Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вурабинда () - Австралияның Квинсленд штатында орналасқан ауыл. Бұл аборигендер қауымы. 2010 жылы Уоробинданың тұрғындарының саны 1019 адам болды, олардың 91,6% -ы аборигендер немесе Торрес бұғазы аралдарының тұрғындары. Жақын жердегі Мимоза өзені жергілікті судың көзі болып табылады. Жаңбырлы маусымда жолдарды су басудан қала оқшауланады. Кіру Fitzroy Developmental Road арқылы жүзеге асырылады, ол солтүстікке қарай Дуарингаға және Рокхэмптонға дейінгі Capricorn шоссесіне кездеседі. Оңтүстікке қарай, ол Доусон тас жолымен кездесетін Баухинияға баратын қиыршық тас жол және Гладстоунға кіру. Оны чартерлік рейстер мен авиамедициналық іздеу қызметі пайдаланады. Әуежайға коммерциялық рейстер жүрмейді.
Woorabinda '/w//ʊr//ə//b//ɪ//n//d//ə/ is a rural town and locality in the Aboriginal Shire of Woorabinda, Queensland, Australia. It is an Aboriginal community. In the , the locality of Woorabinda had a population of 1,019 people with 91.6% identifying as Aboriginal or Torres Strait Islander. The seasonal Mimosa Creek is nearby and is a source of local water. During rainy season, the town can be isolated due to road flooding. Access is via the Fitzroy Developmental Road, which is sealed north towards Duaringa and where it meets the Capricorn Highway to Rockhampton. To the south, it is gravel road to Bauhinia, where it meets the Dawson Highway and access to Gladstone. It is used by chartered flights and aeromedical retrieval services. No commercial flights operate to the airstrip.
Тарих
Вадджа (Wadjigu, Wadya, Wadjainngo, Mandalgu, and Wadjigun) - Австралияның Орталық Квинсленд штатындағы аборигендер тілі. Тіл аймағына Уорабоинда аборигендер округінің жергілікті мемлекеттік органдары мен Орталық таулы аймақ, соның ішінде Блэкдаун таулы жерлері кіреді. Комет өзені, экспедициялық жоталар, Вурабинда, Спрингсюр және Рольстон қалалары. Қаланың атын 1927 жылы елді мекеннің бастығы Герберт Сесил Колледж аборигендік сөздерді пайдаланып таңдады, woora - кенгуру және binda - лагерь дегенді білдіреді. Тарумнан Вурабиндаға дейінгі бұл жолды 2014 жылы қауымның қолдауымен қайта жаңғырту жұмыстары жүргізілді. Вурабинда мемлекеттік мектебі 1928 жылы ашылды, 1970 жылы жабылып, кейін қайта ашылды. Вурабинда қауымы - Орталық Квинсленд аймағындағы жалғыз DOGIT аборигендер қауымы. DOGIT қауымдастықтарының жер иеленуінің ерекше түрі бар, ол тек қана бұрынғы аборигендік резерваттарға қолданылады. Жерге меншік құқығы - жергілікті билік иелігіндегі және басқаратын жергілікті жерлердегі жер қоры жүйесі.
Wadja (also known as Wadjigu, Wadya, Wadjainngo, Mandalgu, and Wadjigun) is an Australian Aboriginal language in Central Queensland. The language region includes the local government areas of the Aboriginal Shire of Woorabinda and Central Highlands Region, including the Blackdown Tablelands. the Comet River, and the Expedition Range, and the towns of Woorabinda, Springsure and Rolleston. The town's name was chosen by Herbert Cecil Colledge, the superintendent of the settlement in 1927 using Aboriginal words, woora meaning kangaroo and binda meaning camp. This walk from Taroom to Woorabinda was commemorated by the community with a supported re enactment in 2014. Woorabinda State School opened in 1928, closed in 1970 and subsequently reopened. The Woorabinda community is the only DOGIT Aboriginal community within the Central Queensland region. DOGIT communities have a special type of land tenure which applies only to former Aboriginal reserves. The land title is a system of community level land trusts, owned and administered by the local council.
