Кнаресборо сарайы: Англиядағы Солтүстік Йоркширдегі қираған қамал. Нормандар салған, тарихы 1100 жылға дейін жетеді. Томас Бекеттің өліміне қатысқандар паналаған орын.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Йоркширдегі қираған қамал, Англия.
Ruined fortress in North Yorkshire, England
Кнаресборо қамалы – Англияның Солтүстік Йоркширдегі Кнаресборо қаласында Нидд өзеніне үстінен қарайтын қираған бекініс.
Knaresborough Castle is a ruined fortress overlooking the River Nidd in the town of Knaresborough, North Yorkshire, England.
Тарих
Қала алғаш рет шамамен 1100 жылы Норман бароны Нидд өзені үстіндегі жартаста салған. 1130 жылға қарай Генрих I қалада жүргізген жұмыстарға қатысты құжаттық деректер сақталған. 1170 жылдары Хью де Моревилл және оның жақтастары Томас Бекетті өлтіргеннен кейін осы қалада паналады. Уильям де Стутевилль 1173 жылғы Пасхада Кнаресборо қамалының губернаторы болып тағайындалды. 1203 жылы де Стутевилль қайтыс болғаннан кейін король Джон Кентербери архиепископы Губерт Вальтерге Уильям де Стутевилльдің барлық жерлерін, қамалдарын және оның ұлы мен мұрагері Роберт де Стутевилльдің қамқорлығын тапсырды. Бірақ 1205 жылы Роберт қайтыс болды, ал Уильямның інісі Николас де Стутевилль Уильямның мұрагері атанды. 1205 жылғы 5 тамызда Ламбетте жасалған келісімшарт бойынша Николас мұрасы үшін 10 000 марка айып төлегені расталды, бірақ Кнаресборо және Боробридж қамалдарын король өзінде қалдырды. Король Кнаресбороны солтүстіктегі маңызды бекініс деп есептеді және қамалды жақсартуға 1290 фунт стерлинг жұмсады. 1304 жылдың тамызында Эдуард I-нің қызы Руддландық Елизавета Линлитгоу сарайынан Кнаресборо қамалына келді. Ол қыркүйек айында ұлы Хамфриді дүниеге келтірді, оған Вестминстер аббаттығынан әкелінген Құдай ананың белдеуінің қасиетті реликвиясы көмектесті. 1307 мен 1312 жылдар арасында Эдуард I және Эдуард II қамалды қайта салғанда 2174 фунт стерлинг жұмсалды, соның ішінде үлкен мұнара да салынды. Эдуард II қамалды Пирс Гавестонға сыйлады және осы танымал емес ақсүйек Скарборо қамалында қоршауға алынғанда өзі де онда болды. 1331 жылы Хеноның Филиппасы қамалды иеленді, осыдан кейін ол патшалық резиденцияға айналды. 1561 жылы қамал ғимараттарының жағдайына қатысты егжей-тегжейлі сараптама жасалды. Ғимарат мүлікті тексерушілерге және сот отырыстарына пайдаланылды. 1644 жылы Азамат соғысы кезінде қамалды парламенттік әскерлер басып алды және 1648 жылы, соғыс салдарынан емес, парламенттің барлық роялистік қамалдарын бұзу туралы бұйрығы бойынша кең ауқымда қиратылды. Шындығында, қала орталығындағы көптеген ғимараттар «қамал тасынан» салынған.
