Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Біріккен Корольдіктегі табиғи қорық
Nature reserve in the United Kingdom
Титчвелл батпағы – құстарды қорғаудың корольдік қоғамына (RSPB) тиесілі және басқарылатын ағылшын табиғи қорығы. Норфолк графтығының солтүстік жағалауында, Титчвелл мен Торнхэм ауылдары арасында, теңіз жағалауындағы Ханстантон курортының шығысында орналасқан. Оның құрамына қамыс аралары, тұзды батпақтар, тұщы су лагунасы және құмды жағажай, сондай-ақ тұраққа жақын кішкентай орман аймағы кіреді. Бұл халықаралық маңызы бар қорық Солтүстік Норфолк жағалауының ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын аймағының (SSSI) және Норфолк жағалауының көрнекті табиғи сұлулығының (AONB) бөлігі болып табылады, сонымен қатар Natura 2000, арнайы қорғалатын аймақ (SPA) және Рамсар тізімі арқылы қорғалады. Қорық аралдардағы авоцеттер, батыс батпақты аққулар, еуразиялық қызылсарықтар және қамыстың арасындағы қамысқұстар сияқты сирек кездесетін көбейетін құстар үшін маңызды. Қызылсарықтардың көбейе беруін ынталандыру үшін қамыс аралары ылғалдырақ етіп жақсартылды, ал лагунаға қарапайым шабақ қосылды. Сулы-батпақты мекендейтін құстар, мысалы, су құсы, қамысқұс және саз құсы да кездеседі, ал ақ қасқырлар көптеп таралған. Қорыққа сирек кездесетін құстар жиі келеді, себебі оның орналасқан жері көшпенді құстар үшін маңызды. Қаздар мен үйректер қыста Титчвеллде көптеп қыстайды, ал қорық құрып кету қаупі төнген еуропалық су құсқұйрығын қорғайды. Мұнда үш құс бақылау пункты, теңізді бақылау платформасы, екі табиғат жолы және келушілер орталығы бар. Климаттың өзгеруіне байланысты туындаған алаңдаушылықтарға байланысты 2010 және 2011 жылдардағы ірі жоба тұщы су лагунасының айналасындағы жағалауларды жақсартуға және тұзды лагунаны теңіздің енуіне тиімді кедергі жасайтын тұзды батпаққа айналдыруға бағытталды. Титчвелл батпағы археологиялық тұрғыдан маңызды, оның артефакттары Жоғарғы Палеолитке дейін жетеді, сонымен қатар екі дүниежүзілік соғыстан қалған әскери құрылыстардың іздері бар. Оларға Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскери госпитальдің кірпіштері және Екінші дүниежүзілік соғыстағы бронетранспорттық құралдар мен ұшақтарға арналған 1940 жылдарғы артиллериялық нысаналар кіреді.
Titchwell Marsh is an English nature reserve owned and managed by the Royal Society for the Protection of Birds (RSPB). Located on the north coast of the county of Norfolk, between the villages of Titchwell and Thornham, about east of the seaside resort of Hunstanton, its include reed beds, saltmarshes, a freshwater lagoon and sandy beach, with a small woodland area near the car park. This internationally important reserve is part of the North Norfolk Coast Site of Special Scientific Interest (SSSI) and the Norfolk Coast Area of Outstanding Natural Beauty (AONB), and is also protected through Natura 2000, Special Protection Area (SPA) and Ramsar listings. The reserve is important for some scarce breeding birds, such as pied avocets on the islands, and western marsh harriers, Eurasian bitterns and bearded reedlings in the reeds. To encourage bitterns to breed, the reed beds have been improved to make them wetter, and the lagoon has been stocked with the common rudd. Typical wetland birds such as the water rail, reed warbler and sedge warbler also appear, and little egrets are common. The reserve has regularly attracted rarities, as its location is important for migrating birds. Ducks and geese winter at Titchwell in considerable numbers, and the reserve shelters the endangered European water vole. Facilities include three bird hides, a seawatching platform, two nature trails, and a visitor centre. Because of concerns about climate change, a major project in 2010 and 2011 brought improvements to the banks around the freshwater lagoon and the conversion of the brackish lagoon to tidal saltmarsh, a more effective barrier to encroachment by the sea. Titchwell Marsh is archaeologically significant, with artefacts dating back to the Upper Paleolithic, and has remains of military constructions from both world wars. These include brickwork from a First World War military hospital and 1940s artillery targets for armoured fighting vehicles and warplanes in the Second World War.
