Кіріспе
Ғылыми білімді қарулы қақтығыстарға қолданудың шолуы Ғылымды әскери қаржыландыру 20-ғасырдың басынан бері ғылыми зерттеулердің практикасы мен өнімдеріне күшті өзгерістерді әсер етті. Әсіресе Бірінші дүниежүзілік соғыстан бері ғылымға негізделген озық технологиялар табысты әскери қызметтің маңызды элементтері ретінде қарастырылды. Бірінші дүниежүзілік соғысты жиі "химиктер соғысы" деп атайды, өйткені улы газды кеңінен қолдану және нитраттар мен жоғары жарылғыш заттардың маңыздылығы. 1915 жылы күшті неміс бояу өнеркәсібінің хлорынан басталған улы газды неміс және британдықтар кеңінен қолданды; соғыс барысында екі жақтың ғалымдары барған сайын күшті химиялық заттарды әзірлеуге және жаудың ең жаңа газдарына қарсы шараларды жасауға ұмтылды. Физиктер де соғыс күш-жігеріне үлес қосты, сымсыз байланыс технологияларын және U- қайықтарын анықтаудың дыбыс негізделген әдістерін жасады, нәтижесінде академиялық ғылым мен әскерилер арасындағы алғашқы ұзақ мерзімді байланыс пайда болды. Екінші дүниежүзілік соғыс ғылымның, әсіресе физиканың әскери қаржыландыруының үлкен өсуін көрсетті. Манхэттен жобасына және одан туындаған атом бомбасына қоса, радардағы британдық және американдық жұмыстар кеңінен таралды және соғыс барысында өте ықпалды болды; радар жау кемелері мен ұшақтарын, сондай-ақ радарлық жақындықты анықтауға мүмкіндік берді. Математикалық криптография, метеорология және ракеталық ғылым да соғыс күш-жігерінің орталығы болды, әскери қаржыландырылған соғыс уақытындағы жетістіктер әр пәнге ұзақ мерзімді әсер етті. Соңында пайдаланылған технологиялар - реактивті ұшақтар, радар және жақындықтағы оқшаулаулар, атом бомбасы - соғысқа дейінгі технологиядан түбегейлі өзгеше болды; әскери басшылар технологияның үздіксіз жетістіктерін болашақ соғыстарда табысқа жетудің маңызды элементі ретінде қарастырды. Салқын соғыс пайда болуы әскери институттар мен академиялық ғылым арасындағы байланысты нығайтты, әсіресе АҚШ пен Кеңес Одағында, тіпті номиналды бейбітшілік кезеңінде де әскери қаржыландыру кеңейе берді. Қаржыландыру әлеуметтік ғылымдарға да, жаратылыстану ғылымдарына да тарады. Цифрлық есептеулер сияқты жаңа салалар әскери қамқорлықтан пайда болды. Салқын соғыс аяқталғаннан кейін және Кеңес Одағының ыдырауынан кейін ғылымды әскери қаржыландыру едәуір азайды, бірақ американдық әскери ғылыми кешеннің көп бөлігі өз орнында қалады. Екінші дүниежүзілік соғыстан бері ғылымды әскери қаржыландырудың кең ауқымы, әсіресе американдық ғылым үшін, сол қаржыландырудың әсерін талдайтын тарихи әдебиеттің үлкен бір бөлігін қозғады. 1987 жылы Пол Форманның "Кванттық электрониканың артында: 1940-1960 жылдардағы АҚШ-тағы физикалық зерттеулердің негізі ретінде ұлттық қауіпсіздік" мақаласынан бастап әскери қаржыландырудың ғылыми зерттеулер мен жаңалықтардың барысына қалай және қаншалықты әсер еткені туралы тарихи пікірталас жалғасып келеді. Форман және басқалар әскери қаржыландыру ғылымды, әсіресе физиканы қолданбалы зерттеулерге бағыттады деп, әскери технологиялар негізінен негізгі ғылым салаларында да кейінгі зерттеулердің негізін құрады деп дәлелдеді; ақыр соңында ғылымның мәдениеті мен идеалдары ғалымдар мен әскери жоспаршылар арасындағы кең ауқымды ынтымақтастықпен боялды. Дэниел Кевлс басқа көзқарасты ұсынды, яғни әскери қаржыландыру ғалымдарға көптеген жаңа мүмкіндіктер ұсынды және физикалық зерттеулердің аясын күрт кеңейтті, бірақ ғалымдар, жалпы алғанда, өздерінің интеллектуалды дербестігін сақтады.
