Fort Chambly

Кіріспе

Квебектегі тарихи форт, Канада Форт Шембли - Квебектің Ла-Валле-ду-Ришелье аймақтық округі муниципалитетіне қарасты тарихи форт. Ол Канаданың ұлттық тарихи орны болып тағайындалған. Форт Шембли бұрын Форт Сент-Луис деп аталатын. Бұл Ришелие өзенінің бойында саяхатшыларды ирокездерден қорғау үшін салынған бес бекіністің бірі еді. Бұл аймақ ресми емес түрде la Vallée des Forts деп аталады.

Тарих

Канаданың Квебек штатында Ришелье өзеніндегі Шамбли бұрқасынның түбінде орналасқан Шамбли бекінісін 1711 жылы француздар салған. Бұл бір жерге салынған үш қамалдың соңғысы болды. Бірінші - сол кездегі Форт Сент-Луи - 1665 жылы капитан Жак де Шамбли Жаңа Францияны ирокездіктердің шабуылдарынан қорғау үшін салды. Кішігірім жөндеуден кейін 1702 жылы фортты үндістер өртеп жіберді, бірақ сол жылы қайта құрылды. Ол кезде ол Форт-Чембли деп аталатын. Алайда 1701 жылы Монреальда жасалған Ұлы бейбітшілік келісімінің нәтижесінде француздар мен ирокездер арасындағы соғыс аяқталды. Сонымен қатар осы уақытта Испанияның мұрагерлік соғысы басталды және Франция мен Англияның отарларына қайнады. Сондықтан Еуропалықтардың аса күшті шабуылына қарсы тұру үшін, оның ішінде пушканың атыс қатерінен қорғану үшін, губернатор Филипп де Риго Водрей 1709 жылы қалмақты таспен қайта тұрғызуды бұйырды. Жаңа форттың жобалау мен құрылысына жауапты инженер - Жозуэ Бойсбертелот де Бокоурс. Ол 1718 және 1720 жылдар аралығында форттың қорғанысын арттыратын өзгерістерді де қадағалады. Көптеген жылдар бойы Форт-Чембли Ришелье өзенінің бойындағы қорғаныс тізбегінің негізгі тірегі болды, бұл Жаңа Францияға шабуыл жасаудың ең оңай жолы болды. Алайда, оңтүстікке қарай Сен-Фредерик (1731) және Сен-Жан (1748) форттарының құрылысымен, Шамбли форты қорғаныс мақсатының көп бөлігін жоғалтты, сондықтан ол әскерилер үшін қоймаға және жиналыс орнына айналдырылды, бірақ форт ешқашан тасталған жоқ. Жеті жылдық соғыс кезінде Форт-Чембли қайта нығайтылып, қайтадан басып алынды, бірақ ол британдықтардың Монреаль мен Квебек қаласына жақындауына кедергі келтіре алмады. Бүгінгі күні әлі де тұрған едәуір тас құрылым 1760 жылы тамызда француз және үнді соғысы кезінде Монреаль науқанында ағылшындарға жоғалды. 1775 жылы 20 қазанда америкалық күштер басып алған, 1775-76 жылдардағы Канадаға американдық шабуыл кезінде 1776 жылдың көктеміне дейін ұсталды, ол эвакуацияланып, өртелген кезде, американдықтар оңтүстікке қарай Тикондерога фортына қарай шегініп кетті. Кейіннен Континенттік армияның тұтқындары, соның ішінде полковник Уильям Стейси, американдық революциялық соғыстың соңына дейін Форт-Чемблиде ұсталды. Оккупация кезінде 1-ші Канада полкі, Континенттік полк, Джеймс Ливингстон Квебекке шабуыл кезінде Американың революциялық соғысындағы отарлаушы күш-жігерді қолдау үшін көтерді. Ливингстон 1775 жылдың қыркүйегінде Квебек штатының Шамбли қаласынан ер адамдарды жалдаған, бірақ ресми полк атауын Ричард Монтгомери 1775 жылдың 20 қарашасында жасады, оны Екінші континенттік конгресс 1776 жылдың 8 қаңтарында мойындады. Режимент ешқашан өзінің рұқсат етілген 1000 адамнан аспаған, негізінен Канада театрында және Нью-Йоркте әрекет етті және 1781 жылдың 1 қаңтарында таратылды. 1860 жылдары фениандық шабуылдардан кейін фортты қайтадан басып алғаннан кейін, ол қирауға ұшырады. 1881 жылы Шамблидің тұрғыны Джозеф Октав Дион жеке өзі жөндеу жұмыстарын жүргізді. ХХ ғасырда Канада үкіметі Форт-Чемблидің мәдени және тарихи құндылығын мойындап, оны күтіп-ұстауға кірісті. 1965 және 1985 жылдар аралығында археологиялық қазбалар жүргізілді, ал бүгінде Форт-Чембли (17181720) соңғы кезеңінің толықтай қайта құрылған нұсқасы Канада парктерімен сақталады және ол Канаданың Форт-Чембли ұлттық тарихи орны ретінде көпшілікке ашық.

