Кіріспе
Американдық кәсіподақ белсендісі (1929-2020) Оуэн Фредерик Бибер (; 1929 жылы 28 желтоқсан - 2020 жылы 17 ақпан) - американдық кәсіподақ белсендісі. Ол 1983 жылдан 1995 жылға дейін Біріккен автокөлік жұмысшыларының (UAW) президенті болды. Мичиган штатында туған Бибер орта мектепті бітіргеннен кейін Гранд-Рапидстегі автокөлік бөлшектерін жеткізуші McInerney Spring and Wire Company компаниясына қосылды. Оның әкесі де сол компанияда жұмыс істеген және UAW-тің жергілікті бөлімшесін құрған. Бибер өзі жергілікті қоғамда белсенділік танытып, 1949 және 1956 жылдар аралығында дүкен басқарушысынан оның президентіне дейін көтерілді. 1961 жылы ол UAW халықаралық одағының жартылай жұмыс істейтін кәсіподақ ұйымдастырушысы болды және бір жылдан кейін халықаралық UAW үшін толық жұмыс істеуге жергілікті президенті болып зейнетке шықты. 1980 жылы ол UAW-дің General Motors департаментінің басшысы болып сайланды. 1983 жылы қызу таласқан сайлаудан кейін, ол сол жылдың қазан айында кәсіподақтың басшысы болып сайланды. Оның одақ президенті болған уақытында бірнеше саяси себептерді қолдаумен ерекшеленді, соның ішінде Оңтүстік Африка апартеидке қарсы бойкот және Солтүстік Америка еркін сауда келісіміне қарсылық білдірді. Ол АҚШ-тағы автомобиль өндірісі қысқарып жатқан кезде кәсіподақты бақылап, оларды Үлкен Үш автомобиль өндірушілерімен шабуылдар мен басқа да еңбек әрекеттерін қамтитын бірқатар шиеленіскен келіссөздер арқылы бастап кетті. Ол өзінің президенттік кезінде жаңа одақ мүшелерін қосуды мақсат еткенмен, ол Honda және Nissan зауыттарында одақтарды ұйымдастыру күш-жігерінің жеңілгенін ескере отырып, негізінен сәтсіз болды. Оның президенттік кезінде оның жеке кәсіподағы да бөлініп кетті, Канадалық бөлім өз тәуелсіз ұйымын (Канадалық автокөлік жұмысшылары) құру үшін бөлініп кетті, оның бүкіл өкілеттігі бойына дамыған терең ішкі бөліністер. 1995 жылы UAW-дан зейнеткерлікке шықты.
Owen Frederick Bieber ('/b//iː//b//ər/; December 28, 1929 – February 17, 2020) was an American labor union activist. He was president of the United Auto Workers (UAW) from 1983 to 1995. Born in Michigan, Bieber joined the McInerney Spring and Wire Company, an automotive parts supplier in Grand Rapids, after finishing high school. His father was also employed at the company, and had co founded a UAW local there. Bieber himself became active within the local, rising from shop steward to its president between 1949 and 1956. In 1961 he became a part time union organizer for the UAW's international union and retired as president of the local a year later, to work full time for the international UAW. In 1980 he was elected as the head of the UAW's General Motors Department. After a hotly contested election in 1983, he was chosen to head the union in October of that year. His time as president of the union was marked by support of several political causes, including the boycott against South African apartheid and opposition to the North American Free Trade Agreement. He oversaw the union during the shrinking of the automobile manufacturing industry in the US, and led them through a number of tense negotiations with the Big Three automobile manufacturers that included strikes and other labor action. While he set a goal of adding new union members throughout his presidency, he largely failed as union organizing efforts at Honda and Nissan plants were defeated. His presidency also saw the splintering of his own union, with the Canadian division breaking off to form its own independent organization (the Canadian Auto Workers), amid deep internal divisions which developed throughout his term. He retired from the UAW in 1995.