1972 жылға дейін
Тичвеллде адамдардың ұзақ жылдар бойы қоныстанғанының тарихы бар. Норфолк өңірінде 100 000 мен 10 000 жыл бұрынғы соңғы мұз дәуіріне дейін қазіргі және неоандерталь адамдарының популяциялары болған, ал мұз солтүстікке шегінген кезде олар қайта оралған. Археологиялық жазбалар шамамен 20 000 жыл бұрын нашар, бұл жағдайларға және жағалау сызығының қазіргіден әлдеқайда солтүстікке орналасқандығына байланысты, сондықтан көптеген орындар қазір теңіздің астында. Тичвеллдің қазіргі жағалауында табылған ұзын құралдар теңізден шыққан кезден қалған. Жоғарғы палеолиттен неолитке дейінгі кезеңге жататын басқа кремний құралдары да табылды. Мезолит дәуірінде мұз шегінген кезде теңіз деңгейі көтеріліп, қазіргі Солтүстік теңізді толтырды, Норфолк жағалауын қазіргі орнына жақындатты. 11 000 ж.б.д. дейін ұзын жапырақ тәрізді құралдар жасаушылар кетіп қалды, ал теңіз жағасындағы тосқауыл аралдарының немесе құмшағының артында батпақты жерлер пайда болды. 1920–1680 ж.б.д. және 1020–830 ж.б.д. аралығында пайда болған торф қабаттары батпақты жағдайды көрсетеді; осы қабаттарда табылған жылтыратылған неолиттік балқылар торфтың әсерінен қарарған. Тичвеллдегі торфта екі ағаш платформасы анықталды, олар тарихқа дейінгі болуы мүмкін. Осыған ұқсас қола дәуірі құрылыстары сирек кездеседі және ертедегі ағаштан жасалған құрылыс әдістері туралы маңызды ақпарат бере алады. Тичвеллде ортағасырлық және кейінгі керамика табылған, ал мұздықтардың шегінуінен пайда болған шөгінділердің үстіндегі торф пен саз ортағасырлықтан кейінгі жырту белгілерін көрсетіп тұр. 1853 жылы Ұлыбританияға Паллас құмқұйрығының көптеп келуі Тичвеллге бірнеше құстардың келуіне әкелді, оның ішінде жұптасқан құстар да болды. Соңғы құс тұзды батпақта, ал қалғандары құмдарда немесе маррам шөптерінде болды; көптеген құстар атып өлтірілді. Тичвеллдің батысында орналасқан Торнхэм батпағы 1914–1918 жылдар аралығында Корольдік әуе корпусы тарапынан бомбалау полигоны ретінде пайдаланылды. Тичвелл батпағындағы кірпіштен салынған ғимараттар сол кезеңдегі әскери госпитальдің қалдықтары ғана. Бірінші дүниежүзілік соғыста батыс жағалаудағы бетонды ғимарат 1942 жылға дейін британдық армия қайтып келгенге дейін демалыс орыны ретінде жалға берілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тичвеллде әскери қорғаныс құрылыстары салынды. Банктер артындағы егістік жерлерді сумен тазарту тоқтатылды, бұрынғы батпақты жерлер су басқан; зигзаг тәрізді арналар қазылып, Ескі Лорд Банкіне бекініс орнатылды. Винаның қалдықтарына төмен су кезінде жетуге болады, бірақ оларға бару қауіпті, өйткені кеме тез арада кесіліп, толқындармен су астында қалады. Кемеге жеткендерге дереу жағаға оралуға кеңес беретін ескерту белгісі орнатылған. Теңіз қабырғасының артындағы батпақты жерлер соғыс аяқталғаннан кейін кептіріліп, егістік жерлерге айналды, бірақ 1953 жылғы Солтүстік теңіз су тасқынында жағалау бұзылып, бүкіл аймақ теңіз астрасы басымдығымен тұзды батпаққа айналды. Қорық арқылы жаңа теңіз қабырғасын салу солтүстік жағында қамыс өскен, өсімдіксіз тұзды лагунаны құрады. 1991 жылы теңіз бұрынғы Терн Хид маңындағы жағалаудың шығыс шетіндегі құмдарды бұзып, құмдар эрозияға ұшырады. Екінші дүниежүзілік соғыс танктерінің қалдықтары осы кезде пайда болды. Келесі жылы батыс жағалаудағы жағажайдың жағажай жағажайы құмдарды қорғау үшін салынды, ал оның солтүстік жағына теңізді бақылау платформасы қосылды. 