Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
{ Жақсы.
{ |
Жобалық түзетулер
Каско класының мониторларының бастапқы дизайнын Джон Эриксон жасаған болса да, соңғы қайта қарауды бас инженер Албан С. Стимерс 1863 жылы контр-адмирал Сэмюэл Ф. Дюпонттың Форт Самтерді бомбалау сәтсіздігінен кейін жасаған. Нью-Йорктегі Мониторинг Кеңесіне жоспарлар ұсынылған кезде Эриксон мен Стимерстің қарым-қатынасы нашар болды, ал Құрылыс және жөндеу бюросының бастығы Джон Лентхоллдың басқармамен байланысы аз болды. Нәтижесінде жоспарлар мақұлданды және жаңа жобаны мұқият тексермей-ақ 20 кеме тапсырылды. Бұл кемелер үшін 14 миллион АҚШ доллары бөлінді. Бұл жобаның алғашқы жобасына қосылған броньды өтеуге Стимерс үлгермегенін анықтады. Бұл ағаш корпус қаңқаларына шамадан тыс қысымға әкеліп соқты. Стимерстің тек қана фриборын жобаның бақылауынан алып тастады және Эриксонды зақымдануды жоюға шақырды. Ол құрылыс кезінде мониторлардың корпустарын көтеру үшін оларды теңізге жарамды ету үшін мәжбүр болды. 1864 жылы 25 маусымда Әскери-теңіз департаменті Шилоның құрылысшысына жеткілікті борт беру үшін палубаны көтеруді бұйырды, содан кейін 1865 жылы 17 маусымда Азамат соғысы аяқталғаннан кейін Американың теңіз күшін қысқартуын талап еткеннен кейін Шилодағы жұмысты тоқтату туралы бұйрық берілді. Алайда, оны ұшыруды жалғастыруға шешім қабылданды. Ал 3 шілдеде оны жолдан шығаруға сәтсіз әрекет жасалды. Көп еңбек сіңіргеннен кейін кеме 11 күннен кейін суға түсті.
Though the original designs for the Casco class monitors were drawn by John Ericsson, the final revision was created by Chief Engineer Alban C. Stimers following Rear Admiral Samuel F. Du Pont's failed bombardment of Fort Sumter in 1863. By the time that the plans were put before the Monitor Board in New York City, Ericsson and Stimers had a poor relationship, and Chief of the Bureau of Construction and Repair John Lenthall had little connection to the board. This resulted in the plans being approved and 20 vessels ordered without serious scrutiny of the new design. US$14 million was allocated for the construction of these vessels. It was discovered that Stimers had failed to compensate for the armor his revisions added to the original plan and this resulted in excessive stress on the wooden hull frames and a freeboard of only Stimers was removed from the control of the project and Ericsson was called in to undo the damage. He was forced to raise the hulls of the monitors under construction by to make them seaworthy. On 25 June 1864, the Navy Department ordered Shiloh's builder to raise her deck to give her sufficient freeboard, then on 17 June 1865, after the end of the Civil War had prompted an American naval retrenchment, work on Shiloh was ordered suspended. Nevertheless, it was decided to proceed with her launching; and an unsuccessful attempt to get her off the ways was made on 3 July 1865. After much labor, the ship finally entered the water 11 days later.
Тағдыр
1866 жылы Иллинойс штатының Маунд-Сити қаласында салынғанға дейін Шилода қызмет көрсетілмеген. 1869 жылы 15 маусымда Айрис деп қайта аталды. Сол жылы ол Нью-Орлеанға көшіріліп, сол жерде орналасты. 1874 жылы 17 қыркүйекте монитор іске қосылды, бірақ ол 5 қазанда қызметтен шығарылып, 15 қазанда Нью-Орлеанға қайтадан орналастырылды. Сол жылы ол сатылды.
Shiloh saw no service before being laid up in 1866 at Mound City, Illinois. On 15 June 1869, she was renamed Iris. In the same year, she was moved to New Orleans and laid up there. On 17 September 1874, the monitor was commissioned; but she saw no significant service before she was decommissioned on 5 October 1874 and again laid up at New Orleans on 15 October 1874. She was sold later that year.