Кіріспе
Бельгиялық суретші Ян Де Кок (Jan De Cock, 2 мамыр 1976 жылы Etterbeek қаласында туған) - Бельгияның қазіргі заманғы бейнелеу өнерінің суретшісі. Карьерасының басынан бастап оның өнері өндіріс пен суретшінің модернизмнің кең мәдени тұжырымдамасына қатысты тәсілдерімен айналысты. 2003 жылы Ян Де Кок Prix de la Jeune Peinture Belge (Жас бельгиялық суретшілердің сыйлығы) байқауына қатысты. Ол Люк Туйманстан кейін Tate Modern-те жеке экспозициясын өткізген екінші бельгиялық суретші және 2008 жылы 23 қаңтарда ашылған MoMA-да көрме өткізген алғашқы тірі бельгиялық суретші. Оның көптеген шығармалары 20-ғасырдың басындағы абстрактілі өнер қозғалыстары мен қазіргі заманғы дизайн мен жаппай өндіріс арасындағы визуалды және формалды салыстыруларға негізделген. Карьерасының алғашқы онжылдығында суретші мүсін мен сәулет өнерінің қиылысында жұмыс істеді және ол орыс модернисі Ел Лиссицкийдің Проун бөлмесінің негізгі функционалистік салдарын кеңейтуге қол жеткізді, осылайша жиырмасыншы ғасырдың соңғы кезеңіндегі модернистік өнерде әлі аяқталмаған модернистік бағдарламаның жетіспейтін буынын толықтырды. XXI ғасырдың екінші онжылдығынан бастап оның шығармалары романтизм тұжырымдамасы бойынша дамыды. Ол бірнеше рет нарық бақылауындағы механизмдерден тәуелсіздікті атап өтті, бұл романтикалық және утопиялық ұстанымға қарсы. Мысалы, суретшінің студиясына бұрыннан бар мектепті: Брюссель өнер институтын қосу. "Eine Romantische Ausstellung" көрмесінен бастап оның шығармалары көркемөнер нарығының механизмдерін тұрақсыздастыру мақсатындағы бұзылушылық әрекеттерге бағытталған. Брюссельден кеткеннен кейін және Ян Де Кок студиясының Италияның Турин қаласына, содан кейін Бельгияның Брюгге қаласына көшіруінен және Брюссель өнер институтының жабылуынан кейін 2019 жылы Брюгге өнер институты құрылды. Брюссель өнер институтының бұрынғысы сияқты, Брюгге өнер институтын оның негізін қалаушы Ян Фредерик Де Кок әрдайым "романтикалық орын" (цитата) деп атайды. Брюгге өнер институтында Фламанд шеберлері, Грандиоз кеме жасау зауыттары және Ян Де Кок консультациясы орналасқан. Бұл көркемсурет салондарының кешені, студия, мектеп, онда өмір сүрудің, жұмыс істеудің, оқудың әртүрлі функциялары антимодернисттік түрде Wunderkammer, шоу-рум және мектеппен біріктірілген. Оның өкілі - Франческа Минини.
Jan De Cock (born 2 May 1976 in Etterbeek) is a contemporary Belgian visual artist. From the start of his career, his art has revolved around production and the ways in which an artist relates to the broad culturally injected concept of Modernism. In 2003 Jan De Cock entered the competition Prix de la Jeune Peinture Belge (Prize for Young Belgian Painters). He is, after Luc Tuymans, only the second Belgian artist to have had a solo exposition at Tate Modern and the first living Belgian artist to have an exhibition at MoMA, which opened on 23 January 2008. Much of his work draws on visual and formal comparisons between early 20th century abstract art movements and contemporary design and mass production. During the first decade of his career the artist worked on the intersection of sculpture and architecture and he succeeded in extending the underlying functionalist consequences of the Russian Modernist artist El Lissitzky‘s Proun Room, thus completing a missing link within the modernist program yet to be completed in late twentieth century modernist art. Since the second decade of the 21st century his works evolves around the concept of Romanticism. On several occasions, he stresses the independence from market controlled mechanisms which are in an outspoken opposition to a romantic and utopian stand. e. g. the integration of an already existing school in the artist’s studio: The Brussels Art Institute. From his exhibition ‘Eine Romantische Ausstellung onward the focus of his works shifts towards disruptive interventions in order to destabilise art market mechanisms. After the departure from Brussels and the relocation of Jan De Cock's studio to Turin, Italy and then Bruges, Belgium and the closure of The Brussels Art Institute, The Bruges Art Institute was founded in 2019. Just like its predecessor The Brussels Art Institute, The Bruges Art Institute is invariably labeled a 'romantic place' (quote) by its founder Jan Frederik De Cock. The Bruges Art Institute is home to The Flemish Masters, Grandiose Shipyards and Jan De Cock Advisory. It is a complex of fine arts salons, a studio, a school where the various functions of living, working, studying are united in an anti modernist way with a Wunderkammer, a showroom and a school. He is represented by Francesca Minini in Milan.
