Кіріспе
Англикандық евхаристиялық теология практикада әртүрлі, бұл Англикандықтың жан-жақтылығын көрсетеді. Оның дереккөздері арасында дұғалар кітабының рубрикалары, англикан діни қызметкерлерінің сакраменталды теология туралы жазбалары, сондай-ақ шіркеу провинцияларының ережелері мен бағыттары бар. Негізгі дереккөз - Жалпыға Ортақ Доға Кітабы (ББК), атап айтқанда оның евхаристиялық дұғалары және Отыз тоғыз баптың XXVIII бабы. XXVIII бап Евхаристия туралы негізгі ағылшындық ілімдік мәлімдемені қамтиды, бірақ оның түсіндірмесі ағылшындық қауымның шіркеулері арасында және ағылшын католиктері мен евангелистік ағылшындықтар сияқты әртүрлі шіркеу дәстүрлерінде әртүрлі. Англикандық евхаристиялық теологиялар жалпыға бірдей Евхаристиядағы Мәсіхтің шынайы болуын растайды, бірақ Евангелистік англикандықтар бұл пневматикалық болу деп санайды, ал англо-католик шіркеуінің мүшелері бұл тәндік болу деп санайды. Алғашқы түсінікте, тән мен қанның (алып жетілген нан мен шараптың) бейнесі мен белгісін сеніммен қабылдағандар, Мәсіхтің рухани денесі мен қанын да қабылдайды. Имансыз немесе зұлым адамдар үшін форманы немесе белгіді қабылдаған адамдарда Мәсіх рухани түрде жоқ және олар осы қасиетті қатысудың тек физикалық белгілерін ғана тұтынады, бұл олардың зұлымдықтарына қосымша қосымша XXIX бапқа сәйкес. Соңғы түсінікте Мәсіхтің Евхаристиядағы тәндік болуы бар, бірақ бұл болудың нақты түрде қалай көрініс тапқаны сенім құпиясы болып табылады. Алайда кейбір жоғары шіркеулік агломандар Мәсіхтің келуін түсіндіру үшін ағылшын лоллардтарымен байланысты, ал кейіннен Мартин Лютермен байланысты философиялық түсініктеме береді, бірақ Лютер мен лютеран шіркеулері бір нәрсені бір нәрсені білдіру ілімін ашық түрде қабылдамай, шын мәнінде олардың діни бірлестіктің догмаларын жариялады. Англо-католик Оксфорд қозғалысының басты жетекшісі Эдвард Пузи дәм мен судың бір денеде болуын қолдады.
Таңдаулар теологиясы
Евхаристиямен, теологияның басқа да аспектілерімен қатар, англикандықтар lex orandi, lex credendi қағидасымен көп жағдайда басқарылады, бұл "намаздың заңы - сенім заңы" дегенді білдіреді. Басқаша айтқанда, құдайға бағышталған құдайшылық ғибадат еухаристияға қатысты белгілі бір юрисдикцияның Жалпы дұғалар кітабында жеткілікті түрде және толықтай түсіндіріледі. XVI ғасырдағы англикандық теолог Ричард Хукердің түсіндірмесі бойынша, сакраменттер "көрінбейтін рақымның көрінетін белгілері" деп аталады; осыған ұқсас 1662 жылғы нұсқадағы Катехизис та та тағамның "ішкі және рухани рақымның сыртқы және көрінетін белгісі екенін айтады, оны бізге Мәсіхтің өзі тағайындады, біз оны алатын құрал ретінде және оны бізге кепілдік ретінде береміз". Осылайша, ол діни ас - шараға қатысатын адамның қасиеттілігін білдіреді. Осыған сәйкес, Евхаристиядағы сыртқы және көзге көрінетін белгілер - "наным мен шарап" және "мәреге алынған нәрсе", "Мәсіхтің денесі мен