Кіріспе
Gråkallen Line (Gråkallbanen) - Норвегияның Тронхеймде орналасқан қала маңындағы трамвай желісі. Тронхейм трамвай жолының қалған бөлігі ретінде ол Санкт-Олаф қақпасынан қала орталығынан, Байсен қала маңы арқылы Лианға дейін өтеді. Ол 9-жол (бұрынғы 1-жол) деп аталады және оны 8-сыныпты алты буыны бар трамвайлар қызмет көрсетеді. Архангельск трамвайы 2004 жылы жабылғаннан кейін, ол әлемдегі ең солтүстік трамвай жүйесіне айналды. Желі 1924 жылы А/С Graakalbanen компаниясы Trondheim-дегі жалғыз жеке трамвай ретінде ашылды. Алғашында ол Мунквольге дейін салынған, бірақ 1925 жылы Углаға дейін, ал 1933 жылы Лианға дейін кеңейтілген. 1972 жылы операцияны Trondheim Trafikkselskap компаниясы өз мойнына алды, бірақ ол 1988 жылы қалған трамваймен бірге жабылды. 1990 жылы жеке бастама AS Gråkallbanen желісін ашты, кейіннен ол Boreal Bane деп аталды. Мункволда трамвай мұражайы мен депосы орналасқан.
Қызмет
Операциялық компания Boreal Bane 1984-85 жылдары сол кездегі ұзақ бағытқа жеткізілген он бір кластың жетінші класының жеті трамвайына ие. Трамвайлар 90-100 нөмірлермен белгіленеді. Он бір жеткізілген трамвайлардың 93, 94, 95, 96, 97 және 99-ы қызметте. 91, 92, 98 және 100 ұшақтары жойылған, ал 90 ұшағы қызметтен шығарылған, бірақ депода қалды. Күнделікті пайдалану үшін төрт трамвай қажет, олар 15 минутқа дейін тұрақты түрде жүреді, бұл кешке және жексенбіде күндіз 30 минутқа дейін жүретін екі трамвайға дейін азаяды. Чартерлік турлар үшін мұражай трамвайлары бар.
Құру
1910 жылдары Fjellseter, Gråkallen шыңына жақын, Тронхеймнің негізгі демалыс аймақтарының бірі болды. Қажетті бастаманы Nordenfjeldske Dampskibsselskab компаниясының маркетинг бөлімінің басшысы Роберт Миллар қабылдады. 3 қарашада алғашқы кездесу өткізілді, Миллар тергеу комитетінің басшысы болып сайланды. A/S Graakalbanen компаниясы 1916 жылы 6 қыркүйекте құрылды, ал оның төрағасы болып Нильс Кристофер Бёкман сайланды. Жолға екі ұсыныс болды. Біріншісін компанияның атынан Норвегияның мемлекеттік теміржолдарында жұмыс істейтін инженер Фердинанд Бьерке жасаған. Желі Іла желісінен Торветке дейін жалғастырғаннан кейін Илевольдендегі қалалық трамвайға қосылады және Бергсли қақпасына дейін көше трамвай ретінде Byåsenveien жалғасады. Мұнда ол өз жолынан жалғасады, бір жол желісі ретінде Nyveibakken, Gamle Åsvei-ден Bygrensen, Breidablikk-ке дейін, Hoem, Rognheim-те батысқа бұрылады және Munkvoll-ке дейін. Мунквольден ол Киваннетке оңтүстікке және Лианваннетке солтүстікке қарай жалғасады, содан кейін солтүстікке қарай Фьелдсетерге қарай жүреді. Екінші ұсынысты қала құрылысы жөніндегі Тригве Тесен 1917 жылы ұсынды. Ол баламалы жолдарды ұсынды. Жоғары бөліктер Бьеркеге ұқсас немесе жақын болса да, Тесен Иланың батысында орналасқан Дирборгтың айналасында үлкен шеңбер жасауды ұсынды. Бұл қаланың бірден өсу аймағы болады деп күтілді және желіге жолаушылар базасын жақсартады. Алайда бұл жоғарғы бөліктерге дейінгі жол қашықтығын ұлғайтады. Қалалық жоспарлаушы қала шегіндегі бөлімді Trondhjems Elektricitetsværk og Sporvei муниципалды компаниясы, ал Strinda-дағы бөлімді жаңа компания салады деп болжаған. Бұл қалаға, ал компанияға 413 000 NOK шығын әкеледі. Graakalbanen Thesen ұсынысына күмәндана қарады, өйткені олар қаладан жолдың орнына жалға алуы керек еді; бұл лизингтік алымдарды 7000 NOK-тан 12000 NOK-қа дейін арттырады. Компания жолаушылар "Wullumsgården" -де Dyrborg Loop-тан оңтүстікке қарай "сайылып" кетіп, Ila-ға қарай жүре алады деп қорқады. Сонымен қатар, Dyrborg ұсынысы бойынша, Торветтен Фьеллсетерге дейінгі жол жүру уақыты 36 минуттан 57 минутқа дейін ұлғаяды. Алайда қала құрылысын жоспарлаушының ұсынысы арзан болды (1300000 NOK және 1630000 NOK). Бёхман Бьерке ұсынысын ұсынды, ал басқарма келісті. 