Кіріспе

Австралияның көп бөлігін қамтитын таралған өріс Австралиялық таралған өріс тектит таралған өрістерінің ең жас және ең үлкені болып табылады, соңғы бағалаулар Жер бетінің 10% -30% -ын қамтуы мүмкін деп болжайды. Зерттеулер тектиттерді құрайтын соққы шамамен 788 000 жыл бұрын, әсіресе Оңтүстік-Шығыс Азияда болғандығын көрсетеді.

Кіріспе

788 000 жыл бұрын салынған дала

Шығанақ кратері

Қазіргі консенсус - Австралиялық шашылып жатқан жердің соққы кратерінің қайнар көзі Оңтүстік-Шығыс Азияда бір жерде жатыр. Австралиялық таралған алаңның орасан зор көлеміне байланысты, бастапқы соққы кратері басқа белгілі таралған алаңдардың бастапқы соққы кратерлерінен айтарлықтай үлкен болуы керек деп айтылады. Бұл жоғалған көз кратерінің көптеген орындары ұсынылды. Шмидт пен Уассон (1993) Меконг аңғарының астында диаметрі 1,5 метрлік су көздері кратері болуы мүмкін деп болжады. Кейіннен Гласс (1999) Лаостың оңтүстігін немесе оған іргелес аймақты ықтимал көз ретінде қарастырды. Басқа ұсынылатын орындар - оңтүстік Лаос пен Хайнань арасындағы Ма және басқалар. (2001) және мүмкін Тонкин шығанағында, бұл туралы Уаймарк айтады. Соңғы кезде 2020 жылы Sieh et al. Бұл кратер Лаостың оңтүстігіндегі Болавен жанартау алабының астында жатыр дегенге дәлел келтіреді. 1991 жылы Wasson және басқалар. Бұл зерттеулер Таиландтың орталық бөлігіндегі қабатты тектиттерді зерттеді және аймаққа таралған шағын, диффузиялық, бірнеше соққы оқиғаларының пайда болуы арқылы үлкен танымал көз кратерінің жоқтығын түсіндірді. Бұл түсіндірме кейбір мәселелерді көтереді, әсіресе, шабуыл кезінде Камбоджаның құмтастарынан айырмашылығы бар химиялық құрамы бар. Қазақстандағы Жаманшин кратері, Сібірдегі Эльгигитгин кратері.

Брунес Матуяма кері айналдыру

Бұл соққы 781 000 жыл бұрын болған Брунес-Матуяма кері айналуын туғызған болуы мүмкін деген болжам бар. Бұл ұсыныс Брунес-Матуяма бұрылысының бір мезгілде пайда болуы мен Австралия тектиттерінің теңіздік терең шөгінділердің өзектерінде пайда болуы және екі басқа шашыраңқы алаңның тектиттерінің, соның ішінде Пил Сорты жағалауындағы шашыраңқы алаңның, терең теңіз ядроларында басқа магниттік бұрылыстармен көрінетін байланысына негізделген. 1985 жылы Мюллер және басқалар магниттік кері айналуларды әсер ету оқиғасынан кейін пайда болған және одан кейінгі кішігірім мұздыққа байланысты геомагниттік өрістің қарқындылығының төмендеуі нәтижесінде түсіндіретін геофизикалық модель ұсынды. 1990 жылдардың басында Шнайдер және басқалар терең теңіз ядроларының егжей-тегжейлі изотоптық, геофизикалық және палеонтологиялық талдауын жүргізді және Австралиялық соққы оқиғасы магнит өрісінің Брунес Матуяма теріс бұрылуына шамамен 12000 жыл бұрын болған деген қорытындыға келді; соққы уақытына жақын өріс қарқындылығы өсіп келе жатқаны; және содан кейін 4000 жыл бойы өсті. Сонымен қатар, олар Мюллер және басқалар 1985 жылғы модельінде болжаған әсерден кейін климаттың салқындауының (кіші мұздық) белгілерінің жоқтығын анықтады. Олар сондай-ақ соққыдан кейінгі маңызды аралықта мұздың ыдырауын байқаған. Осы нәтижелерге сүйене отырып, олар Австралиялық соққы оқиғасы мен Брунес Матуяма кері айналуы бір-бірімен байланысты деген ұғымды қолдамады.

Адам тұқымы

Қытайдың оңтүстігіндегі Гуанси провинциясының Байсе қаласында табылған археологиялық артефакттер осы тектиттерде Homo erectus популяциясы соққы кезінде және соққыдан кейін сол жерде өмір сүргенін көрсетеді. Құқық қалдықтарының ішінде тас құралдар мен көмір қабаты табылған, бұл апаттан болған өрттен туындаған болуы мүмкін. Өрттен кейін жергілікті орманды жою осы халыққа құрал жасау үшін пайдалы тастарға жеңіл қол жеткізуге мүмкіндік берді деп болжанады.