Ерте өмір және мансап
Оуэн Ф. Бибер 1929 жылы желтоқсанда Альберт Ф. және Минни (Шварц) Бибердің отбасында Мичиган штатының Аллеган округіне қарасты Солтүстік Дорр ауылында дүниеге келген. Оның әкесі неміс тегі бар және McInerney Spring and Wire Company (автокөлік бөлшектерін жеткізуші) автокөлік жұмыскері, UAW Local 687 бірлесіп құрған. Бұл Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласындағы алғашқы UAW жергілікті ұйымы болды. Отбасы Рим католиктерінің дінін ұстады, Бибер екі бөлмелі Visitation бастауыш мектебінде және жақын маңдағы Гранд-Рапидстегі католик орта мектебінде оқыды. Бала кезінде ол пияз мен сельдерей өсіретін егістікте арам шөптерді жұлып, сонда жұмыс істеген. "Сізге 8 және 9 гаджетті пружиналы сымдарды бүгіп, кейде бір мезгілде бес сымды бүгіп алу керек еді. Хадсонның ұзындығы 6 км болатын, бұл өте қиын жұмыс еді. Сол жердегі алғашқы бір сағаттан кейін мен кетіп қалуды жөн көрдім. Егер әкем де сол жерде жұмыс істемесе, мен де сол жерде жұмыс істеген болар едім", - деді ол кейін. Олар Солтүстік Дорр мен Саутфилдте үйлерін ұстады. 1955 жылы жергілікті 687 ұжымдық келіссөз комитетінің мүшесі болып сайланды, 1962 жылы жергілікті 687 президенті болып зейнеткерлікке шықты және UAW-де халықаралық өкіл және ұйымдастырушы ретінде толық уақытты қызмет атқарды. 1974 жылы Робинсон денсаулығының нашарлауына байланысты 1D аймағының директоры болып қызметтен кетті. Бибер оның орнын басушы болып сайланды және 1980 жылға дейін осы лауазымда болды. UAW басқару комитеті (шамамен 400 жергілікті кәсіподақ президенттерінен тұратын орган) Биберді бұл лауазымға бір ауыздан қолдады. Сондай-ақ вице-президент лауазымына Дональд Эфлин, Рей Маджерус және Стивен Йокич ұсынылды. UAW мүшелері 1979 жылы 1,5 миллионнан 1,2 миллионға дейін төмендеді. 1981 жылдың қарашасында GM кәсіподақталған қызметкерлерді келісімшартты қайта ашуға көндіру үшін жұмысшылардың қатысу бағдарламасын қолдана бастады. Бибер компанияны "АҚШ-қа сенімсіздік туғызғаны үшін" қатты сынға алды. А.В. басшылығы", "қамауға алынған аудиторияны" "қасықпен тамақтандыру" және жұмысшылардың қатысу бағдарламасын "G.M. басқарма төрағасының G.M. жұмысшы құрбандығы арқылы қалай құтқару туралы қазіргі көзқарастарын насихаттау немесе көбею" құралы ретінде бұрмалау. 1982 жылдың қаңтар айында кәсіподақ өз мүшелеріне жалақы мен жәрдемақыларды жеңілдету үшін жұмыс орындарын қамтамасыз етуді уәде етті. Келісім-шарт концессиясы (ол кезде) GM-ге берілген ең үлкен келісім-шарт болды. Бибер жалақы жоспарын ашулы түрде жоққа шығарды, алайда зиян тиді. Бибер жұмыс ережелерін жергілікті сауда-саттыққа бастады, бірақ ашуланған жұмысшылар кез-келген өзгерістерді келіссөзден бас тартты және 1982 жылдың шілдесінде ешқандай өзгеріссіз аяқталды. GM департаментінің директоры болған соңғы жылы Бибер GM-мен аутсорсинг UAW мүшелеріне әсерін талқылады. GM компаниясы Toyota компаниясымен Калифорнияда автомобильдер өндіру және өндіру туралы келісімге қол қойған кезде, Бибер UAW мүшелерінің GM зауыттарында жауынгерлік шабуылға түсуіне жол бермеу үшін жұмыс істеді.