1917 жылы Fjellseter-дегі қонақ үй өртенгеннен кейін, желі Лианда ғана аяқталады. Сонымен қатар, қала орталығында соңғы терминал әлі анықталмаған. Ilevolden-де аяқтау арқылы компания кез келген жылжымалы құрамды, соның ішінде Ослоның Экеберг желісінде қолданылатын 1200 В жоғары токты таңдауы мүмкін. Егер трамвайлар жалғаса берсе, олар Trondheim Sporvei-нің 600 В, метрлік және вагондық кеңдігін пайдалануы керек. Алайда Trondheim Sporvei өз жүйесін кең кең машиналарға ауыстыруды таңдады. Егер қала темір жолды қазіргі енінен қайта салуды бастаса, онда Граакальбаненге кең жол сатып алуға мүмкіндік береді. Оның орнына, Ила желісі бойынша Санкт-Олав қақпасындағы жаңа станцияға дейін трамвайларды жүргізу таңдалды. Бұл жерде трамвайлар қалпына келтіру уақытын алады және Ила желісіне Дроннинген қақпасы арқылы оралады. Бұл айналма жолды Trondheim Sporvei компаниясы салды, оған қала 54000 NOK шығын төледі.
Құрылыс
Бірінші тасымалдау 1917 жылы басталды, ал келесі қаңтарда қалалық инженер құрылыс жұмыстарын бастады, бірақ бұл көп ұзамай аяқталды. 1919 жылы маусымда Grøndahl & Kjørholt инженерлік компаниясы жұмысты қолға алды, ол 1921 жылға дейін Лианға аяқталады деп жоспарланған. Алайда 1920 жылдың маусым айына қарай бағаның өсуі ақшаның сарқылуына әкелді. Сонымен қатар, жылжымалы құрам күткеннен әлдеқайда қымбат екені анықталды, сондықтан жылжымалы құрамға тапсырыс беру кешіктірілді. 1921 жылы желіде ешқандай құрылыс жүргізілген жоқ. Trondhjems og Stridens Sparebank 1,6 млн NOK несие бергеннен кейін ғана құрылысты жалғастыруға мүмкіндік болды. Бұл барлық активтерді ипотекаға қоюға негізделген, сондай-ақ қалалық кеңестен 500000 NOK кепілдік берілген. Бұрын барлық жол бойына жұмыс жүргізілген болса, ол тек IlaMunkvoll учаскесінде ғана шоғырландырылды, онда қойма орналасады. Трассаларды Норвегияның мемлекеттік теміржолдары жеткізіп берді, олар Меркер желісінде 25 кг / м рельсті ауыстырды. Жолдың ұзындығы сол уақытта компания Меркер желісінен Гроккален желісіне орнату үшін Фунна виадукты сатып алды; ол шамамен 20 метрге қысқа болды, оны жабу үшін уақытша ағаш аралық салынды. Мункволда кірпішпен жасалған трансформатор станциясы және 9 трамвай мен тіркемеге сыйымды үш рельсті ағаш қоймасы салынды. Hannoversche Waggonfabrik (HaWa) компаниясынан Siemens компаниясының моторларымен төрт трамвай мен екі тіркеме тапсырыс берілді. GB Class 1 трамвайлары 360 000 NOK, оның ішінде кейбір жұмыс трейлерлері. Қорытындылай келе, бұл машиналар ұзын, салмақты және 4x-ті құрастырған. Шассилер 1924 жылдың 20 шілдесінде, ал моторлар 5 шілдеде жеткізілді. Олар Дальсенгеттегі қоймада жиналған. Бұрынғы трамвайлардың корпустары кең болғандықтан, Іладағы рельстен Дальсенге дейінгі барлық көліктер түнде жүргізілуі керек еді, сондықтан трамвайлар қарама-қарсы рельстегі басқа трамвайлармен кездеспейді. Бірінші сынақ 5 шілдеде жүргізілді, бірақ қысқа тұйықталудан кейін іске қосылмады. 9 шілдеде сәтті әрекет жасалды. Жолдар наурыз айында аяқталды, бірақ трамвайлар жеткізілгенше қызмет басталмады. Трамвай 1924 жылы 18 шілдеде сағат 18:00-де ашылды. Келесі күні әдеттегі қызмет басталды. Алғашқы демалыс күндері жаңа трамвайларды көргісі келетін мыңдаған адам болды, ал сұраныс олардың сыйымдылығынан асып түсті. Көп ұзамай жолаушылар саны едәуір азайды.