Бедфорд мысығының жер аудару
1942 жылы мамыр айында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Солтүстік Квинслендтің алысқы жеріндегі Кейп-Бедфордтағы Лютеран аборигендік миссиясы әскери лагерь ретінде пайдаланылу үшін жабылды. Бұл жер аударылуды үкімет аборигендердің неміс лютеран пасторына деген адалдығынан қорқынышы және, мүмкін, абориген емес австралиялықтардың жапондықтарға деген мүдделеріне қарсы болуымен байланыстырады. Гугу Йимитирр тегі бойынша 254 аборигендер күштеп көшірілді; бастапқыда Таунсвиллге жол және қайық арқылы, содан кейін пойыз арқылы Вурабиндадағы темірден жасалған жатақханаға. Бұл сапарға қажетті заттар жеткіліксіз болды, адамдар соңғы жерге қысқы жол сапары кезінде азық-түлік пен жамылғыдан айырылып келді. Кейп-Бедфорд эвакуацияланғандары мен Вурабинда тұрғындары арасында күмән туды, бұл ішінара Кейп-Бедфорд тұрғындарының христиандық сенімдеріне байланысты болды. Алайда, эвакуацияланғандар бұрын оларға қолжетімді емес көптеген мәдени тәжірибелерді, мысалы, шіркеудің күшті болуынан, корроборелер сияқты. Осы уақыт ішінде эвакуацияланғандар өздерінің христиандық нанымдарын ұстану үшін лютерандық шіркеудің бейресми қызметтері мен қызмет көрсетуін жалғастырды, бұл топтың ішінде рухани басшылықтың негізгі күшін жасады. Осы уақыт аралығында гугу йимитирлер тілінде ән-күйлер өздерінің қызметтері ретінде аударылған ән-күйлерден басталды, бұл олардың болашақ шіркеуінің негізгі бөлігі болды. Олар жеті жыл бойы Вурабинда тұрғындарынан бөлек болып, өздерінің жеке басын сақтады. Көптеген адамдар аурудан және ауаның әсерінен өлді. Бұл жағдай ішкі климаттың суық қыс түндері мен суықтан баспананың жеткіліксіздігі мен санитарияның нашар болуынан туындаған. Бұл кезеңде өлім-жітімнің ресми саны 33-ті құрады, бірақ 48-ге дейін болуы мүмкін еді. Осы уақыт аралығында 13 бала дүниеге келді. Вурабиндада болған кезде Кейп-Бедфорд халқы алғаш рет ақылы еңбек пен мектепті пайдаланды. Соғыстан аман қалғандарға 1949 жылы Кейп-Бедфордқа, қазіргі Хоупвейлге оралуға рұқсат берілді. Олардың көпшілігі солтүстікке оралды, алайда, солтүстікке кішкентай контингент қалды, ол осы күнге дейін солтүстікке қатысы бар және байланысы бар.
