Rocky Butte

Кіріспе

Портлендтегі (Орегон) жойылған шоқ шоқ тау, Боринг лава өрісінің бөлігі ретінде Рокки Бут Каскад тау жотасының шеткері болып саналады. Ол теңіздегі Хуан-де-Фука тектоникалық плитасының Солтүстік Америка тектоникалық плитасының астында субдукциядан пайда болды; бұл плейстоцендегі килат вулканының интрузивті тау жыныстарының негізгі қалдықтары. Бюттегі құрамында сілтілік сілті бар және ол оливин фенокристалдары бар базальттық андезиттен тұрады. Тарихи тұрғыдан алғанда, бұл төбеде Рокки Бут түрмесі, Джадсон баптист колледжі және Хилл әскери академиясы, сондай-ақ Кең көлемді Жұмыс прогресі әкімшілік құрылыс жобасы, Портленд Киелі кітап колледжі және Қалалық Киелі кітап шіркеуінің кампусы болды; Рокки Бут түбегінде әлі де жұмыс істеп тұрған, бірақ қызметтен шығарылған айналушы тыныс алу жолы маяк бар. Қазіргі уақытта тау беткейлері Джозеф Вуд Хилл паркі мен Рокки Бутт табиғи аймағын қолдайды, онда флора мен фаунаның әртүрлі түрлері бар және бай орманды қорғайды. 205-ші мемлекетаралық автокөлік жолының жанында орналасқан бұл төбе - жаяу жүру, альпинизм және тауларды оның басына қарап көру үшін танымал орын.

География

Рокки Бют Портлендтің солтүстік-шығыс бөлігінде, Мултнома округінде, АҚШ-тың Орегон штатының бір бөлігінде орналасқан. Бұл Портлендтегі немесе оның маңында орналасқан бірнеше кіші вулкандық конустардың бірі, Табор тауы, Келли Бут және Пауэлл Бутпен бірге. АҚШ Ұлттық геодезиялық зерттеулер агенттігінің мәліметтері бойынша Роки-Бутттің биіктігі 613 фут (187 м). Каскадтық жотаның ерекшелігі деп саналатын Боринг лава өрісі вулкандық шаңырақтарда лава ағыстарының кең көлемді атылуымен немесе олардың шаңырақтарын толтырған вулкандық тығындар аман қалған, соның ішінде Рокки Бут, Прун Хилл және Бикон Рок. Алайда, Рокки-Буттың ағынды жағы су тасқынынан қатты ыдырап кетті. Рокки-Бутт - екі жанартау шаңырағы бар көрнекті, бірақ оқшауланған төбе. Бұл базальтты андезит жарылып, қатты эрозияға ұшыраған Плейстоценнің соңғы кезеңіндегі жанартаудың үстіне енген тау жыныстарының негізгі қалдықтары. Боринг лава алаңындағы басқа да көптеген бұрғылар сияқты Рокки Бут та оливин фенокристалдары бар базальттық андезиттен тұрады және оның сілтілік құрамы бар. Бұл базальттық андезит оның саммит парк аймағынан төменгі жолдарға дейін созылатын экспозицияларда, сондай-ақ ағынды жартастың ішінде Бутттың шығыс беткейіндегі Троутдейл формациясынан түсетін өзендік қиыршық тас қабаттарының арасында (жанартау лавасының немесе туфтың ескі шөгінді жыныстар, немесе метаморфтық жыныстарда қабатталу бағыты бойынша) байқалады. Америка Құрама Штаттарының геологиялық зерттеулер агенттігінің ғалымдары Рокки Бютттің шығыс жағындағы тарихи карьердегі жыныстардан Vug қуыстарын анықтады, оның ішінде оптикалық оң мүйізді бленд (паргазит деп те аталады) ашық қоңыр түсті. Олардың тіршілік етуі призмалық түрде бөлінеді және ұзындығы бірнеше миллиметрге дейін жетеді. Басқа минералдар: қара жасыл пироксин кристалдары, 70 пайыздық геденбергит пен 30 пайыздық диопсид; тридимит ақ агрегаттары; қоңыр, түйіршікті оливин кристалдары, 80 пайыздық форстерит пен 20 пайыздық фаялит; және қара, алты бұрышты, шеттері біртұтас гематит пластиналары. Бұл минералдар сирек кездесетін комбинацияны құрайды, ал Тримбл (1963) нитрат тридимиті мен нитрат оливині арасында ерікті нитрат тридимиті неге кездесетінін түсіндіре алмады. Тау баурайы төмендеп, Колумбия өзенінің су тасқынымен кездеседі, ал төменгі биіктікте таудың солтүстік және шығыс жағында жартастар бар. Роки-Бутт тауының етегінде 2 шақырымға созылатын соқпақ бар. Соңғы соқпақ солтүстіктегі Колумбия өзеніне қарай ашылып, оңтүстікте батысқа және оңтүстік-батысқа қарай екі тармаққа бөлінеді. Бұл депрессияның ені 1 км-ден кем және орташа тереңдігі аралығында 250 фут (76 м) биіктіктегі тағы бір терраса бар, ол Рокки Бутттың жанында орналасқан. Бұл жол батысқа қарай 14 шақырымға созылып, сол арақашықтықта 46 метрге дейін төмен түседі. Оңтүстікке қарай, бұл террасаның түбінде Рокки Буттан 2 км-ге созылатын ұзын депрессия бар. Бұл белгілер эрозиялық күштердің ғана нәтижесі емес; Брец (1925) бұл шұңқырлар ағындар Роки Буттің шығыс жағымен өзара әрекеттескен жерде төмен қарай итермелеген сұйықтық айналымдардан пайда болды және терраса тосқауыл астындағы судағы жинақталудан пайда болды деп дәлелдеді.

