Кіріспе
Джейн Джонсон (1814 1827 1872 2 тамыз) - 1855 жылы 18 шілдеде өзінің екі жас ұлымен бірге Филадельфияда құлшынысы мен оның отбасымен бірге бостандыққа шыққан африкалық американдық құл. Оған Пенсильвания құлдыққа қарсы қоғамының және оның сақтық комитетінің құлдығын жоюшылары Уильям Стилл мен Пасмор Уильямсон көмектесті. Бұл жағдай XIX ғасырдағы Пенсильванияда сот ісінде прецедент болды, өйткені федералды судья 1850 жылғы қашқан құл туралы заңды даулы түрде қолданды. Ол сотқа қарама-қайшылық жасағаны үшін аболиционист Пасмор Уильямсонды 90 күнге соттады. Ол Джонсон мен оның ұлдарын Habeas Corpus ордері бойынша ұсынбағаны немесе олардың орналасқан жерін айтпағаны үшін. Түрмеге қамау тіпті кеңінен жариялануды және құлдыққа қатысты мемлекеттік және федералды заңдар мәселелерін кеңінен талқылауды тартты. Пенсильвания ұзақ уақыт бойы еркін мемлекет болды және құл иелері құлдарға меншік құқығын өз еркімен әкелген жағдайда, құлдарға иелік ету құқығын берді. Джонсон 1855 жылы тамызда Нью-Йорктен Филадельфияға оралып, Уильям Стилл мен бес кемежай жұмысшысын соттап, оның құл иеленушісі Джон Хилл Уилер соққыға айыптады. Олар оған қашып шығуға көмектесті. Ол Солтүстікке еркіндік алуды жоспарлап отырғанын және өзінің еркімен Стиллмен бірге кетуге шешім қабылдағанын және ешқашан құлдыққа қайтып бармағанын айтты. Ол Стилл мен үш адамды ақтауға көмектесті, ал тағы екеуінің жазасын қысқартты. Мемлекеттік және жергілікті билік оны куәлік бергеннен кейін қорғады, ол ұлдарымен бірге Бостонға көшіп барды, онда олар тұрақтады. Ол қайтадан үйленді. Оның ұлы Исайя Джонсон Америка Азамат соғысы кезінде Америка Құрама Штаттарының түсті әскерлерінде қызмет етті.
Jane Johnson (c. 1814 1827 – August 2, 1872) was an African American slave who gained freedom on July 18, 1855, with her two young sons while in Philadelphia with her slaver and his family. She was aided by William Still and Passmore Williamson, abolitionists of the Pennsylvania Anti Slavery Society and its Vigilance Committee. This resulted in precedent setting legal cases in 19th century Pennsylvania, as a federal judge applied the Fugitive Slave Act of 1850 in a controversial way. He sentenced abolitionist Passmore Williamson to 90 days for contempt of court for failing to produce Johnson and her sons under a writ of habeas corpus, or tell their location. The jailing attracted even wider publicity, and widespread discussion of issues of state and federal laws related to slavery. Pennsylvania had long been a free state and held that slaveholders gave up their property right in slaves if they brought them voluntarily to the state. Johnson returned to Philadelphia from New York in August 1855 and testified in the trial of William Still and five dockworkers, charged by her slaver John Hill Wheeler with assault. They had aided her escape. She testified at length about having planned to gain freedom in the North, and said she chose of her own free will to leave with Still, and would never go back to slavery. She helped win acquittal for Still and three men, and reduced sentences for two others. State and local officials protected her after testimony, and she and her sons soon moved to Boston, where they settled. She married again there. Her son Isaiah Johnson served in the United States Colored Troops during the American Civil War.
Ерте өмір
Джейн Джонсон Вашингтон қаласында немесе оның маңында Джейн Уильямс деген атпен құлдықта дүниеге келген деп есептеледі. Оның ата-анасы Джон Уильямс пен Джейн Уильямс болды. Оның ерте өмірінен басқа мәлімет аз. Ол Джонсон есімді ер адамға үйленіп, балалары болды.
