Кіріспе
1984 жылы Кашмирдегі Үндістанның әскери операциясы Мегдут операциясы - Ладахтағы Сиачен мұздықтарын толық бақылауға алу үшін Үндістан армиясының операциясының кодтық атауы. 1984 жылы 13 сәуірде таңертең әлемдегі ең биік майданда жүзеге асырылған "Мегдут" өз түріндегі алғашқы әскери шабуыл болды. Бұл операция Пакистанның "Абабиль" операциясының алдын алды және сәтті өтті. Нәтижесінде Үндістан әскерлері Сиачен мұздықтарының бүкіл аумағын өз бақылауына алды. 68 адамнан тұратын (аскердің 2 майоры, 5 капитаны, 1 лейтенанты және 59 басқа да разрядынан тұратын) Үндістан армиясының әскери экспедициясын Апсарас 1-ге, Ладдакхтың Сиачен мұздықтағы Апсарас Кангри суб-қатарындағы бөлігіне бастап барды. 1980 жылы 18 қыркүйекте Үндістан армиясының 16 мүшесі таудың басына шықты. 1984 жылы Догра полкінің подполковнигі Прем Чанд Сноу Тайгер 54 адамнан тұратын (аскер офицерлері мен басқа да қатардағы адамдардан тұратын) Үндістан армиясының әскери экспедициясын Ладдакхтың Сиачен мұздықтағы Салторо жотасындағы К12-ге бастап барды. 1984 жылы 17 қазанда Үндістан армиясының экспедициясының мүшелері шыңның басына шықты. Айта кетерлігі, 1984 жылы Пәкістан жапон экспедициясына маңызды шыңға (Римо I) көтерілуге рұқсат бергенде, бұл Пәкістанның өз талаптарын заңдылыққа айналдыру үшін әрекет еткенін күдіктендірді. Сиачен мұздықтарының шығысында орналасқан шыңнан Ақсай Чиннің солтүстік-батыс аймақтары да көрінеді. Бұл аймақ Үндістанның бір бөлігі, бірақ Қытай оны заңсыз басып алды. Үндістан әскері мұндай экспедиция солтүстік-шығыс жағын Каракорум жотасының оңтүстік-батыс жағына жалғастыра алады және ақыр соңында Пәкістанға стратегиялық, тіпті тактикалық артықшылық береді деп сенді.
Operation Meghdoot was the codename for the Indian Army operation to take full control of the Siachen Glacier in Ladakh). Executed on the morning of 13 April 1984 in the highest battlefield in the world, Meghdoot was the first military offensive of its kind. This operation preempted Pakistan's Operation Ababeel; and was a success. Resulting in Indian forces gaining control of the Siachen Glacier in its entirety. led a 68 member Indian Army military expedition (consisting of 2 Majors, 5 Captains, 1 Second Lieutenant and 59 Other Ranks of the army) to Apsarasas 1 a part of the Apsarasas Kangri sub range in the Siachen Glacier, Ladakh. On 18 September 1980, 16 members of the Indian Army expedition successfully scaled the summit. Then in 1984, Lieutenant Colonel Prem Chand Snow Tiger, of the Dogra Regiment led a 54 member Indian Army military expedition (consisting of Officers and Other Ranks of the army) to K12 on the Saltoro Range in the Siachen Glacier, Ladakh. On 17 October 1984, members of the Indian Army expedition successfully summited the peak. Notably, when Pakistan gave permission to a Japanese expedition to scale an important peak (Rimo I) in 1984, it further fueled the suspicion of the Indian Government of Pakistani attempts to legitimize their claim. The peak, located east of the Siachen Glacier, also overlooks the northwestern areas of the Aksai Chin, an area which is a part of India, but illegally occupied by China. The Indian military believed that such an expedition could further link up the northeastern side to the southwestern side of the Karakoram Range and eventually provide a strategic, if not tactical, advantage to Pakistan.
Жоспарлау
Үндістан армиясы солтүстік Ладах аймағынан әскерлерді, сондай-ақ кейбір жартылай әскери күштерді мұздық аймағына орналастыруға шешім қабылдады. Әскерлердің көпшілігі 1982 жылы Антарктидаға оқу экспедициясы арқылы мұздықтың шеттеріне бейімделген болатын, содан кейін мұздықты толық басып алу операциясын бастады. 1983 жылы пакистандық генералдар Сиачен мұздықтарына әскерлерін орналастыру арқылы өздерінің дәулеті туралы шешім қабылдады. Олар Үндістанның мұздыққа жақын орналасқан тау жоталары мен жоталарын басып алуы мүмкін деп қорықты. Пакистандықтар Лондондық жеткізушіден Арктика ауа райына арналған жабдықтарға тапсырыс берді, бірақ сол жеткізуші үндістерге киім-кешек бергенін білмеді. Бұл туралы үндістерге хабарланып, олар өздерінің жоспарын іске асырып, өздерін алға жылжытты. 1984 жылы 13 сәуірде мұздықты бақылауға алу үшін Үндістан армиясы операцияны жоспарлады, бұл Пәкістан армиясын шамамен 4 күнге алдын алу үшін, өйткені барлау қызметі Пәкістанның 17 сәуірге дейін мұздықты басып алуды жоспарлағанын хабарлады. "Мегдут" операциясын генерал-лейтенант П.Н.Хун басқарды. Салторо жотасын басып алу міндеті 26-шы сектордың командиріне, бригадир Виджай Чаннаға берілді, оған 10-30 сәуір аралығында операцияны бастау міндеті жүктелді. Ол 13 сәуірді таңдады, себебі бұл Вайсахи күні еді, ал пакистандықтар үндістердің операциясын бастауды күтпеген еді. "Мегдут" операциясына дайындық Индияның Әуе күштері арқылы мұздық аймағының базасына әскерлер мен керек-жарақтарды әуе көлігімен жеткізуден басталды.
