Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Якоб Хоппнер (немесе Якоб Хоппнер) (1748-1826) - Оңтүстік Ресейге сапар шегу және Хортица маңындағы Днепр өзенінің бойындағы жерді ықтимал қоныстандыру ретінде бағалау үшін Данцигтегі меннониттік қауым таңдаған екі делегаттың бірі. Меннониттерді Ұлы Екатерина II патшайым Осман империясының сұлтанынан жаңадан алған аумаққа қоныстандыру үшін шақырған болатын. Бүкіл Украинада ең көп дегенде үш миллион адам тұратын. Бұл бос аумақты қоныстандыру үшін Батыс Еуропадан Ресейге отаршылар шақырылды. Ресейлік отаршылдар бүкіл Еуропадағы халыққа патша жерлерін беру туралы жарнама жасады. Олардың бірі Георг фон Траппе болды. Ол 1786 жылы Данцигтегі меннониттерге барып келген болатын. Меннониттердің қауымдары Хоппнер мен Йоханн Бартшты жіберді. Олар 1786 жылдың күзінде жолға шығып, алдымен Ригаға, содан кейін ел аралап, қарашаның соңында Днепрге жетті. Осы жерден олар өзен бойымен кемемен жүзіп, қолайлы жер іздестірді. Олар Кременчукте Потемкинмен кездесіп, мамыр айында Екатеринаға таныстырылды, өйткені ол өзінің жаңа аумақтарын тексеріп отырды. Олар қоныстануға қолайлы жерді тауып, Санкт-Петербург арқылы үйлеріне оралды. Хоппнер аяғын сындырып алғандықтан, олардың Данцигке қайтуы бірнеше айға кешіктірілді.
Jacob Hoeppner (or Jakob Höppner) (1748–1826) was one of two delegates selected by the Mennonite community in Danzig, Prussia, to travel to South Russia and evaluate land along the Dnieper River near Chortitza as a possible settlement. The Mennonites were recruited by Queen Catherine II the Great to settle on territory recently won from the Sultan of the Ottoman Empire. The entire Ukraine had a population of three million at most. In order to settle this empty territory, colonists from western Europe were invited to come to Russia. Russian colonization agents advertised the availability of crown lands to people throughout Europe. One of these was Georg von Trappe, who visited the Mennonites of Danzig in 1786. The Mennonite congregations elected to send Hoeppner and Johann Bartsch, who von Trappe arranged to send to Russia at government expense. They departed in the fall of 1786, sailing first to Riga, then travelling cross country, arriving at the Dnieper in late November. From here they sailed down the river looking for a suitable site. They met Potemkin at Kremenchuk and were presented to Catherine in May, as she was inspecting her new territories. They found a suitable settlement location, then returned home by way of Saint Petersburg, where they met with Crown Prince Paul, who confirmed the promises made by von Trappe. Their return to Danzig was delayed for several months because Hoeppner broke his leg.
Ресей
Келесі жылы 228 кедей отбасы Данцигтегі меннониттер қауымынан Хоппнер мен Бартштың басшылығымен Пруссиядан Ресейге уәде етілген жер учаскесіне ұзақ әрі ауыр сапарға шықты. Данцигтен Ригаға дейін сапар Балтық теңізінде қайықпен 300 мильді, содан кейін кербенмен 900 мильді Хортизаға дейін созылады. Даладағы ізашарлық қызметтің қиындықтары жеке меншіктер мен мемлекеттік құрылыс материалдарының қоныстанған жерге бара жатқанда жоғалуымен байланысты болды. Көптеген отбасылар қарапайым баспаналар салып өмір сүретін болса, Хоппнер мен Бартш едәуір үйлер салған. Екі адам қоғамдық мақсатқа жұмсалған мемлекеттік қаражатты ұстап тұрғаны үшін айыпталды. Екеуі де шіркеуден шығарылды. Хоппнер жалған айыптаулар бойынша Ресей үкіметіне тапсырылып, бір жылға жуық түрмеде отырды. Кейін Хоппнер отбасымен бірге жақын маңдағы Александровск қаласының азаматы болып, Днепр өзеніндегі Хротиза аралына қоныстанды. Хоппнер меннониттердің зиратында емес, өзіне көп қиындық туғызған адамдардың арасында өзінің қорасында жерленуге жағдай жасады. 1889 жылы алғашқы қонысты құрғанға 100 жыл толғанда, оның қабірінде Хоппнерді түрмеге қамап қойған отаршылардың немерелері ескерткіш орнатты. Содан бері ескерткіш Манитоба штатының Штайнбах қаласындағы меннониттік мұралар ауылына көшірілді.
The following year, the 228 of the poorest families from the Mennonite community of Danzig made the long harrowing trip from Prussia to the promised tract of land in Russia under the leadership of Hoeppner and Bartsch. The journey from Danzig to Riga was 300 miles by boat on the Baltic Sea, then 900 miles by caravan to Chortiza. The difficulty of pioneering on the steppe was compounded the disappearance of personal property and government building materials en route to the settlement. While most families survived by building crude shelters, Hoeppner and Bartsch were able to erect substantial dwellings. The two men were accused of keeping government money intended for community use. Both were excommunicated from the church. Hoeppner was turned over to the Russian government on trumped up charges and spent almost a year in jail. Eventually, Hoeppner and his family became citizens of nearby Alexandrovsk, settled on the Isle of Chrotiza on the Dnieper River and became an active part of the Russian Mennonites life in the new colony, joining another Mennonite congregation. Hoeppner made arrangements to be buried on his own estate instead of the Mennonite cemetery among the people who had caused so many problems for him. In 1889 a centennial monument celebrating the original settlement was placed at his gravesite by the great grandchildren of the colonists who had Hoeppner thrown in jail. The monument has since been moved to Mennonite Heritage Village in Steinbach, Manitoba.