The military funding of science has had a powerful transformative effect on the practice and products of scientific research since the early 20th century. Particularly since World War I, advanced science based technologies have been viewed as essential elements of a successful military. World War I is often called "the chemists' war", both for the extensive use of poison gas and the importance of nitrates and advanced high explosives. Poison gas, beginning in 1915 with chlorine from the powerful German dye industry, was used extensively by the Germans and the British ; over the course of the war, scientists on both sides raced to develop more and more potent chemicals and devise countermeasures against the newest enemy gases. Physicists also contributed to the war effort, developing wireless communication technologies and sound based methods of detecting U boats, resulting in the first tenuous long term connections between academic science and the military. World War II marked a massive increase in the military funding of science, particularly physics. In addition to the Manhattan Project and the resulting atomic bomb, British and American work on radar was widespread and ultimately highly influential in the course of the war; radar enabled detection of enemy ships and aircraft, as well as the radar based proximity fuze. Mathematical cryptography, meteorology, and rocket science were also central to the war effort, with military funded wartime advances having a significant long term effect on each discipline. The technologies employed at the end—jet aircraft, radar and proximity fuzes, and the atomic bomb—were radically different from pre war technology; military leaders came to view continued advances in technology as the critical element for success in future wars. The advent of the Cold War solidified the links between military institutions and academic science, particularly in the United States and the Soviet Union, so that even during a period of nominal peace military funding continued to expand. Funding spread to the social sciences as well as the natural sciences. Emerging fields such as digital computing, were born of military patronage. Following the end of the Cold War and the dissolution of the Soviet Union, military funding of science has decreased substantially, but much of the American military scientific complex remains in place. The sheer scale of military funding for science since World War II has instigated a large body of historical literature analyzing the effects of that funding, especially for American science. Since Paul Forman's 1987 article "Behind quantum electronics: National security as a basis for physical research in the United States, 1940 1960," there has been an ongoing historical debate over precisely how and to what extent military funding affected the course of scientific research and discovery. Forman and others have argued that military funding fundamentally redirected science—particularly physics—toward applied research, and that military technologies predominantly formed the basis for subsequent research even in areas of basic science; ultimately the very culture and ideals of science were colored by extensive collaboration between scientists and military planners. An alternate view has been presented by Daniel Kevles, that while military funding provided many new opportunities for scientists and dramatically expanded the scope of physical research, scientists by and large retained their intellectual autonomy.
Қазіргі заманға дейінгі ғылым мен әскери технология