Атқару
Операцияның бірінші кезеңі 1984 жылы наурыз айында басталды. Лейтенант-полковник Д. К. Ханнаның командалығымен Кумаун полкінің батальоны мен Ладах скауттарының бөлімшелері, толық шайқас пакеттерімен, қарға байланған Зоджи-Ла арқылы бірнеше күн бойы жүріп, анықталудан аулақ болды. Бірінші бөлімді майор Р. С. Садху басқарды. Капитан Санжай Кулкарни бастаған келесі бөлім Билафонд-Лаға жетіп қалды. Капитан П. В. Ядав бастаған қалған бөлімдер алға жылжып, төрт күн бойы лақтырып, Салторо жотасының қалған биіктіктерін қорғады. Биіктігі мен шектеулі уақытымен шектелген Пәкістан Салторо қырқасының батыс беткейлері мен етегін ғана бақылай алды. Бұл аймаққа Пәкістанның жер бетінен қолжетімді бағыттары көп болғанына қарамастан, мұздықтың шығыс жағының тік болуынан кейін, негізінен әуеден жеткізілімге байланысты болған Үндістаннан айырмашылығы. Үндістан әскері енді 985,71 шаршы миль (2,553,0 км2) өз аумағын бақылады. Көп ұзамай лагерьлер екі елде де тұрақты бекеттерге айналды. Осы операция кезінде екі жақтағы зардап шеккендердің саны белгісіз.
Шығындар
Осы операция кезінде екі жақта да зардап шеккендердің саны туралы сенімді деректер жоқ. Екі жақ та өздерінің көпшілігіне ауа райы мен жер бедері, патрульдер кезінде қар көшкіні мен жарылыстардан зардап шекті.
Салдары
Операция нәтижесінде Үндістан 70 шақырымдық Сиачен мұздықты және оның барлық қосалқы мұздықтарын, сондай-ақ мұздықтың батысында орналасқан Салторо қырқасындағы үш негізгі асуды; Сиа Ла, Билафонд Ла және Гён Ла. Осылайша, Үндістанға жоғары жерлерді иеленудің тактикалық артықшылығын берді. AGPL Сальторо жотасының бойымен NJ9842 нүктесінен Шаксгам трактына дейін (Пакистанның оккупацияланған Кашмирдің бір бөлігі; Пакистан 1963 жылы Қытайға заңсыз берілген) 120 шақырымға созылады. Операция және аймаққа логистикалық қамтамасыз етудің тұрақты құны екі әскери бөлімге де үлкен шығын әкеледі. 1987 жылы және 1989 жылы Пакистан Үндістанның қолында болған тау жотасы мен асуларын басып алу үшін шабуылға түсті. Бірінші шабуылға бригадир Первез Мүшәрраф бастамашылық етті және бастапқыда бірнеше биік нүктелерді басып алуға қол жеткізді. Сол жылы Пакистан кем дегенде бір ірі пакистандық бекетін, "Куаидты" жоғалтты, ол Бана Пост ретінде Үндістанның бақылауына өтті. Бана Сингх 1500 фут (457 м) мұз жартасына көтерілгеннен кейін, Rajiv операциясы деген кодпен аталатын, ержүрек күндізгі шабуылды бастаған. Бана Сингх постыны басып алған шабуыл үшін Үндістанның ең жоғарғы ерлік наградасы - "Парам Вир Чакра" марапатына ие болды. Бана посты - теңіз деңгейінен 6749 метр биіктікте орналасқан әлемдегі ең биік майдан посты. 1988 жылы қарсыластар Бана Постыны басып алуға бірнеше рет тырысты, соңғы рет бұл басты постыны басып алуға тырысқанда, 1988 жылы 9 мамырда олар постының астындағы мұз қабырғасына төрт арқан мен саты жүйесін бекітті. Шабуыл сәтсіз аяқталса да, қарсыластың орнында қайыстырылған арқандар мен сатылар жүйесі сақталып қалды, бұл оларға постты алудың жаңа әрекеттерінде қайтадан пайдалануды мүмкін етті. Бұл қайырмалар кесіліп, баспалдақ тағы да шабуылдан сақтану үшін бұзылуы керек еді. 1988 жылдың 18 мамырында төрт арқанның екеуі кесілді. 1988 жылы 26 мамырда 75-ші орта полк офицері капитан Пратап Сингх қалған екі арқанды кесіп, сатыны шешуге шешім қабылдады. Ол жерге жеткенде, арқанның басында көп мөлшерде оқ-дәрі мен гранаталар жатқанын көрді. Ол оны тексеріп жатқанда, тұзаққа салынған граната жарылып, ауыр жарақат алды. Жарақат алғанмен, батыл офицер алға қарай жығылып, қалған екі арқанды пышағымен кесіп тастады да, саты жүйесін шешіп, мұз қабырғасынан құлатты. Содан соң батыр офицер өз қақпасына қайта оралу үшін өз арқанға сүйеніп, мұз қабырғасына көтерілді, бірақ ауыр жарақаттан кейін құлап қалды және ел үшін ең жоғарғы құрбандыққа барды. 1989 жылы екінші шабуыл да сәтсіз болды және жер бедері өзгермеді.
Халықтық ақпарат құралдарында
Operation Meghdoot: How India Captured Siachen (Battle Ops) (2018) - Discovery Channel-тің Veer by Discovery сериясында премьерасы өткен теледидар деректі фильм.