленді және патшалық доменге қосылды. 1521 жылы Франциск I, қаланы аңшылық кездесу ретінде пайдаланған, оны 1525 жылы Павия шайқасында қайтыс болған оның ағасы Рене де Савойеге ұсынды, ал аймақ оның жесіріне тиді. 1545 жылы 2000 алтын тәж бағасымен бұл мүлікті Генрих II-нің қаржы министрі, ұлы гуманист, ақын Жоахим дю Беллей мен Пьер Ронсардың қорғаушысы Джон Тьер сатып алды. Жан Тьер - қамалдың шынайы құрылысшысы. Ол ескі үйді қайта өрлеу стилімен салынған жаңа ғимаратқа қосты, бұл орталық галерея екі тұрғын үй құрылысын байланыстырды. Сәулетші белгісіз. 1553 жылдан бастап Жан дю Тьер король Генрих II үшін жұмыс істейтін көптеген шетелдік суретшілерге ішкі безендіруді тапсырды. XIX ғасырдың солтүстік қанатының қирауында суретші Николо делл Аббат фрескалармен безендірді. Жойнер король Франсиск Сцибек Карпи студияның ағаштан жасалған бұйымдарын, қоңыраулар кабинетін ойлап шығарды. Оңтүстік қанат терезелерінің түбінде Жан дю Тьер реенессанстық дәуірге тән, қатаң кестеленген бақ жасады. Ол сирек кездесетін өсімдіктер жинақтарын ботаникалық дәмі бар иесіне ұсынды. Шато жобаланған және сипатталған кітап Андруэ Хоуп, ең тамаша ғимараттар Франция (екінші том, 1579). Флоримон Роберте 1566 жылы Борегардты басып алды. 1559 жылы Жан Тьер қайтыс болғаннан кейін Екатерина де Медичи Робертті Қаржы министрі етіп тағайындады. Ол Борегардқа ешқандай дамуды қолға алмады, содан кейін өзінің Бьюри қамалының құрылысына шомылды. Флоримон Роберттің мұрагерлері 1617 жылы Пол Борегард Ардьеге жол берді. Шатоның жаңа иесі корольдер Генрих III, Генрих IV және Людовик XIII-ге 55 жыл қызмет еткеннен кейін Людовик XIII-ге қызмет етуден бас тартуға мәжбүр болды. Соғыс бақылаушысы, жинақтардың бас қазынашысы, ол 72 жасында өзінің жаңа иелігін әшекейлеуге арнады. Ол ескі үйді қиратып, орталық галереяны екі симметриялық қанатпен қоршады. Сонымен қатар, ол халыққа қазіргі сыртқы түрін берді. Пауль Ардьедің басты жұмысы - портрет галереясының орны болды, ол келесі екі ұрпақты да қамтыды. Оның ұлы, Поль Ардье, Есеп палатасының президенті және оның немересі Гаспар де Фьебет, Австрия королевасы Ананың канцлері, оның жұмысын жалғастырды. Борегард жерін виконт Людовик XIV салған. Борегард иелігі 1816 жылы Ардиер байлығынан шығып, Преваль виконтына сатылды. Кастильон герцогының жесірі Аделаида Жозефина Бурлон Шавань ат. 1839 жылы 8 қазанда оның қызы Мари Жозефина Валентина (1820-1891) Александр Эдмон де Тальеран Перигорд қамалымен, Дино герцогы және Тальеран герцогының ұлымен үйленді; ол 1840 жылы герцогтік жарлықпен Сан-Донатоның ханзадасы болған және Матильда Летиция Бонапарттың елеусіз күйеуі болған, герцог Жеромның қызы және Наполеон III-нің туысы болған бай орыс субъектісі Анатолий Демидовтың сүйіктісі болды. 1837 жылы Вирджиния Сент-Альдегонда, Мортемарт герцогинясы, Шарст герцогинясы Турзель Генриеттен мұрагерлік алған. Ол 1842 жылдан бері қалпына келтірілді. 1850 жылы Жюль, граф де Шоле (1798 1884), жаңа иесі, Жюль Морандиердегі қаланы қалпына келтіруді сеніп тапсырды, ал 1864 жылы ол Проспер Мериме тарихи ескерткіш ретінде жіктеліп, оның отбасында жетпіс екі жыл болды. 1912 жылы Луи Тильер ірі жаңғырту мен қалпына келтіру жұмыстарын бастады. Домен 1925 жылдан бері Госселин отбасына тиесілі, одан Шерон павильонының графы Гай, ол бүгін әйелімен бірге қаланы және портреттер галереясын қалпын...