Кеңейту
Бастапқы қызмет сағатына бір рет болатын. Трамвайлар Мунквольден сағат сайын, ал Сент-Олаф қақпасынан жарты сағат сайын шығады. Демалыс күндері көліктер өте көп, ал апта күндері өте аз болды. Мұны басқарушылық Мунквольдің Бимарканың демалыс аймақтарына жеткілікті жақын емес екендігімен түсіндірді және Углаға тез кеңейтуді ұсынды. Сонымен қатар, жол жүру ақысы қалалық трамваймен салыстырғанда жоғары, ересектер үшін 0,60 NOK. 1924 жылы 144 774 жолаушы болды. Бірінші кеңейту келесі жылы болатын. Углаға дейінгі желі құрылысы басталды және 1925 жылы 30 мамырда ашылды. Оның жорықшыларды тарту үшін тавернасы мен қаз өсіретін тоғаны болды. Сонымен қатар, Киваннетке бұтақ салынды, одан мұз қала орталығына жеткізіліп, сатылатын болды. Компанияның шығындары әлі де көп болды. Лианға одан әрі кеңейту қарастырылды, бірақ менеджмент екі бағытқа күмәнмен қарады, өйткені олар қажетті сындық массаны жасамайды. Ал 1931 жылы Угладағы мейрамхана мен ферма өртеніп, сақтандыру компаниясы сақтандыру ақшасын Лиандағы құрылысқа жұмсауға рұқсат берді. Желі желісін кеңейтуді қаржыландыру үшін Graakalbanen жаңа компания құру туралы шешім қабылдады; A/S UglaLian шығыстарсыз, тек кіріспен ұйымдастырылды. A/S UglaLian желісін салады, ал Graakalbanen желіде жүретін жолаушы үшін 0,05 NOK төлейді. Graakalbanen басқа компанияның барлық операциялық, техникалық және әкімшілік шығындарын, тіпті басқа компанияның да шығындарын көтереді. Құрылыс 1932 жылдың күзінде басталды. Бірінші сынақ 1933 жылдың 29 қыркүйегінде өтті, ал желі 1933 жылдың 28 қазанында пайдалануға берілді. Лианда көптеген демалыс қызметтері өсті, соның ішінде қыста шаңғымен секіру және тротинг, ал қыста Лианваннет көлінде шомылу және ескіру. Осыған қарамастан, жолаушылар саны баяу өсті, бірақ 1937 жылы ол 1930 жылғы деңгейден өтті.