UAW президенттік жарысы
UAW конституциясы 65 жастан асқандардың кәсіподақ президенті лауазымына түсуіне тыйым салады. 64 жастағы Дуглас Фрейзер 1981 жылдың шілдесінде UAW президенті болып қайта сайланды, бірақ үшінші мерзімге үміткер бола алмады. 1982 жылдың қаңтарында Оуэн Бибер, Дональд Эфлин (Форд департаментінің директоры), Реймонд Маджерс (космостық және американдық моторлар департаментінің хатшысы және директоры) және Стивен Йокич (Ауыл шаруашылығының және білікті кәсіптер департаментінің директоры) оның ең ықтимал мұрагерлері болып саналды. Сол кезде Бибер мен Махерус кәсіподақ басшыларының қолдауына ие болды. UAW-да одақтың атқарушы кеңесінің дәстүрі бойынша, келісімшарт келіссөздері жүргізіліп жатқан кезде үміткерлерге үгіт-насихат жүргізуге тыйым салынады, бұл кез келген науқанның одақ мүшелерінің назарын аударуына немесе мүшелердің пікірін өршітуіне жол бермейді. Әдетте, UAW атқарушы кеңесінде отырған 26 әкімшілік кокус мүшелері алдымен ұлттық лауазымға кокустың ресми кандидаттарын таңдау үшін кездесті, содан кейін бұл кандидаттарды одақтың әкімшілік кокусы басым басқарушы комитетіне жіберді, содан кейін басқарманың таңдауын бекітті. Одақтың жылдық конвенциясына қатысушылар осы кандидаттарға дауыс берді (мүшелік тікелей сайлаусыз). Бұл процедуралар Басқарушы комитеттің "ресми" тізімді немесе үміткерлерді кандидатурадан бас тартуына кедергі жасамағанына қарамастан, төрт үміткерге қолдау бұл уақытта өзгерген жоқ. Бірнеше күннен кейін Мичиган штатындағы 130 UAW жергілікті басшыларының арасында жүргізілген сауалнама Эфлин мен Бибердің көпшілік қолдау тапқанын көрсетті, ал Маджерс Йокичтен кейінгі төртінші орынды иеленді. Бірақ Махерус UAW атқарушы кеңесінде әлдеқайда көп қолдау тапты, онда афроамерикалық вице-президент Марк Степп Махерус науқанын қолдады. Бір ақпарат құралдарының мәліметінше, Majerus-ты 26 директорлар кеңесінің 10 мүшесі қолдаса, Бибер (оның кампаниясы аймақтық директорлар мен жұмысшыларды мақсат етіп алған) 12 дауыс жинаған болуы мүмкін. UAW атқарушы кеңесінің шешім қабылдауында сайлаудың нәтижесі өзгерді, Биберге көпшілік қолдау көрсетті. Баспасөзге шыққан ақпараттар бойынша, егер билік Бибер мен Махерус мәселесін шешпесе, Эфлиннің мүмкіндігі бар еді. Эфлин ең аз дауыс жинағандықтан, жарыстан шығып, билер алқасы Биберді қолдауға 15 - 11 дауыспен дауыс берді. Маджерс кері қайтып кетті, ал кеңес шешімін бір ауыздан қабылдауы үшін үшінші дауыс беруді өткізді (одақтағы дәстүр). Алайда конгресс делегаттары 3 - 1 деген айырмашылықпен бұл ұсынысты қабылдамады. Оппозициялық кандидат табылмады, Бибер 1983 жылы 18 мамырда UAW президенті болып сайланды. Оның сайлануы UAW-да бір дәуірдің аяқталуына әкелді. Фрейзердің орнын "UAW" орнына ауыстырамыз деп уайымдаған Крайслер компаниясының бас атқарушы директоры Ли Якокка Фрейзердің орынбасарларын директорлар кеңесінің құрамына тағайындамаймыз деп қорқытты. Фрейзер Якокканы Фрейзер тағы бір жыл басқармада қалса, ал жаңа UAW президенті сайланса, кездесулер өткізілетіндігіне сендірді. Бибер 1984 жылдың қазанында Chrysler басқармасына қосылды және 1991 жылға дейін сонда болды. UAW келесі жеті жыл бойы Крайслер басқармасында өкілдігі жоқ болды, Стивен Йокич 1998 жылы қазіргі неміс компаниясының басқармасына қосылды. Бибер АҚШ-тың Никарагуадағы Контраларды қолдауына қарсы шыққан Ұлттық еңбек комитетіне қосылды. Топ АФЛ-дің CIO атқарушы кеңесіндегі коммунистерге қарсылық білдіргендердің наразылығын жеңіп, жұмысшы федерациясын келіссөздер арқылы шешімге келуді қолдаған және Рейган әкімшілігін тек әскери шешім іздегенін сынға алған. Сол жылы ол Оңтүстік Африкаға барып, бірнеше министрмен кездесіп, апартеидке қарсы еңбек көшбасшыларын босатуды талап етті. Оның күш-жігері 1993 жылы бибердің Chrysler, Ford және General Motors компанияларының бас атқарушы қызметкерлері президент Билл Клинтонмен кездескенде, Клинтонның отандық автоөнеркәсіпті қолдауына ие болды. Бірақ бір жылдан соң Клинтон Бибердің қарсылығына қарамастан Солтүстік Америка еркін сауда келісімін қабылдады. 5 қыркүйекте кәсіподақ келісімшартты ұзарту туралы келіссөздер жүргізді, ал бір күннен кейін жаңа келісімшарт жасалды. Келісімшарт екі жыл ішінде орташа жалақыны сағатына 2,42 доллар көтеруді және жыл сайынғы 3 пайыздық жалақыны және тоқсан сайынғы өмір сүру құнын арттыруды қамтамасыз етті (екеуі де компания шілдеде бас тартты). Келісімшарттың сәтті ратификацияланғанын талқылаған баспасөз конференциясы кезінде Б�...
