Кіріспе
Эдвин Порч Морроу (1877-1935) - 1919 жылдан 1923 жылға дейін Кентукки штатының 40-шы губернаторы болған американдық саясаткер. Ол 1907-1927 жылдар аралығында осы лауазымға сайланған жалғыз республикашыл болды. Ол өзінің заманындағы республикашылдардың, атап айтқанда, афроамерикалықтардың тең құқықтарының және зорлық-зомбылықты басу үшін күш қолданудың жауынгері болды. Морроу 1883 жылы губернаторлыққа үміткер болған әкесі Томас З. Морроу және 1895 жылы губернатор болып сайланған ағасы Уильям О. Брэдлиден партияның принциптерін үйренген. Екі адам да Кентуккидегі Республикашыл партиясының құрылтайшы мүшелері болды. Испан-американ соғысында жауынгерлік емес қызмет атқарғаннан кейін, Морроу 1902 жылы Цинциннати университетінің заң факультетін бітіріп, Лексингтон қаласында өз ісін ашқан. Ол бірден-ақ өзіне атақ құрды, ол зорлықпен мойындаған және жалған куәлік берген қара нәсілді адамды кісі өлтіргені үшін айыпсыз деп тапты. Ол 1910 жылы президент Уильям Говард Тафтпен Кентуккидің шығыс округінің АҚШ округінің прокуроры болып тағайындалды және 1913 жылы президент Вудро Вильсон оны қызметтен алып тастағанға дейін қызмет етті. 1915 жылы ол өзінің жақсы досы Аугуст О. Стэнлиге қарсы губернаторлыққа үміткер болды. Стенли сайлауда 471 дауыспен жеңіске жетіп, 1915 жылғы байқауды штаттың тарихындағы ең жақын губернаторлық жарысқа айналдырды. 1919 жылы Морроу губернаторлыққа тағы да үміткер болды. Оның қарсыласы Джеймс Блэк сол жылдың басында губернаторлық қызметке көтерілді, ол кезде Стэнли АҚШ Сенатында орын алу үшін отставкаға кетті. Морроу сайлаушыларды "1915 жылғы қателікті түзетуге" шақырды және әйелдердің сайлау құқығын және нәсілдік зорлық-зомбылықты басуды қамтитын прогрессивті платформада тұрды. Ол демократиялық әкімшілікті жемқорлықпен айыптады, нақты мысалдарды келтірді және жалпы сайлауда жеңіске жетті. 1920 жылы достық заң шығарушымен ол өзінің күн тәртібінің көп бөлігін заңға айналдырды, соның ішінде линчке қарсы заң және мемлекеттік үкіметті қайта ұйымдастыру. 1920 жылы қара нәсілді тұтқынның линчелеуіне жол бермегені үшін ол бүкіл ел арасында танымал болды. Ол бұзылған топтардың зорлық-зомбылығын тоқтатпайтын жергілікті билеушілерді орнынан кетіруден тартынбады. 1922 жылы Демократтар Бас Ассамблеяны қайтадан қолға алды, ал Морроу өзінің екінші жартысында көп нәрсе жасай алмады. Губернатор болғаннан кейін ол АҚШ теміржол еңбек кеңесінде және теміржол медиация кеңесінде қызмет етті, бірақ ешқашан сайланған лауазымға ие болмады. Ол 1935 жылы 15 маусымда Франкфуртта туған ағасының үйінде жүргенде жүрек ауруынан қайтыс болды.