20-ғасырдан бұрын ғылыми жұмыстарға әскери қолдау көрсетудің көптеген жағдайлары болғанмен, бұл әдетте оқшауланған жағдайлар болды; ғылымның дамуы үшін ғылыми білімге қарағанда технологиядан алынған білім әдетте әлдеқайда маңызды болды. Термодинамика, мысалы, ішінара әскери технологиядан туған ғылым: термодинамиканың бірінші заңының көптеген көздерінің бірі граф Рамфордтың атушы пушкалардың баррельдері өндіретін жылуды байқауы болды. Математика грек катапультасы мен басқа да қару-жарақты әзірлеуде маңызды болды, бірақ баллистиканы талдау математиканы дамытуда да маңызды болды, ал Галилей Флоренциядағы Медичи сотының қамқорлығын іздеу кезінде оны аспанға бұрмалаудан бұрын, әскери саналы Венеция Республикасына әскери құрал ретінде телескопты насихаттауға тырысты. Жалпы алғанда, қолөнерге негізделген инновация, ғылымның ресми жүйелерінен ажыратылған, 19 ғасырға дейін әскери технологияның кілті болды. Тіпті әскери техникалар да әскери қаржымен өндірілген жоқ. Оның орнына, қолөнершілер мен өнертапқыштар өз бетінше қару-жарақ пен әскери құралдарды жасап шығарды және кейіннен әскери қамқоршылардың мүддесін белсенді түрде іздеді. 18-ғасырда инженерлік мамандықтың пайда болуынан кейін үкіметтер мен әскери басшылар ғылым мен инженерлік әдістерді нақты мақсаттар үшін пайдалануға тырысты, бірақ көбінесе сәтсіз болды. Француз төңкерісіне дейінгі онжылдықтарда француз артиллерия офицерлері инженер ретінде оқытылып, осы математикалық дәстүрден шыққан әскери басшылар қару-жарақ өндірісі процесін қолөнерге негізделген кәсіпорыннан инженерлік принциптер мен алмастырылатын бөлшектерге негізделген ұйымдастырылған және стандартталған жүйеге айналдыруға тырысты. Революция кезінде тіпті табиғат ғалымдары да тікелей қатысып, жаңа Француз Республикасының ісіне көмектесу үшін "бізден әлдеқайда күшті қару" жасауға тырысты, бірақ революциялық армияның мұндай жұмысты қаржыландыруға қаражаты болмады. Алайда, бұл әрекеттердің әрқайсысы әскери тұрғыдан пайдалы нәтижелерге қол жеткізе алмады. ХVІІІ ғасырдағы ұзындық бойынша сыйлықтан сәл басқаша нәтиже келді, оны британ үкіметі теңіздегі кеме ұзындығын анықтаудың дәл әдісі үшін ұсынды (күшті британдық теңіз флотының қауіпсіз навигациясы үшін маңызды): ғылыми шешімді насихаттау және қаржылық сыйақы беру үшін, оны ғылыми аутсайдер, сағатшы Джон Харрисон жеңіп алды. Алайда, астрономияның теңізге пайдасы қабілетті астрономдардың санын арттыруға және зерттеулерді неғұрлым қуатты және көпжақты құралдарды әзірлеуге бағыттауға көмектесті. XIX ғасырда ғылым мен техника бір-біріне жақындай түсті, әсіресе электр және акустикалық өнертабыстар мен математикалық теориялар арқылы. ХІХ ғасырдың аяғы мен ХХ ғасырдың басында әскери механикаландыру үрдісі пайда болды, түтiнсіз ұнтақты қайталау мылтықтар, ұзақ қашықтықтағы артиллерия, жоғары жарылғыш заттар, пулеметтер және механикаландырылған көлік телеграфтық және кейiннен сымсыз майдан байланысымен бірге пайда болды. Дегенмен, тәуелсіз өнертапқыштар, ғалымдар мен инженерлер әскери технологиядағы осы күрт өзгерістерге негізінен жауапты болды (ұйымдастырылған үлкен ауқымды күш-жігер арқылы ғана құрылуы мүмкін болған соғыс кемелерін әзірлеуді қоспағанда).
Бірінші дүниежүзілік соғыс және соғыс аралығы
Бірінші дүниежүзілік соғыс ғылымды әскери мақсаттар үшін алғаш рет кең ауқымды жұмылдыруды белгіледі. Соғысқа дейін американдық әскерилер бірнеше шағын зертханалар мен Стандарттар бюросын жүргізді, бірақ тәуелсіз өнертапқыштар мен өнеркәсіптік фирмалар басым болды. Еуропадағы әскери бағытындағы ғылыми зерттеулер мен әзірлемелер де аз болды. Алайда, қазба соғысына әкелген қуатты жаңа технологиялар жылдам қозғалатын шабуылдау тактикасының дәстүрлі артықшылығын бұрды; автоматтар мен артиллерия қолдаған бекіністі позициялар жоғары амортизацияға әкелді, бірақ стратегиялық тұрақсыздыққа ұшырады. Әскерилер тіпті жаңа технологияларды