Кіріспе

Парламент агенттері - бұл заңгерлер, олар (олар қатысатын фирмалармен бірге) Ұлыбританиядағы Парламент палаталары жеке заң жобаларын әзірлеуге, насихаттауға немесе қарсылық білдіруге лицензия алған. Жеке заң жобалары - бұл парламенттен тыс ұйымдар өздеріне жалпы заңнан ерекшеленетін өкілеттіктер алу үшін қолданатын заңдардың ерекше түрі.

Тарих

1836 жылы мүдделер қақтығысының айқын көрінісіне байланысты Палатаның клерктеріне агенттік жұмысының табысты бағытын жүзеге асырудан тыйым салынды. Парламент агенттері клерктер қалдырған орынға кеңейіп, 1840 жылы Парламент агенттері қоғамын құрды. Парламент агенттіктерінің жұмысы 19 ғасырдың ортасында темір жол индустриясының өрлеуі кезінде болды, өйткені бұл компаниялар өздерінің жұмысын құру және жүргізу үшін парламенттік өкілеттіктерге жиі мұқтаж болды. Бұл саяси дау-дамайлардың көзі болды, өйткені теміржол директорлары тым күшті болып көрінді, сол кездегі премьер-министр Уильям Эварт Гладстон парламенттік агенттерді "оппозицияның терең билігі" деп атады.

Бүгін

Жеке заң жобалары қазіргі заманғы заңнаманың өте аз бөлігін құрағандықтан, көптеген заңнаманы үкімет демеушілік етеді, сондықтан азаматтық қызмет әзірлейді және қолдайды, парламенттік агенттердің жұмысы салыстырмалы түрде азайды және қазір парламенттік агенттердің жеті фирмасы ғана бар: BDB Pitmans LLP, бес Roll A агентін, Winckworth Sherwood LLP және Eversheds Sutherland (International) LLP (бұрын Rees & Freres), әрқайсысы үш Roll A агентін, Sharpe Pritchard LLP, екі Roll A агентін және Bryan Cave Leighton Paisner LLP, Pinsentons LLP және Veale Wasbrough Vizards LLP әрқайсысында бір Roll A агенті бар. Сонымен қатар, кез келген адам Парламентте бір заң жобасына қарсылық білдіру үшін Б-тізімді парламенттік агент бола алады. Мұндай адам заңгер болуы немесе "қадірлі куәлігі" болуы керек. Парламент агенттерінің көпшілігі заң шығару процесі мен Уайтхолл мен Вестминстердің саяси мәдениетінің сарапшылары ретінде саяси кеңес беру кәсібіне кіреді, бірақ қалған парламенттік агенттер қазір бірінші кезекте заң фирмалары, ал екінші кезекте парламенттік агенттер ретінде есептеледі. Алайда, жеті фирманың ішіндегі ең ірісі, Bircham Dyson Bell, өзінің заң практикасында саяси консультация бизнесін дамытты, осылайша оған өзінің саяси кеңесшілерінің көпшілігі білікті заңгерлер екендігі туралы сирек ерекшелік берді. Парламенттік агенттер палатаның кірісіне жақын орналасқан галереядан палатаның іс-шараларын бақылай алады.