Соғыс және өсім
Екінші дүниежүзілік соғыс тарихтағы ең жоғары жолақты көрсетті. Бензинге шектеу қойылып, көп ұзамай тек электрлі трамвайлар ғана жұмыс істеді. Трамвай мен троллейбустарсыз қалалар қоғамдық көліктерсіз қалады. 1940 жылы жолаушылар саны 884 000-ға дейін өсті, ал компания алғаш рет пайда тапты. 1941 жылы 1,2 миллион, ал 1945 жылы 2,16 миллионға дейін көтерілді. Кондукторларды жұмысқа алу керек болды, тіпті әйелдер де жұмысқа алынды. Жолдағы уақытты үнемдеу үшін Ferstad, Kyvannet, Vestmarka және Herlofssonløypa станциялары көтерілу жолында қызмет көрсетілмеген. Сонымен қатар, Санкт-Олаф қақпасынан Хоемге дейін қосымша трамвай жұмыс істеді. Соғыс кезінде қосалқы бөлшектерді табу қиын болды. Трамвайлар төрт мотордың үшеуімен ғана жұмыс істей алатын, ал түнде жарық сөндірілмейтін. Екі жұмыс істейтін тіркеме бір жолаушы тіркемесі ретінде қайта құрылды. Сонымен қатар, компания 1941 жылы Skabo Jernbanevognfabrikk компаниясынан трамвай мен тіркемеге тапсырыс берді. GB Class 2 1943 жылы 9 маусымда пайдалануға берілді және 289,000 NOK шығындалды. 1947 жылы тағы екі тіркеме жеткізілді, ал 1950 жылы алғашқы тіркемені трамвайға қайта құру үшін мотор келді. Соғыс кезінде жоғары табыс компанияға көп ақша берді, сонымен қатар тозған флоты да болды. Жыл сайын пайда 143,000-ден 430 000 NOK-қа дейін болды. Соғыс кезінде А/С Углалиан компаниясы сатып алынды. Қолда бар ақшаға Graakalbanen инфрақұрылымды жаңартуды бастады. Олаф қақпасы мен Лианға бұрылыс бұрауыштары салынды. Сент-Олаф қақпасында дұрыс бұрылу бұрылысы мүмкін емес еді, сондықтан 1946 жылы маусымда Дроннинген қақпасынан төмен қарай бір блокқа дейін үлкен бұрылыс ашылды. 1947 жылы 13 қыркүйекте Лианьда тек қана 1 км радиуста Лианьда шағын гараж кеңейтіліп, бір емес, екі вагонға орналастырылды. 1947 жылы 18 шілдеде арнаулы жолдың бірінші (және жалғыз) қос рельсті бөлігі салынды. Ослодан шабыт алған, барлық қала маңы желілері осыған ие болды, Брейдаблик пен Нордре Хоем арасында қайта құрылды. Бұл екі трамвайдың кез-келген жерде кездесе алатындықтан, жақсы жүйелілікті қамтамасыз етті, сондықтан бірін кешіктірсе, екі трамвай да кешіктірілмейді. 1949 жылы барлық жол 35 кг/м дейін жаңартылды, ал жылдамдықты көбейтуге болады. Соғыстан кейін жолаушылар саны 1,7 миллионға тұрақталды. Алғашында компания жазғы уақытта және жұмыс шығындары көп уақытта трейлерлерді пайдалана отырып, 30 минутқа дейін жұмыс істеді. 15 минутқа дейін жол жүру алты трамвайға дейін мүмкін болмады; сондықтан 1950 жылы трамвайға тіркеме қайта салынғаннан кейін жиілік артты. 1950 жылдары Лианға демалыс сапарларының саны азайды, бірақ бұл желі бойына салынған жаңа тұрғын үйлерден көбейген көлікпен өтелді. 1955 жылы жолаушылар саны демалыс үшін саяхаттаушылар санынан асып түсті. 1947 жылы жаңа тіркемелерді жеткізумен, қойманың сыйымдылығы автопарктан асып түсті, сондықтан Лианда әрқашан бір трамвай сақталатын. Сондықтан Мункволдағы жолдың екінші жағына жаңа қойма салынды. Құрылыс 1952 жылы басталып, келесі жылы аяқталды. Оның бес рельсі бар еді; үшеуінде алты вагонды сақтауға арналған орын бар, ал екеуі бір мезгілде екі трамвайға қызмет көрсететін цех үшін болды. Ескірген қорды толықтыру үшін 1954 жылы Hønefoss Karrosserifabrikk (Høka) компаниясынан GB Class 3 singe трамвай мен тіркемесі тапсырылды. 1955 жылдың қыркүйегінде жеткізіліп, желтоқсанда пайдалануға берілді. Көлік қозғалысының артуына байланысты 1957 жылы жаңа сигнал беру жүйесі енгізілді, ал Бергсли қақпасынан Илаға дейін қос рельсті жол салынды. Бұл жолдың бұрышы көліктерге қиындық туғызады, өйткені трамвайлар жолдың бұрышынан жүреді. Болашақта 10 минутқа жету үшін 1958 жылы Углаға дейін жаңа сигнал беру жүйесі орнатылды. Осы уақытқа дейін жол қозғалысын реттеу үшін белгілер қолданылған.
