Кіріспе

Римдік вилла Линкольнширде, Англия Линкольнширдегі қамал НОТОК Сомертон қамалы Линкольнширдегі Бутби Граффое ауылынан батысқа қарай шамамен 1 миль (2 км) жерде және Линкольн қаласының оңтүстігінде орналасқан. Бұл жер Линкольн жиегі мен Уитэм өзені арасындағы төменгі жерде орналасқан. Сомертон қамалы Бутби Граффоу еншісінде болса да, ол Уоддингтон қожалығында және бұл бөлік жиі Сомертон қамалының қожалығы деп аталады. Антоний Бек қаланы 1281 жылы салған болуы мүмкін, ал 1309 жылы король Эдуард II-ге берген. Франция королі Иоанн II 1359 және 1360 жылдар аралығында Сомертон замогында тұтқындалған, ол Пуатье шайқасынан кейін тұтқынға алынған. Ол 1628 жылы Карл I салғанға дейін патшаның меншігі болып қала берді, содан бері қамал жеке меншікте болды.

Ортағасырлық тарих

Антоний Бек Сомертонды анасы Ева де Грейден мұра етіп алды және 1281 жылы кренеллелеуге лицензия алғаннан кейін қаланы салдырды. 1309 жылы Бек қаланы Едуард II патшаға сыйлық ретінде берді. Едуард II патшаның таққа отырғанынан кейін қамалдың нашар күйде екені анықталды, мұнаралардан қорғасын ұрланған, қамалдың батыс жағында орналасқан үлкен зал мен часовня нашар жөндеуде болды. 1330 жылы Эдуард III таққа отырғаннан кейін, әскери инженер Джон Крэбб қамалдың констеблі болып тағайындалды, ал 1334 жылдың күзінде король Эдуард қаланы аралады, болжам бойынша жөндеу жұмыстарына рұқсат беру үшін. Келесі екі жылда сыртқы көпірдің қайта құрылуына және қамалдың бір бөлігін қайта құруға барлығы 222 фунт стерлинг жұмсалды. 1335 жылдың аяғында немесе 1336 жылдың басында Болингброк графесі Алиса де Лейси, Линкольн графесі, Барон Хью де Фрейн Болингброк қалашығынан ұрлап кеткеннен кейін Сомертон қаласында ұсталып, зорланды. Олар сол жылы корольдік биліксіз тұрмысқа шыққан, сондықтан Эдуард III-нің бұйрығымен олар Сомертон замоғындағы бөлек мұнараларда тұтқында ұсталды. Патшалық келісім 1336 жылы 20 наурызда берілді, алайда де Фрейн 1336 жылы желтоқсанда қайтыс болды және графша Алиса Болингброкке оралды. Крэббтің 1351/2 жылы қайтыс болғаннан кейін Стивен Шоу констебль болып тағайындалды және ішкі ауладағы үй ғимараттарына тұрақты жөндеу жұмыстары жүргізілді. 1359 жылы Франция королі Иоанн II Пуатье шайқасынан кейін тұтқынға алынып, қамалға тұтқындалған кезде, одан әрі жөндеу мен өзгерістер жүргізілді. Сэр Сайер Де Рочфорд, Рочфорд отбасының ата-бабасы, "Францияның соғыстарындағы көрнекті сарбаз" және Линкольнширдің жоғары шерифі, Сомертон қаласында король Джонның қауіпсіздігі үшін күніне екі шиллингке рұқсат етілді. 1393 жылы қамалдың қабырғалары, қақпалары, мұнаралары, көпірлері, арықтары, қорғасын төбелері, плиткалары, қабырғалары, шынылары мен темір жұмыстары ақаулы деп мәлімделген және жөндеу үшін 100 фунт стерлинг қажет болды. 1408 жылы король Генрих VI сол жылы Линкольнширдің жоғары шерифі болған сэр Ральф Рочфордқа қаланы берді. Ол 112 фунт 12 сом жұмсауға тиіс еді. 9d келесі үш жыл ішінде жөндеуге арналған. Орындалған жұмыстарға королеваның залының төбесін, оның майханасы мен асханасын жөндеу, және Қасиетті Кристофердің часовнясы мен камерасын жөндеу кірді. Қалдықты 1415 жылдан 1478 жылға дейін Кларенс герцогы Джордж өлім жазасына кесілгенге дейін Кларенс герцогы ұстады. Осы кезеңде қамалдың бұзылуына жол берілді және ол корольден ұстағандардың ысырапқа ұшырауы, құлдырауына ұшырады.