Сипаттама
Негізгі ғимараттың галереясы екі қабатта орналасқан: жерүсті - жеті аркалы жабық веранда галереясы, ал бірінші қабат - галерея. XVI ғасырда галереялар екі тұрғын үйді біріктіру үшін салынған. Оның оңтүстігінде, тік бұрышта екі қабатты, жоғары және тар түтіндікті, ескірген бөліктерімен безендірілген қанатқа ие. Сізге соттың екінші жағын, басқа қанатты, әрине, 15 ғасырдағы алғашқы үйдің денесі, соның ішінде Жан дю Тьердің замок құрылысының ұзақтығы кезінде. Андруэ ду Серсоның жобаларында көрінетін бұл қанатты XVII ғасырда қиратып, XIX ғасырда жоғалған заманауи ғимаратқа жол ашылды. Паркке қарап тұрған артқы қасбеті 19 ғасырда өзгертілген. Ол теннис кортының сотымен орталық ғимаратты екі есе көбейту үшін жойылған. Осылайша, тұрғын үйлер енді алдыңғы қақпақ емес, ал артқы қақпақ әлдеқайда үлкен.
Портреттер галереясы
Портреттер галереясы (француз тілінде Galeries des Illustres), біздің күнімізге дейін сақталған Еуропадағы ең ірі, замоктың шедеврі болып табылады: 17 ғасырдың бірінші жартысында Пол Ардьенің өтініші бойынша салынған, оның ұзындығы 26 метр, оның асқабағы толығымен 5 500 Delftware плиткасынан жасалған және қабырғалары 327 портреттермен безендірілген. Француз патшалары олардың патшайымдарының, министрлерінің, маршалдарының, дипломаттарының және т.б. портреттерімен бірге бейнеленген. Француз тұлғаларынан басқа, 25 ұлттың басқа да маңызды тарихи тұлғалары бейнеленген. Мари Ардье, Пол Ардье қызы, төбедегі безендіруді суретші Жан Моньеге және оның отбасына тапсырды. Көк түсті басым түстерді 17-ғасырда ең қымбат және қымбат минералдық тастардың бірі болып табылатын лазуритпен алу мүмкін болды. 1617 жылы Борегардтың иесі Пол Ардье өзінің сарайының галереясында Франция тарихының 315 жылдығын суреттер жинағы арқылы айтып беретін тарихшының арманын жүзеге асырды. Оның отбасынан шыққан үш ұрпақ 60 жыл бойы осы ерекше бұйымды жасап шығарып келді.
Презентация
"Асыл қабатта" орналасқан галереяның ұзындығы 26 метр, ені 6 метр. Ол бөлменің айналасында орналасқан, 3 қабатта орналасқан 12 панелдегі 327 портретті қамтиды. Әр портреттің өлшемі 55 см х 45 см. Оның ерекшеліктері 2 ерекшелікпен бейнеленеді және 16-ғасырдағы шатырдың үстінде Франция королі Генри IV-нің үлкен атлы портреті орналасқан. Оны қоршап тұрған 14 кейіпкердің портреттері бүкіл коллекциядан әлдеқайда кіші. Салтанатты портрет үш деңгейлі портреттерді қамтиды. Портреттердің саны олармен байланысты патшаға байланысты өзгерген. Мысалы, Филипп IV билік құрған кезде алты портрет бар. Карл VIII-нің 21 портреті бар, ал Франция королі Людовик XIII-нің 40 портреті бар. Аталған билік еткен кезеңдердің даталары, сондай-ақ корольдің эмблемасы мен ұраны жер беті мен портреттердің арасында орналасқан ағашқа боялған.