After the war, ridership stabilized at 1.7 million. At first the company operated with 30 minute headways, using trailers during the summer and in rush hour. Introducing 15 minute headways could not be done until six trams were available; so after the rebuilding of a trailer to a tram in 1950, the increased frequency was introduced. During the 1950s, the amount of recreational travel to Lian decreased, but this was compensated by increased traffic from new housing built along the line. By 1955, the commuter ridership exceeded the recreational ridership. With the delivery of the new trailers in 1947, the capacity of the depot exceeded the fleet, so one tram was always stored at Lian. A new depot was therefore built on the other side of the tracks at Munkvoll. Construction started in 1952, and finished the following year. It had five tracks; three had places for storage of six wagons, while two were for the workshop that could service two trams simultaneously. To supplement the aging stock, the GB Class 3 singe tram and trailer, from Hønefoss Karrosserifabrikk (Høka) was ordered in 1954. Delivered in September 1955, it was put into service in December. Because of the increased traffic, a new signaling system was introduced in 1957, and a double track was built from Bergsli gate to Ila. This section had been causing problems for cars, since the trams would operate on the wrong side of the road. To allow a future 10 minute headway, a new signaling system was installed in 1958 up to Ugla. Up until then, tokens had been used to regulate traffic.
Интеграциялау
1960 жылы автомобильдерді сатуды реттеу тоқтатылды, кез келген адам көлік сатып ала алды. Сонымен қатар, Тронгейм көршілес муниципалитеттермен бірігу процесін бастады және қала орталығынан алыста орналасқан үлкен қала маңындағы елді мекендерді салу жоспарланды, олар тұрғындарсыз қалады және қала маңындағы елді мекендерді автокөлік жолдарымен жалғастырады. 1966 жылы Byåsenveien бойымен жаңа төрт жолақты автомобиль жолы ашылды. Көлік қозғалысы тез төмендеді, ал компания ескірген автопаркін ауыстыруы керек болды. Сондай-ақ, Лиан қаласына көліктік қатынас өзгеріп, ол жазда емес, қысқы уақытта жүретін орынға айналды. 1963 жылы Trondheim Sporvei өздерінің трамвайларының бірін қайта жасады, сондықтан демалыс күндері Ладен Лианға дейін тікелей жұмыс істей алады. 1966 жылы Гракалбаненді қала сатып алды, ал Одд Ховденак екі трамвай операторының да директоры болды. Қоғамдық меншікке алынғаннан кейін компанияда жұмсауға көп ақша болды. Мункволда жаңа бұрылыс жасалды, және Санкт-Олаф қақпасынан Мункволга дейін 10 минут, Лианға дейін 20 минут жол салынды. 1967 жылы жолаушылар саны 10%-ға өсті. Сигнал беру тұрақты блоктармен жақсартылды, ал тек MunkvollLian ғана токендерді әлі де қолданды. Теміржол көлігі сары және көк түске боялған, бірақ Граакалбаненде Trondheim Sporvei қолданған герб қолданылмаған. Gråkallen желісіне жаңа жылжымалы құрам сатып алудың орнына, қалалық трамвайлар желіде жұмыс істей бастады. Алайда, Trondheim Sporvei-де материал жетіспейді, сондықтан 7 қараша 1966 жылы TS Class 7 қалалық трамвай пайдалануға берілмеді. 