Кіріспе
Ман аралындағы темір жол станциясы, Ұлыбританияның Порт-Эрин темір жол станциясы (Manx) - Ман аралындағы Порт-Эрин ауылында Ман аралы темір жолының батыс аялдамасы; бұл темір жолдың қалған жалғыз сыртқы аялдамасы. 1968 жылға дейін аралдың батысында және солтүстігінде Пель мен Рамзиде терминалар болды.
Port Erin railway station (Manx: Stashoon Raad Yiarn Phurt Çhiarn) is the western terminus of the Isle of Man Railway in the village of Port Erin on the Isle of Man; it is the sole remaining outer terminus of the railway. Until 1968 there were termini at both Peel and Ramsey in the west and north of the island respectively.
Шығу тегі
Бұл станция Мэн аралы темір жолының екінші құрылған аялдамасы болды: біріншісі 1873 жылы Пилде ашылды. Темір жол бастапқыда оңтүстік бағытын Кастлтаунга дейін, Порт-Эриннің шығысына дейін салуды қарастырды, бірақ аралдағы туризмнің артуына байланысты, әсіресе Порт-Эрин мен жақын маңдағы Порт-Сент-Мэри теңіз жағалауындағы курорттарында, желі Дугластан Порт-Эринге дейін ұзартылды. Станция көп ұзамай өзін орнықтырып, ауылдың басты нүктесіне айналды және ол осы мәртебені бүгін де сақтап отыр. Құрылыстар 1902 және 1909 жылдар аралығында едәуір кеңейтілді, бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін ең үлкен көлемде кеңейтілді.
Атаулар
Вокзалдың локомотив сарайдың жағына "Пурт Чиарн/Порт Эрин" деген екі тілді станцияның тақтасы орнатылған; 2008 жылы жаңа саясатты ұстана отырып, басқа тақталар да екі тілді, бірақ олар күріш және қаймақ түске боялған. Бұл станция аймағына қолданылатын жасыл және кремді ливреямен қарама-қарсы келеді, бірақ желідегі қалған бөлігімен сәйкес келеді. Темір жолдың барлық желілерін корпоративтік қайта құру аясында станцияның түстерін күрішке ауыстыру жоспарлануда.
Жол қиылыстары
Станция ұзақ платформаны екіге бөліп тұратын қоғамдық жолға ие болумен ерекшеленеді және өткен заманда ұзын пойыздар (бүгінгі кезде сирек кездеседі) жақын маңдағы Атол паркіне жолдың бұғатталмауын қамтамасыз ету үшін жөнелту алдында жүк тиеу кезінде ажыратылуы керек еді. Станцияның шығыс шетінде Дрогхадфайл жолының арғы жағында теңізден өтетін өткел (теміржолда әлі де жұмыс істейтін екі өткелдің бірі) бар. 2000 жылы жолдың теміржол желісі қайтадан іске қосылғанға дейін локомотив командасы пойызға қосылу үшін "айналма жүгіріп" қақпаларды ашып-жапқан, бірақ қазір бұл қозғалысты бұзбай жүзеге асырылуы мүмкін.
Бастапқы станция (1874-1909)
Ашылған кезде Порт-Эрин терминалы негізгі желіден, айналма айналымнан, шығу сайысынан және тағы екі сайыстан тұрады. Бірі бастапқы локомотив сарайға қызмет көрсетеді, екіншісі жүктерге арналған. Бастапқы станция ғимараты Кастлтаунда сақталғанмен бірдей болды, бірақ шифер қирақтарынан салынған. 20 ғасырдың басына дейін станциялардың барлық нысандары кейіннен Эдвард стансасын екіге бөліп тұратын жаяу жүргінші деңгейлі өткелдің батысында болды. Шамалы мүмкіндіктер 1870-ші жылдардың басында Порт-Эриннің теңіз жағалауындағы курорт ретінде салыстырмалы түрде жаңалығын, сондай-ақ Оңтүстік желісін аяқтау кезінде Мэн аралы темір жолының қаржылық қиындықтарын көрсетті. Алайда, темір жол ашылғаннан кейін Порт-Эрин жылдам дамыды, 1902 жылдан 1905 жылға дейін жүйелі түрде ауыстырылған бастапқы нысандарды басып тастады, 1912 және 1914 жылдары одан әрі кеңейтілді.