Портрет жетістіктері
1620 және 1638 жылдар аралығында Пауль Ардье Париждің өнер мектебінен 327 портреттің командасын тапсырды. Кейбір топтардың портреттері бір суретшінің туындысы деп ойлау үшін стиль бірлігі бар. Бірақ суретшінің немесе сурет салу мектебінің тапсырысты орындаған суретшісін анықтау үшін қолтаңба немесе тауар белгісі жоқ. Италиялық қайта өрлеу дәуіріндегі портрет коллекцияларының дәстүріне сәйкес, сурет шынайы тарихи құжат ретінде жасалған. Ең қауіпсіз иконографиялық көздерді іздеу Пол Ардье мен оның суретшілерінің жұмысының басты аспектісі болды. Суреттер негізінен басқа француз және еуропалық галереяларда жасалған көшірмелер. Көшірушілер Ардиер Пол әртүрлі қолданыстағы коллекцияларда жұмыс істеді, мысалы, Борегардқа жақын жердегі Шато-де-Селлз-сюр-Шерде Филипп де Бетун тарихи портреттер жинағын жинады. 1635 жылы Кардинал сарайындағы Ришелье галереясында Людовик XIII суреті Филипп де Шампаньенің суреті бойынша көшірілген. Біз Жан Фукедің Карл VII, Ван Дайктің Мари де Медичи немесе Веласкестің Оливарес графы сияқты танымал шығармаларын танимыз. Ежелгі патшалықтардың кейіпкерлеріне қатысты, суреттелген бейнелер болмаған кезде, бояу мектебінің оқушылары медальдар, суреттерден кейін жұмыс істеді, сонымен қатар шіркеулерде, жерлеу рәміздері мен боялған шыныдан байқады. Бұл физикалық ұқсастыққа адалдыққа деген қамқорлық кейіпкерлерді мұқият анықтаумен аяқталды. Әр суреттің жоғарғы жағында атақты адамның аты мен қызметі жазылған.
Хронология мен таңбаларды таңдау
Пол Ардье өзінің коллекциясын қатаң логика бойынша қалыптастырды. Мемлекет қайраткері ретінде ол саяси тарих бойынша еңбектерін жалғастырды. Борегардтың атақтылары - бұл Франция патшалығының саяси тарихына өз әрекеттерімен әсер еткен кейіпкерлер. Уақыт шекаралары қатаң бекітілді: уақыт сызығы 1328 жылы Франция королі Филипп VI тағында басталып, 1643 жылы Людовик XIII өлімімен аяқталады. Географиялық тұрғыдан алғанда, жоба ішкі саясатпен шектелмеді, Франция өзінің Еуропалық саясатында жүйелі түрде ауыстырылады Суреттелген кейіпкерлерді таңдау Пол Ардье үшін ұзақ ойланудың жемісі болды. Бұл саяси өмірді барынша жан-жақты және өкілді түрде көрсетуге арналған. Ол өз галереясына берген еуропалық өлшем оның міндетін жеңілдеткен жоқ.
The choice of characters depicted was the fruit of a long reflection for Paul Ardier. This was to illustrate the political life of the most comprehensive and representative as possible way. European dimension he gave to his gallery did not facilitate its task.