1967 жылы 6 ақпанда тіркемемен толықтырылды. Сонымен қатар, таңертеңгі қарқын кезінде Лианнан Ладеге тікелей бағыт жүргізілді. 1968 жылы компания тағы бес трамвай сатып алды. Алайда Trondheim Sporvei компаниясы трамвайларды жеткізуде қиындықтарға тап болды. Осы келісім бойынша ескі трамвайлар зейнеткерлікке шығады. Алайда 1968 жылдың 30 маусымынан 19 тамызына дейін Trondheim Sporvei қайтадан трамвайларға мұқтаж болды, ал 1-сыныптағы ескі трамвайлар қайтадан қызмет етті. 1-сыныпты соңғы рет 1968 жылы 29 қарашада тұрақты қызметте өткізді. 1969 жылдың 19 мамырынан бастап трамвайлар кондукторларын жоғалтты. 1972 жылы 1 қаңтарда Graakalbanen Trondheim Sporvei компаниясымен бірігіп Trondheim Trafikkselskap компаниясын құрды. Бұл қызмет қаланың орталығы арқылы жүруге және басқа маршруттармен байланысуға мүмкіндік береді. 1978 жылдың 28 қаңтарынан бастап желі 1/5 нөмірленді және бұрынғы 1-ші желісін алмастыра отырып, VoldsmindeIlevoldenMunkvollLian бағытында жүрді. Сент-Олав қақпасындағы аялдама жабылып, жолаушыларға жылытылатын күту бөлмесі ұсынылмады. 1975 жылы 13 сәуірде 10 минуттық алға жылжу енгізілгеннен кейін УглаЛиан учаскесі бөтелкеге айналды. Вольдсминде мен Лиан арасындағы жолды алты трамваймен ашты. Шөлмекте болған апат едәуір залал келтірді, сондықтан бүкіл желіге белгі беру жүйесі орнатылды.
Кеңейту?
1960 жылдары Гроккален желісі Хальцет аймағынан үлкен көбейісті бастан кешірді. 1956 жылдан 1971 жылға дейін Хальсетке үлкен пәтер блоктары салынды. Бұл жолдың көп бөлігі тұрғын үйлер болғандықтан, желідегі жалғыз пәтер блоктары болды. 1970 жылы желі бойына 10 500 адам өмір сүрді, олардың жартысы Мункволь/Халсет ауданында болды. Граакалбанен Хальсет айналасында айналып өтуді ұсынды; Мунквольден ол Селсбакквейен, Аллетт Бейерсвейен, А. Андреасенсвейенді және Рогнхаймдағы Граккален желісіне дейін жалғастыра береді. Жалпы қашықтық 1,5 млн. Жолаушылар саны 1,2 миллионға дейін өседі деп есептелді. Норвегияның қарулы күштері күмәнмен қарады және бағытты ауыстыруды қалады. Оның орнына Trondheim Sporvei компаниясы қоректендіру автобусын пайдалануға берді, бірақ жолаушылар автобусқа да, трамвайға да ақы төлеуі керек болды, сондықтан ол тек 278 жолаушыны тартты. Оның орнына Waldemar Aunes vei бойымен Рогнхаймға дейін жаяу жүру жолы салынуы керек деп ұсынылды, бірақ бұл ешқашан салынбады. 1969 жылы Trondheim Sporvei маршрут бойынша автобус концессиясына өтініш берді. Graakalbanen компаниясына 1952 жылдан бастап Ugla-дан Haukåsen және Smistad-қа дейін жұмыс істеу концессиясы берілген, бірақ ол ешқашан іске қосылмаған, ол Trondheim Bilruter компаниясына берілді. Қай концессиялардың өзгеріске ұшырауына байланысты Trondheim Bilruter компаниясы Havstad компаниясынан концессиясын ұзартты. 1971 жылдың 21 қарашасынан бастап Halset автобусы жұмыс істеді, оған Trondheim Bilruter-ден екі автобус және Trondheim Trafikkselskap-тен бір автобус қызмет көрсетті. 1979 жылы жаңа ұсыныс жасалды. Барлық ірі қала маңындағы аймақтарды байланыстыратын төрт желілік желі құрамында Мунквольден бұрылысып, Кистад, Ставстед, Колстад арқылы Хеймдалға дейін өтетін жаңа бағыт ұсынылды. Жол тым қымбат болғандықтан, өтпеді.