1993 жылы қорықтың шығысындағы жер сатып алынды; оның көп бөлігі бұрын атыс полигонының бөлігі болған, ал көп мөлшерде тікенді сымдар аймақты қамыс төсеміне және ылғалды жайылымға айналдыру кезінде қиындықтар туғызды. Қыста Батыс жағалаудағы ескі жасырын жер қиратылды және оның орнына қазіргі Арал жасырын жері орнатылды. 1996 жылдың ақпан айындағы дауылдар жағажайдың шығысындағы құмдардың көп бөлігін алып тастады, ал батысындағыларын бұзды. Терн Хид, қазір жоғары толқындар кезінде кесілген, бөлшектелді. ХХ ғасырдың соңындағы жаңаруларға келушілер орталығының 1997 жылғы кеңейтілуі, оның ішінде кафе салу және 1999 жылы Фен Хидтің, сондай-ақ жасырынға баратын жағажай жолы мен құмырсқа тоғайының орнатылуы кірді. Бұл - RSPB-нің ең көп келінетін қорығы, жылына шамамен 92 000 адам келеді.
Titchwell has a long history of human occupation. Populations of both Modern and Neanderthal people were present in Norfolk before the last glaciation between 100,000 and 10,000 years ago, and returned as the ice retreated north. The archaeological record is poor until about 20,000 years ago, partly due to the prevailing conditions, but also because the coastline was much further north than at present, so that many sites are now under the sea. long found on the present day coast at Titchwell date from a time when it was from the sea. Other flint tools have been found dating from the Upper Paleolithic to the Neolithic. As the ice retreated during the Mesolithic, the sea level rose, filling what is now the North Sea, and bringing the Norfolk coastline much closer to its present line; By 11,000 BC, the makers of the long blades had gone, and peat marshes had formed behind an offshore barrier island or spit. A layer of peat formed between 1920 and 1680 BC and another between 1020 and 830 BC, indicating marshy conditions; polished Neolithic axes found in those layers were blackened by exposure to the peat. Two possible timber platforms were identified within the peat at Titchwell, and may be prehistoric. Similar Bronze Age structures are rare, and they may be significant in providing information about early timber construction methods. Medieval and later pottery has been found at Titchwell, and the peat and silts which overlay the sediments deposited by the retreating glaciers have signs of post medieval ploughing. A huge influx of Pallas's sandgrouse into Britain in 1853 led to several arrivals at Titchwell, including mated pairs. The last bird seen was on the saltmarsh, and the rest were on the dunes or in marram grass; many were shot. Thornham Marsh, immediately west of Titchwell, was used between 1914 and 1918 by the Royal Flying Corps as a bombing range. Some brickwork on Titchwell Marsh is all that remains of a military hospital dating from that period. A First World War concrete building along the west bank was let as holiday accommodation until the British Army returned in 1942. During the Second World War, military defences were constructed at Titchwell. The drainage of farmland behind the banks was stopped, reflooding the former