Франция мен Еуропа саясаты
Франция патшасы Филипп VI осы тарихын 1328 жылы "лағынған" патшалардың артынан таққа отырғанда бастайды, бұл Валуа әулетінің пайда болуы мен Жүз жылдық соғыстың басталуын білдіреді. Франция патшасы оның орнын өздерінің билік еткен кезіндегі ықпалды саясаткерлермен бірге 14 патша бағындырды. Людовик XIII жинақты толықтырады. Ол Пауль Ардиерді білген соңғы патша болды. Бұл ерекше жолмен біз Франция патшаларының ұлы кеңесшілері мен министрлерін танимыз. Людовик XIII-ге арналған панельде кардинал Мазарин Ришельеден кейін болды. Бас әскери әміршілер, констебль және Жанна д'Арк өздерінің жолдастарымен қоршалған көрінеді. Еуропа тарихының барлық кезеңдеріндегі одақтар мен соғыстар бойынша. Еуропаның патшалары мен патшайымдары, императорлары, папалары, генералдары мен министрлері галереяда кездеседі. 327 портреттің ішінде 26 ел жақсы бейнеленген. Англияның Едуард III - Англияның жеті билеушісінің біріншісі. Олардың генералдары, Қара ханзада мен Талбот сияқты батырлықтары галереяда өтеді. Жүз жылдық соғыста Италияның ауылдары жеңіске жетті. Содан кейін Карл VIII, Людовик XII және Францисктің жанында Неаполь, Милан және Флоренция патшалары мен герцогтары пайда болады. Еуропаның егемендігі үш ғасырлық француз дипломатиялық тарихынан тұрады: Испания, Австрия, Венгрия, Швеция Мұрад I-нің түрік сұлтандары Сүлейменге дейін Осман империясының билігіне куәлік етеді. Жиында 21 әйел бар. Англия немесе Испания корольдіктері, әйелдер билікті пайдалана алатын елдер Франция корольдіктерінің тек алтысы ғана. Олардың өте аз бөлігі аналық рөлінен шығып, саяси билікті жүзеге асыра алды. Олар галереяда регент-патшалар рөлінде, Франциядағы әйелдерге қол жетімді жалғыз ресми саяси қызметте көрінеді. Баварияның Изабелласы, Карл VI, Екатерина Медичи, Мария Медичи және Австрияның Аннасы ақымақ кезінде билік жүргізген. Мария жас күйеуі Францискке II көрінеді. Ол "Франция мен Шотландияның патшайымы" деп аталады.
Бөлме безендіруі
Портреттер жинағы нағыз сәндік сандыққа салынған; бөлменің сән-салтанаты жинақтың көлемінде болды.
Дельфийлік
Пол Ардье кіші галереяның еденін әшекейлейтін 5500-дей дельфтік плитканы орнатуды қадағалады. 150 шаршы метрлік плиткалар - бүкіл армияны бейнелейтін, жұмыс істеп тұрған, Дельфт қаласындағы атақты голландиялық қыш бұйымдардан жасалған. 17 корпус полкі костюмдерімен Людовик XIII-нің Жакс Де Гейнді суреттегенін бейнелейді. Бұл жердің жер астынан жасалған жер бедері әлемдегі ең үлкен жер бедері болып табылады.
Суреттелген безендіру
Суреттелген безендіруді жүзеге асыру үшін Ардье Мари және оның күйеуі Гаспар Фьеубе, Пауль Ардье немерелері, Мосниер отбасымен сөйлесті, олардың жұмыстарына Люксембург сарайында және Шеверни сарайында тамашалауға болады. Жан Моньердің ұлы Петр портреттердің астындағы ағаштан жасалған бұйымдарда Франция патшаларының валюталары мен эмблемаларын бейнеледі. Француздар үшін төбелердің басым түсі көк түсті лазуритті ұнтақпен, ескі режимнің асыл тастарының бірімен, ал біз оның бағасын алтыннан жеті есеге бағаладық.
Ғасырлар бойы жинақталған
Пол Ардиер ұлы галереяда басталған жұмысты жалғастырды, ол Людовик XIV билігіне сәйкес келетін үстелдерді жапсарлас бөлмені безендірді, бірақ бұл коллекциядан ештеңе қалмады; тек төбедегі антаблера әлі күнге дейін Күн Патшасының аты мен күндерін алады. Шатоның әр түрлі иелерінің және галереяның атақтыларының қырағылығы негізгі коллекцияның таралуы мен өзгеруіне жол бермеді. 1834 жылы Людовик Филипп I Версальда "Францияның барлық даңқына арналған" тарихи мұражай құрды. Оның тапсырысы бойынша 89 картинаны Борегард галереясына көшіріп, музей коллекциясын Франция даңқына байыту үшін тапсырды. Барлық суреттерді қалпына келтіру 1986 жылы басталды және осы күнге дейін жалғасуда.