Edwin Porch Morrow (November 28, 1877June 15, 1935) was an American politician, who served as the 40th Governor of Kentucky from 1919 to 1923. He was the only Republican elected to this office between 1907 and 1927. He championed the typical Republican causes of his day, namely equal rights for African Americans and the use of force to quell violence. Morrow had been schooled in his party's principles by his father, Thomas Z. Morrow, who was its candidate for governor in 1883, and his uncle, William O. Bradley, who was elected governor in 1895. Both men were founding members of the Republican Party in Kentucky. After rendering non combat service in the Spanish–American War, Morrow graduated from the University of Cincinnati Law School in 1902 and opened his practice in Lexington, Kentucky. He made a name for himself almost immediately by securing the acquittal of a black man charged with murder based on an extorted confession and perjured testimony. He was appointed U. S. District Attorney for the Eastern District of Kentucky by President William Howard Taft in 1910 and served until he was removed from office in 1913 by President Woodrow Wilson. In 1915, he ran for governor against his good friend, Augustus O. Stanley. Stanley won the election by 471 votes, making the 1915 contest the closest gubernatorial race in the state's history. Morrow ran for governor again in 1919. His opponent, James D. Black, had ascended to the governorship earlier that year when Stanley resigned to take a seat in the U. S. Senate. Morrow encouraged voters to "Right the Wrong of 1915" and ran on a progressive platform that included women's suffrage and quelling racial violence. He charged the Democratic administration with corruption, citing specific examples, and won the general election in a landslide. With a friendly legislature in 1920, he passed much of his agenda into law, including an anti lynching law and reorganizing state government. He won national acclaim for preventing the lynching of a black prisoner in 1920. He was not hesitant to remove local officials who did not deter or quell mob violence. By 1922, Democrats regained control of the General Assembly, and Morrow could not accomplish much in the second half of his term. Following his term as governor, he served on the United States Railroad Labor Board and the Railway Mediation Board but never again held elected office. He died of a heart attack on June 15, 1935, while living with a cousin in Frankfort.
Ерте өмір
Эдвин Морроу шотланд тегіне жататын және 1877 жылы 28 қарашада Кентукки штатының Сомерсет қаласында Томас Занцингер мен Вирджиния Кэтрин (Брэдли) Морроудың үйінде дүниеге келген. Ол мен оның егіз інісі Чарльз сегіз баланың ең кенжесі болды. Оның әкесі Кентуккидегі Республикашыл партияның негізін қалаушылардың бірі және 1883 жылы губернаторлыққа сәтсіз үміткер болды. Оның анасы 1895 жылы Кентуккидің алғашқы республикалық губернаторы болып сайланған Уильям О'Коннелл Брэдлидің әпкесі болды. Морроудың арғы атасы Томас Морроу Революциялық соғыстан бұрын Шотландиядан Америкаға көшіп келген. Морроудың алғашқы білім беруі Сомерсеттің мемлекеттік мектептерінде болды. Ол 1891 және 1892 жылдары сол жерде қызмет етті. 1898 жылы 24 маусымда Морроу 4-ші Кентукки пехоталық полкінің жеке жауынгері ретінде испан-американ соғысына қатысты. Ол алдымен Лексингтон қаласында, Кентукки штатында, ал кейіннен Анистон қаласында, Алабама штатында оқыды. Тифпен ауырып, әскери қызметте болмағандықтан, 1899 жылы 12 ақпанда екінші лейтенант болып шақырылды. 1900 жылы ол Цинциннати университетінің заң мектебінде күзгі семестрге оқуға түсті. Мозебиді қорғаушы заңгер таба алмағандықтан, сот Мороуға жүгінді, ол жас заңгер болғандықтан, жұмыс істеуге құштар еді. Морроу клиентіне қарсы басқа да куәліктердің жалған екенін көрсетті. 1904 жылы шілдеде Эдвина Хаскелл, 1908 жылы қарашада Чарльз Роберт деген екі бала туды.
Саяси мансап
1904 жылы Морроу Сомерсет қаласының прокуроры болып тағайындалды, ол 1908 жылға дейін қызмет етті. Достары жігерлендіргеніне қарамастан, Морроу 1911 жылы губернаторлыққа үміткер болудан бас тартты. Пейнтер қайта сайлануға үміткер болмауды шешті, ал демократтар Криттенден округі Олли М. Джеймсті ұсынды. Оның демократиялық қарсыласы оның жақын досы Август О. Стэнли болды. Екі адам да прогрессивті платформалармен жарысты, сайлауда Стэнлиге тек 471 дауыспен қол жеткізілді.
