Кіріспе

Адмирал сэр Чарльз Тайлер, GCB (1760 28 қыркүйек 1835) - британдық Корольдік әскери-теңіз флотының әскери офицері. Наполеон соғыстары кезінде Копенгаген шайқасында (1801) және Трафальгар шайқасында соғысқан, Нельсонның Бауырластар тобының бірі болған теңіз капитаны ретінде атақ алды.

Ерте өмір

Тайлер 1760 жылы Ирландияның Каван графлығында туған. Ол Оксфордширдің жеңіл жаяу әскерінің капитаны Питер Тайлер мен оның әйелі Хонның ұлы. Анна Мария Ропер, Генри Ропердің қызы, 8-ші Барон Тейнем. Әкесі үш жасында қайтыс болды. 1771 жылы он бір жасында ол капитан Эндрю Снейп Хаммондтың командасы бойынша капитанның қызметшісі ретінде Корольдік флотқа кірді. Теңізде екінші жылында суретші болып жоғарылауы оның капитанынан жақсы көретінін және оның отбасын білетінін көрсетеді. Ол американдық төңкеріс соғысы кезінде қатардан бірте-бірте жоғарылай түсті, бірақ сол кезеңде өзін ерекшелендіруге мүмкіндігі аз болды. 1779 жылы лейтенант болып, 1782 жылы командир болып, 1783 жылдан 1790 жылға дейін бейбіт уақыттағы әскери-теңіз флотында қызметін сақтап қалды.

Француз революциялық соғыстары мен Наполеон соғыстары

Француз революциялық соғыстары басталған кезде Тайлер Тулонды қоршау кезінде фрегат командасы болды. Ол Нельсонмен алғашқы кездесуі осы науқандардың барысында болды және Кальви қоршауында соңғысы көзін жоғалтқан кезде болды. Көп ұзамай ол Лорд Хотемнің Генуя шайқасына қатысып, одан кейін бірнеше жыл бойы Солтүстік Африканың пираттарына қарсы Фрегат Айглде Плейн аралында апаттан кейін күйрегенге дейін жұмыс істеді. Теңіз флотына оралған Тайлер кемесін жоғалту үшін кінәсінен босатылды және Англияға қайтып оралғанға дейін Кадиздің маңында қолбасшылық еткен және адмирал Нельсонның қол астында Копенгаген шайқасына қатысқан, онда ол өзінің әрекеттері үшін мақталды. Амендегі бейбітшілік кезінде Тайлер теңіз фенциблдерінің бірлігінің командирі ретінде жағалауға қайтарылды, бірақ 1803 жылы теңізде болды, Нельсон Нил шайқасында тұтқынға алған 80 пушканы басқарады. "Тоннант" - үлкен, заманауи, ауыр жүк тасымалдайтын, жаудың ең үлкен кемелерін де жеңе алатын кеме. Тайлер Тонант флоттағы ең тиімді және қуатты кемелер қатарына қосылғанша, өз командасын мұқият жаттықтырды. Тайлер Нельсонның 1805 жылы Кадис блокадасына арнайы сұранысы бойынша трафальгар шайқасына қатысқан, бірақ ол Неапольге сапар шегуге мәжбүр болғанға дейін емес, онда оның ұлы әскери флоттен қашып кету үшін (балеринаға деген махаббатынан) және қарызға толы қарыздары үшін тұтқындалған. Тайлер көп уақыт өткенге дейін Нельсонның жас жігіттің қарызының төленгенін және оны босатып, теңіз флотына қайта қабылдауға ықпалын қолданғанын білмеді, бірақ жауапкершілік туралы қатаң ескертумен.

Трафалгар

Трафалгарда Тайлер бастапқыда Коллингвудтың флагманынан екінші орында тұрды, бірақ жылдамдығына байланысты үшінші орынға ауыстырылды. Осылай алға қарай орналасуы арқылы кеме тез әрі қарқынды түрде шайқасқа кіріседі. Тонант алдымен испандық Монарканы берілуге мәжбүр етті (бірақ кейін ол қашып құтылуға тырысты) Алжизирамен соқтығысудан бұрын, ол көп ұзамай британдық кеменің тосқауылдарына түсіп қалды. Алгезиралар ақыры берілсе, Тоннант қатты соққыға ұшырағанмен, шайқастың соңында Сан-Хуан Непомуценоға шабуыл жасап, басып ала алды. Гибралтарға 70 адамнан астам адаммен, соның ішінде Тайлермен бірге, "Тоннант" басқа кемелерге көмекке қатты арқа сүйеді, сондықтан "Альгезирас" кемесі Кадис гаванине қашып кетуіне жол бермеді. Қысқа уақытқа Лондонға оралып, Тайлер Парламент ризашылығын және ұлттың көптеген марапаттарын алды. Содан кейін ол Жерорта теңізіндегі кемесіне оралды. Ол 1808 жылы Лиссабонда Ресей флотының берілуін бақылап, қызмет етуді жалғастырды.

Кейінгі мансап

Тайлердің үздіксіз қызметі оған тағы да құрметтер әкелді, оның ішінде 1812 жылы Кейптаунда орналасқан "Жақсы үміт мысығы" станциясының командасы болды, содан кейін соғыстан кейін контр-адмирал дәрежесіне көтерілді. 1816 жылы сәуірде ол Бат орденіне қабылданды. Ол вице-адмирал болып тағайындалды. Адмирал дәрежесін алғаннан кейін ол басқа теңіз қызметтерін атқармады, зейнеткерлікке шықты және 1835 жылы қыркүйекте Глостерде, көп жылдар бойы әйелі Маргарет қайтыс болғаннан кейін екі ай өткенде, ол өмірден өтті. Олар Гламоргандағы Сент-Николас шіркеуінде бірге жерленген, онда мармардан жасалған ескерткіш әлі күнге дейін олардың есінде сақталған.

Отбасы

Екі рет үйленді. Оның алғашқы әйелі Энн Райс болды, олармен үш баласы болды. Ол ертеректе қайтыс болып, күйеуін жас жесір қалдырды. Ол қайтадан тұрмысқа шығып, екінші әйелі Маргарет Лич болды, оның үш баласы болды. Осы некеден оның Джордж Тайлер деген ұлы теңіз флотына қосылып, вице-адмирал дәрежесіне дейін көтерілді. Кейіннен адмирал Нельсон Джордж Тайлер үшін қарызды өтегені белгілі болды, ол Трафальгар шайқасынан аз уақыт бұрын қатаң сөгіспен кіші офицер болған кезде. Джордж тұрып, үйленді және осы неке арқылы оның қызы Кэролайн Тайлер дүниеге келді. Ол Дунравен және Маунт Эрлдің графына үйленді және ерлі-зайыптылар Ирландиядағы Адар иелігін мұра етті. Оның ұлы полковник Виндэм Виндэм Куин өзінің атақты арғы атасының өмірбаянын "Сэр Чарльз Тайлер Ағылдың адмиралы" деп атады. 2005 жылы отбасы адмирал Тайлер семсерін Бонам аукцион үйінде 430 000 долларға сатып жіберді. Тайлерлердің отбасылық ағашы отбасының Уэльсте және Ирландияда өмір сүргендігі туралы көрсетеді. Бірнеше әскер мен флоттың ең жоғары шендеріне көтерілген бірнеше адмиралдар мен генералдар бірнеше ұрпақ бойы тізімделген, оның ішінде үлкен немере адмирал Годфри Гарри Брайджс Мунди.