Қоңыраулар шкафы
Бұл шағын бөлмеде қайыңнан жасалған ағаштан жасалған қабырғалар бар. Бастапқыда жұмыс бөлмесі Галереяға портреттік коллекцияны құру кезінде он жетінші ғасырда құрбан болған кішкентай есік арқылы қосылған. Жан Тьер өзінің кабинетінің панельдерін фрезерист Франсиск Сцибек Карпиге тапсырды. Италиялық суретші Франциск I үшін Фонтенблода, Луврде Анри II және Диана де Пуатьеде, Шато-д'Анеде жұмыс істеді. Тапсырыс күні - 1554, бағасы белгісіз. Ағаштан жасалған бұйымды жасау үшін алты ай жұмыс қажет болды. Оның қапталған төбесінің қақпақтары Францияның ең әдемілерінің бірі болып саналады. Ол сегіз шағын алтыбұрышты, ұсақ оюлы сегізбұрышты қоршап тұрған үлкен сегізбұрыштан тұрады. Оның ортасында Жаң Тьердің елтаңбасы бар: "Азурлық үш қоңырау екі-екіден" (көк түстегі үш алтын қоңырау). Жан Тьер декорацияны жекешелендірді. Оның бейнесі бөлменің басты сәндік ерекшеліктері болып табылады. Қабырғаларды безендіретін қоңыраулар фирмаға оның лақап есімін берді. Ағаштан жасалған бұйымдардың жоғарғы бөлігінде жергілікті суретшілердің Николо делл Аббаттың картоннан жасаған суреттері салынған. Жан Тьер өзін зерттеу бөлмесімен қоршап алды, оның сүйікті іс-әрекеті: өнер (сурет салу, мүсін жасау, әдебиет, музыка және күміс бұйымдар) және физикалық пәндер (соғыс өнері, аңшылық және теннис корты). XVII ғасырда Пауль Ардье алғашқы шатырды бұзған. Оның отбасы гербтері сомаларды әшекейлейді. XX ғасырдың басына дейін шатырдың үстінде атта отырған Людовик XIII суреті орнатылған. 1925 жылы оның жоғалып кетуін жою үшін Госселиндер отбасы Луврде аңшы Диана Франсуа Клуэдің көшірмесін жасады.
Парк
Қабырғалы сарай паркі 70 гектарға ие; 40 гектар гүл бақшасы, қалған жерді ағаш алып жатыр.
Қайта өрлеу дәуірі
Жан-Тьер қамалы - ләззат қамалы, бақтарға қарап жатқан ел болып қала береді. 1551 жылы Генрих II өзінің министріне және досына 1500 ағаш (оқ, елім, бу, ағаш және қарағай) берді. Жан Тьер замандастары арасында сирек кездесетін өсімдіктерді ұнататын және жинап алатын адам ретінде танымал болды. Борегард бақшасы XVI ғасырда танымал болды, Андрует Хоуп оны қайта жаңғыртты. "Францияның ең керемет ғимараттары" атты кітабында ол қамал мен оның аумағын үш рет басып шығарған. Үйдің ең үлкен павильоны білімді аудиторияға ұқсады. Бұл геометриялық реттелген, сирек кездесетін өсімдіктердің көптеген түрлері бар бақ еді. Оның Ренессанс бағының ерекшеліктері болды: ағаш галереялар кішкентай ғибадатханалармен аяқталады, ортасында фонтан, партерлерді шектеу үшін қорапты қолданады. Борегард бағының пайдасы бар. Жан Тьерден және он жетінші және он сегізінші ғасырлардың жоспарларынан біз жеміс ағаштарының (шерешня, слива, бадам, жаңғақ) едәуір мөлшерде болуын байқаймыз. Ал бақтардың оңтүстік жағында жүздіктер өсіп тұрды. Көкөніс бақшасы қазіргі Портреттер бақшасының орнында, парктің терең жерінде болды. Әр нәрсе сәулет элементтерімен және бизнесті ләззатпен біріктіру үшін аллеялармен әшекейленді.