Another strike followed at Chrysler the next year. The Ford and GM contracts reopened a pay gap between those companies and Chrysler which the UAW sought to close in late 1984 by asking Chrysler if it would reopen its contract. Chrysler refused, pointing to a no strike clause in the contract. UAW workers had rejected a 1982 contract which contained profit sharing, and their 1983 agreement did not have any income security provisions like Ford's and GM's. The two sides reached an agreement (which was successfully ratified) on October 23 that gave autoworkers a $2,120 non wage bonus, pay increases and wage parity with the GM and Ford, profit sharing, and payments to workers displaced by new technology. Bieber announced in December 1985 that he would again seek election as UAW president. He won reelection with no opposition in June 1986. Bieber oversaw a fourth round of collective bargaining talks in 1987. Ford was chosen as the strike target this time, and after a slight contract extension the union reached a tentative contract with the company on September 17. Bieber agreed to establish joint committees at the national and local levels to explore the use of work teams, changing inefficient work rules, and reducing the number of job classifications. In exchange, the company agreed to a 3 percent annual wage increase in the first year with lump sum payments equal to 3 percent of wages in the second and third years, no layoffs (except through attrition), an increase in the layoff income security fund to $500 (although it was capped at that amount), pension contribution increases, improvements in health benefits, and increased profit sharing. Twenty one days later, GM agreed to a very similar contract. GM agreed to close no more plants, institute no more layoffs (so long as sales volumes did not decrease), the same wage and lump sum package, the same profit sharing arrangement, similar work team and job classification study committees, and establish quality improvement committees in all plants. The success of the GM and Ford pacts led Chrysler to enter into early talks once more with the union. After just seven weeks of bargaining, Bieber announced a contract which gave company workers a 3 percent annual pay increase over two years and a $1,000 bonus. However, the Chrysler contract did contain a historic clause which prohibited the company from issuing cash or stock bonuses to its executives if its employees did not receive payments under the profit sharing agreement. His election was by acclamation. By 1990, Bieber was once more negotiating a contract with GM. However, his control of the collective bargaining process was not as strong as in the past. A local struck the GM plant in Flint, Michigan, on August 8, 1990, about a month before the national contract with the company ended. Bieber had little to do with the strike, which was approved by GM Department Director Stephen Yokich (by now considered Bieber's most likely successor). Bieber did not need a contract extension this time, and negotiated a contract identical in wage structure to the 1987 agreement. A Ford contract followed in early October 1990, and a Chrysler contract 20 days later, both of which were very similar to the GM agreement. Bieber suffered a serious loss at industrial equipment manufacturer Caterpillar Inc., however. The UAW struck Caterpillar in 1982, a strike that (by 1993) was the longest in UAW history and which had severely drained the union's strike fund. By 1989, the UAW was praising the Caterpillar contract. Notwithstanding, Caterpillar began a restructuring program that reduced its workforce by 30 percent while building new plants in the non union Deep South. By 1991, only 25 percent of its workforce belonged to the UAW. Caterpillar refused, instead demanding major concessions such as a two tier wage system, the right to subcontract work out to non union companies, the imposition of 12 hour work shifts, weaker safety rules, a weaker grievance system, greatly scaled back health benefits, and the right to impose flexible work schedules on workers. Soon more than 13,400 Caterpillar workers were walking the picket line. Caterpillar announced an impasse on March 5, and on April 1 sent all workers a letter demanding that they return to work by April 6 or the company would permanently replace them. Between 400 and 1,200 workers crossed the picket line