Rocky Butte lies in the northeast part of Portland within the city limits, in Multnomah County, part of the U. S. state of Oregon. It is one of the few smaller volcanic cones within or near Portland, along with Mount Tabor, Kelly Butte, and Powell Butte. According to the U. S. National Geodetic Survey, Rocky Butte has an elevation of 613 feet (187 m). Considered an outlier of the Cascade Range, the Boring Lava Field lies about Volcanic vents with either extensive eruptions of lava flows or volcanic plugs that filled their vents survived, including Rocky Butte, Prune Hill, and Beacon Rock. However, the upstream side of Rocky Butte was heavily eroded by the flooding. Rocky Butte is a prominent, but isolated hill, with two volcanic vents. It is the core remnant of intrusive rock from a heavily eroded, late Pleistocene volcano that erupted basaltic andesite. Like many other vents in the Boring Lava Field, Rocky Butte consists of basaltic andesite with olivine phenocrysts, and it has a calc alkalic composition. This basaltic andesite can be observed in exposures that extend from its summit park area to the roads below, as well as in a sill (a sheet of intrusive rock wedged between older layers of sedimentary rock, beds of volcanic lava, or tuff, or along the direction of layering in metamorphic rock) between layers of fluvial gravel from the Troutdale Formation on the Butte's eastern slope, within a flow scarp. Vug cavities were identified from rock in the historic quarry on the eastern side of Rocky Butte by scientists from the United States Geological Survey, including optically positive hornblende (also known as pargasite) with a pale brown color. They exhibit prismatic cleavage and extend for a few millimeters in length. Other minerals identified were dark green, pyroxene crystals with 70 percent hedenbergite and 30 percent diopside; white aggregates of tridymite; brown, granular olivine crystals with 80 percent forsterite and 20 percent fayalite; and tiny black, hexagonal plates of hematite with beveled edges. These minerals constitute a rare combination, and Trimble (1963) was unable to explain why free silica tridymite would be found together with low silica olivine. The hill descends to meet the floodplain of the Columbia River, and at lower elevations, the mountain has cliffs on its northern and eastern sides. At the foot of Rocky Butte, there is a fosse (a ditch), which extends for 1 mile (2 km) before it opens toward the Columbia River to the north and divides to the south into two arms that run west and southwest. This depression has a width of less than 0.5 mile (1 km) and an average depth between There is another terrace, with a height of 250 feet (76 m), which sits next to Rocky Butte. It runs for 9 mile (14 km) to the west, with a descent of 150 feet (46 m) over that distance. To the south, this terrace also has a long depression near its base, which extends for 1.5 mile (2 km) from Rocky Butte. These features are likely the product of more than just erosional forces; Bretz (1925) argued that the fosse resulted from fluid eddies that pushed downward where currents interacted with the eastern side of Rocky Butte, and the terrace formed from accumulation of deposits in water under the blockage.