marshland; zigzag ditches were dug, and pillboxes built into Old Lord's Bank. The remains of the Vina are accessible at low tide, but visiting them is potentially hazardous as the wreck is quickly cut off and submerged by the incoming tide. A warning sign on the wreck advises anyone reaching it to return to the beach immediately. Behind the sea wall, the marshes were drained after the war, and reverted to farmland, but the bank was breached in the North Sea flood of 1953, returning the whole area to tidal saltmarsh dominated by sea aster. The construction of a new sea wall across the reserve created a shallow freshwater lagoon, with a reed bed on its northern side and a vegetation free brackish marsh. In 1991, the sea broke through the dunes at the eastern end of the beach near the former Tern Hide, and the dunes started to erode. The remains of the Second World War tanks first appeared around this time. In the following year the boardwalk at the beach end of the west bank was constructed to protect the dunes, and the seawatching platform was added at its northern end. of land to the east of the reserve was bought in 1993; much of this was formerly part of the firing range, and large amounts of barbed wire caused problems when the area was being converted to reed bed and wet grazing meadow. Over the winter, an old hide on the West Bank was demolished and replaced with the current Island Hide. Storms in February 1996 removed most of the dunes east of the boardwalk, and eroded those to the west. The Tern Hide, now cut off at high tide, was dismantled. Developments at the end of the 20th century included the 1997 extension of the visitor centre, which included building a cafe, and the erection of Fen Hide in 1999, together with a boardwalk path to the hide, and a dragonfly pond. This is the RSPB's most visited reserve, with about 92,000 visitors annually.
Кіру және құрылғылар
Титчвелл батпағы А149 тас жолының жанында орналасқан, ал автобустар қорықтың сыртында тоқтайды. Жағажайға апаратын басты жол – бұл жалпы қолданысқа берілген жол, және қорықтың итерге рұқсат етілген жалғыз бөлігі. Қорық жыл бойы ашық, кіру тегін, бірақ мүше емес адамдардан автотұрақ ақысы алынады. Қорықтың басты бөлігіне 1 км (1050 ярда) сапалы Батыс жағалау жолы арқылы келушілер орталығынан кіруге болады. Келушілер орталығының айналасындағы орманнан шыққаннан кейін, басты жолдан екі қысқа жол тарайды: қамыс батпағына көрініс ашатын Фен жолы және ылғалды батпақ пен құмырсқа тоғайынан өтетін Медоу жолының айналма жолы. Басты жаяу жол қамыс батпағынан солтүстікке қарай тұщы су лагунасына және Арал жасырын орнына дейін жалғасады, содан кейін қорықтың бойымен созылатын жағалауға жетеді. Жаңа Парриндер жасырын орны осы жағалаудың бойында орналасқан. Жаяу жол жағалаудағы сулы лагунадан өтіп, тағы бір жағалаудан тұзды батпаққа дейін жалғасады. Бұрын жағажайдағы құмдардағы көтеріңкі ағаштан жасалған теңізді бақылау платформасында аяқталады. Келушілер орталығы мен дүкен Рождество және одан кейінгі күндерден басқа күн сайын ашық. Қорықтың көп бөлігі мен оның құрылыстары мүгедектерге арналған коляскамен жүруге қолайлы, бірақ жағажайға апаратын жолдың соңғы бөлігі қиын, және тік жағалау арқылы қол жеткізіледі.