The castle was first built by a Norman baron in c. 1100 on a cliff above the River Nidd. There is documentary evidence dating from 1130 referring to works carried out at the castle by Henry I. In the 1170s Hugh de Moreville and his followers took refuge there after assassinating Thomas Becket. William de Stuteville was appointed as Governor of Knaresborough castle in Easter 1173. After de Stuteville's death in 1203, King John gave Hubert Walter, Archbishop of Canterbury, custody of all of William de Stuteville's lands and castles and the wardship of his son and heir Robert de Stuteville. However, Robert died in 1205 and William's brother Nicholas de Stuteville became William's heir. A charter dated at Lambeth 5 August 1205 confirmed that Nicholas had paid a fine of 10,000 marks for his inheritance, with the exception of the castles of Knaresborough and Boroughbridge, which were retained by the King. The King regarded Knaresborough as an important northern fortress and spent £1,290 on improvements to the castle. In August 1304, Elizabeth of Rhuddlan, a daughter of Edward I, travelled from Linlithgow Palace to Knaresborough Castle. She gave birth to her son, Humphrey, in September, assisted by a holy relic of the girdle of the Virgin, brought especially from Westminster Abbey. The castle was rebuilt at a cost of £2,174 between 1307 and 1312 by Edward I and completed by Edward II, including the great keep. Edward II gave the castle to Piers Gaveston and stayed there himself when the unpopular nobleman was besieged at Scarborough Castle. Philippa of Hainault took possession of the castle in 1331, at which point it became a royal residence. A detailed survey of the state of the castle buildings was made in 1561. The building was used by estate auditors and law courts were held in the hall. The castle was taken by Parliamentarian troops in 1644 during the Civil War and largely destroyed in 1648, not as the result of warfare but because of an order from Parliament to dismantle all Royalist castles. Indeed many town centre buildings are built of 'castle stone'.
Қазіргі күн
Сарайдың қиратысы көпшілікке ашық, ал ішкі бөліктеріне кіру үшін төлем қабылданады. Жері қоғамдық демалыс орны ретінде пайдаланылады, жаз айларында боулинг алаңы мен гольф алаңы жұмыс істейді. Бұл жер концерттер мен қойылымдар үшін де қолданылады. Мұнда жыл сайынғы FEVA (Көрнекі өнер және ойын-сауық фестивалі) сияқты көптеген шаралар өтеді. Мүлік Ланкастер герцогтігінің иелігіндегі монархқа тиесілі, бірақ басқару Солтүстік Йоркшир кеңесіне жүктелген.
The remains of the castle are open to the public and there is a charge for entry to the interior remains. The grounds are used as a public leisure space, with a bowling green and putting green open during the summer. It is also used as a performing space. It plays host to frequent events, such as the annual FEVA (Festival of Visual Arts and Entertainment). The property is owned by the monarch as part of the Duchy of Lancaster holdings, but is administered by North Yorkshire Council.
Сипаттама
Қазіргі кезде көп қираған қамал, бірін-бірің артынан орналасқан екі қоршалған ауладан тұрды, сыртқы ауласы қала жағында, ал ішкі ауласы тік жар жағында орналасқан. Қоршау қабырғасы бойында мықты мұнаралар орналасқан, және бүгін көрініп тұрған екі мұнара басты қақпаны құрады. Ішкі және сыртқы аулалардың қосылған жерінде, қамалдың солтүстік жағында биік бесбұрышты қамал тұрды, оның шығыс бөліктері бұзылған. Қамалдың ішінде күмбезделген жертөле, кем дегенде үш жоғарғы қабат болды, және қамал тарихының барлық кезеңінде қамалдың иесінің резиденциясы ретінде қызмет етті. Қамал аулаларында тұрғын үйлер орналасқан, және кейбір негіздер сақталған. 1789 жылы тарихшы Эли Харгроув қамалдың "бір қабатта үш бөлмеден ғана тұрады, ал алдыңғы жағынан ұзындығы елу төрт футқа жетеді" деп жазған. Сот үйінің жоғарғы қабатында Тюдор сотының түпкілікті жиһазы және қамал мен қала туралы көрмелер бар мұражай орналасқан.
The castle, now much ruined, comprised two walled baileys set one behind the other, with the outer bailey on the town side and the inner bailey on the cliff side. The enclosure wall was punctuated by solid towers along its length, and a pair, visible today, formed the main gate. At the junction between the inner and outer baileys, on the north side of the castle stood a tall five sided keep, the eastern parts of which have been pulled down. The keep had a vaulted basement, at least three upper stories, and served as a residence for the lord of the castle throughout the castle's history. The castle baileys contained residential buildings, and some foundations have survived. In 1789, historian Ely Hargrove wrote that the castle contained "only three rooms on a floor, and measures, in front, only fifty four feet." The upper storey of the Courthouse features a museum that includes furniture from the original Tudor Court, as well as exhibits about the castle and the town.