Кіріспе
Британдық археолог Джерейнт Дифед Барри Джонс (1936 жылы 4 сәуір - 1999 жылы 16 шілде) - классикалық зерттеуші және археолог. Сент-Хеленсте туған ол уэльс тілінде сөйлейтін ата-ананың отбасында 1947-1954 жылдары High Wycombe Royal Grammar School (оның әкесі аға қазіргі заманғы тілдер шебері болған, ал анасы да сабақ берді) оқыған. Ол Оксфордтың Джесус колледжінде классикалық кітаптарды оқу үшін Уэльс қорынан стипендия алды.
Geraint Dyfed Barri Jones (4 April 1936 – 16 July 1999) was a classical scholar and archaeologist. Born in St Helens to Welsh speaking parents, he attended High Wycombe Royal Grammar School (where his father was the senior modern languages master and his mother also taught) from 1947–54, and won a Welsh Foundation Scholarship to read classics at Jesus College, Oxford.
Далалық жұмыстар мен қазбалар
Джонс жасөспірім кезінде жаңа археологиялық орындарды анықтап, жас кезінде көп жетістіктерге қол жеткізді. 1959 жылы классикалық зерттеулер жөніндегі Рим стипендиясына сайланды. 1959 жылдан 1962 жылға дейін Джонс Римдегі Британ мектебінің Джон Брайан Уорд Перкинс басқарған Оңтүстік Этрурия зерттеуіне қатысты. D. Phil. дәрежесін алғаннан кейін. Оксфордтан кейін Джонс Италияда жұмыс істеуді жалғастырды, Апулияның әуе суреттерін талдады, бұл Фоггияда маңызды жаңалықтарға әкелді. 1964 жылы Манчестер университетінде жұмысқа орналасты. Ол Ланкашир, Чешир, Камбрия және Дербиширдегі көптеген далалық зерттеулер мен римдік жерлерді қазба жұмыстарын жүргізді. Ол сондай-ақ Долаукотиде, Оңтүстік Уэльстегі Кармартенширдегі римдік алтын кенішінде жұмыс істеді, оның доктор Питер Р. Льюиспен бірге жүргізген зерттеулері осы ерекше сайт туралы білімді өзгертті. Ол жақын маңдағы қалмақ пен Кармартенді қазып шығарды.
Ливия
Джонс Солтүстік Африкада Ливия зерттеулер қоғамында, қазір Ливия және Солтүстік Африка зерттеулері жөніндегі британдық институтында жұмыс істеді, оның су құбырын іздеу арқылы Адрианополис қаласын тапты. Ол өзінің бүкіл мансабында археологияны құтқарумен айналысты. Джонс шекаралық аймақтарға қызығушылық танытты, бұл қызығушылық оның жұмысына әсер етті. Оның студенттері арасында Джон Ллойд, Джон Литтл, Николас Хигам және Дэвид Мэттингли болды.
Жарияланымдар
Джонс Г. Д. Б., Блэки, И, Дж. және Макферсон, Э. К. Ф. 1960. Dolaucothi: римдік су құбыры, Кельт зерттеулер кеңесінің бюллетені 19: 71 84 және III V. Джонс, G. D. B және Higham, N. 1985. Карветийлер. Саттон Джонс, Г.Д.Б. және Мэттингли, Д.Дж. 1990 жыл. Рим Британиясының атласы. Оксфорд: Оксбоу Джонс, Г.Д.Б. және Вуллискрофт, Д. 2001. "Авиа тарих баспасынан" "Адрианның қабырғасы". Льюис, П.Р. және Г.Д.Б. Джонс. 1969 жыл. Долаукоти алтын кен орындары, I: жер бетіндегі дәлелдер, The Antiquaries Journal, 49: 244 72. Льюис, П.Р. және Г.Д.Б. Джонс. 1970 жыл. Солтүстік-батыс Испаниядағы римдік алтын кендері, Рим зерттеулерінің журналы 60: 16985.
Jones, G. D. B and Higham, N. 1985. The Carvetii. Sutton
Jones, G. D. B. and Mattingly, D. J. 1990. An Atlas of Roman Britain. Oxford: Oxbow
Jones, G. D. B. and Wooliscroft, D. 2001. Hadrian's Wall from the Air History Press. Lewis, P. R. and G. D. B. Jones. 1969. The Dolaucothi gold mines, I: the surface evidence, The Antiquaries Journal, 49: 244–72. Lewis, P. R. and G. D. B. Jones. 1970. Roman gold mining in north west Spain, Journal of Roman Studies 60: 169–85.