Titchwell Marsh is next to the A149 road and buses stop outside the reserve. The main track to the beach is a public right of way, and the only part of the reserve where dogs are permitted. The reserve is open all year, and access is free, although non members are charged for using the car park. The main part of the reserve is accessed from the visitor centre using the 1 km (1,050 yd) West Bank footpath. After leaving the woodland around the visitor centre, there are two short paths running from the main path; the Fen Trail to a hide overlooking the reed bed, and the Meadow Trail boardwalk loop through wet marsh and past the dragonfly pond. The main footpath continues north past the reedbed to the freshwater lagoon and the Island Hide, then reaches a bank running across the reserve. The new Parrinder hides are placed along this wall. The footpath continues past a tidal lagoon, and over another bank to a saltmarsh, formerly ending at a raised wooden seawatching platform on the dunes by the beach. The visitor centre and shop are open daily except Christmas Day and Boxing Day. Most of the reserve and its facilities are wheelchair accessible, but the last part of the path to the beach is rough, and accessed via a steep bank.
Құстар
Басты көбейетін түрлер – қамыстың мамандары, мысалы, батпақ бүркіті, еуразиялық ащы және сақалды қамыстық, сондай-ақ Авосетт, RSPB-нің символдық құсы. Ащылардың көбеюі 1989 жылы қолайсыз ортаға және жеткілікті мөлшерде үлкен жемдік балықтың болмауына байланысты тоқтады; сүйікті тағамы – еуропалық балық болғанымен, оның саны тым аз болды. Бұл мәселелер су деңгейін реттеу, қамыс төсегінің бір бөлігін қазу арқылы ашық, қамыс шеті бар тоғандар жасау және лагунаны жалпы рудпен қамтамасыз ету арқылы шешілді; көбею 2004 жылы қайта басталды. 2011 жылы 80 Авосетт ұясы, екі жұп еуразиялық ащы және төрт жұп батпақ бүркіті тіркелді, соңғысы жеті жастың сәтті ұшып кетуіне қол жеткізді. Басқа көбейетін құстарға құмды төбелердегі сақиналы кескіштер мен еуразиялық ұсақ тоқылдар, ал қамыстың арасында сулы рельстер жатады. Жаздың басында сирек көшіп келетін құстар, мысалы, кішкентай шағала, қара шағала, еуразиялық қасық тұмсық және гаргань басқа жерде көбейю үшін жолдарымен өтуі мүмкін. Күзде солтүстіктен түрлер келіп, кейбіреулері, мысалы, қара құйрықты құс, құсқұйрықты құс және кішкентай құсқұйрықтар май құю үшін бірнеше күнге тоқтап, кейбіреулері қыстап қалады. Бұл сақалды қамыстықтарды көруге де жақсы уақыт, және таяп келгенде жүздеген еуропалық алтын құстар су тасқанда қорықта тоқтауы мүмкін, кейде сирек кездесетін құстар да кездеседі. Соңғы жылдары табылған сирек құстарға 2016 жылы Тынық мұхиты алтын құсы және үлкен түйін, ал 2014 жылы жұқа тұмсықты шағала және маятник кірпіші жатады.
The key breeding species are reed bed specialists such as the marsh harrier, Eurasian bittern and bearded reedling, together with the avocet, the RSPB's symbolic bird. Bitterns stopped breeding on the reserve in 1989 due to inadequate habitat and a lack of sufficient large food fish; although European eels, a favoured food, are present, the numbers are too low. These problems were addressed by managing water levels and excavating some of the reed bed to create open, reed fringed pools, and stocking the lagoon with the common rudd; breeding recommenced in 2004. In 2011, there were 80 avocet nests, two pairs of Eurasian bitterns, and four pairs of marsh harriers, the latter successfully fledging seven young. Other breeding birds include ringed plovers and Eurasian oystercatchers in the sand dunes, and water rails in the reed bed. Sedge, reed and Cetti's warblers all nest in the wetland, and little egrets are now common on the reserve. In early summer, scarcer migrants like the little gull, black tern, Eurasian spoonbills and garganey may pass through on their way to breed elsewhere. In the autumn, species arrive from the north, some, such as black tailed godwits, curlew sandpipers and little stints just passing through, pausing for a few days to refuel, others staying for the winter. This is also a good time to see bearded reedlings. and hundreds of European golden plovers may roost on the reserve at high tide. sometimes including vagrant rarities. Major rarities in recent years include a Pacific golden plover and a great knot in 2016, and a slender billed gull and a penduline tit in 2014.
