Кіріспе

Элеонора Батлер (Нелл Батлер немесе ирландтық Нелл деп те аталады; шамамен 1665 жылы туған) 1681 жылы Мэриленд колониясында құл болған африкалық ер адамға үйленген ақ нәсілді әйел болған.

Өмірбаян

Ирландиялық тегі бар Батлер, 3-ші Балтимор бароны Чарльз Калверттің келісімшарт бойынша жұмыс істеген қызметшісі болды. 1664 жылғы Мэриленд заңы ерікті әйелдің құлға үйленуінің құқықтық жағдайын анықтады: ол күйеуінің қожайынына оның өліміне дейін қызмет етеді, ал олардың барлық балалары құлдықта туылады. Осыған қарамастан Батлер үйленуге ниеттенді. Жаңа заң сонымен қатар әйел қызметшілер мен құл ерлер арасындағы некелерді тыйымдады және мұндай некеде тұрған құлдың қожайынына ("остазына") үлкен айыппұл салынды. 1770 жылдың қазанында олардың екі ұрпағы, Уильям мен Мэри Батлер, әлі де құл болып, ақ әйелдің ұрпағы екендерін негізге алды және бостандықтарын талап етті. Мэри Батлер Нелл Батлердің шөбересі болды, бірақ провинциялық сот олардың пайдасына шешім қабылдамады, "осы адамдардың көптегені босатылса, бізбен араласа алмайды және қоғам мүшесі бола алмайды" деп мәлімдеді. 1780 жылдары басқа ұрпақтардан да талап арыздары келіп түсті. 1787 жылы Уильям мен Мэри Батлердің қызы, сондай-ақ Мэри аталған, бостандық алу үшін сотқа жүгінді, бірақ оның жеңісі ерекше үлгі құраған жоқ. Оның адвокаты сот ақ әйелдің ұрпағы құлдыққа түсе алмайды деген шешім қабылдаса деп үміттенеді, бірақ мұндай шешім мен оның болашақтағы әсерлері күтпегендей болды. Оның орнына, сот Нелл Батлер мен Негр Чарльз арасындағы заңды одақтың дәлелі болмағандықтан, 1664 жылғы заңның оны және оның ұрпақтарын құлдыққа айыптаған ережелері оның жағдайына қатысты қолданылмауы керек деп шешті. Бұл келісім Мэри Батлерге бостандық берді, бірақ штаттың мүлік құқығына ешқандай маңызды әсер етпеді.