қаны", олар шын мәнінде адал адамдар Иеміздің кешкі ас ас кезінде қабылдап алады. Таңдау рәсімдерінің формасы да, мәні де бар. Форма - бұл сөздік және физикалық литургиялық іс-әрекет, ал зат - қолданылатын материалдық заттар (наны мен шарап). Англикандық Евхаристияда форма діни рәсімде және оның рубрикаларында, шіркеулік провинцияның уәкілетті дұғалық кітаптарында көрсетілгендей. Бұл рәсімнің басты бөлігі - "Ұлы алғыс" немесе евхаристиялық дұға. Англикандардың басым көпшілігі үшін Евхаристия ("Киелі Қауым", "Масса", "Илаһи Литургия", "Иеміздің кешкі ас" немесе Ұлы Алғыс айту) жиналған ғибадаттың басты әрекеті болып табылады, Мәсіх өзінің шіркеуінде болуы мүмкін. Англикандықтардың көпшілігі үшін бұл оқиға Мәсіхтің денесін Киелі тағам ретінде қабылдау арқылы Мәсіхтің денесін қайта жаңғыртуды білдіреді. Бұл құрметті рәсімде Мәсіхке кездеседі және қосылады (олар "одан бөліседі"). Евхаристиялық рәсім - Мәсіхтің құрбандығын еске алу, көктегі тойдың алдын ала көрінісі және қауым мен жеке сенушілердің өмірінде Мәсіхтің тәндік болмысы. Евхаристияға қатысты англикандық ілім ХХVIII Иеміздің кешкі ас ас асқанда және ХХХІХ Отыз тоғыз баптың Мәсіхтің денесін жемейтін зұлымдар туралы. Англия шіркеуінің катехизисі, ағылшын шіркеуінің негізін қалаушы шіркеу, Book of Common Prayer-де кездеседі және басқа сакраменттер сияқты, Евхаристия "бізге берілген ішкі және рухани рақымның сыртқы және көрінетін белгісі, оны Мәсіхтің өзі тағайындады, біз сол сияқты қабылдайтын құрал ретінде және бізді оған сендіретін кепілдік ретінде". Бұл жерде нандар мен шараптар бейнеленген, ал бейнеленген нәрселер Мәсіхтің денесі мен қаны.
Евхаристиялық теологияның түрлері
Тарих бойына англиканизмге әсер еткен әртүрлі теологиялық ағымдар болғандықтан, барлық англикандықтар қабылдайтын бір тағамдық теория жоқ. Томас Кранмер мен Ричард Хукер сияқты ертедегі англикандық теологтар Джон Кальвинге ұқсас сакраменталды теологияны ұстанып келді. Кранмердің наным-сенімі негізінен кальвинизм, рецепционизм және виртуализм болды, оны 1965 жылы Питер Брукс көрсетті. Хукердің рецепционизм мен Реалдық қатысудың көбірек түзулетілген үйлесімі болды, бірақ элементтердің өздерінің қандай екендігіне агностикалық, бірақ "шариғат - бұл Мәсіхтің шынайы және шынайы қатысуы, ол осылайша өзін бүкіл тұлғасында, тіпті оның бүкіл тұлғасында, Мистикалық Бас ретінде береді" деп нық айтты. Ол транссубстанциацияны және консубстанциацияны бір жағына тастап, адамдарды үндемей ойлануға және "неліктен" деген сұраққа аз күмән келтіруге шақырады. Бұл көзқарастар ғасырлар бойы ағылшындықтардың көпшілігіне ұнайтын болды. XIX ғасырдағы Оксфорд қозғалысы Евхаристияға көбірек орын беруге тырысты және тағамда Мәсіхтің шынайы қатысы бар деген сенімді қолдады. Қазіргі кезде англикандықтар басқа да христиан дәстүрлеріндегі теориялардың спектрін білдіретін түрлі сакраменталды теологияларды ұстанады.
