Кіріспе

Американдық саясаттанушы Линтон Кит Колдуэлл (21 қараша 1913 жыл - 15 тамыз 2006 жыл) - американдық саясаттанушы және 1969 жылғы Ұлттық экологиялық саясат туралы заңның басты архитекторы, әлемдегі ең алғашқы заң. Чикаго университетінде білім алған ол өзінің мансабының көп бөлігін Индиана университеті Блумингтон қаласында өткізді, онда ол 1956 жылы қызметтен өтті және 1984 жылы Артур Ф. Бентли атындағы саясаттану профессоры ретінде зейнеткерлікке шықты. Колдуэлл он бес кітаптың және 250-ден астам ғылыми мақалалардың халықаралық танымал авторы немесе авторларының бірі болды, олар кем дегенде 19 түрлі тілде кездеседі. Ол көптеген кеңестер мен кеңес беру комитеттерінде қызмет етті, бүкіл әлем бойынша экологиялық саясат мәселелері бойынша кеңесші болды және көптеген құрметтер мен марапаттар алды.

Ерте өмір және білім

Колдуэлл Айова штатының Монтесума қаласында Ли Линтон мен Альберта (Мейс) Колдуэллдің отбасында дүниеге келді және 92 жасында Индиана штатының Блумингтон қаласында қайтыс болды. Ол 1934 жылы Чикаго университетінде ағылшын тілінен бакалавриат дәрежесін, 1938 жылы Гарвардта тарих және үкімет саласында магистр дәрежесін, ал 1943 жылы Чикаго университетінде саяси ғылымдар бойынша докторлық дәрежесін алды. 1940 жылы 21 желтоқсанда Хелен А. Уолчерге үйленді және олар екі бала тәрбиеледі. Өзінің ғылыми мансабында ол 21 Ұлттық ғылым қоры грантын иеленді. Карьерасы барысында Колдуэлл Чикаго университеті, Солтүстік-Батыс университеті, Оклахома университеті, Сиракуза университеті және Берклидегі Калифорния университеті факультеттерінде қызмет етті және АҚШ-тағы және шетелдегі тағы 80 колледжде қысқа мерзімге тағайындалды. Кейбір уақытта Калдвелл АҚШ Сенатының, ЮНЕСКО-ның, Біріккен Ұлттар Ұйымының, Сауда, Энергетика, Қорғаныс және Ішкі істер министрліктерінің және Ұлттық денсаулық сақтау институтының кеңесшісі немесе кеңесшісі болды. Табиғи ғалым болмағанымен, университеттерде пәнаралық зерттеулер жүргізу және ғылым мен мемлекеттік саясаттың екі әлемінің бірігуіне қол жеткізу бойынша жұмысының бір бөлігі ретінде ол ұлттық және халықаралық экологиялық істерге терең араласты. Ол бірнеше маңызды ғылыми органдармен тығыз жұмыс істеді. Көптеген тағайындаулар арасында, Ұлттық мұхит және атмосфералық басқарудың теңіз гранттары бағдарламасында (NOAA), Америка Құрама Штаттарының инженерлер корпусының бірінші экологиялық кеңес кеңесінде, Тынық мұхиты ғылыми конгресінде, Президенттің материал саясаты жөніндегі ұлттық комиссиясында, Халықаралық бірлескен комиссияның Ұлы көлдер жөніндегі ғылыми кеңес кеңесінде, Табиғат пен табиғи ресурстарды қорғау жөніндегі халықаралық одақтың (IUCN) қоршаған орта саясаты, заң және әкімшілік жөніндегі бірінші комиссиясының төрағасы ретінде және ЮНЕСКО мен адам және биосфера (MAB) бағдарламасының кеңесшісі ретінде және ЮНЕСКО инженерлердің экологиялық білім беру және оқыту бағдарламасында жұмыс істейді. 1962 жылы оның "Қоршаған орта: мемлекеттік саясаттың жаңа бағыты" атты мақаласы "Public Administration Review" журналында жарияланып, экологиялық саясат зерттеулерінің жаңа саласын дамытуға жол ашты. 1962 жылдан кейін ол өзінің мансабының басты бағытын адам ортасының сапасын қорғау саясатын зерттеуге ауыстырды. 1972 жылы ол Индиана университеті, Блумингтон қаласында Қоғамдық және экологиялық істер мектебін (SPEA) құру үшін катализатор болды. 1976 жылы Public Administration Review журналында "Novus Ordo Seclorum: The Heritage of American Public Administration" атты мақаласы мемлекеттік басқарудың қазіргі заманғы тарихында маңызды мақала болды. Колдуэлл, бәлкім, ең жақсы белгілі болып табылады, бірінің басты архитекторлары ретінде Ұлттық экологиялық саясат туралы заң (NEPA), бірінші актісі, оның түрі әлемде, қол қойылған заңға 1 қаңтар 1970 жылы. Колдуэллдің кең ауқымды көзқарасына көбінесе 1950 және 1960 жылдары шетелде жүргенде халықаралық даму жұмыстарының кемшіліктерін байқаған тәжірибесі әсер етті. 1968 жылы Сенаттың ішкі және арал істері жөніндегі комитетінің басшысы сенатор Генри Джексонның кеңесшісі ретінде қоршаған ортаға қатысты ұлттық саясатты әзірлеу кезінде Колдуэлл саясатты жай ғана мәлімдегеннен гөрі көбірек қажет екенін түсінді: "әрекетті мәжбүрлеу механизмі" федералды агенттіктің Заң талаптарына сәйкестігін қамтамасыз ету үшін қажет болады. Экологиялық әсерлер туралы есептің (ЭЖЖ) дайындалуы талаптарының бастамасы Калдвеллге берілді, оның 1969 жылдың сәуірінде Сенатта тыңдау кезінде берген куәлігі адам ортасының сапасына айтарлықтай әсер ететін барлық ірі федералды жобалардың әсерін бағалауды талап ететін ережелерді енгізуге негіз қалады. Заңда аталған "ерекшеленген мәлімдемелерде" ұсынылатын іс-қимылдың барлық болжамды әлеуметтік, экономикалық және экологиялық әсерлері және оған кез келген ықтимал баламалар кез келген федералды іс-қимыл жасалмас бұрын анықталуы және бағалануы керек. NEPA-ны бір немесе басқа формада жүзден астам басқа елдер эмуляциялады, сондай-ақ көптеген мемлекеттер "мини NEPA" құрды.