Fort Chambly at the foot of the Chambly rapids on the Richelieu River in Quebec, Canada, was built by the French in 1711. It was the last of three forts to be built on the same site. The first — then called Fort Saint Louis — was constructed in 1665 by captain Jacques de Chambly, to protect New France from Iroquois attacks. After minor repairs, the fort was burned by the Indians in 1702, but was reconstructed the same year. By then it was already known as Fort Chambly. However, with the Great Peace of Montreal in 1701, the war between the French and Iroquois was over. Also at this time the War of the Spanish Succession broke out, and boiled over into the colonies of France and England. Thus, to defend against a more powerful European attack, including the threat of cannon fire, Governor Philippe de Rigaud Vaudreuil ordered that the fort be rebuilt in stone in 1709. The engineer responsible for the design and construction of the new fort was Josué Boisberthelot de Beaucours. He also oversaw major improvements carried out on the fort between 1718 and 1720, modifications he felt would greatly increase the fort's defenses. For many years Fort Chambly was the main footing of the defensive chain of fortifications along the Richelieu River, which was the easiest invasion route into New France. However, with the construction of Fort Saint Frédéric (1731) and Fort Saint Jean (1748) further south, Fort Chambly lost most of its defensive purpose and so was converted into a warehouse and rally point for soldiers, although the fort was never abandoned. With the Seven Years' War, Fort Chambly was re fortified and reoccupied, although it failed to stop the British from approaching Montreal and Quebec City. The substantial stone structure which still stands today was lost to the British in August 1760 in the Montreal Campaign during the French and Indian War. Captured by American forces on October 20, 1775, during the American Invasion of Canada of 1775–76, it was held until the spring of 1776 when it was evacuated and burned, as the Americans retreated southward to Fort Ticonderoga. Subsequently, prisoners of war from the Continental Army, including Colonel William Stacy, were held at Fort Chambly until the end of the American Revolutionary War. During the occupation, the 1st Canadian Regiment, an Extra Continental regiment, was raised by James Livingston to support Colonial efforts in the American Revolutionary War during the invasion of Quebec. Livingston recruited men from Chambly, Quebec as early as September 1775, but a formal regimental designation was made by Richard Montgomery on November 20, 1775, with recognition by the Second Continental Congress following on January 8, 1776. The regiment, which never approached its authorized size of 1,000 men, saw action primarily in the Canadian theater and New York, and was disbanded on January 1, 1781. After the Fenian Raids in the 1860s, during which the fort was reoccupied, it was allowed to fall into ruin. In 1881 a citizen of Chambly, Joseph Octave Dion, personally repaired and restored the site. In the 20th century the Canadian government recognized Fort Chambly's cultural and historical worth and undertook its maintenance. Between 1965 and 1985 extensive archaeological digs were carried out, and today a fully reconstructed version of the final phase of Fort Chambly (1718–1720) is maintained by Parks Canada and is open to the public as the Fort Chambly National Historic Site of Canada.

Мұра

1985 жылы 28 маусымда Канада Посты "Форт Чамбли, Кве" атты құжатты шығарды. "Канададағы Форттар сериясы" (1983 және 1985) 20 маркасының бірі. Маркалар 12 1/2 х 13 мм перфорацияланған және Рольф П. Хардердің жобалары бойынша Ashton Potter Limited баспасында басылды.