Денелік қатысу
Англо-католик шіркеуінің ағартушылары, сондай-ақ кейбір жоғары шіркеу евангелистері, Евхаристиядағы Мәсіхтің тәндік болуына сенуде, бірақ Мәсіхтің қалай болуының егжей-тегжейі сенім құпиясы болып қала береді деп санайды, бұл көзқарас Православие шіркеуінде, Лютеран шіркеуінде және Методист шіркеуінде де бар. Осы көзқараспен "трактаторлар діни асрамның маңыздылығын жоғарылатуға тырысты", бірақ "әдетте, олар трансбұтану ілімін жақтырмады". Отыз тоғыз баптың XXVIII бабында былай деп жарияланады: "Транссубстанциация қасиетті жазбалармен дәлелденбеуі мүмкін; бірақ ол Киелі жазбалардың анық сөздеріне қайшы келеді, Таңдаудың табиғатын жоққа шығарады және көптеген ырымдарға себеп болды". Глостердің епископы, шіркеудегі англо-католик Эдгар Гибсон XXVIII баптағы "Киелі жазбалармен дәлелденбеуі мүмкін" деген сөз тіркесін қорғап, былай деді:
Судың бірлік мәні
Реформацияға дейінгі Англиядағы лоллардилер қозғалысынан шыққан консубстанциация ілімі кейбір англикандықтардың бірлігімен байланысты. XIX ғасырдағы англо-католик діни қызметкер Эдвард Бувери Пузи (Оксфорд қозғалысының жетекшісі) консубстанциация идеясын қатты қолдады. Пьюзидің пікірін талқылап, Томас С. Л. Воган былай деп жазды: Бұл ілімде нан мен шарап құлшылыққа бағышталу кезінде жоғалмайды, бірақ дене мен қан оларды азайтпай, қазіргі күйге келеді. Бұл ілім лоллардтық діннен шыққанмен, Мартин Лютер мен лютеран шіркеулерінің ілімі деп қате айтылады. Англикандықтардың Мәсіхтің келуіне қатысты бір қағидасы: "Бұл мән-мағыналық өзгеріс емес, бірақ ол маңызды өзгеріс" деп аталады. Егер елеулі қасиет қасиеттерді білдірсе, онда бұл Реформация көзқарасы, өйткені құлшылықтан кейін элементтер тек қасиетті пайдалануға жарамды және оларды кәдімгі нан мен шарап ретінде қолдануға болмайды. Бұл көзқарас консубстанциация мен сакраменталды одақтың одақтас, бірақ метафизикалық жағынан әртүрлі ілімдерінде көрініс табады. Екі көзқарас та Мәсіхтің евхаристиялық элементтерде рухани түрде бар екенін айтады. Мұндай рухани болу нақты ілімдік ұстанымға байланысты дене түрінде болуы мүмкін немесе болмауы мүмкін. Бұл кейбір англикандықтар ұстанатындай, шын мәнінде, Мәсіхтің тәнінің құпия, бірақ әлі де физикалық болуы мүмкін немесе нан мен шарапқа, оның астында және оның ішінде "өсірілген" физикалық емес шындық болуы мүмкін. Бұл консубстанциацияға ұқсас болғанымен, оның ерекшелігі - оның мистикалық мәні бар.
In this doctrine, the bread and wine do not disappear at the consecration, but the Body and Blood become present without diminishing them. Although it originated with Lollardism, consubstantiation is erroneously said to be the doctrine of Martin Luther and the Lutheran churches, which actually reject consubstantiation and instead teach the doctrine of sacramental union. A maxim in Anglicanism concerning Christ's presence is that "it may not be about a change of substance, but it is about a substantial change." If substantial denotes a spiritual property of the sacraments themselves this is the Reformed view, since, after consecration, the elements are only fit for holy use and may no longer be used as common bread and wine. This view is expressed in the allied but metaphysically different doctrines of consubstantiation and sacramental union. Both views hold that Christ is present in the eucharistic elements spiritually. Such spiritual presence may or may not be believed to be in bodily form, depending on the particular doctrinal position. It may in fact be a mystical, yet still physical, Body of Christ, as some Anglicans hold, or a superphysical reality "superimposed" in, with, and under the bread and wine. Although this is similar to consubstantiation, it is different as it has a decidedly mystical emphasis.