Басқа жануарлар мен өсімдіктер
Су құсқұйрығы Ұлыбританияда жоғалу қаупі төнген түр, оның саны күрт азайды, негізінен әкелінген американдық норканың жыртқыштығына байланысты. Олар Титчвеллде әлі де кең таралған, бұл түр үшін ұлттық маңызы бар Шығыс Англияның көптеген орындарының бірі. Жағажайдан қара және сұр ителкелерді көруге болады. Басқа омыртқалы жануарларға еуропалық шабақ, қарапайым бақа және үш тікенекті балық жатады. Басқа Lepidoptera құрамалыларына боялған ханым сияқты көшпенділер, әсіресе күміс Y, олардың саны көп болуы мүмкін; 2010 жылдың шілдесінде қорықта 90 000-ы теңіз лавандасымен қоректенгені тіркелді. Тұзды батпақта ең көп әсер ететін аймақтарда шыны шөптері мен жалпы түйір шөптері өседі, ал батпақ қалыптасқан сайын өсімдіктер кезегімен өседі: бірінші теңіз жұлдызы, содан кейін негізінен теңіз лавандасы, арықтарда теңіз шөптері және теңіз плантандары мен басқа да кең таралған батпақ өсімдіктері. Құрғақ аймақтарда теңіз жамылғысы және теңіз бейіш шөптері сияқты теңіз шөптері өседі. Қамысты алқаптарында жалпы қамыс басым, тұзды батпақты қамыс, тұзды сулы шалғын, теңіз клубрасы және қарапайым қамыс түрлі ылғалды жерлерде де кең таралған. Тичвеллдің кішкентай ауылында екі үш жұлдызды қонақ үй және телескоптар мен бинокльдерді сататын дүкен бар, бірақ онда жалпы дүкен немесе мейрамхана жоқ. 2005 жылы Тичвеллде және Солтүстік Норфолк жағалауындағы тағы бес орында жүргізілген сауалнамаға сәйкес, келушілердің 39 пайызы құстарды қарауды сапарының басты мақсаты деп атады. 1999 жылы 7,7 миллион күндізгі келуші және 5,5 миллион түндеген адамдар осы аймақта 122 миллион фунт стерлинг жұмсады және 2325 толық жұмыс орынын құрды.
Water voles are an endangered species in the UK, with a huge decline in numbers, mainly due to predation by the introduced American mink. They are still common at Titchwell, which is one of a number of East Anglian sites now of national importance for this species. Both common and grey seals can be seen off the beach. Other vertebrates include European eels, common toads and three spined sticklebacks. other Lepidoptera may include migrants such as the painted lady, and especially the silver Y, which can occur in huge numbers; 90,000 were recorded on the reserve in July 2010, feeding on sea lavender. The saltmarsh contains glassworts and common cord grass in the most exposed regions, with a succession of plants following on as the marsh becomes more established: first sea aster, then mainly sea lavender, with sea purslane in the creeks and smaller areas of sea plantain and other common marsh plants. The drier areas contain maritime grasses such as sea couch grass and sea poa grass. The reedbeds are dominated by common reed with saltmarsh rush, brackish water crowfoot, sea clubrush and common bulrush also common in the various wetland habitats. The tiny village of Titchwell has two three star hotels and a shop selling telescopes and binoculars, although it does not have a general store or a public house. A 2005 survey at Titchwell and five other North Norfolk coastal sites found that 39 per cent of visitors gave birdwatching as the main purpose of their visit. The 7.7 million day visitors and 5.5 million who made overnight stays in the area in 1999 are estimated to have spent £122 million, and created the equivalent of 2,325 full time jobs.