Брюгге өнер институты
Брюссельден кеткеннен кейін және Ян Де Кок студиясының Италияның Турин қаласына, содан кейін Бельгияның Брюгге қаласына көшіруінен және Брюссель өнер институтының жабылуынан кейін 2019 жылы Брюгге өнер институты құрылды. Брюссель өнер институтының бұрынғысы сияқты, Брюгге өнер институтын оның негізін қалаушы Ян Фредерик Де Кок әрдайым "романтикалық орын" (цитата) деп атайды. Брюгге өнер институтында Фламанд шеберлері, Грандиоз кеме жасау зауыттары және Ян Де Кок консультациясы орналасқан. Бұл көркемсурет салондарының кешені, студия, мектеп, онда өмір сүрудің, жұмыс істеудің, оқудың әртүрлі функциялары антимодернисттік түрде Wunderkammer, шоу-рум және мектеппен біріктірілген.
Брюссель өнер институты
Ян Де Кок - Брюссель өнер институтының (BAI) негізін қалаушы, сан салалы суретші жұмыс орны және суретші мен Брюссельдегі Синт-Лукас мектебінің арасындағы ынтымақтастық. Институт Андерлехта Зенна және Брюссель Оңтүстік станциясының бойында орналасқан.
Абстрактілі капитализм
2015 және 2016 жылдары Брюсселдегі Office Baroque галереясында өткен көрмелер сериясы. Соңғы көрмеде 18 жаңа "Абстрактты капиталистік" мүсіндер мен 9 "Естелік" суреттері болды. 2016 жылдың желтоқсан айында "Абстракт капитализм II" Брюссель өнер институтында ашылды, бұл ескі мектеп салоны түріндегі "мемориалдық көрме", суретшілердің үйлері мен студиялары қалай жұртшылықтың қызығушылығына айналды және сонымен бірге өнер, шығармашыл және эстетикалық туралы түсініксіздікке ұшырады. Ол 124 зерттеуді аркада мен студия идеясына құрметті көрсетеді.
Сен үшін бәрі
Бұл көрмелер сериясы еркін нарық туралы түсінікті қарастырады. "Ертеңгілік үшін" мексикалық фестивалінің алғашқы саны 2013 жылдың көктемінде Мехикодағы Галгера галереясында ашылды. Ян Де Кок қалаға көптеген түрлі мүсіндік сыйлықтар береді, олармен ол қала тұрғындарына ерікті түрде және ешкім сұрамаған жерлерде сыйлық беру арқылы бүгінгі сұраныс пен ұсыныс экономикасын қабылдамайды. Көрмеге қойылмас бұрын, олар фотосурет арқылы қалада белсендіріледі. Бұл суреттер ескерткіш қағазына басылып, оған басқа қалалардың екі эссесі мен фотосуреттері қосылады. Бұл жобада 20 қала қамтылған, оның ішінде Мексика қаласы, Отегем, Стромбек, Гавана, Киев, Каррара, Белфаст, Гонконг, Херфорд, Ливерпуль, Касабланка, Антверпен, Годарвилл, Нью-Йорк, Токио, Париж және Брюссель.
Жаклин Кеннеди Онассис, Штатталиче Кунстхолле Баден-Баден, Германия, 2011
Жаклин Кеннеди Онассис (немесе JKO) - көрме жобасының жалпылама атауы. Жоба 2011 жылдың қыркүйегі мен 2012 жылдың маусымы аралығында жүзеге асырылды және екі бөлек, бірақ өзара байланысты бөлікке бөлінуі мүмкін. 1-бөлім: Жобаны атап өту үшін алты кітаптан тұратын сериясы мерзімді суретпен жазылған әңгіме ретінде жарияланды. White out Studio жүйелі түрде Cahiers-ті бес айдың ішінде (2011 жылдың 10 қыркүйегі мен 2012 жылдың 31 қаңтары) бес түрлі презентация ретінде көрсетті. 2-бөлім: Штаттальші Кунстхалле Баден Баден кейін Жаклин Кеннеди Онассис көрмесін (2012 жылдың 10 наурызы, 2012 жылдың 24 маусымы) және "Jan De Cock: Handbuch Jacqueline Kennedy Onassis. "Романтикалық аударма". Бұл көрменің ішінде Ян Де Кок фрагменттердің күрделі, өзара байланысқан жүйесін ашып көрсетеді, ол Кунстхалледегі ақ бөлмелерді және Штудтмюзейдегі шыны павильонды бастау және аяқтау нүктесі жоқ, бөлшектенген бірліктер пейзажына айналдырады. Көрмеге қойылған жұмыстар өнеркәсіптік өндіріс материалдарынан жасалған. "Romantische Skulpturen" атты мүсіндер сериясы 3м х 3м өлшемді үлкен болат профильдік қаңқалардан тұрады, оларға дәл жасалған қапталған ағаш және басқа материалдар қабаттары бекітіледі. Бұл шығармалар Ян Де Коктың бұрынғы сериясындағы, қазір қабырғаға ілінетін үлкен нысандарды еске салады. Басқаша айтқанда, бүкіл бөлмелер қабатталған рельефтерге айналды. Де Кок үшін қабатталған және тазаланбаған беттер оның студиялық процесін қайталайды.