Ауыстыру станциясы (1909)
Бас станция ғимараты 1909 жылы ауылдың орталығында Руабон кірпішінен салынған, ол жергілікті таспен жасалған, сәл кішірек ұқсас түпнұсқа нұсқасын алмастырды. Бұл ғимарат ауылдың орталық бөлігі болып табылады, онда бронь кеңсесі, күту бөлмесі, ол бір кездері әйелдер үшін ғана салынған және бұрынғы жүк тасымалдаушы кеңсесінде кафе бар. Бұл ғимарат 20-ғасырдың ортасында кеңейтілді: кеңейту қазір локомотивтер ұжымының асханасы болып табылады, бірақ ол теміржол компаниясының еншілес компаниясы Isle of Man Road Services билет кеңсесі ретінде салынған. Бұл кеңейту, сондай-ақ станция дәретханаларының бір бөлігін қамтамасыз етеді, бұрын жергілікті Royal National Lifeboat Institution қайықтық дүкеніне үй болды. Бұрынғы автобус кеңсесін алып тастау, ғимараттың көше жағынан станция дәретханаларына жаңа кіреберіс орнату және ғимараттың көше жағынан жаңа шатыр орнату ұсынылады. Бұл автобус қызметін Бридсон жолындағы қазіргі баспанадан жылжытуға мүмкіндік береді.
Локомотив сарайы (1907)
Сондай-ақ, теміржол мұражайы орналасқан ескі автобус гаражына іргелес жергілікті тастан салынған локомотив сарайы бар, ол оның жанында тұрған 1874 жылғы нұсқаны алмастырды; бұл сарай ғасырдың басында салынған және онда тексеру орны мен екі ұшында да қолжетімді рельстер бар. 1982-1998 жылдар аралығында ол жүк қоймасы ретінде қызмет етті және екі пайдаланылмаған локомотивтерді орналастырды. 8 Фенелла және No. 9 Дуглас, екеуі де жеке меншікте болған, бірақ оларды негізгі мұражайдың көрме залынан көруге болады. Осы уақыт ішінде жүк қоймасы қызмет көрсету және қызмет көрсету локомотивтерін орналастыру үшін пайдаланылды.
Тауарлар қоймасы (1908)
Тауарлар қоймасы ғасырдың басында локомотивтер қоймасына ұқсас стильде салынған және екі шетінде де есіктері бар бір жолды қамтиды. 1982-1998 жылдар аралығында ол локомотив сарайы ретінде пайдаланылды, сол себепті ішкі су резервуары мен тексеру орнымен жабдықталды. Осы уақытта станция аяғындағы тас қабырғалары да жоғалып, шұңқырлар бұзылған. Темір жол мұражайы 1998 жылы күрделі жөндеуден өткеннен кейін, үйді музейдің кіреберіс залы мен сувенирлер дүкеніне айналдырды.
Қайта қалпына келтіру (1990-1991)
Кең көлемді жөндеуден кейін станция 1990 жылы Ian Allan Heritage Railway сыйлығын жеңіп алды, бірақ содан бері тек станцияның күрделі және ерекше оюлы ағаш фассия тақталары мен басқа да бояу жұмыстары жүргізілді. 1999 жылы платформа аймағынан дәстүрлі "пикет" стиліне ұқсас ағаш қоршау алынып тасталды және суретті ортаға кері әсер еткен биік металл қауіпсіздік қоршаумен (бұрынғы платформа аймағындағы автобус ауласын қорғау үшін) ауыстырылды.
Өтетін үй (1998-2010 жылдар)
Шағын ағаштан жасалған күзетші қорап станцияның есігін де күзетеді, ол Дрогхадфайл жолындағы қоғамдық тас жолды кесіп өтеді. Бүгінде бұл 2012-2013 жылдың қысында өтетін жол автоматтандырылғанға дейін қақпа күзетшісі тек сақтау үшін ғана қолданылады. Бұл құрылым 1998 жылы бұрынғы нұсқасын алмастырды, ол осы уақытқа дейін Дуглас станциясында билеттер сату кеңсесі ретінде қолданылған болатын.
Автобус қоймасы (1975)
Ортасында орналасқан үлкен үй-жай - 1975 жылы бүкіл жер қайта жаңарған кезде салынған автобус Ванниннің оңтүстік автобустық қоймасы. Бұрын автобустар қазіргі теміржол мұражайында орналасқан. Бұл құрылым көпір платформасымен бір уақытта тұрғызылды және қосымша автобус қоймасын құру үшін сайдингтер көтерілді.
Көлік сарайы (1998)
Станцияда екі жол көлігі бар, ол да 1999 жылы салынған, желі тарихында алғаш рет бір түнде сақталған вагондар қорларын жасыруды қамтамасыз етті; осы уақытқа дейін вагондар бір түнде платформада ашық жерде сақталған, ал соңғысы жабық маусымда вандалдарды тартады.