Бұрынғы атылу

Эвартс және басқалар. (2009) Рокки Бюттеге 500 000 жылдан жас деп есептейді. Бір Аргон-аргондық даталау эксперименті Рокки Бутт лавасының жасын 285 000 жыл ± 16 000 жыл бұрын анықтады, бұл Бутттағы лава жинақтамаларының қалыпты магниттік полярлығына сәйкес келеді. Портлендтегі Рокки Буттан солтүстік-батысқа қарай магниттік аномалия бар, бірақ бұл жанартаумен немесе жалпы алғанда, Боринг лава өрісімен байланысты болуы мүмкін емес. Жергілікті газеттер Рокки Бюттің жойылып кеткенін хабарлайды. Рокки-Бутт түбегінде 1929 жылы айналатын тыныс алу жолы маяк орнатылды; маяк әлі де жарық болса да, ол 1960 жылдардың соңында ресми түрде тоқтатылды. 1930 жылдары Жұмыс прогресі басқармасының қызметкерлері шамамен 600 фут (183 м) биіктіктегі саммитте парк салды. Жозеф Вуд Хилл паркі деп аталады, ол Рокки Бут Виберг Бут деп аталатын кезде салынған. Рокки-Бутт таудың шығыс беткейлеріндегі тау жыныстары Мултнома округінің түрме ғимаратына, кейінірек тарихи Колумбия өзені тас жолын жаңарту үшін пайдаланылды. Бұл жерде жанартаудың оңтүстік шетінде байланыс мұнарасы орналасқан. 1947 жылы аяқталған Рокки-Бутт түрмесі Мултнома округінің ер адамдары үшін негізгі мекеме болып қызмет етті. Рубиннің (1973) айтуынша, Рокки-Бутт түрмесінде 320 тұтқын бар, бірақ Хьюстон, Гиббонс және Джонс (1988) бұл шекті жиі асып кететінін мәлімдеді. Түрмеде 1967 жылы ашылған кітапхана да болды, онда 3000 томдық кітаптар сақталған. Жалпы, түрме қауіпсіздік мәселесі, лас жағдай, есірткіге қол жеткізу, зорлық-зомбылық, ұйымдастырылған бағдарламаның жоқтығы және әсіресе, 1960 және 1970 жылдары қатты толғандығынан бірнеше сот тергеуінің тақырыбы ретінде белгілі болды. Рокки-Бутт түрмесін ауыстыруға арналған одан әрі әрекеттер 1981 жылы сәтті қашып кетуден және 1982 жылы офицердің атылуына әкелген қаруды контрабандалық оқиғадан туындады. Мултнома округінің қамауда ұстау орталығы (MCDC) Портленд қаласының орталығында 1984 жылы Рокки Бют түрмесі қиратылғаннан кейін Интерстейл 205 жолы үшін салынған. Рокки-Бутт түрмесі мен MCDC түрмелер туралы зерттеуге қатысты, ол 1988 жылы Crime & Delinquency журналында жарияланды. 1934 жылы Рокки-Бутт көрікті айлағының тарихи ауданы құрылды. Ол Мултнома округінің жол бөлімімен жобаланған, ол Рокки Буттың шыңына дейін Портлендке қарап тұрған көрініске дейін жетеді. Жұмысшылар қорғану қабырғаларын құру үшін Рокки-Бутт карьерінен базальт қолданды, ал аяқталған жоба сол кездегі қоғамдық жұмыстар жобаларына тән рустик стильге ие болды. WPA жұмысшылары сонымен қатар саябақты және Рокки Бюттей жоғарғы жағында барокколық баспалдақ салып, құрылысты 1939 жылы аяқтады. 1940 жылдары Рокки-Бутт ең танымал болған кезде, оған күн сайын 4000-нан астам көлік келіп тұратын. Уақыт өте келе саябаққа келушілер азайып, ол бұзылып кетті. 1970 жылдары саммит жасөспірімдер үшін жиі өткізілетін орынға айналды; шектен тыс қоқыс тастау, граффити және вандализм кең таралған. 1990 жылдардың басында Рокки Бутт сақтау қоғамы саябақ аумағын тазартып, қалпына келтіре бастады және жаңа мүмкіндіктер қосады. Жерлер қосылып, Қорғау қоғамы белсенді қызмет атқара бастағаннан кейін, жер қайта қалпына келтірілді, бастапқы тақталар қайта орнатылды, ал көгалдар, суару, қызыл қыш жолдар және қосымша ағаштар, гүлдер, бұталар мен шөптер паркке қосылды. Аудан 1991 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. WPA-ның басқа жобаларына Рокки-Бутт тауларының оңтүстік шетіндегі ұзындығы 114 метр болатын туннель кірді. 1939-1941 жылдар аралығында салынған бұл ғимарат Буттегі көрікті жерлерге қолжетімділікті жақсарту үшін салынған. Жобаны аяқтау үшін 16 ай уақыт қажет болды. Жұмысшылар күмісті және лава ағыстарын қазу үшін қолмен қазып, бұрғылау және ату әдістерін қолданды. Бұл туннель вулканның 5 градус бұрыштығына байланысты қисық. Рокки-Бутт базальты Рокки-Бутт туннелін, сондай-ақ жақын маңдағы Батыс Бернсайд және NW Корнелл жолындағы туннельдерді салу үшін пайдаланылды, олардың барлығын құрылысшы Р. Курсио мен оның ұжымы салды. Жалпы алғанда, WPA-ның Рокки-Бутт жобасы $500,000-ға шықты. Хилл әскери академиясы, Портлендтегі көрнекті әскери мектеп, 1931 жылы Портлендтің солтүстік-батыс ауданынан Рокки Бюттегі кампусқа көшірілді. Емхана вулканның солтүстік жағында орналасқан. Оның негізін қалаушы Джозеф Вуд Хилл басқаратын, ол 1959 жылы оқушылар саны едәуір төмендеп, мектепті Джадсон баптистік колледжі сатып алғаннан кейін жабылды. Бұл жерде орналасқан көптеген ғимараттар, оның ішінде кеңселер мен жатақханалар, сондай-ақ, а...