Қазіргі заман
1617 жылы қамал Ардиер отбасының мұрасына кірді. Пауль Ардье Интерьер дизайнына қызығушылық танытты. Ол да саябақты назардан тыс қалдырмады. 1619 жылы келгеннен кейін екі жыл өткен соң, ол саябақтың қабырғаларын жапты. Жаңа жер сатып алу арқылы ол қамалдың көзқарасын түбегейлі өзгертті. Андруэ Хоуптың жобаларында біз қамалдың кіреберісі қамалдың батыс жағында екенін көреміз. Пол Ардиер галереяның ортасында жаңа көлік жолын салуды тапсырды. Осы сызық бойымен, қазіргі құрмет жолы, жеміс ағаштары отырғызылды. Жан Тьердің қабырғалы бақшасы сақталып қалды, ол жаңа бақтарға француз стиліне сай бейімделген. 1661 жылы құжаттарда апельсинге арналған ғимараттың бар екендігі расталды және 1718 жылы ол үлкен денеде тұрды, оның жартысы ғана бүгінге дейін қалды. XVIII ғасырдың басындағы түгендеуде 74 апельсин мен лимон саналды, бұл Борегард иелерінің өздерінің апельсин зауытына деген шынайы қызығушылығын көрсетеді.
XIX ғасыр
Франциядағы сәнді көріктендірілген бақтар XVIII ғасырдың аяғында пайда болды. Англияда жер иелері табиғи көріністі сақтап қалу үшін барлық көріктендіру жұмыстарын ынтамен жүргізді. Францияда бұл бақтардың ең сәтті үлгілерінің бірі - Версальдегі Пети Трианонның королева Мария Антуанетта үшін жасалған көрікті бақтары. XVIII ғасырда Францияда Солтүстік Америка мен Таяу Шығыстағы ғылыми экспедициялардан әкелінген бұрын белгісіз түрлер пайда болды. Парктің авторы Борегардтың ағылшын тіліндегі қамалы, өкінішке орай, белгісіз. XVIII ғасырда немесе империяда ағылшын дәстүрі бақтың орнын "француздарға" ауыстырды.
Some of these rare species will enrich the Beauregard gardens like a cedar of Lebanon, the tulip tree magnolia grandiflora or. The author of the park to Beauregard Castle English is unfortunately not known. In the eighteenth century or the Empire, the English tradition supplanted the garden "to the French."
ХХ ғасырдағы оңалту
1992 жылы саябақ тарихи ескерткіш ретінде тіркелді. Содан кейін үлкен қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. Жиль Клементтің жобасына сүйене отырып, Борегард бақтары өткен ғасырлар мен қазіргі заманның байланысын қамтамасыз ету туралы алаңдаушылықты дәлелдейді. Ағаштар мен өсімдіктердің әртүрлі жинақтары (оқ, кедр, бамбук, сәндік қабықтар) Жан Тьердің ботаникалық үлгілерінің тікелей ұрпақтары. Бақтың суреттері немесе соңғы уақытта салқындатқышқа жасалған жөндеу жұмыстары үздіксіз инновацияларды көрсетеді. 1992 жылы Жил Клемент жасаған "Бақтың портреттері" атты шығармасы жарық көрді. "Баспаның портреттері" сарайының галереясындағы 12 топты еске түсіретін 12 портрет бақшасынан тұрады. Оның биік қабырғаларымен қорғалған өсімдік, бақ немесе әрбір "бөлме" басым түстің өзгеруі және ландшафттық бағбандықтың ғылыми жаттығуы болып табылады. Көпжылдық өсімдіктер мен бұталардың 400-ден астам түрі ешқандай шектеусіз дамып келеді. Бөлмелердің түсі символикалық түрде кейіпкермен немесе сарайдың үлкен галереясында айтылған оқиғамен байланысты болуы мүмкін. Мысалы, қызыл бөлме - бұл Сент-Бартоломей күніндегі қазаның қанды бейнесі. Шатоның мұз бөлмесі 2007-2008 жылдың қысында жаңартылды. Ол XVII ғасырдан бастап, жалпы жұртшылыққа таныс емес техникалық мұраны көрсетеді. Бұл кемелер жыл бойы мұзды сақтау үшін жасалған. Парк "Қарапайым бақ" деп аталды.
Экспозициялар
2010 жылдан бері бұл халықаралық көрмеде үшінші рет құрметті қонақ Жан Пьер Ало болып табылады.