In May 1942, during World War II, a Lutheran Aboriginal mission at Cape Bedford on Cape York in far North Queensland was closed to become used as an army camp. The relocation has also been attributed to governmental fears of Aboriginal loyalty to the German Lutheran pastor and possibly against non Aboriginal Australian interests in favour of the Japanese. The 254 Aboriginal residents, of Guugu Yimithirr identity, were forcibly relocated; initially to Townsville via road and boat, and then via train to the ironback dormitory at Woorabinda. This trip was poorly provisioned and people arrived at their end destination having been deprived of food and blankets during the winter overland trip. There was tension between the Cape Bedford evacuees and the residents of Woorabinda, partially due to the strong Lutheran Christian beliefs held by those from Cape Bedford. However, the evacuees also experienced many cultural experiences previously unavailable to them because of the strong church presence, such as corroborees. During this time, informal Lutheran church services and ministering were maintained by the evacuees to hold onto their Christian beliefs, creating a core strength of spiritual leadership within this group. Choral singing started during this time within the Guugu Yimithirr language from translated hymns as part of their services, which became a core part of their future church identity. They maintained a separate identity to the Woorabinda residents during the seven years they spent within the community. Many died from sickness and exposure due to the poor sanitation and inadequate shelter from the frost and cold winter nights of the inland climate, which the Guugu Yimithirr peoples would not have previously experienced, as they were from a warm, humid coastal climate. The official number of deaths during this period was 33, but could have been up to 48. There were 13 recorded births during that time. During their time at Woorabinda, the Cape Bedford peoples experienced paid labour and schooling for the first time. The survivors were allowed to return to Cape Bedford in 1949, after the war, to what is now known as Hopevale. Most returned north, however, a small contingent remained, which maintained a presence and link to the north which remains to this day.
Демография
2010 жылы Уоробиндада 851 адам тұратын, олардың 94,6% аборигендер немесе Торрес бұғазы аралдарының тұрғындары. 2010 жылы Вурабинданың тұрғындарының саны 962 адам болды, олардың 94,7% -ы аборигендер немесе Торрес бұғазы аралдарының тұрғындары. 2010 жылы Уоробинданың тұрғындарының саны 1019 адам болды, олардың 91,6% -ы аборигендер немесе Торрес бұғазы аралдарының тұрғындары.
At the , Woorabinda had a population of 851 people with 94.6% identifying as Aboriginal or Torres Strait Islander. In the , the locality of Woorabinda had a population of 962 people with 94.7% identifying as Aboriginal or Torres Strait Islander. In the , the locality of Woorabinda had a population of 1,019 people with 91.6% identifying as Aboriginal or Torres Strait Islander.
Экономика
2013 жылы Вурабиндадағы жұмыссыздық 70%-ды құрады, ал жақын маңдағы Тарум кен қалашығында жұмыссыздық деңгейі 0,7%-ды құрады. 2014 жылы Вурабинда Квинслендтің ең қолайсыз көршілес аудандарының бірі болып танылды, қалған бес көршілес аудандар да жергілікті тұрғындар орналасқан. Жұмыспен қамтудың негізгі көзі мемлекеттік қызмет көрсетушілер, жергілікті өнеркәсіпте "текевей" кафесі және Woorabinda Pastoral Company түрінде, ол кеңесіне тиесілі. Фоливейл станциясы Дуарингадан солтүстікке қарай орналасқан және ол Woorabinda жеріне кіреді.
In 2013, unemployment in Woorabinda was at 70%; whereas the nearby mining town of Taroom had unemployment rate of 0.7%. In 2014, Woorabinda was identified as amongst Queensland's most disadvantaged suburbs, the other five disadvantaged suburbs were also Indigenous townships. Government service providers are the main source of employment, with local industry in the form of the takeaway cafe and Woorabinda Pastoral Company, owned by the council. The satellite Foleyvale Station is just north of Duaringa, and is included in the Woorabinda lands used pastorally.
Алкогольді тұтынуды басқару жоспары
2008 жылы қауым мен кеңес "құрғақ" қауымға айналу үшін қала шегінде алкогольді ішімдікке толық тыйым салуды мақұлдады. Алкогольді ішімдіктерді пайдалануды реттеу жоспары енгізілгеннен бері қалада алкогольді ішімдіктермен байланысты зорлық-зомбылық едәуір азайды. 2013 жылдан бастап, алкогольді қайта енгізу үшін қоғамда қозғалыстар жүргізіліп келеді, оның көпшілігі қоғамдастықтың басшылығымен оның қайта енгізілуіне дауыс береді. Бұл Квинслендтегі аборигендер қауымдастықтарында алкогольді басқару жоспарын қайта қарау үшін үлкен қозғалыстың бір бөлігі болды. Қалада сонымен қатар алкогольді ішімдіктерді пайдаланудан айыққан ерлер үшін детоксикация және оңалту орталығы Мимоза Крик сауықтыру орталығы орналасқан.