Қайтару, BOZAR, Брюссель, 2009 жыл
Бұл көрменің өзі ойдан шығарылған фильмнің кейіпкері ретінде орнатылған. Ян Де Кок фильмнің түп-тамырын зерттеді және көрмені оқудың негізгі тұжырымдамалары болып табылатын қозғалыс, қайталау және қайта өндірумен ойнады. Монтаж бөлмеден бөлмеге, скульптор Антуан Бурделлдің үш геркулестік садақшы көрсеткен бағытты ұстанды. Репромоция арқылы суретші қазіргі заманғы мүсіндегі қозғалысты бейнелеу мәселесін немесе "суретшінің кеңістіктегі студиясының дамуын" зерттеді. Жан Де Кок BOZAR-ды таңдады, өйткені ол осы мекемемен жеке қарым-қатынаста болды.
Дэнкмал 11, Заманауи өнер мұражайы, Батыс 53-көше, Нью-Йорк, 2008
Ян Де Коктың АҚШ-тағы алғашқы музейлік көрмесі 2008 жылы өтті. Көп бөлшекті инсталляция - бұл қоршалған суреттердің күрделі көрсетілімі, оларды қорап тәрізді фанера модульдері үзіп тұрады. Қабырғаларда қара түсті фотосуреттер мен фотомонтаждар топтастырылған, кейбіреулері төбеге дейін жетеді немесе еденге дейін төмендейді. Кейбір топтарда кішірек суреттер ақ түске орналастырылған. Басқаларын біртіндеп кесінділері бар ақ кілемдер немесе ойылған фанералық қораптар түріндегі мүсіндік интервенциялар жарым-жартылай жасырады. Фотосуреттер экранға қойылған нақты орынға сай жасалған және MoMA коллекциясынан әртүрлі нысандарды, өнер, сәулет немесе кино тарихынан алынған суреттермен біріктірілген.
Дэнкмал 4, Каса дель Фасио, Пьяцца дель Пополо 4, Комо, 2006
2006 жылы Ян Де Кок Каса-дель-Фассиода екі түрлі орналасқан Ломбардия аймағындағы екі түрлі архитектуралық нысандармен диалогқа кірген бірнеше ин-ситу мүсіндерін жасады: Миландағы Франческа Мини галереясы және Брешиядағы Массимо Мини галереясы. Содан кейін Дэниел Бюренді Де Кок жасаған мұражайлық анықтамалық шеңберді жергілікті жерде әзірлеуге және осылайша жұмысты аяқтауға шақырды. Бюреннің араласуы оның белгілі мотиві - De Cock мүсіндеріне жасыл вертикальді (8,7 см) кең жолақтар қоюдан және айналарды қолданып, шығармамен өзара әрекеттесуден тұрады.
Denkmal 53, Tate Modern, Лондон, 2005 жыл
Дэнкмал 53-пен Ян Де Кок Tate Modern ғимаратының ресми тіліне, әсіресе терезелердің орналасуы мен Орталық залдың құрылымына сілтеме жасайтын қарапайым конструкциялар жасап, өзінің жеке мұражайын құрды. Инсталляция көрнекі және көрушіге көзді бұруға арналған қабырғаларды пайдаланады және басқаларын ашу үшін қолданыстағы ғимараттың кейбір аспектілерін жасырады.
Рандшаде Fig.7 / Қосалқы залал Fig.7, Көркем өнер мұражайы және S.M.A.K., Гент, 2002
Бұл көрме үзілістер мен кедергілер бар оркестрленген жаяу жүру ретінде ойластырылған: бөлмелердің ортасындағы мүсіндер әртүрлі көрмелер кеңістігіне таралған, осылайша қол жетімді кеңістікті азайтып, кейде тұйық жолға әкелетін ескі шеберлерден өткен жолды жасайды. Скульптуралардың сызықтары, аудандары мен тұтас түстері абстрактілік деңгейде жиһаздармен, сәулетпен және суреттермен үйлеседі, нәтижесінде Gesamtkunstwerk пайда болады.
Vertigo немесе еркін каталогтар дәуірі, 2-бөлім, Феликс Хап паркі, Брюссель, 2000
Бұл инсталляция 2000 жылы Beeld in Park топтық көрмесі үшін (30 маусым 2000 жылы 15 қазан 2000 жылы) құрылды, ол үшін Ян Де Кок жаңа кіреберіс жасады, атап айтқанда Жан Феликс Хап паркі қоғамдық кеңістігіне ашылған жеке тұрғын үйдің көлік кіреберісін жасады. Павильон жаңа кіреберісінің кеңейтілуі ретінде, классикалық стильдегі 18 ғасырдағы қақпа ғимаратының жанында салынған. 85 шаршы метрді құрайтын кеңейту "модулі" саябақты екіге бөліп отырды.