Кіріспе

1860 жылы Букингем қаласынан шыққан Томас Рикетт бумен жұмыс істейтін машина жасап шығарды. Бірнеше үлгілер жасалып, жарнама да жасалды.

Бу арауы

Рикетт Бэкингемдегі Касл құю фабрикасының менеджері болды, ол ауыл шаруашылығы құралдарын шығаратын, 1857 жылы бу қозғалтқыштарын да шығара бастады. 1858 жылы ол екеуін біріктіріп, бумен жұмыс істейтін арақ жасады. Арға 500 фунт (шамамен 1858 жылы 500 фунт теңгені құрайды, бұл қазіргі кездегі шамамен <есептелген сомаға> тең) және үш адаммен жұмыс істеді.

Бу тасымалдау

Бу арауы Маркиз Стаффордқа 1859 жылы бу арабасын тапсыруға ықпал етті. Бұл көлік үш дөңгелекті, ал алдыңғы дөңгелекті, артқа орнатылған көмірмен жұмыс істейтін қазандық пен екі цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған. Қазанның қысымы 110 пс.и. болды, ал цилиндрлердің ұзындығы 76 мм және соққысы 178 мм болды. Алдыңғы дөңгелектің оң жағындағы тізбекпен берілді. Ең жоғары жылдамдығы 19 миль/сағ. Артта қазандықпен жұмыс істейтін адам отырды, ал алдыңғы қатарда үш жолаушы отырды, оң жақтағы адам рульді басқаруға және реттеушіге, артқа бұру мен тежеуге ие болды. Ал артқа жүретін дөңгелектердің тежегіштері темірден жасалған. Екінші үлгісін Кейтнесс графтыкі тапсырды, бірақ бұл жолы доңғалақтар екі жылдамдықты беріліс қорабы мен штангалар арқылы қозғалды. Ол 1860 жылы қаңтарда Виндзор замогында корольдік отбасыға көрсетілді. Осы жетістіктерінен жігер алған Рикетт "Инженер" журналына өзінің арбаларын 180-ден 200 фунтқа дейін сатуға арналған жарнама жариялады. Алайда ол өз заманынан алда еді, сондықтан бұдан кейін де сатылды деп ойланбайды.

Булы вагондар

1861 жылы Рикетт Букингемнен Вулвертонға дейін жүзу арқылы булы вагонын көрсетті. Ол автобустың Швейцариядағы жолдарда жүруге арналғандығын айтты.

Жол пойызы

Рикеттің келесі кәсібі 12 тонналық бу қозғалтқышы болды, ол жол бойындағы вагондарды тарту үшін жасалған. Бұл машинаны испандық мырзалар үшін 28 тонна салмақты үш арбаны Букингемнен Миксбериге дейін және одан кейін 10 шақырымға дейін сүйретіп, көрсету үшін жасалды. Тағы бір жол пойызы Данияның Копенгаген қаласында Даниялық инженер Г. Хьорт тексергеннен кейін сатылды.

Қаржылық проблемалар

1865 жылы құю зауыты қаржы жағынан қиындыққа тап болды. Ол сол жылдың ақпан айында жалға берілді. Мүмкін, себебі 1861 және 1865 жылдары паровоздарды жолдарда қолдануға болмайтын, толығырақ шектеуші заңдардың, локомотив актілерінің қабылдануы.