Miguel Zugastegui

Кіріспе

18-19 ғасырдағы Мексика францискан монахы және революционер Мигель Зугастеги и Вердуско, О. Ф. М. (немесе Зугаста, 14 ақпан 1773 - 3 мамыр 1809) - Мексиканың тәуелсіздік қозғалысының алғашқы кезеңдеріне қатысқан криолло францискан монахы және революционер. Мексикада ол Испаниядан тәуелсіздік алу күресі кезінде қаза тапқан қайтыс болған адам ретінде құрметтеледі.

Өмір

Зугастеги Отумба аймағында, Хуан Зугасти мен Ана Вердусконың ұлы болып дүниеге келді. Діни қызметкер болуға шақырылғандықтан, ол теологияны зерттеу үшін Мексика қаласына барды. Католик діни қызметкері болып тағайындалғаннан кейін Зугастеги адамдардың құдай алдындағы күнәларын мойындау бөлмесінде қызмет етуге бел буды. Түстен кейін бос уақытта ол қаладағы жұмыссыз ерлер арасында танымал болған кафеге барып, күннің өзекті оқиғаларын талқылайтын. 1808 жылы 11 тамызда ол Мексиканың Испания империясынан тәуелсіздігін қолдау және Наполеонның Испанияның корольдік билігін басып алуы салдарынан жергілікті үкіметті құру туралы талқылау үшін ұлттық конвенция шақыруды қолдады. Бұл қадамға колонияның заң шығарушы органы Audiencia Real қарсы шықты. Вице-король Хосе де Итурригарей конгресс жағында болды және оны криоллолар (испан отаршылдарының жергілікті туған балалары) қолдады. Зугастегидің сөздері Реал Аудиенсияның Алкадесіне (бас судья) хабарланған кезде, ол Сан-Франциско монастырының күзетшісінен оны оқиға туралы есеп дайындағанша қамауға алуын сұрады. Соңғы баяндамада Зугастегидің абайсызда жасағаны айтылды. Испаниядағы үкіметтің дағдарысы күшейген кезде, монахты үкімет ұмытты, және оған көп ұзамай қайтыс болушыларға көмек көрсету мақсатымен монахты қайтадан тастауға рұқсат берілді. Итурригарейді биліктен құлатқан әскери төңкерістен кейін, Зугастегидің жаңа вице-король Педро де Гарибайды сынға алған жаңа пікірлері көп ұзамай оны Аудиенсияның назарына қайта тартты. Оның айыптауында манах француз әскерлерінің Жаңа Испаниядағы испан үкіметін құлату жоспарларына қатысы бар екені айтылған. Осыған байланысты, ол Зугастегиді түн ортасында тұтқындатты. Кез-келген сот процесісіз, Испаниядағы саяси дағдарыстан үкімет органдарының үрейленуіне байланысты, 27 наурызда 1809 жылы ол тәуелсіздік үшін агитация жасау үшін кінәлі деп танылды және Испанияға жер аударылуға бұйырды. Сот үкімін Викторий Гарибай 15 сәуірде бекітті. Содан кейін ол әскери төңкеріске әкелген тәуелсіздік үшін трактаттың авторы Мерседериялық монах Мельхор де Таламантеспен бірге Веракрусқа жеткізілді. Олар Испанияға жеткізілуін күтіп, Сан-Хуан-де-Улуа фортында қамауға алынды. Ол сол жерде сары қызылшадан ауырып, 3 мамыр күні таңертең қайтыс болды. Зугастегидің өлімі туралы хабар алғаннан кейін, Веракрустағы францискан монастырінің күзетшісі оның денесін сұрады. Ол үйдің қабіріне қойылды.

Zugastegui was born in the region of Otumba, the son of Juan Zugasti and Ana Verduzco, both born in Spain. Feeling called to become a priest, he went to Mexico City to study theology, where he decided to enter the Order of Friars Minor. After his ordination as a Catholic priest, Zugastegui was committed to serve the people in the confessional. On afternoons that he was free, he would go to a cafe which was popular with the unemployed men of the city who wished to discuss the current events of the day. On 11 August 1808 he was vocal and vehement in his support of Mexican independence from the Spanish Empire and in support of the call for a national convention to discuss the establishment of a local government due to the seizure of the Spanish Crown by Napoleon. This step was opposed by the Audiencia Real, the legislative authority of the colony. The Viceroy, José de Iturrigaray, on the other hand, was in favor of the congress and had the support of the Criollos (locally born children of Spanish colonists) segment of the population. When Zugastegui's words were reported to the Alcalde (Chief Justice) of the Real Audiencia, he asked the Guardian of the Convent of San Francisco to have him confined while he prepared a report of the incident. The finalized report simply mentioned the imprudence on Zugastegui's part. With the growing crisis of the government in Spain, the friar was forgotten by the government, and he was soon allowed to the leave the friary again, with the goal of assisting the dying. After the military coup which deposed Iturrigaray, new comments made by Zugastegui criticizing the new viceroy, Pedro de Garibay, however, soon brought him back to the attention of the Audiencia. His accuser claimed that the friar was involved in plans by French forces to overthrow the Spanish government in New Spain. Based on this, the Alcalde had Zugastegui arrested in the middle of the night, so as to avoid attention. Without any judicial process, due to the panic by government authorities out of the political crisis in Spain, on 27 March 1809 he was judged guilty of agitating for independence and ordered deported to Spain. The judgement was approved by Vicetory Garibay on 15 April. He was then transported to Veracruz, together with the Mercedarian friar, Melchor de Talamantes, the author of the tract for independence which had led to the military coup. When they arrived, they were imprisoned in Fort San Juan de Ulúa to await transport to Spain. He fell ill from yellow fever while there and died in the early hours of 3 May. Upon being advised of Zugastegui's death, the Guardian of the Franciscan friary in Veracruz requested the body. It was buried in the sepulcher of the house.