алу үшін ғалымдар мен инженерлерге жүгінді, бірақ танк пен ұшақтардың енгізілуі тек шекті әсер етті; улы газды қолдану үлкен психологиялық әсер етті, бірақ бір жаққа да айрықша пайда келтірмеді. Соғыстың басты мақсаты - жеткілікті материалдарды қамтамасыз ету болды. Бұл мәселе әскери қаржыландырылатын ғылыммен де шешілді. Халықаралық химиялық өнеркәсіп арқылы химиялық соғыстың пайда болуымен тығыз байланысты. Немістер газды қару ретінде енгізді, себебі теңіз блокадасы жарылғыш заттар үшін нитрат жеткізуін шектеді, ал Германияның ірі бояу өнеркәсібі хлор мен органикалық химиялық заттарды көп мөлшерде оңай өндіре алды. Өнеркәсіптік қуат соғысқа толықтай жұмылдырылды, ал Фриц Хабер және басқа да өнеркәсіптік ғалымдар неміс ісіне үлес қосуға құштар болды; олар қаруланған химиялық заттарды өндірудің және жеткізудің ең тиімді тәсілдерін сынаған кезде көп ұзамай әскери иерархияға тығыз қосылды. Газ соғысына алғашқы ынталандыру әскери емес, химиялық қару технологиясының одан әрі дамуы Германиядағы өнеркәсіп пен халық арасындағы шекараның бұзылуын ескере отырып, әскери қаржыландырылады деп санауға болады. 1915 жылы мамыр айында немістердің бірінші хлорлы шабуылдан кейін британдықтар өздерінің газ қаруын әзірлеу үшін ғалымдарды тез арада жалдауға кірісті. Газ зерттеулері екі жақта да күшейіп, хлордан кейін фосген, әр түрлі жас шығаратын газдар мен қыша газы пайда болды. Басқа газдардың, мысалы, цианид сутегінің, мышьяк қосылыстарының және көптеген күрделі органикалық химиялық заттардың физиологиялық әсерлері туралы көптеген зерттеулер жүргізілді. Британдықтар Портон Даун қаласында ғаламдық зерттеулер ордасын қаз-қалпынан құрды, ол ХХІ ғасырда да маңызды әскери зерттеулер ордасы болып қала береді. Бұрынғы әскери қаржыландырылған көптеген ғылыми жобалардан айырмашылығы, Портон-Даундағы зерттеулер соғыс аяқталғаннан кейін немесе бірден мақсатқа қол жеткізілгеннен кейін тоқтаған жоқ. Шын мәнінде, жоғары ғалымдар үшін тартымды зерттеу ортасын құруға барлық күш-жігер жұмсалды, ал химиялық қаруды әзірлеу соғыстар аралығындағы жылдар мен Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жасырын түрде жалғасты. Неміс әскерилері газ соғысын зерттеуді нацистік дәуірге дейін жалғастырмады, 1936 жылы өнеркәсіптік инсектицидтер зерттеулері арқылы алғашқы жүйке агенті - табунның ашылуынан кейін. Америка Құрама Штаттарында инженерлік дәстүр бірінші дүниежүзілік соғыста пайда болған физиканың жаңа саласымен тікелей бәсекеге түсіп отырды. Томас Эдисон мен оның жаңадан құрылған әскери-консалтингтік кеңесі бастаған көптеген өнертапқыштар әскери мәселелерді шешу және соғыс күшін қолдау үшін мыңдаған өнертабыстарды жасады, ал академиялық ғалымдар Роберт Милликан бастаған Ұлттық зерттеулер кеңесі (NRC) арқылы жұмыс істеді. Су асты кемелерін анықтау физиктер мен өнертапқыштар шешуге үміттенген ең маңызды мәселе болды, өйткені неміс U- қайықтары АҚШ-тан Англияға дейінгі маңызды теңіз жабдықтау желілерін жойып жіберді. Эдисонның кеңесі өте аз пайдалы инновацияларды шығарды, бірақ NRC зерттеулері субмариналарды және жасырын жердегі артиллерияны табу үшін орташа табысты дыбыс негізделген әдістерге, сондай-ақ ұшақтарға арналған пайдалы навигациялық және фотосуретке арналған жабдықтарға әкелді. Академиялық ғылымның нақты әскери мәселелерді шешудегі табыстылығынан кейін, NRC соғыстан кейін сақталды, бірақ ол біртіндеп әскери қызметтен бөлінді. Ұлы соғыс кезінде көптеген өнеркәсіптік және академиялық химиктер мен физиктер әскери бақылауға алынды, бірақ Портон Даундағы Корольдік инженерлер тәжірибелік станциясының соғыстан кейінгі зерттеулері және Ұлттық зерттеулер кеңесінің жалғасқан жұмысы жалпы үлгіге ерекше болды; соғыс кезіндегі химияны қаржыландыру негізінен ...