Құрмет пен марапаттар

Колдуэлл алған көптеген марапаттар: Уильям Э. Мошер сыйлығы (1964) және Американдық мемлекеттік басқару қоғамының Маршалл Э. Димок сыйлығы (1981); Американдық саясаттану қауымдастығының Джон М. Гаус сыйлығы; Американың табиғи ресурстар кеңесінің ұлттық экологиялық сапа сыйлығы (1997). 1991 жылы ол ерекше экологиялық қызметтері үшін Біріккен Ұлттар Ұйымының Экологиялық бағдарламасының (UNEP) Global 500-інің бірі атанды, ал 1997 жылы оған Батыс Мичиган университетінің құрметті LLD дәріні берілді. 2001 жылы Индиана университетінің "Қызмет көрсетуі үшін" сыйлығын алды. Ол Корольдік өнер қоғамының мүшесі және Халықаралық әсерді бағалау қауымдастығының құрметті мүшесі болды. 2006 жылы қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Блумингтон қаласында Калдвелл мәдениет және экология орталығы құрылды.

Ғылыми басылымдар

Гамильтон мен Джефферсонның әкімшілік теориялары: олардың мемлекеттік басқару туралы ойлауға қосқан үлесі. Нью-Йорк: Расселл және Расселл, 1944. Нью-Йорктің үкіметі мен әкімшілігі. Нью-Йорк: Кроуэлл, 1954 жыл. Қоршаған орта: қазіргі қоғам үшін үлкен мәселе. Гардэн-Сити, Нью-Йорк: Табиғи тарих баспасы, 1970. Американың табиғи тарих мұражайы үшін басылып шыққан. Жерді қорғау: биосфераны халықаралық қорғау. Блумингтон: Индиана университетінің баспасы, 1972. Адам мен оның қоршаған ортасы: саясат және әкімшілік. Нью-Йорк: Харпер және Роу, 1975. Азаматтар мен қоршаған орта: Халықтық іс-әрекеттегі жағдайларды зерттеу. Линтон Р.Хейз және Изабел М.МакВиртермен бірге. Блумингтон: Индиана университетінің баспасы, 1976. Ғылым және ұлттық экологиялық саясат туралы заң: Процедуралық реформа арқылы саясатты қайта бағыттау. Университет, АЛ: Алабама университетінің баспасы, 1982. АҚШ мүдделері мен әлемдік орта. Мускатин, ИА: Стэнли қоры, 1985 жыл. Биократия: Қоғамдық саясат және өмір ғылымдары. Боулдер: Вествью баспасы, 1987. Ұлы көлдердегі экожүйені басқарудың перспективалары: Оқырман. Олбани: Нью-Йорк мемлекеттік университетінің баспасы, 1988. Екі әлемнің арасында: ғылым, экологиялық қозғалыс және саясатты таңдау. Нью-Йорк: Кембридж университетінің баспасы, 1990. Дюрхам: Дьюк университетінің баспасы, 1990. "Глобализацияланушы экологиялық саясат: халықаралық қатынастардағы жаңа кезеңнің бастамасы. In: American Environmentalism: The U.S. environmental movement, 1970 1990, Райли Э. Дунлап және Анжела Г. Мертиг, редакция. Нью-Йорк: Тейлор және Фрэнсис, 1992. Жерге қатысты саясат: Заң және этика. Карен С. Шредер Фречетпен бірге. Ланхам, MD: Rowman & Littlefield Publishers, 1993 жыл. Қоршаған ортаны қорғау мемлекеттік саясаттың басты бағыты. Роберт В. Бартлетт пен Джеймс Н. Глэдденмен бірге. Колледж Стейшн: Техас A & M University Press, 1995. Халықаралық экологиялық саясат: ХХ ғасырдан ХХІ ғасырға дейін, 3d ed. Пол С. Вейландпен бірге. Дюрхам: Дьюк университетінің баспасы, 1996. Қоршаған орта саясаты: трансұлттық мәселелер мен ұлттық үрдістер. Роберт В. Бартлеттпен бірге. Вестпорт, КТ: Quorum Books, 1997 жыл. Ұлттық экологиялық саясат туралы заң: Болашаққа арналған күн тәртібі. Блумингтон: Индиана университетінің баспасы, 1998.