In 2008, the community and council voted for the total ban of alcohol consumption within the town limits to become a "dry" community. The town has had a significant decrease in alcohol fuelled violence since the Alcohol Management Plan was introduced. As of 2013, there has been ongoing movement within the community for a reintroduction of alcohol, with a community led vote majority for its reintroduction. This has been as part of a larger movement within Aboriginal communities of Queensland for Alcohol Management Plan reviews. The town also hosts the Mimosa Creek Healing Centre, which is a detoxification and rehabilitation centre for men recovering from alcohol abuse.
Білім
Вурабинда мемлекеттік мектебі - 2017 жылы мектепте 144 оқушы, 16 мұғалім және 19 оқытушы емес қызметкер (13 күндізгі балабақша) оқыды. Оған арнайы білім беру бағдарламасы да кіреді. Квинсленд штатының мемлекеттік кітапханасының бастамасы бойынша, бұл кітапханаға қоғамның қол жетімділігі үшін. Ваджа Ваджа орта мектебі - 116 Муннс драйвтегі жеке орта (712) мектеп. 2017 жылы мектепте 77 оқушы оқыды. Вурабиндада мемлекеттік орта мектеп жоқ. Ең жақын мемлекеттік орта мектеп Баралаба мемлекеттік мектебі (10-сыныпқа дейін) Баралабаның шығысында орналасқан; мектеп автобусы бар. Жақын жерде 12 сыныпқа дейінгі білім беретін орта мектеп жоқ; One Mob Fellowship Munns Drive (шамамен) орналасқан. Ол Веслиан методистік шіркеуінің бір бөлігі.
Woorabinda State School is a government primary (Prep 6) school for boys and girls at Carbine Street In 2017, the school had an enrolment of 144 students with 16 teachers and 19 non teaching staff (13 full time equivalent). It includes a special education program. an initiative of the State Library of Queensland, which is for access by the community. Wadja Wadja High School is a private secondary (7–12) school for boys and girls at 116 Munns Drive In 2017, the school had an enrolment of 77 students with 4 teachers and 12 non teaching staff (9 full time equivalent). There is no government secondary school in Woorabinda. The nearest government secondary school is Baralaba State School (to Year 10) in Baralaba to the east; there is a school bus service. There is no nearby secondary school offering schooling to Year 12;
One Mob Fellowship is on Munns Drive (approx ). It is part of the Wesleyan Methodist Church.
Ұлттар мен халық саны
Вурабиндадағы екі негізгі топ - Гангулу ұлты мен Ваджа ұлты, олардың екеуінің де жеріне жергілікті құқық бар. Уаджа халқы үшін талап етілген аймақ Вурабинданың қазіргі жер географиясымен шектеледі; Гангулу ұлты Теодорға дейін оңтүстікке, Блэкуотерден батысқа және шығысқа Морган тауына дейін кеңейеді. 2008 жылы Вурабиндада 18 жасқа дейінгі адамдардың саны жергілікті емес қауымға қарағанда әлдеқайда көп болды. Халықтың жартысы 25 жасқа толмаған, бұл австралиялықтардың 0-24 жас аралығындағы топтан әлдеқайда жоғары, бұл халықтың үштен бір бөлігі.
The two main groups of people in Woorabinda are the Gangulu Nation and the Wadja Nation, both of whom have Native Title claims to the land. The area claimed for the Wadja people is limited to the Woorabinda current land geography; the Gangulu nation expands as far south as Theodore, west past Blackwater, and east to Mount Morgan. In 2008, there was a much higher proportion of people under the age of 18 in Woorabinda than in the wider non indigenous community. Half of the population is under the age of 25, which is significantly higher than the Australian 0–24 years age group, which is one third of the population.