Екінші дүниежүзілік соғыс
Егер Бірінші дүниежүзілік соғыс химиягерлердің соғысы болса, Екінші дүниежүзілік соғыс физиктердің соғысы болды. Басқа да соғыс түрлерінде сияқты, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери қаржыландыру мен әскери ғылыми ынтымақтастықтың арасында шекара жасау қиын. Польшаға шабуыл жасалмас бұрын, ұлтшылдық неміс физика қауымдастығында күшті күш болды (қараңыз Deutsche Physik); физиктердің әскери жұмылдырылуы Ұлттық социализмнің көтерілуімен қарсы тұруға болмайтын болды. Неміс және одақтас мемлекеттердің ядролық бомба жасау мүмкіндігін зерттеулері 1939 жылы азаматтық ғалымдардың бастамасымен басталды, бірақ 1942 жылы тиісті әскерилер қатты араласты. Неміс ядролық энергия жобасында екі тәуелсіз команда болды, Вернер Гейзенбергтің басшылығымен азаматтық команда және Курт Дибнердің басшылығымен әскери команда; соңғысы бомба жасауды (энергиялық реакторға қарағанда) мақсат етіп, нацистерден әлдеқайда көп қаржы алды, бірақ екеуі де сәтті болмады. АҚШ-та Манхэттен жобасы және Ғылыми зерттеулер мен даму басқармасының басқа да жобалары бұрынғы әскери қаржыландырылған ғылыми-зерттеу жобаларын шамалы көлемде жаппай әскери ғылыми жобаға әкелді. Бірқатар британдық және американдық ғалымдардың теориялық жұмыстары ядролық тізбекті реакция мүмкіндігіне қатысты айтарлықтай оптимизмге әкелді. Физиктер ядролық қарудың әлеуетін әскери басшыларды сендірген кезде, нақты дамуға арналған қаржы тез арада көбейтілді. Құрама Штаттарда бомбаның әртүрлі аспектілері бойынша жұмыс істеу үшін көптеген ірі зертханалар құрылды, ал көптеген қолданыстағы нысандар бомбамен байланысты жұмыстарға қайта бағытталды; кейбіреулері университетпен басқарылса, басқалары үкіметпен басқарылды, бірақ олардың барлығы ақыр соңында әскерилер қаржыландырып, басқарып отырды. 1945 жылы мамыр айында бомбаның бастапқы мақсат етілген Германияның берілуі жобаның қарқынын бәсеңдетуге ешқандай әсер етпеді. Хиросима мен Нагасакидегі атом бомбаларынан кейін Жапонияның бас тартуынан кейін көптеген ғалымдар академиялық немесе өнеркәсіптік салаларға оралды, бірақ Манхэттен жобасының инфрақұрылымы тым үлкен және тым тиімді болды. Ол АҚШ-та және басқа жерлерде болашақ әскери ғылыми жұмыстардың үлгісіне айналды. Соғыс кезіндегі физиканың басқа да зерттеулері, әсіресе ракеталық және радарлық технология, танымал мәдениетте аз, бірақ соғыс нәтижесі үшін әлдеқайда маңызды болды. Неміс ракетасы Wunderwaffen-ті іздеумен, нәтижесінде V 2 баллистикалық зымыранымен айналысты; технология және неміс ракеталық қауымдастығының жеке тәжірибесі соғыстан кейін АҚШ пен КСРО-ның ракеталық бағдарламаларына сіңіп, ұзақ мерзімді әскери қаржыландырылған ракеталық, баллистикалық зымырандар мен кейіннен ғарыш зерттеулерінің негізін құрады. Ракеталық ғылым соғыстың соңғы жылдарында ғана әсер ете бастады. Неміс ракеталары Лондонда қорқыныш пен жойылуды тудырды, бірақ әскери маңызы аз болды, ал әуеден жерге қарай ракеталар американдық әуе шабуылдарының күшін арттырды; реактивті ұшақтар да соғыс