Кентукки штатының губернаторы
Морроу 1916 жылы, 1920 және 1928 жылдары Республикалық Ұлттық конвенциясына делегат болып қызмет етті. Ол қайтадан прогрессивті платформада жарысқа шығып, әйелдерге сайлау құқығын беру үшін мемлекеттік конституцияға түзету енгізуді жақтады. Сенатта тең дауыс беруді республикалық губернатордың орынбасары С. Трюстон Баллард бұзды. Ол білім беру жүйесін жақсартуды, соның ішінде оқулықтарды таңдауды және мұғалімдерге ең төменгі жалақыны қолдау үшін жарыстар алаңдарына салық салуды қадағалады. Бұл оның тікелей алдыңғылары берген саннан едәуір төмен болды. Офистегі алғашқы жылдары Дж. К. В. Бекхэм 350 адамды кешірді, Джеймс Б. МакКрири (губернатор ретінде екінші қызметінде) 139-ды, ал Август О. Стэнли 257-ді берді. 1920 жылы 9 ақпанда Морроу Кентукки Ұлттық гвардиясын Лексингтонға жіберіп, бірінші дүниежүзілік соғыстың қара нәсілді ардагері Уилл Локетті өлтіргені үшін соттады. Морроу штаттық генерал-адъютантқа: "Осы негрді заңның қол астында ұстау үшін не істеу керектігін жасаңыз. Егер ол бұзылған топтың қолына түсіп қалса, мен сені тірі көрем деп ойламаймын". Локетт заңгердің көмегінсіз-ақ, қылмысты мойындаған. Қалған топтар сот залына шабуыл жасауда деп қате ойлап, алға қарай жүгірді. Ұлттық гвардия алты адамды өлтіріп, шамамен елу адамды жарақаттады. Әскери тәртіп жарияланып, бұдан былай зорлық-зомбылық жасалмады. Версаль тұрғындары түрме бастығы линчпен өлтірілгеннен гөрі, қызметінен босатылғаны үшін ашуланды. Жергілікті тұрғындар тергеуге көмектесуден бас тартты, ал линчерлер ешқашан тұтқындалып, айып тақпады. Жергілікті билік түрме бастығы түрмеден шығарылмайтындай етіп, оның әйелін түрмедегі жазасын өтеп беруге тағайындады. 1922 жылдың тамызында Джек Итон есімді саяхатшы сатушы бірнеше жас қыздарға қол жұмсады деп айыпталып, тұтқындалды. 1922 жылы заң шығарушы органға жолдаған сөзінде Морроу мемлекеттік автомобиль жолдарын жақсартуға және әйелдерге тең құқықты жоққа шығаратын барлық заңдарды жоюға 50 миллион доллар сұрады. Алайда, бұл уақытқа дейін республикашылар штаттық палатадағы көпшілігінен бас тартты және Морроудың барлық ұсыныстары түбегейлі қабылданбады. Локетт ісі бойынша Морроу бүкіл ел алдында мақтауға ие болса да, тарихшы Джеймс Клоттер оның "Кентукки губернаторының мықты және әдеттегідей іс-әрекеті" туралы пікірін білдірді. Ол өзінің нашар бағасын берудің себептері ретінде Морроудың қаржылық консервативтілігі мен 1922 жылы заң шығарушы органды бақылауға қабілетсіздігін келтірді. Алайда ол Морроудың штаттағы нәсілдік теңдікті алға жылжытуын мақтады. Штаттық конституция Морроуға екінші рет кезекті мерзімге үміткер болуға тыйым салды, ал оның әкімшілігінің жетістіктері Чарльз І. Доусонның сайлауын қамтамасыз етуге жеткілікті емес еді.
Кейінгі мансабы және өлімі
Губернатор болғаннан кейін Морроу Сомерсетке барып, "Республиканың күзетшілері" деген ұйғарымға қосылып, бейбітшілік пен төзімділікті насихаттап, бейбітшілік пен төзімділікті жояды. Ол 1923-1926 жылдары АҚШ теміржол еңбек кеңесінде, ал 1926-1934 жылдары оның мұрагері - теміржол медиация кеңесінде қызмет етті. Ол 9-шы округтен АҚШ-тың өкілдер палатасына үміткер болу үшін отставкаға кетті, бірақ партиясының кандидатурасын Джон М. Робсионға жоғалтты. Конгресс сайлауында жеңілгеннен кейін Морроу заңгерлік ісін жалғастыру үшін Лексингтонға оралуға жоспарлады. 1935 жылы 15 маусымда ол Франкфуртта туысымен уақытша тұрып жатқанда күтпеген жерден жүрек ауруынан қайтыс болды. Ол Франкфурт қорымында жерленген.