Қабылдау қызметі
16 және 17 ғасырдағы англикан теологтарының арасында кең тараған дәл анықталмаған көзқарас "рецепционизм" деп аталады, бұл термин 1867 жылға дейін табылған жоқ. Бұл пікір бойынша, нан мен шарап өзгеріске ұшырамаса да, құрметті түрде тағамды қабылдау арқылы, тамақтанушы Мәсіхтің денесі мен қанын қабылдайды. Ол "он тоғызыншы ғасырдың басында Оксфорд қозғалысына дейін Англия шіркеуінде басым теологиялық ұстаным болып қала берді, әртүрлі дәрежеде баса назар аударды". Бұл "нағыз мәсіхшілердің мәсіхшілердің қасында болуына қатысты ілім" екенін, бірақ "мәсіхшілердің нан мен шарапқа қатысы жоқ екенін" естен шығармаған жөн.
Әдет-ғұрыптың әдет-ғұрыптары
Намаз кітабының рубрикаларында діни рәсімдер, киiмдер, әшекейлер және құрметті сыйлау тәсiлi мен құралдары бойынша қабылдауға болатын әрекеттердің өлшемдері көрсетілген. Аталған епархияның немесе епархияның жалпы діндарлығы осы рубрикалардың көрінісін және евхаристиялық теологияны анықтайды. XIX ғасырдың соңғы жартысына дейін 1662 жылғы "Дұғалар кітабының" "Бейнелеулер рубрикасы" деп аталатын жері қазіргі англикандықтардың әдеттегі рәсімдерін болдырмау үшін түсіндірілді. Діни қызметкерлерге құдай сыйлау үстелінің солтүстік жағында немесе солтүстік шетінде тұру бұйырылды, ал құдай сыйлау үстеліндегі шамдар тыйым салынған деп саналды, сондай-ақ шашуль немесе манипл кию. 19-ғасырдың аяғындағы ритуалистік даулар Оксфорд қозғалысының Ұлыбританиядағы және Англикан қауымының көптеген басқа бөліктеріндегі үстемдігін нығайтып, тәжірибелердің әлдеқайда көп түрін енгізді.
Төменгі шіркеу
Бұл қызмет көбінесе "Евхаристия" деп емес, "Киелі Қасиетті Қауым" деп аталады. Діни қызметкер әдетте қара шапан, шапан және қара шапан киеді. Бұл - діни қызметкердің сөз қызметі кезінде киетін "хор киімдері", бірақ ертеректе әдеттегідей евхаристиялық киім ретінде де киюге болады. Кейбір провинцияларда шекаралар бүлінуіне байланысты шіркеудің төмен дәстүрін тек киімімен анықтау қиынға соғады. Көптеген параллельді діндер көбірек харизматикалық дәмді, олардың қызметтерінің көпшілігінде шапанды пайдалануды тастады, ал олардың қызметтерінің Пятидесятницалық шіркеулерде кездесетін қызметтеріне ұқсас. Алайда, бұл жалпыға бірдей емес және шіркеу дәстүріне байланысты болады, кейбіреулері ерекше жағдайлар мен Евхаристияға арналған, егер ол жиі өткізілмесе немесе егер ол растаудың бөлігі болса. Қолмен әрекет ету Жалпы дұғалар кітабында кездесетін рубрикалардың стандарттарына сәйкес жүргізіледі (көбінесе мекеме сөздері кезінде элементтерге қол қоюмен шектеледі). Ол құрбандық үстелі "Жаратқан Иенің дастарқаны", " қасиетті дастарқан" немесе жай ғана " дастарқан" деп аталады. Шамдар жоқ немесе екі. Үстелге тек тостаған мен патан, мата жамылғысы, кейде дұғалар кітабы қойылады. Бұл жиілік XX ғасырдан бұрын басым болған англикандық практикаға сәйкес келеді. Құрбандық рәсімінен кейін, тарихи рубрикалар бойынша, нан мен шарапты діни қызметкер және басқа да қызметшілер құрметпен жейді. Егер дін қызметкерлері жей алмай қалса, онда олардың қатарында өзге дін қызметкерлері де болады. Діннің ережелеріне сәйкес, нан мен шараптың қалған бөлігі шатырда немесе амубриде сақталмайды. Кейбір приходтарда 1662 жылғы Жалпы дұғалар кітабының кейбір түсініктеріне сәйкес, президент ғибадатхананы оқу үшін киелі үстелдің солтүстік жағында тұрады.