соңында қызмет етті. Радарлық жұмыс соғыстан бұрын және соғыс кезінде одақтастарға одан да көп артықшылық берді. Британдық физиктер ұзақ толқынлы радарларды жасап, неміс әуе күштерін анықтаудың тиімді жүйесін жасады. Мүмкіндікті дәл қысқа толқынлы радар жұмысына АҚШ-қа тапсырылды; Манхэттен жобасына қатыспаған бірнеше мың академиялық физиктер мен инженерлер радар жұмыстарын жасады, әсіресе MIT және Стэнфордта, нәтижесінде микротолқындық радар жүйелері келіп түсетін ұшу формацияларында көбірек егжей-тегжейлі шешімін таба алды. Микротолқынды технологияны одан әрі жетілдіру жақын жердегі отынға әкелді, бұл АҚШ-тың әскери-теңіз флотының жапон бомбалаушыларынан қорғану қабілетін арттырды. Микротолқынды өндіру, анықтау және манипуляциялау сонымен қатар соғыстан кейінгі қорғаныс зерттеулерінде Манхэттен жобасының институционалдық негізін толықтыру үшін техникалық негізді құрады.
Американың "Қышқы соғыс" ғылымы
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары АҚШ-тағы университеттердегі ғылыми зерттеулердің ең маңызды қамқоршысы әскерилер болды, ал ұлттық зертханалар да өркендеуін жалғастырды. Екі жыл саяси тұрақсыздықта болғаннан кейін (бірақ ядролық энергия мен бомба жасау жұмыстары қарқынды жалғасып жатқанда) Манхэттен жобасы үкіметтің тұрақты құрамына айналды. Әскери-теңіз флоты әскери бағыттағы соғыс уақытындағы зерттеулердің табысынан шабыт алып, өзінің ҒЗҰ-ны, Әскери-теңіз зерттеулер кеңсесін құрды, ол Әскери-теңіз зерттеулер зертханасында кеңейтілген ұзақ мерзімді зерттеу бағдарламасына төрағалық етеді, сондай-ақ университеттердегі түрлі зерттеулерді қаржыландырады. Соғыс кезіндегі радарлық зерттеулерге байланысты әскери қаржы электронды зерттеулер мен электронды өндіріс саласының жарылғыш өсуіне әкелді. Әуе күштері Армиядан тәуелсіз қызмет саласы болып, өзінің зерттеу және әзірлеу жүйесін құрды, ал Армия соған ілесіп кетті (бірақ ол академиялық ғылымға Теңіз флотына немесе Әуе күштеріне қарағанда аз инвестицияланды). Сол уақытта, коммунистік қауіп-қатер ретінде танылған Кеңес Одағы шиеленісті және әскери бюджетті тез күшейтті. Қорғаныс министрлігі негізінен "физикалық зерттеулер" деп сипатталғанды қаржыландырады, бірақ оны химия мен физикаға ғана қысқарту қате. Әскери қамқорлық көптеген салаларға пайдасын тигізді және шын мәнінде көптеген заманауи ғылыми пәндерді құруға көмектесті. Мысалы, Стэнфорд пен МТИ-де электроника, аэроғарыш техникасы, ядролық физика және материалдар туралы ғылымдар - жалпы алғанда, физиканың барлығы әртүрлі бағытта дамыды, олар қорғаныс саласындағы ғылыми-зерттеу бағдарламаларын ілгерілетіп, ата-ана пәндерінен тәуелсіз болды. Ведомствоаралық зертханалар ретінде басталған, қорғаныс саласындағы қаржыландырудың кең ауқымы арқасында жоғары оқу орындарында оқыту және ғылыми-зерттеу инновацияларының орталықтары болды. Корпоративтік технологияларды зерттеу (қорғаныс келісімшарттарының арыстан үлесін алып отырған) қажеттілігі көптеген ғылыми зертханаларды өнеркәсіппен тығыз қарым-қатынас орнатуға итермеледі.