to return to work (estimates very widely). At the urging of federal mediators, Bieber met one on one with Caterpillar Chief Executive Officer Donald V. Fites. Bieber left the meeting convinced that the UAW was left with no alternative but to accept Caterpillar's offer. Bieber announced he would run for reelection as UAW president in 1992. In January 1992, shortly after Bieber's candidacy was approved by the Administrative Caucus and Steering Committee, he was challenged for the presidency by Jerry Tucker, a former executive board member and leader of the reformist "New Directions" caucus. During the convention, it was apparent that Stephen Yokich was now Bieber's "heir apparent." Bieber's final round of collective bargaining talks came in 1993, but once more his control of the union's bargaining apparatus was apparent. In August and September 1992, GM workers in Lordstown, Ohio, struck a critical GM parts plant with Yokich's permission, idling many other GM plants and throwing 40,000 other GM employees out of work. The Detroit Free Press later said that Bieber formally approved the strike, but Yokich was the "quarterback" who actually led the union through it. Bieber chose Ford as the strike target, and the company focused on reining in health care costs as its major goal. A new contract was reached on September 15, 1993, but the deal was considered a failure since Bieber was unable to win any major changes to the old agreement. Ford asked for a six year rather than a three year agreement, and thereafter gave this goal up and promised instead to increase pension payouts by 17 percent for certain veteran workers. A contract with GM followed the next month. GM sought to reduce its pension costs, but failed. GM, however, forced workers to agree to use vacation time rather than use layoff pay during the summer production shutdown, and gained the right to stop paying layoff pay to workers who refuse jobs at nearby plants. The union also won GM's consent to extend its existing collective bargaining relationship over the new GM owned Saturn Corporation plant in Spring Hill, Tennessee. The National Right to Work Legal Defense Foundation challenged the right of GM to recognize the UAW at the Saturn plant and the right of UAW members to bid first on jobs at the new plant. But the general counsel of the National Labor Relations Board ruled in June 1986 that the bidding rights were properly part of bargaining between GM and the UAW over plant closures that led to the creation of Saturn, and that early extension of the contract was permissible given the number of bidding, existing UAW members. In a speech after winning reelection in 1986, Bieber pledged to organize many Japanese owned plants in the U. S. Bieber later called these his "most painful" experiences as UAW president. Left wing labor leaders grew in power within the Canadian UAW throughout the 1970s, and many Canadian union members increasingly perceived their unions as vehicles for political power and control. The American UAW became further paralyzed because it could not act against non union plants without angering those workers—workers essential (the UAW leadership felt) to the future growth of the union. Moreover, the Canadian leadership felt that giving in to employer demands for "jointedness" (the term of joint quality committees, work teams, profit sharing, and similar initiatives) encouraged the union to collude with management against workers. The break began in 1984. That year, the Canadian UAW leadership learned that Bieber had actively resisted and counteracted their attempts to avoid a concessionary contract. The Canadian UAW locals at General Motors rejected the contract negotiated by Bieber and his team, and 36,000 union members went out on strike in October. Angry at Bieber's interference, White and the Canadian leadership offered a resolution before the UAW executive board which would have limited American interference in Canadian UAW affairs. White's proposal gave the Canadian leadership exclusive control over collective bargaining and strike authorizations, removed international UAW authority over Canadian staff, and granted the Canadians unrestricted access to the UAW strike fund. Bieber strongly opposed the plan, and the UAW executive board rejected it by a vote of 24 to 1. The international UAW executive board agreed not to interfere with that process.