Үй құлы
1853 жылы Джонсон мен оның екі баласы Солтүстік Каролинадан шыққан плантатор және Вашингтон қаласында жұмыс істейтін саясаткер Джон Хилл Уилерге (1806-1882) сатылды. Ол оның үйінде құл ретінде жұмыс істеді. Ол өзінің үлкен ұлын бұрынғы құл сатушы Виргиния штатының Ричмонд қаласындағы біреуге сатып жіберген еді. Сол жерден олар пароходпен Нью-Йоркке барады да, кемемен Никарагуаға барады. Пенсильвания құлдықты мойындамайтын еркін мемлекет еді. Заң бойынша, құлдар өздерінің құл иелері мемлекет алдына әкелгенде, еркіндікті таңдай алады. XVIII ғасырдың соңында оңтүстік елдерінің ұлттық үкімет мүшелеріне құлдарын алты айға дейін қалада ұстауға мүмкіндік беретін келісімдер жасалды. Сол кезде ұлттық астана уақытша Филадельфияда болды.
Еркіндікті таңдау
1855 жылы 18 шілдеде Джонсон Уилер оны балаларымен бірге құлыптаған Бладгуд қонақ үйінің қара түсті портиеріне құл сатушының қамауынан қашып кетуді қалайтынын айтты. Ол қашқан құлдарға көмектескен Пенсильвания құлшылыққа қарсы қоғамының ұқыптылық комитетінің төрағасы Уильям Стиллге хабар жеткізді. Сол күні, Уилерлер кемеге отырғызуға дайындалғанда, Стилл мен қоғамның хатшысы, аболиционист Пасмор Уильямсон кемежайға жетеді. Джонсонға Пенсильвания заңына сәйкес еркіндікті таңдауға болатынын айтты. Уилер оған еркіндік уәде етіп, Джонсонның кетуіне кедергі жасағанымен, бес қара тектес кемежай жұмысшылары оны ұстап, Уильямсон оған мемлекеттік заңды түсіндірді. Уильям Стилл Джонсонды балаларымен бірге тез арада көліктік вагонда алып кетіп, кейін оларды жасырын түрде өз үйіне алып барды. Оның куәлігінің арқасында Стилл мен портта жұмыс істейтін үш адам ақталды. Екі адам, Джон Баллард пен Уильям Кертис, шабуыл үшін айыпты болып табылды, 10 доллар айыппұл төлеп, бір аптаға түрмеге жабылды. Бір журналист оқиға орнында болғаннан кейін: "Мен құтқару жұмысының бір бөлігі ретінде осындай батыл әрекет еткен бес адамның төртеуін көрдім. Федералды маршалдар Джонсонды қуып жүрді, бірақ мемлекеттік және жергілікті лауазымды адамдар оған және оның партиясына көмектесті. Олар жергілікті соттардың адалдықтарына араласып жатқандай көрінген жағдайға қарсы тұруды шешті.
Due to her testimony, Still and three of the dockworkers were acquitted. Two, John Ballard and William Curtis, were convicted of assault, fined $10, and imprisoned for a week. A reporter on the scene wrote of them: 'I have just seen four of the five men who acted so brave a part of the rescue. They are very respectable looking persons, and instead of being sorry for what they did, would like nothing better than a chance to repeat the offense'. Federal marshals pursued Johnson, but state and local officials helped her and her party. They were determined to resist what they saw as interference with the integrity of local courts.
Халықтық мәдениеттегі бейнелеу
Джонсонның өмірі мен қашып кетуі Лорен Кэриге "Баланың бағасы" (1995) романын жазуға ықпал етті. Бұл кітап "Бір кітап, бір Филадельфия" бағдарламасында таңдалған. Джейн Джонсон мен Уильям Стилл музыкалық "Stand by the River" (2003) мюзиклінде, Стиллдің өмірі туралы және Джонсонның Филадельфиядағы құлдықтан құтқарылуы туралы әңгімелейді. Джейн Джонсонның қашуының ойдан шығарылған нұсқасын Та Нехиси Коутс "Су бишісі" (2019) романында суреттейді, онда Джонсонды Мэри Бронсон кейіпкері бейнелейді.