Есептеу
Компьютерлік ғылым мен компьютерлік инженерияның күрделі тарихы цифрлық есептеудің алғашқы онжылдықтарында, толығымен әскери қаржыландырумен қалыптасты. Цифрлық есептеудің негізгі компоненттері технологиясының көпшілігі автоматтандырылған радар қалқанын әзірлеу үшін ұзақ уақыт бойы жұмыс істеген Whirlwind SAGE бағдарламасы барысында жасалды. Шын мәнінде, шексіз қаражат 50 жылдардың соңында ғана пайдалы технологияларды шығара бастаған екі онжылдық зерттеуге мүмкіндік берді; Тіпті SAGE командалық және басқару жүйесінің соңғы нұсқасы тек маргиналды әскери пайдалылыққа ие болды. Бұрынғы әскери қаржыландырылатын пәндерге қарағанда, компьютерлік ғылым мәдениеті "салқын соғыс" әскери көзқарасымен қамтылды. Компьютерлік ғылымның идеялары тікелей емес түрде психологияға, когнитивтік ғылымға және нейробиологиялық ғылымға ми компьютерлік аналогия арқылы терең әсер етті.
Геология және астрофизика
Жер туралы ғылымдар мен астрофизика тарихы да әскери мақсаттармен және суық соғыстың қаржысымен тығыз байланысты болды. Америка геодезиясы, океанографиясы және сейсмологиясы 2009 жылы шағын субдисциплиналардан толыққанды тәуелсіз пәндерге айналды, өйткені бірнеше онжылдықтар бойы бұл салалардағы барлық қаржы Қорғаныс министрлігіне келді. Бұл пәндерді біріктіретін негізгі мақсат (интеллектуалдық тәуелсіздікке мүмкіндік беретін болса да) Жердің фигурасы, жердің географиясы мен гравитациясының моделі болды, бұл дәл баллистикалық зымырандар үшін маңызды болды. 1960 жылдары CORONA спутниктік бағдарламасының негізгі мақсаты геодезия болды, ал әскери барлау іс жүзінде қозғаушы күш болды. Тіпті геодезиялық деректер үшін де жаңа құпиялық нұсқаулары бұрын негізінен халықаралық болған саладағы ынтымақтастықты шектеу үшін жұмыс істеді; Жердің фигурасы таза геоғылымның сұрақтарынан тыс геосаяси мәнге ие болды. Дегенмен геодезияшылдар геодезияның кейбір негізгі теорияларын жою үшін әскери зерттеулер нәтижелерін пайдалануға жеткілікті дербестік пен құпиялылық шектеулерін бұза алды. Геодезия мен спутниктік фотосурет зерттеулері сияқты радиоастрономияның пайда болуы ресми астрофизикалық зерттеулер күн тәртібінің астында жасырылған әскери мақсатқа ие болды. Кванттық электроника ғаламды талдаудың жаңа революциялық әдістерін және сол жабдық пен технологияны қолдану арқылы совет электронды сигналдарын бақылауға мүмкіндік берді. Сейсмология, метеорология және океанографияға әскери қызығушылық (және қаржыландыру) физика мен геодезияның қорғаныспен байланысты пайдасының нәтижесі болды. Бұл салалардағы қаржыландырудың тікелей мақсаты жасырын ядролық сынақтарды анықтау және радиациялық шашылудың жолын іздеу болды, бұл ядролық қару технологиясын шектеу туралы келісімдер үшін қажетті алғышарт болды. Ядролық сынақтарды ішінара емес, толықтай тыйым салу туралы келісімнің мүмкіндігін қамтамасыз ету үшін жер асты ядролық жарылыстарын бақылаудың мүмкіндігін анықтау өте маңызды болды. Бірақ әскери қаржыландырылған өсім осы пәндер жалғасты, тіпті ешқандай шұғыл әскери мақсаттар оларды қозғаушы еді; басқа да табиғи ғылымдар сияқты, әскери сондай-ақ табу құндылығы бар "ғалымдар кранға" үшін болашақтағы R&D қажеттіліктерін.