Кең шіркеу / орталық шіркеу
Көптеген кең шіркеу приходтарында сәл көбірек егжей-тегжейлілік бар. Англикан қауымының көптеген приходтарында әр жексенбі сайын Евхаристия атап өтіледі, ол таңғы дұғаның орнына негізгі қызмет ретінде өткізіледі. Кең шіркеулік англикандар әдетте әр жексенбіде немесе кем дегенде жексенбіде Евхаристияны тойлайды. Бұл рәсім аптаның басқа күндері де бір-екі рет өткізілуі мүмкін. Татулық көбінесе амубриде сақталады немесе желеді. Кең шіркеулік англикандықтар тағамды құрметтемеуі мүмкін, бірақ құрбандық үстелінен өткенде жиі иіліп отырады. Қазіргі кезде кең шіркеудің приходтарында Евхаристияға қатысу көптеген жағынан қазіргі Рим католиктерінің мессасына ұқсас болуы мүмкін. Діни қызметкерлер әдетте альб пен стула киеді, сондай-ақ көптеген жағдайларда хазуб. Олар тойға дайындалу үшін лавабоны қолданады, ал тостаған мен патень бастапқыда капсуламен және әшекейлік пердемен жасырылуы мүмкін. Құрбандық үстелінде шамдар әрдайым болады. Евхаристиялық рәсімдер Англикан шіркеулерінің әртүрлі дұға кітаптарында кездеседі. Шарап пен ашытқысыз нан қолданылады. Көптеген соборларда күнделікті мерекелер дәстүрлі болып табылады, ал шіркеулер кейде апта бойы бір немесе бірнеше Киелі Қасиетті қабылдау қызметін ұсынады. Литургияның сипаты діни қызметкерлердің, приходтардың, епархиялардың және аймақтық шіркеулердің теологиялық дәстүріне байланысты өзгереді. Англикандық қауымда және басқа да англикандық юрисдикцияларда Қасиетті Тағамның қабылдануы провинцияларға байланысты әр түрлі. Бұрын, қабылдаудың алғышарты ретінде, жалпы алғанда, бекіту талап етілетін, бірақ көптеген провинциялар қазір барлық шомылдыру рәсімінен өткендерге, егер олар шіркеумен жақсы қарым-қатынаста болса және бұрын Бірінші Қауымға келген болса, қатысуға рұқсат береді.
Англо-католик
Англо-католик ғибадат тағы да егжей-тегжейлі қарастырылады. Діни қызметкерге көбінесе діякон және жиі оқырман қосылады (диякон қасиетті тәртіпте тағайындалады). Reader - ғибадат ету мен уағыз айтуға уәкілеттік берілген, сондай-ақ төменгі шіркеу мен кең шіркеу дәстүрлерінде де кездесетін жай адам. Біріншілері өздерінің қызметіне тән тарихи евхаристиялық киімдерді киеді (кезең, далматикалық және туннель). Кейде олар манпильдер мен әшекейлі майлар киеді. Оқырман әрқашан канон бойынша белгіленгендей, сотун, көк шапан және көк шарф киеді. Көп шіркеулерде құрбандық үстелі "шығыс қабырғасына" бекітіледі және қасиетті қызметшілер құрбандық үстелінің үстіндегі киелі шатырға (көбінесе айқышқа шегеленген) қарайтын түрде құлшылық етеді, яғни қасиетті қызметшілер мен қауымның бәрі бірдей бір бағытта болады. Қасиетті бөлмеден басқа, құрбандық үстелі алты шаммен әшекейленіп тұр. Литургия кезінде жиі хош иісті заттар мен санктус қоңыраулары қолданылады, ал Евхаристияның өзі жиі діни қызметкер, қасиетті қызметшілер және қызметшілер және кейде адамдар дұға ететін бұрынғы литургиялардың көптеген дұғаларымен толықтырылады. Англо-католиктік