Су мұнарасы (1998)
Қазіргі кездегі локомотив сарайға қызмет көрсететін тастан салынған су мұнарасы 1998 жылы 1986 жылы алынып тасталған және сол кезде ауыстырылмаған ескі нұсқаның орнына салынған. Мұнара түпнұсқаға ұқсас стильде, жергілікті тастан жасалған және резервуардың астында станцияның мұнай қоймасы орналасқан. Ол түпнұсқамен бірдей жерде тұр, бірақ сәл үлкен; ағаштан салынған экипаждың қорасы оның артында тұр, бұл 2016 жылғы маусымда Дуглас станциясында уақытша билет кеңсесі ретінде пайдаланылды.
Қайта жаңғырту (2016-2018 жж.)
2016 жылдан бастап станция және оның айналасы ауыл үшін Оңтүстік-Батыс қалпына келтіру жоспарының бөлігі болды; бұл іргелес Станция жолын қайта қабаттауды, периметрлік қабырғаларды алып тастауды (ол өзі 1974 жылы жол кеңейтілген кезде ғана орнатылған) және ғимараттың солтүстік-батыс қақпағынан шатырды алып тастауды қамтиды, бұл түпнұсқа емес. Ғимараттың платформа жағындағыға ұқсас стильдегі алмастыру шатыры орнатылды және бұрынғы автобус кеңсесі (кейінгі Quilter's Haltsewing дүкені) үлкен асфальт аймағын құру үшін қиратылды, жаңа шатыр ғимараттың жол жиегіне дейін жалғасты. Бастапқы ерекшелік, көптен бері алынып тасталған миазма мұнарасы, шатырдың үстіне қайта орнатылды және жолды басқыштардағы қисыққа қайта сәйкестендірді. Екінші кезең 2018 жылдың басында аяқталды және іргелес теміржол мұражайына апаратын еңіс аймақ құрылды, бұл жолдан қаралғанда үлкен жаңа ерекшелік қабырғасын орталық ерекшелікке айналдырды. Сонымен қатар, болашақта мұражай мен локомотивтің жанында қысқа платформаның қосылуы мүмкін.
Мұражай
Бұрынғы автобус гаражында орналасқан мұражай 1975 жылы ашылды және темір жолдың бүкіл тарихын көрсететін бірқатар экспонаттар бар; ол ашылғанға дейін жүк сарайы (бүгінде оған байланысты сувенирлер дүкені мен кіру залы орналасқан) бірнеше жыл бойы локомотив сарайы ретінде қызмет етті, ал қызметтен шыққан екі локомотив (No. 8 Фенелла мен 9 Дуглас локомотивтің бастапқы үйінде сақталған. Мұражайға бастапқыда жақын орналасқан Стейшн-роудтағы арнайы салынған веранда арқылы кіруге болатын, бірақ 1999 жылы бүкіл сайт қайта жаңартылған кезде бұл өзгерді. Қазіргі таңда мұражайда теміржолдың соңғы локомотивтері орналасқан. 16 Маннин 1926 жылы No. 6 Peveril 1875 және екі вагон, сондай-ақ билеттер, естеліктер мен тарихи құжаттамаларды қамтитын бірқатар көрнекі көрнекіліктер. Ғимаратқа темір жол арқылы локомотив сарай арқылы кіруге болады. Ғимарат теміржол компаниясының еншілес компаниясы Isle of Man Road Services автобустарын орналастыру үшін салынған. Музей ашылған кезде бұрынғы бухта платформаларының орнына баламалы автобус гаражы салынды. Бұрынғы желідегі бастапқы локомотив No. 1 Сазерленд Манкс Солтүстік темір жолының No 1 локомотивпен бірге орналастырылған. 4 Каледония және 1879 жылдан бастап алты дөңгелекті ерекше карета, ол жеке меншікте және қазіргі уақытта басқа жерде сақталуда. Мұнда 1998 жылға дейін Gr.12 төрт дөңгелекті жүк көлігі де орналасқан, ол қалпына келтірілді және жыл сайынғы көлік фестивалдерінде шектеулі қолданылады. Мұражайда еріктілер жаз айларында экскурсиялық нұсқаулық ретінде қызмет етеді және мұнда әртүрлі мерейтойларды еске алатын жылдық іс-шараларға арналған мұрағаттық фотосуреттер мен тарихи эфемерлер орналасқан уақытша көрнекілік аймағы бар: 2017 жылы темір жолды қайта ашудың 50 жылдығы өтті, ал 2018 жылы желі ұлттықтандырудың 40 жылдығына байланысты көрнекі заттар орналасады. сонымен қатар бүкіл желі жабылғанына елу жыл толды.