Ішкі келіспеушіліктер
Бибердің 1985 жылғы қайта сайлануы даулы болды, ал UAW 1940 жылдардан бері оның президенттік кезінде өзінің алғашқы ішкі басшылық қиындықтарын көрді. 1985 жылы "Жаңа бағыттар" партиясы жұмыс орындарын жоғалтудан, концессиялық сауда-саттықтан және Бибер мен UAW атқарушы кеңесінің "бірлік" үгіт-насихаттарынан қанағаттанбаған UAW жергілікті президенттерімен құрылды. Бұл ХХ ғасырдың соңғы екі онжылдығында америкалық еңбек қозғалысындағы ең маңызды екі кәсіподақ реформасының бірі (екіншісі - Демократиялық одақ үшін Teamsters). Талапкерлікке 5 күн қалғанда, Такер UAW ережесін бұзғаны үшін жұмыстан шығарылды, ол үшін қызметкерлердің сайлауға дейін кем дегенде 90 күн бұрын демалыс алуы керек еді. Сайлаудағы даулар Биберді және UAW-ті (өзінің ішкі демократиялық процедураларымен мақтанатын) қатты мазалады. Текер 90 күндік ережеге қарсы дауды жеңіп шықса да, сот UAW Worley-ді қолдау үшін одақ қаражатын дұрыс қолданбағанын және Текердің жақтастарын қорқытқандығын айтты. 1988 жылы өткен арнайы сайлауда Такер 5-ші аймақ директорының лауазымы үшін Уорлиді жеңіп, UAW атқарушы кеңесінің құрамына кірді. Сатурн келісім-шарты көптеген Жаңа бағыттар партиясының мүшелерін ренжітті, олар Бибердің келісім-шартты қолдауын одақтың жеңілдіктерге қарсы күресуден бас тартуының тағы бір белгісі ретінде көрді. Жаңа бағыттар мүшелері 1989 жылы маусымда UAW съезінде Бибердің "бірлік" қолдауын даулауға уәде берді. Текер 5-ші аймақтың директоры болып қайта сайлануға үміткер болды және 1-ші аймақтың директорына үміткер болды. Бибердің баяндамасы конгресс делегаттарына қатты әсер етті. Делегаттар "Жаңа бағыттар" резолюциясын күн тәртібінде қоятын бірнеше процедуралық дауыс беруді оңай жеңді, ал диссиденттердің әлсіздігі көптеген бақылаушыларды таң қалдырды. Бұл 40 жыл ішінде бірінші рет басшылық алдындағы қиындық болды. Бұл дауыс беру 1974 жылдан бері одақтағы президентті сайлауға арналған алғашқы дауыс беру болды. Делегаттардың төрттен бірінің UAW президенті сайлауы үшін New Directions қозғалысын қолдауы, алайда, UAW мүшелерінің азшылығы арасында қозғалыстың әлі де елеулі қолдау тапқанын көрсетті. Ол Үлкен Үш компанияны тек кәсіподақпен жұмыс істейтін компаниялардан бөлшектер сатып алуға мәжбүрлей алмаса да, жұмыс берушінің терең жеңілдіктерге деген қысымына төтеп бере алды. Бірақ билік басындағы соңғы жылы Бибер өзінің міндеттерінен шаршап қалғандай көрінді. Detroit Free Press газетінің тілшісі оны шаршап, бұрынғыдан да аз дауыспен сөйлейтін деп сипаттады және 64 жастағы Бибер мүмкіндігінше көп уақытын демалыс үйінде өткізетінін атап өтті. Стивен Йокич UAW президенті болды. Бибер 2020 жылы 17 ақпанда 90 жасында қайтыс болды.
Басқа қызмет түрлері
Бибер өзін "негізінен демократ" деп сипаттады. 1992 жылы Бибер өзінің сүйікті кандидаты сенатор Том Харкин 1992 жылдың наурыз айында жарыстан бас тартқаннан кейін Демократиялық президенттікке үміткерге AFL CIO қолдауын ала алмады. Бибер UAW президенттігін қабылдағаннан кейін көп ұзамай AFL CIO атқарушы кеңесіне сайланды және AFL CIO өндірістік одақ департаментінің қайта индустрияландыру комитетінің төрағасы болды. Алайда 1995 жылы ол Лэйн Кирклендті еңбек федерациясының президенті лауазымынан босату үшін жасырын жұмыс істеген бірнеше AFL CIO президенттерінің бірі болды. 11 кәсіподақ басшыларының Кирклендті құлату үшін жеткілікті дауыстары болды. Бибер Джон Суинидің өз орнын алмастыруына қолдау білдірді. Эверс Уильямстың қолдаушылары Биберді оның қатысуы дауыс беру үшін маңызды деп сендірді және ол кездесуге қатысты. Гибсон 1995 жылы 18 ақпанда 30 дауыспен 29 қарсы дауыспен президент лауазымынан босатылды. Бибер жергілікті қоғамда да белсенді болды. Ол Project Rehab (Мичиган штатындағы алкоголь және есірткіге қарсы қызмет көрсету агенттігі), Мичиганның адамгершілік қызметтері лигасы, Батыс Мичиганның кешенді денсаулық сақтау жоспарын жасау бөлімі, Мичиган штатының денсаулық сақтау кеңесші кеңесі және Мичиган штатының психикалық денсаулық сақтау кеңесі директорлар кеңесінде қызмет етті. Ол сондай-ақ Гранд Вэлли мемлекеттік колледжінің кадрлар және еңбек кеңесінің мүшесі болды.