Evarts et al. (2009) assign Rocky Butte an age younger than 500,000 years. One Argon–argon dating experiment determined an age for Rocky Butte lava of 285,000 years ± 16,000 years ago, which matches the normal magnetic polarity for the lava deposits at the Butte. There is a magnetic anomaly about northwest from Rocky Butte in Portland, but it is unlikely to be associated with the volcano or the Boring Lava Field in general. Local newspaper sources report that Rocky Butte is extinct. At the summit of Rocky Butte, a rotating airway beacon was erected in 1929; although the beacon is still lit, it was officially decommissioned in the late 1960s. During the 1930s, employees of the Works Progress Administration constructed a park at the summit, at an elevation of about 600 feet (183 m). Called Joseph Wood Hill Park, it was built when Rocky Butte was known as Wiberg Butte. Rock from Rocky Butte's eastern slopes was used for the Multnomah County jail building, and some were later used for renovation of the Historic Columbia River Highway. There is a communications tower on the southern end of the volcano. The Rocky Butte jail, completed in 1947, served as the major facility for male prisoners in Multnomah County, with a courtyard and recreation field. According to Rubin (1973), the Rocky Butte jail housed 320 inmates, but Houston, Gibbons, and Jones (1988) claimed that it often exceeded this limit. The jail also had a library, which was established in 1967 and housed 3,000 volumes. In general, the jail was known for being the subject of multiple grand jury investigations for security concerns, dirty conditions, access to drugs, violence, lack of organized programming, and most notably, during the 1960s and 1970s for severe overcrowding. Further attempts to replace the Rocky Butte jail were motivated by a successful escape in 1981 and a gun smuggling incident that resulted in an officer being shot in 1982. The Multnomah County Detention Center (MCDC) was built in downtown Portland after Rocky Butte Jail was demolished in 1984 to make way for Interstate 205. The Rocky Butte Jail and MCDC participated in a study on prisons, which was published in 1988 in the journal Crime & Delinquency. In 1934, the Rocky Butte Scenic Drive Historic District was established. Built as part of a Works Progress Administration project it was designed by the Multnomah County Road Department, The drive reaches the summit of Rocky Butte to a viewpoint overlooking Portland. Workers used basalt from the Rocky Butte quarry to create retaining walls, and the finished project was designed to have a rustic style typical for public works projects of the time. WPA workers also built the park and a baroque staircase at the top of Rocky Butte, finishing construction in 1939. At its peak popularity in the 1940s, Rocky Butte had more than 4,000 cars visiting each day. Over time, the park had far fewer visitors and fell into disrepair. During the 1970s, the summit became a frequent site for teenage parties; excessive littering, graffiti and vandalism were commonplace. In the early 1990s, the Rocky Butte Preservation Society began cleaning up and restoring the park area and adding new amenities. Once of land were added and the Preservation Society took on an active maintenance role, the site was regraded, original plaques were reinstalled, and lawn areas, irrigation, red cinder walkways and additional trees, flowers, shrubs and grass were added to the park. The District was listed on the National Register of Historic Places in 1991. Other WPA projects included a tunnel 375 feet (114 m) in length at the southern end of Rocky Butte. Built between 1939 and 1941, it was constructed to improve access to scenic views on the Butte. The project took 16 months to complete, and workers used hand mining and drill and shoot methods to excavate layers of cinders and lava flows. The tunnel is curved because of the volcano's 5 degree grade. Rocky Butte basalt was used to build the Rocky Butte Tunnel as well as the nearby West Burnside and NW Cornell Road Tunnels, all of which were constructed by the mason R. Curcio and his crew. In total, the WPA's Rocky Butte project cost $500,000 to complete. The Hill Military Academy, a prominent military school in Portland, moved from the northwestern district of Portland to a campus on Rocky Butte in 1931. The campus covered on the northern side of the volcano. Ran by its founder, Joseph Wood Hill, it closed in 1959 after its enrollment had declined significantly, and the school was purchased by Judson Baptist College. with offices and dormitory buildings, and The Grotto, a famous Catholic shrine encompassing , lies adjacent to the volcano. Created in 1924, The Grotto has more than 200,000 visitors annually. It consists of two levels, which are separated by the 110 feet (34 m) cliff of Rocky Butte's northern face. On the upper level of the shrine is the Chapel of St. Anne, which sits on the northern side of Rocky Butte and offers views of the Columbia River and Mount St. Helens. Built in 1934, the chapel also has a Peace Garden (finished in 1989) and a Meditation Chapel, which was completed in 1991. The City Bible Church also maintains a location at Rocky Butte, with services on Sunday mornings at 9:30 and 11:15 am as well as youth services on Wednesdays at 7 pm. In 2000, Portland Police Bureau Officer Mark Kruger placed a shrine to Nazi soldiers on public park property at Rocky Butte. When Kruger's past was discovered during 2003 lawsuits, Kruger removed the shrine. The shrine was stored in the city attorney's office by then deputy Tracy Reeve, preventing their discovery during the lawsuits. Kruger remained on the force and was promoted to captain in 2009. Kruger admitted to wearing Nazi uniforms. The shrine's existence was discovered by internal affairs in 2010 after commissioner Dan Saltzman ordered an investigation. Kruger was disciplined and suspended for two weeks in 2010, but was not demoted or fired. Kruger continued to state that he was a history buff, not a Nazi. He remained on the force until his retirement. In May 2018, government officials from the Oregon Department of Transportation began clearing belongings and debris from a long standing homeless campsite at the eastern side of Rocky Butte, also posting eviction notices. A fire occurred near a homeless camp on the northern side of Rocky Butte in July 2018.