Биологиялық ғылымдар
Биологиялық ғылымдар да әскери қаржыландыруға ұшырады, бірақ ядролық физикамен байланысты медициналық және генетикалық зерттеулерді қоспағанда, негізінен жанама түрде. Әскери-өнеркәсіптік академиялық кешеннің пайда болуына дейін негізгі зерттеулерді қаржыландырудың ең маңызды көздері Рокфеллер қоры сияқты қайырымдылық ұйымдары болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін (және белгілі бір дәрежеде бұрын) физикалық ғылымдарға жаңа өнеркәсіптік және әскери қаржыландыру мүмкіндіктерінің ағыны қайырымдылық ұйымдарын физика зерттеулерінен бас тартуға итермеледі. Жоғары энергия физикасы мен биофизикадағы алғашқы жұмыстар қор гранттарының нәтижесі болды. Әлеуметтік ғылымдар 1940-1960 жылдар аралығында әскери қолдауды шектеулі тапты, бірақ қорғаныс тұрғысынан әлеуметтік ғылымдарды зерттеудің көп бөлігі кең көлемді әскери қаржыландырусыз жүргізілуі мүмкін еді. 1950 жылдары әлеуметтік ғалымдар физикалық ғылымның Манхэттен жобасының салааралық ұйымдастырушылық табысын синтетикалық мінез-құлық ғылымы қозғалысымен еліктеуге тырысты. Әлеуметтік ғалымдар өздерінің әскери қызметте пайдалылығын ынталандыруға тырысты, олар пропагандаға (Кореяда қолданылған), шешім қабылдауға, коммунизмнің психологиялық және әлеуметтанушылық себептері мен әсерлеріне және басқа да суық соғыс маңызды тақырыптарының кең шоқжұлдызына қатысты тақырыптарды зерттеді. 1960 жылдары экономистер мен саясаттанушылар жаңғыру теориясын ұсынды. Соңғы соғыстың себептері үшін ұлтты құру; жаңғыру теориясы әскери қызметте Революция процесін зерттеу жобасы Камелот түрінде, сондай-ақ Кеннеди әкімшілігінің Вьетнам соғысына деген көзқарасында үй тапты. Камелот жобасы осындай саясатталған зерттеу күн тәртібі аясында ғылыми объективтілікке қатысты туындаған алаңдаушылықтар салдарынан ақыр соңында тоқтатылды; табиғат ғылымдары әлі әскери және саяси факторлардың бүлдіруші әсерінің әсеріне ұшырамаған болса да, әлеуметтік ғылымдар болды.
Тарихи пікір таласы
1987 жылы шыққан мақаласында тарихшы Пол Форман, ғылымды әскери қаржыландыру американдық физиканың ауқымы мен маңызын кеңейтіп қана қоймай, сонымен қатар "оның мақсаттары мен сипатында сапалық өзгерістерді" бастады деп ұсынды. Ғылым тарихшылары егжей-тегжейлі зерттеу үшін ғылым мен әскери арасындағы суық соғыстың қарым-қатынасына бет бұра бастады, ал Форманның "шырмалаушы сын" (Роджер Гайгер сипаттағандай) кейінгі пікірталастарға назар аударуға қызмет етті. Форман және басқалар (мысалы, Роберт Зайдель, Стюарт Лесли және әлеуметтік ғылымдар тарихы үшін Рон Робин) әскери ақшаның ағыны мен негізгі зерттеулерге емес, қолданбалы зерттеулерге назар аударудың, кем дегенде, ішінара, келешектегі зерттеулерге кері әсерін тигізді деп санайды. Өз кезегінде, Дэниел Кевлспен басталатын бұрмалаушылық тезисті сынға алғандар, әскерилер "американдық физиктерді, сөзбен айтқанда, 'нағыз негізгі физикадан' азғырып жіберді" деп жоққа шығарады. Кевлс, сондай-ақ Гейгер, әскери қаржыландырудың әсерін қарастырады, өйткені мұндай қаржыландыру ғылыми мақсатқа жұмсалғаннан гөрі, жай ғана жоқ. Соңғы зерттеулер Форманның тезисінің жеңілдетілген нұсқасына қарай қозғалды, онда ғалымдар әскери қаржыландырудың салдарынан болған түбегейлі өзгерістерге қарамастан, айтарлықтай дербестік сақтады.