Кіріспе

Халықаралық құқықта құжат жария ету - бұл құжаттың шынайылығын растау немесе куәландыру процесі, сондықтан ол басқа елде қабылдануы мүмкін.

Негізгі негіздеме және рәсім

Шетелдік құжаттармен немесе оларды шығаратын ұйымдармен таныс еместіктен, көптеген елдер шетелдік құжаттарды сол жерде қабылдау үшін заңдастыруды талап етеді. Бұл заңдастыру процедурасы әдетте құжат шыққан ел мен баратын елдегі бір немесе бірнеше орган бекіткен куәландырулар тізбегінен тұрады. Бірінші орган құжатты берген тұлғаны куәландырады, ал әрбір келесі орган алдыңғыны куәландырады, содан кейін соңғы куәландыруды сол елдің соңғы пайдаланушысы мойындай алатын межелі елдің органы жасайды. Мемлекеттік құжаттарды шығу елінің Сыртқы істер министрлігі немесе оған теңестірілген орган куәландырып, содан кейін келу елінің елшілік немесе консулдық кеңсесі шығу елінде легалдауы тиіс. Мысалы, Нидерландыда пайдаланылатын Мысыр құжатын Мысырдың Сыртқы істер министрлігі растауы керек, содан кейін оны Мысырдағы Нидерланды елшілігі заңдастыруы керек. Кейбір жағдайларда қосымша куәландыру талап етілуі мүмкін. Мысалы, Таиландта қабылданған АҚШ-тың Мэриленд штатының мемлекеттік қызметкері шығарған емес құжатты нотариус куәландыруы керек, оны нотариустың округіне қарасты округтік соттың хатшысы куәландыруы керек, оны Мэриленд штаты куәландыруы керек, оны АҚШ Мемлекеттік департаменті куәландыруы керек, ақырында оны Таиландтың АҚШ-тағы елшілігі куәландыруы керек. Кейбір елдерде сондай-ақ баратын елдің Сыртқы істер министрлігімен қосымша куәландыру талап етіледі.

Келісімдер

Кейбір елдерде, мысалы, Аргентина мен Италия, Бразилия мен Франция, Азаматтық хал туралы құжаттардан көп тілді үзінділер шығару туралы конвенцияның тараптары және Тәуелсіз Мемлекеттер Достастығының құқықтық көмек және құқықтық қатынастар туралы конвенциясының тараптары арасында өзара шығарылған кейбір құжаттар үшін заңдастыру талаптарын жою туралы келісімдер бар. Еуропалық Одақтың кейбір мүше мемлекеттерінің құжаттарын бір-бірімен қабылдау үшін заңдастыру талабын жоятын ережесі бар.

Апостиль туралы конвенция

Апостиль туралы конвенция оны шығу тегі елінің тағайындаған органы беретін апостиль деп аталатын куәлікпен алмастыру арқылы заңдастыру рәсімін жеңілдетуге бағытталған. Егер конвенция екі ел арасында қолданылса, апостиль құжаттың баратын елде қабылдануы үшін жеткілікті. Кез келген жағдайда апостильден кейін баратын елден куәландыру талап етілмейді. Апостиль туралы конвенция конвенцияға қатысушы елдердің өз елшіліктері мен консулдықтарына конвенция қолданылатын құжаттарға заңдастыруды тоқтатуды тапсыруды талап етеді. Алайда, егер консулдық куәландыру құжатты заңдастыру үшін жеткілікті болса және апостиль рәсімін орындау үшін көп қадамдар немесе жоғары алымдар қажет болса, онда конвенция құжатты куәландырудың күрделі немесе қымбат процедурасына әкелуі мүмкін.