евхаристиялық теология жиі - жиі, әсіресе күнделікті, құдайға сиынуға баса назар аударады. Ал қалғандары ғибадатхананың немесе құрбандық үстелінің бір жағына немесе артына қойылады. Сақталған тағамдар жиі науқастарды немесе үйде тұрып жатқандарды кездестіргенде, сондай-ақ өлім алдындағы қызметке қолданылады. Бұл рәсім кезінде ағылшын католиктері жиі оның алдынан өткенде тізе бүгіп отырады. Олар жоқ кезде құрбандық үстеліне бас иіп отырады. Көбінесе, аумбрийді де осылай құрметтейді. Көптеген англо-католиктер евхаристиялық құлшылық етуді және Қасиетті Тағамды баталауды бейресми түрде немесе литургиялық рәсім арқылы жүзеге асырады. Адамдар құлшылық ету кезінде ең қасиетті тағамның алдында тізе бүгіп немесе иіліп отырады. Киелі шатырдың үстінде немесе оның жанында тұрған шам оның бар екеніне дәлел бола алады. Англокатоликтерден басқа, монахтар монахтармен сирек кездеседі. Бұл отыз тоғыз баптың XXV бабында айтылғандай, "Сакраменттер Мәсіхтің тапсырысы бойынша қарауға немесе алып жүруге емес, оларды дұрыс пайдалану үшін тағайындалды". Дегенмен, көптеген приходтарда ғибадатханадан немесе кибрийден киборий алынып тасталады және әндер, дұғалар, Забур жырлары мен құлшылық сөздер айтылады немесе оқылады. Кейбір приходтарда, Қасиетті Тағала киелі шатырдан (мысалы, бас құрбандық үстелінен шіркеу құрбандық үстеліне) жылжытылған кезде, sanctus қоңыраулары соғылады және барлық қатысушылар тізе бүкпейді.
Әкімшілік
Бұл жерде әрқашан нан мен шарап туралы айтылса да, кейбір өзгерістер бар. Нан жеке-жеке вафли түрінде немесе бір-бірінен бөлініп, бөлініп таратылатын нанды түрінде болуы мүмкін. Шарап әдетте қызыл, бірақ ақ болуы мүмкін. Кейде шери немесе порт сияқты күшті шарап қолданылады. Тағы басқаларында шырынды таңдау ұсынылады, әдетте алкогольді болуы мүмкін алушыларды ескере отырып (егерде бұл тағамды тек бір түрде, яғни нанмен, 1662 жылғы Жалпы дұғалар кітабының рубрикаларымен қабылдауға болады). Емдеу тәсілі әр түрлі. Көптеген англикандық приходтар құрбандық үстелінің айналасындағы аумақты шіркеудің қалған бөлігінен бөліп тұратын құрбандық үстелінің рельсін қолданады. Бұл рәсім құрбандық үстеліне байланысты қасиеттілікті білдіреді. Мұндай шіркеулерде, қауымға келуді қалағандар алға шығып, құрбандық үстелінің алдында тізе бүгіп, кейде айқыш белгісін жасап, қолдарын (оңнан солға) қосқанда нан алады, содан кейін тостағанды алу үшін қайтадан өздерін айқышқа қояды. Англо-католиктер көбінесе нанды тамызып жемеуге (осылайша бұл приходтарда вафлилерді көп қолданады) немесе тостағанға тиіспеуге сақ болады. Кейбіреулер нанды тілінен ұстап жегісі келеді. Басқа епархияларда қабылдаушылар қауымның әкімшілерінің алдында тұрып, қауымның мүшелерін қабылдаса, басқаларында қатысушылар құрметті тағамды бірінен екіншісіне бере алады, көбінесе құрбандық үстелінің айналасында дөңгелекте тұрады. Жеке тостағандарды пайдалану және бүкіл қауым бір мезгілде жейтін жеке вафлилерді немесе нанның кесектерін тарату