Демалыс

Рокки Бут - Рокки Бут табиғи аймағының бөлігі, ол NE Рокки Бут жолындағы жерді қамтиды. Рокки-Буттың шыңы - Портленд қаласының паркі, Джозеф Вуд Хилл паркі, ол саябақты қамтиды. Ол Рокки Буттың бұрынғы жанартау шамының мойынтірегінде Хилл әскери академиясының кампусының үстіндегі блефте орналасқан. 2017 жылы Портленд парктері мен демалыс бюросы Портленд қаласының орталығына, Худ тауы мен Сент-Хеленс тауына жақсы көру үшін парктегі ағаштар мен инвазивті түрлерді тазартуды ұсынды. Рокки-Буттеде жақсы анықталған жол жүйесі жоқ. Таудың түбінде және төменгі бөлігінде бейбіт тұрғындар жасаған альпинисттер мен байкерлер жолдары, сондай-ақ шыңға жақын жердегі альпинисттік жолдар бар, олар қоршалмаған және қауіпсіз емес. Л.О. сипаттаған жаяу жүргін жолы Фостер (2013) NE 92 -ші даңғыл мен Скидмор көшесінен басталады және әр жолы 1,25 миль (2 км) жүреді, 1,5 - 2 сағатқа созылады. Бұл жол Рокки Бетт туннелімен, Хилл әскери академиясының орнымен және маякпен өтеді. Иттерді жолға шығаруға болады, бірақ Джозеф Вуд Хилл паркіне ілмекпен ұстауға болады. Рокки Бют сонымен қатар Портленд ауданында танымал альпинисттік бағыт болып табылады, ол 1970 және 1980 жылдары альпинистермен дамыған. Оның көптеген бағыттары жоғарыдан арқанмен байланған, бірақ кейбір жоғарғы зәкірлер оның бағыттарынан жоғалып кеткен, сондықтан маргариткалы шынжырлар ұсынылады. Тау-кен жолдары иттер мен балаларға қолайсыз. Ең танымал таулар Видео Блеф деп аталатын бөлігінде орналасқан. Рокки Бутт әр түрлі көтерілулерді ұсынады, соның ішінде жарықтар, диэдрлер, плиталар, тік және асып тұрған бет жолдары бар.