Қауіптер
Солтүстік Норфолк жағалауының жұмсақ тау жыныстары ғасырлар бойы теңіздің шабуылына ұшырады; Титчвелл батпағында қорықтың солтүстік жиегін қорғайтын жағажай мен құм төбелер эрозияға ұшырады, ал климаттың өзгеруі қорықтың тұщы сулы аймақтарына зиян келтіру мүмкіндігін арттырды. Күтілетін, күшейе түсетін дауылды ауа райы құмдық жүйеге зақым келтіріп, жұмсақ топырақ жағалауларын толқындардың әсеріне ұшыратуы мүмкін, немесе теңіз 1953 жылғы су тасқынында болғандай, қорғаныстың үстінен асып кетуі мүмкін. Қай жағдайда болса да, қорықтың табиғат қорғау құндылығына кері әсер етеді, әсіресе, ащы су құстарындан айырылу қаупі бар. Сыртқы жағалауды нығайтудың орнына, басқарылатын қайта құруға бейімделуге шешім қабылданды. 2010-2011 жылдар аралығында қорықтың шығыс және батыс жағалаулары нығайтылды, ал тұщы су батпағының солтүстігіндегі теңіздік қабырға ескі Парриндер жағалауының орнында қайта салынды. Ескі Parrinder Hide орнына заманауи бақылау тұрақтарының жұбы орнатылды, бастапқы атауы сақталды. HaysomWardMiller компаниясы жобалаған бұл бақылау тұрақтары RIBA-дан архитектуралық стилі үшін марапат алды. Жаңа қабырғаның солтүстігіндегі бұрынғы тұзды емес батпақ шығыс жағалауында жарылыс жасау арқылы өзгертілді. Бұл толқынмен су басуға және қазір Volunteer Marsh деп аталатын жерде тұздық батпақтың пайда болуына мүмкіндік береді. Жаңа тұздық батпақ қайта салынған Парриндер қабырғасын қорғайды және эрозияны баяулатады. Сондай-ақ, тұщы су лагунасындағы қамыстың есіктері мен аралдар жақсартылды және жаңа шлюз орнатылды. Fen Hide-тің шығысында жаңа қамыстың есіктері құрылды, оларға 2012 жылы ашылған жолдармен қол жеткізуге болады. Жолдың бірінші бөлігі жыл бойы ашық, ал қорықтың оңтүстік-шығыс бұрышындағы орманнан басталатын "күзгі жолына" тек тамыздан қазанға дейін ғана кіруге болады.
The soft rocks of the North Norfolk coast have been attacked by the sea for centuries; at Titchwell Marsh, the beach and sand dunes protecting the northern edge of the reserve have been eroded, and climate change has increased the likelihood of damage to the freshwater areas of the reserve. The predicted increasingly stormy weather could damage the dune system and expose the soft earth banks to wave damage, or the sea could just over top the defences, as it did in the 1953 floods. Either way, the conservation value of the reserve would be adversely affected, especially through the potential loss of the bitterns. Rather than reinforce the outer bank, it was decided to undertake a managed realignment. Between 2010 and 2011, the banks on the east and west of the reserve were reinforced, and the sea wall to the north of the fresh marsh was rebuilt on the line of the old Parrinder bank. The old Parrinder Hide was replaced by a pair of modern hides, retaining the original name. Designed by HaysomWardMiller, these hides won an award from RIBA for their architectural style. The former brackish marsh north of the new wall has been modified by creating a breach in the east bank. This will allow tidal flooding and the eventual establishment of saltmarsh on what is now named Volunteer Marsh. The new saltmarsh will protect the rebuilt Parrinder wall, slowing erosion. Other improvements were made to the reed beds and islands in the freshwater lagoon, and a new sluice was installed. New reedbeds were created east of Fen Hide, which can be accessed by trails opened in 2012. The first part of the trail is open all year, but the "autumn trail", running up from the woodland in the southeastern corner of the reserve, is accessible only from August to October.