тәжірибесі англикандықтарда өте сирек кездеседі, бірақ естілмеген емес. Англикандықтардың дәстүрі бойынша, діни рәсімдерді жүргізетіндерге епархиялық епископтан рұқсат алу керек. Дәстүр бойынша діни қызметкерлер мен дьякондар басқаруға уәкілетті жалғыз министрлер болды; дегенмен, көптеген провинциялар қазір жай әкімшілерге лицензия беруге рұқсат береді. Сондай-ақ, кімдер құдайдың құрметіне тамақ ішуге болады деген сұрақ әртүрлі. Ангиликалықтардың дәстүрі бойынша, құрбандық үстелі күнәларына өкінбейтіндерден "қоршалып" тұрды. Қауымдар өсіп, жеке адамдардың жеке өмірі көпшілікке қолжетімді бола бастаған кезде, бұл практика азайды, бірақ діни қызметкерлер кейде қылмыскерлік іс-әрекет сияқты күнәкар мінез-құлықпен айналысатынын білетін адамдарды құтқарылудан бас тартады. Англикандық провинциялардың көпшілігі "ашық үстел" ұстайды, яғни шомылдыру рәсімінен өткен барлық мәсіхшілер қауымға шақырылады. Көптеген басқа жерлерде діни рәсімдерге қатысу тек қана ағылшын немесе басқа дәстүр бойынша шомылдыру рәсімінен өтіп, құтқарылу рәсімінен өткендерге ғана рұқсат етіледі. Қасиетті болуды қаламайтын немесе қабылдағысы келмейтіндер жиі алға шығып, қолдарын қиыстырып, крест белгісін жасап, бата алғысы келетіндерін білдіреді.
Экуменикалық даму
1910 жылы Бруклиндік Рафаэль, Шығыс православие шіркеуінің епискобы, "бір шіркеудің мүшелері өздерінің діни қызметкерлері жоқ жерлерде епископальдықтармен қызмет алмасуды мақұлдады". Рафаэль "ортодоксалық діни қызметкердің тұрмайтын жерлерінде" православиелік емес адамдарға Англикан діни қызметкері неке, шомылдыру рәсімін және қасиетті құрметті рәсімді жүргізе алады деп мәлімдеді. Алайда 1912 жылы Рафаэль Англикан Қауымдастығының құрамында әртүрлі шіркеулер бар екеніне көңілі толғаннан кейін, интеркоммунионды тоқтатты, мысалы, жоғары шіркеу, евангелистік және т.б. Англикандық және Рим-католик шіркеулерінің өкілдері, олар "Еухаристия туралы ілім туралы" Уиндзор мәлімдемесінде, сондай-ақ комиссияның ARCIC Уиндзор мәлімдемесінің түсіндірмесінде "Еухаристия туралы ілім туралы" Уиндзор мәлімдемесінде "Еухаристия туралы ілім туралы" маңызды келісімге қол жеткізгендерін мәлімдеді. 1994 жылы Америка Құрама Штаттарындағы Англикандық-Рим католик Консультациясы Құрбандық ретінде Евхаристия туралы бес растауды шығарды, онда былай делінген: Бұл ілімді қабылдаумен тең, өйткені ағылшын тілінде бұл сөзді ағылшын тілінде дұрыс түсінбейді. Алайда, католик шіркеуі Англияның діни сакраменттерін жарамсыз деп санайды, бұл туралы Рим папасы Лео XIII Apostolicae curae және Рим папасы Иоанн Павел II Ad tuendam fidem.
This amounts to an acceptance of the doctrine, with an expression of a reservation about the use of the name of the doctrine in English because the word is misunderstood by English speakers. However , the Catholic Church considers the Anglican sacraments to be invalid, as stated by Pope Leo XIII in Apostolicae curae and Pope John Paul II in Ad tuendam fidem.