Кейінгі тарих

Қамалды Генри VII Ланкастер герцогтігінің иелігіне тапсырды, ал қамал мен оның жерлерін Деисней немесе Дисней отбасы ұстады. 1601 жылғы Ланкастер герцогтігінің зерттеуінде қамал толығымен бүлінген және жермен-жексен болған, бірақ төрт мұнараның бірі толық биіктігіне дейін тұрды. 1628 жылы Лондон қаласының корпорациясы бұл жерді Карл І-ден сатып алып, кейін Хасси отбасы иелігіне өтті. Сэмюэл Бак 1726 жылы шығарған баспа Сэр Генри Хассиге арналған және бұл баспа 1601 жылы сипатталғандай қамалдың дәл сол күйінде екенін көрсетеді. Сэр Генри Сомертон қасқырын 1734 жылы қайтыс болған Джейн Хэтчер әпкесіне қалдырды, содан кейін ол Лечестерширдегі Баркбидің Почин отбасына өтті, олар қаланы 1780 жылы Истонның Монтегю Чолмелиге сатып жіберді. Мүлкі мен егіндікті 1812 жылы Бассингэмнің Исаак Марфлиті 1 -ші баронет Сэр Монтегю Чолмелиден сатып алды, ол бұрын қаланы жалға алған болатын; ол 1970 жылдардың ортасында қаланы және айналадағы егіндік жерлерді салған Баттерсби отбасына дейін, үй-жай бірнеше отбасы ұрпақтарына өтті. 2010 жылы сарай ғимараттарының тозығы төмендеуіне байланысты Сомертон сарайы қауіп төндіретін ағылшын мұралық ғимараттар тізіліміне енгізілді, ал Саффолктегі Снейптің Ридж және Моррис архитекторлары сарайды қалпына келтіру жоспарларын жасады. Солтүстік Кестевен аудандық кеңесі қосымша құрылыс жұмыстарына рұқсат берді, оған оңтүстік маңдайдың артында солтүстікке қарай созылған жаңа қанатты және 19-ғасырдағы шаруашылық ғимараттарын тұрғын үйлерге айналдыру кірді.

Сәулет және көрінетін қалдықтар

Ортағасырлық қамалдың 14 ғасырдағы және 15 ғасырдың басындағы кейінірек салынған қамалдармен, мысалы Уорвикширдегі Макстоук қамалы, Суффолктегі Уингфилд қамалы және әсіресе Кенттегі Кулинг қамалымен, оның жоспары мен орналасуы ортақ көрінеді. Бұл қамалдар бұрыштағы мұнаралар арасында тура бұрышты перде қабырғалары бар ордаларда орналасқан. Салқындату қамалы 1381 жылы кремлелеуге лицензия алды, ал тікбұрышты ішкі бейіттің алдында трапеция пішінді сыртқы бейіт ашық артқы бұрыштық мұнаралармен орналасқан. Бұл Пэдлидің жоспарында көрсетілген орналасу, тіпті мұнаралар бұрыштарында үйінділер ретінде көрсетілсе де. Бұл ашық артқы артиллериялық мұнаралар Еуропада 1330 жылы пайда бола бастады және Фландриядан келген Джон Краббқа, қамал констебленә таныс болған. Бұл мұнараларда артиллерия екі немесе үш қабатта орналасатын, мұнаралардың артқы жақтары оқ-дәріге от жағу арқылы шығарылатын будан желдетуді қамтамасыз еткен. Бұл алдыңғы қорғаныс Сомертон қамалының ішкі қақпасының басты қақпасының алдына орналастырылған болуы мүмкін, ал мұнаралар артиллерияға қамалдың оңтүстігіне 270o шамасында алып кетуді қамтамасыз еткен болар еді. 1430 жылдары Ұлы Ярмут қаласындағы сэр Джон Фастолфтың Каистордағы сарайына ұқсас орналасу қабылданған. Кірпіштен салынған Каистер қамалы үш тікбұрышты қамалмен жабдықталған, олардың әрқайсысы су толтырылған ормен қоршалған және алдыңғы қамалдың артқы мұнараларымен бекіністі. Төртбұрышты ішкі қамалдың бір бұрышындағы мұнара басқа үш мұнарадан әлдеқайда биік. Кейбір көрнекті және көрінетін қоршаулар әлі күнге дейін бұл жерді қоршап тұр, оның ішінде қазбаның бөліктері бар. Қалған қабырғалар қазіргі фермаға қосылған. Қалдық маңызды ғимарат ретінде танылып, І дәрежелі мұражай ретінде санатталған.