Жабу және қайта ашу
1980 жылдары Тронхеймде трамвайдың болашағы туралы көптеген саяси пікірталастар болды, ал 1983 жылы қалалық кеңес Эльгесетер желісін жабуды және Лиан мен Лейд арасында тек бір жолды сақтауды шешті. Сонымен қатар 11 жаңа трамвай тапсырысты, Мункволда 100 млн. Алайда 1988 жылы қалалық кеңес өз ойын өзгертіп, Тронхеймдегі трамвайды жапты. Сент-Олав көшесі мен Ладемоен арасындағы жолдар алынып тасталды, бірақ Ладедегі жолдар, сондай-ақ Сент-Олав көшесі мен Лиан арасындағы жолдар сақталды. Соңғысы, өйткені энтузиастар ардагер трамвайларды мұралық темір жол ретінде пайдалануды жоспарлаған. Бірақ тағдырдың Гроккалбаненге басқа жоспары бар еді. Тронхейм трамвай жолы әлемдегі Каир трамвай жолымен бірге метрлік шкала мен 2,6 метрлік кеңдіктегі вагондар комбинациясын қолданатын екі жолдың бірі болып табылады. Бұл Трамвайларды сатуды және Trondheim Trafikkselskap-қа Лиан мен Ладе автобустық бағытын пайдалану үшін қажет 20 жаңа Scania автобустарын қаржыландыруды іс жүзінде мүмкін емес етті. Ақырында 11 трамвай сатылмаған, оның орнына 1400 энтузиаст иелік ететін AS Gråkallbanen компаниясы құрылды, ол 1990 жылы басталған жалғыз қалған желіде трамвай маршрутын жүргізу үшін құрылды. 2004 жылы Veolia Transport-тың Норвегиядағы бөлімшесі Veolia Transport Norge компанияны сатып алды және Gråkallbanen-дегі жақсартылған инфрақұрылым сатып алғаннан кейін тағы 10,7 млн NOK инвестиция салатындығын мәлімдеді. 2008 жылғы 1 шілдеде компанияның атауы AS Gråkallbanen-ден Veolia Transport Bane AS-ға өзгерді. Содан бері компания 2011 жылы Boreal Transport Bane AS, 2012 жылы Boreal Transport Midt Norge AS және ақырында 2016 жылы Boreal Bane AS деп аталды. 2019 жылдың 3 тамызында желі Тронхеймде жаңа метробус жүйесін енгізгеннен кейін жаңа нөмірге ие болды. 1-жол деп аталу метробус желісіне (Ранхайм Sentrum Kattem) берілді және Гроккаллбанен 9-жол деп аталды.
Жоспарлар
Gråkallbanen 2006 жылдан бастап бірқатар жоспарлар бойынша жұмыс істейді. Бұған порт аймағына Олав Тригвасон көшесі мен Тронхейм орталық станциясы арқылы желісін кеңейту кіреді. Бұл жоспардың бөлігі ретінде саналатын Санкт-Олавс қақпасынан жақын орналасқан Принсенкриссетке дейінгі қысқа аралық 2006 жылы жасыл жарықпен жарық көрді, құрылыс 2009 жылы басталуы тиіс еді, ол кезде Nordre Avlastningsvei (солтүстік айналма жол) ашылуы керек еді және қала орталығын көлік қозғалысынан босату керек еді. 2011 жылы кеңейтіні 2012 жылдың жазында қала орталығындағы негізгі автобус терминалын қайта құруға шешім қабылданды. Сонымен қатар, қала орталығында темір жолдың барлық бөлігі көбейген көлік қозғалысының талаптарына сай және жылдар бойына еленіп қалған жолды қалпына келтіру үшін қайта салынады. Gråkallbanen компаниясы өзінің алты көлік құралын төменгі қабатқа жаңартып, мүгедек арбадағы адамдарға трамвайға отыруға мүмкіндік беруді көздеп отырғанын мәлімдеді. Алайда, қазіргі операцияға муниципалитет тарапынан қосымша қаржы қажет болғандықтан, бұл жоспарлар қаржыландырылмаған. Қалалық әкімдік желіге қаржы бөлу және болашақ жобалар туралы есеп жасайды. Бұдан басқа, қала арқылы өтетін қазіргі темір жол желілеріне негізделген қосымша жеңіл темір жол схемасын құру туралы бірнеше шақырулар болды. Соңғы уақытта осы жеңіл темір жол жобасын Gråkallbanen трамвай жүйесіне қосу ұсынылды, бірақ жолдың әртүрлі ені (Gråkallbanen 1000 және NSB желілері 1435 пайдаланады) проблема болуы мүмкін. Сонымен қатар, қалада PRT жүйесін қосу ұсынылды.