Кіріспе

Швед мұнай бароны Эммануэль Людвиг Нобель (/ oʊ / '/ b / ɛ / l / nohBEL, ; Санкт-Петербург, 1859 Стокгольм, 31 мамыр 1932) - швед мұнай бароны, Людвиг Нобельдің және оның бірінші әйелі Мина Ахселлдің үлкен ұлы, Эммануэль Нобельдің немересі және Альфред Нобельдің немересі.

Іскер адам

1888 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Эммануэль Нобель Бакуде орналасқан және Еуропадағы ең ірі мұнай компаниясы болған Нобель отбасының мұнай бизнесін, Браннобельді, өз қолына алды. Оның бауырлары мен әпкелері, ал одан кейін ағалары Альфред пен Роберт болды. Карл Нобель, Эммануэльдің ағасы, Людвиг Нобельдің машина жасау фабрикасына жетекшілік етті. Эммануэль Нобель өзінің әкесі сияқты болашаққа бағдарланған іскер адам болды. Ол 1878 жылы Ресейдегі алғашқы құбыржолды және әлемдегі алғашқы мұнай танкерін, сондай-ақ 1883 жылы әлемдегі алғашқы теміржол танкер вагондарын салуға бастамашы болды. 1898 жылы 16 ақпанда Эммануэль Берлинде Рудольф Дизельмен лицензиялық келісімге қол қойды. Бұл келісім Нобельге Санкт-Петербургте әлемдегі алғашқы дизельдік қозғалтқыш зауытын салуға мүмкіндік берді, ал қозғалтқыштар Браннобельдің мұнай танкерлері флотын жылжытуға пайдаланылды. Эммануил Бакуді әлемдік мұнай өнеркәсібінде басым рөлге жеткізді, ал Браннобель қызметі көп ұзамай Каспий теңізі бойынша дамыды, сондай-ақ Грозный мен Доссерде жұмыс істеді. 1888 жылы Бакуде император Александр III мен Мария Федоровнаның (Данияның Дагмар) қонақжайлылығында болған Еммануилге патша Ресей азаматтығын алуды жеке өзі сұрады, ол оны ризашылықпен қабылдады. Кейін патша оны "Ерлігі" дәрежесіне көтерді. 1891 жылдан 1918 жылға дейін Еммануэль Нобель Ресей Мемлекеттік Банкінің Дисконттық комитетінің құрамында болды. 1918 жылы жазда Ресей революциясына байланысты Ресейден қашуға мәжбүр болғанға дейін компанияны басқарып келді. 1904 жылы Бакуде Императорлық Ресей Техникалық қоғамының Баку филиалы (БраНобль компаниясының 1879 жылғы 25 жылдығына арналған) Еммануил Людвигович Нобель атындағы Ресей сыйлығын құрды. Сыйлық төрт рет берілді (1909 жылы, 1910 жылы, 1911 жылы және 1914 жылы). 1919 жылы Эммануэль Нобель Борис Хагелиннің инженерлік кеңсесіне инвестиция салды. 1922 жылы ол швед криптографиялық компаниясы Cryptograph-қа инвестиция салып, Хагелинді менеджер ретінде орнатқан.

Альфред Нобельдің өсиетін орындаудағы Эммануилдің рөлі

Алфред Нобель 1896 жылы қайтыс болып, оның өсиеттері жарияланғанда, ағасы Роберттің мұрагерлері ағасының мүлкінің басым бөлігі Нобель қоры мен Нобель сыйлықтарын құруға берілгеніне наразы болып, оны күшін жою үшін сотқа жүгінді. Алайда, отбасының жас тармағының басшысы ретінде Эммануэль Нобель өзінің ағасының тілегін орындауды қолдауда негізгі рөл атқарды, тіпті король Оскар II алдында өтініш жасады, ал 1898 жылы Роберт Нобель мұрагерлерімен келісімге қол жеткізілді, осылайша Нобель сыйлықтарының құрылуына мүмкіндік берді.

Өнер жинаушы

Әкесі Людвиг сияқты Эммануэль Нобель де өнерді құлшыныспен жинақтаған. Нобель отбасының Санкт-Петербургтегі резиденциясының және Карелия аралдарындағы Kirjola жазғы резиденциясының бөлмелерінде Романовтың императорлық коллекциясынан кейін Фаберже шедеврлері мен орыс суреттерінің ең маңызды жинақтарының бірі орналастырылған. Санкт-Петербургте сақталған коллекцияның едәуір бөлігі, сондай-ақ 1940 жылы Қысқы соғыс кезінде қираған Киржоланы жиһаздандырған өнер бұйымдарының көпшілігі большевиктердің қолынан құтқарылды.

Соңғы жылдар

Ресей революциясының нәтижесі 1918 жылдың жазында Эммануэльді Ресейден қашуға мәжбүр етті. Нобель отбасының мүлкін большевиктер басып алғаннан кейін Эммануэль отбасылық бизнесті басқарудан бірте-бірте бас тартты. Ол ешқашан үйленбей, 1932 жылы Швецияда қайтыс болды.