Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Юнионвилл - Невада штатының Першинг округіне жататын халық санағы орналасқан орын. Ол I 80-нің оңтүстігінде және Юнионвилл жолындағы 400-ші мемлекеттік тас жолдың батысында орналасқан. 2020 жылғы халық санағы бойынша оның халқы 27 адам. Қаланың ең жақсы жылдары 1870 жылдары болды, ол айналадағы төбелі аймаққа қызмет көрсететін белсенді тау-кен және іздеу қалашығы болды. Қысқа уақыт бойы Сэмюэл Лангхорн Клеменс сол жерде тұрып, кен іздеді, бірақ көп табысқа жетпей кетті. Қазіргі уақытта ауыл бір ғана бизнес - туристік қонақүйден және шагыл жолдың бойында немесе жанында орналасқан бірнеше кішкентай үйлерден тұрады, бұл көліктердің кіруіне және шығуына мүмкіндік береді. Ең жақын асфальт жол, осы қиыршық тас жолдың жалғасы, шығысқа қарай 7 мильдей жерде. Ең жақын қызмет түрлерінің барлығы, қонақ үйден басқалары, шамамен бір сағатқа қашықтықта орналасқан.
Unionville is a census designated place in Pershing County, Nevada, located south of I 80 and just west of State Route 400 on Unionville Road, with the population as of the 2020 census being 27. The town's best years were during the 1870s, when it was an active mining and prospecting town serving the surrounding hilly region. For a brief time, Samuel Langhorne Clemens lived there and prospected, but left without having had much success. Currently, the hamlet consists of a single business – a tourist inn – and a few small houses clustered along or near the gravel roadway which permits vehicular ingress and egress. The nearest paved road, an extension of this gravel road, is about 7 miles to the east. The nearest services of any sort, other than those available at the inn, are approximately one hour's drive away.
Тарих
Қазір Першинг округіне кіретін Юнионвилл Гумбольдт округіне бастапқы округтің орталығы болды, ол 1861 жылдың шілдесінде құрылғаннан бастап 1873 жылы орындық Виннемукка ауыстырылғанға дейін сол қызметте болды. Юнионвиллдің ірі тау-кен өндірісі 1863 және 1870 жылдар аралығында болды. Сол кезде халықтың саны 1500-ге дейін жеткен. Марк Твен 1862 жылы Юнионвиллге күміс іздеу ниетімен келді, қала "он бір кабина мен бостандық бағанасынан" тұрады деп сипаттады. Көптеген тау-кен қауымдастықтарында әдеттегідей, бумнан кейін қала көп ұзамай құлдырап кетті. 1870 жылы бұл аймақта кеннің аз байлығы бар екені анықталды. Бұл құлдырау Хумбольдт аңғары арқылы Орталық Тынық мұхиты темір жолының салынып бітірілуімен және Виннемукканың ірі сауда және кеме қатынасы орталығы ретінде құрылуымен жеделдетілді. Қазір Юнионвилл ауылында ресми үкімет жоқ, ол инкорпорацияланбаған. Твендің үйі мен бір бөлмелі мектеп үйі сияқты кейбір тастап кеткен ғимараттар әр түрлі жөндеу кезеңдерінде тұр, бірақ олардың бірін де сақтау үшін белсенді күш-жігер жоқ. Юнионвилл көбінесе арбалы қала деп аталады. Қаланың солтүстігінде жерлеу орындары бар, олар әлі күнге дейін жерлеуге арналған жерлеу орындары болып табылады. Бірнеше жүз метр жерде, басты жолдың бұрылысы бар. Аэрофотосуреттерде екі үлкен ғимараттың және салыстырмалы түрде жаңадан салынған екі-үш кіші ғимараттың тұрғаны үлкен цементпен қаланған іргетасты көрсетеді. Бұл ғимараттар Юнионвиллдің жергілікті қоқыс тастайтын жерлері.
Now in Pershing County, Unionville was the original county seat for Humboldt County, serving in that capacity from its founding in July 1861 until the seat was relocated to Winnemucca in 1873. The big mining boom at Unionville occurred between 1863 and 1870. During that time, the population was reported to be as high as 1,500 persons. Mark Twain arrived in Unionville with the intention of prospecting for silver in 1862, describing the town as consisting of "eleven cabins and a liberty pole". As is common in most mining communities, after the boom, the town experienced a decline soon afterwards. By 1870, it was discovered that there was little rich ore in the district. The decline was speeded by the completion of the Central Pacific Railroad through the Humboldt valley, and the establishment of Winnemucca as a major trading and shipping center. There is now no formal government as such in the hamlet of Unionville, which is unincorporated. Some abandoned buildings such as Twain's cabin and a one room schoolhouse remain standing in various stages of disrepair, but there is no ongoing, active effort to preserve any of these. Unionville is frequently referred to as a ghost town. Just north of the town's limits is a cemetery, which may still be used for occasional burials. A few hundred yards farther into the county, there is a fork in the main road. Aerial photographs reveal a large cemented foundation upon which stand two large structures, along with two or three smaller structures of relatively recent vintage. These structures are Unionville's local garbage dumping grounds.
Этникалық әртүрлілік
Пауль Лавеага, Юнионвиллдің ең көрнекті азаматтарының бірі, 1841 жылы Мексикада дүниеге келді. Ол Невадаға Мексикадан көшіп келген отбасының жалғыз мүшесі болды. 1866 жылы штатқа келгеннен кейін ол жалақыға жұмыс істеді және Юнионвиллде кен қазды. 1868 жылы Лавеага қонақ үй мен мейрамхана ашты, оны 1884 жылға дейін басқарды, содан кейін Виннемуккаға кетті. Сонымен қатар, ол көп жылдар бойы Юнионвиллдегі пошта бастығы болып қызмет етті. Лавеага табысты кәсіпкер, сондай-ақ, оның азаматтары оны құрметтейтін. 1874 жылы ол төрт мерзім қызмет еткен штаттық жиналысқа сайланды. Лавеага сонымен қатар сегіз жыл бойы Гумбольдт округінің қазынашысы болды. Ол ақырында Юнионвиллден Виннемукканың танымал қаласына кететін болса да, Лавеаганың Невада штатындағы табысы Юнионвиллдегі алғашқы қонысынан туындады. Американың батысындағы басқа тау-кен қалалары сияқты, Қытай жұмысшылары Юнионвиллде тұрып, Америка каньонында кен қазып жүрді. Қаланың ақ нәсілді тұрғындары қытайларға қарсы нәсілшілдікке бел буды. Қаладағы Демократиялық партияның газеті, Гумбольдт Реестры қытайларды "бабаондар немесе үйретілген маймылдар" деп теңеді. Қытайларға қарсы расизмге қоса, Юнионвилл тұрғындарының бір бөлігі, Қытайға қарсы лига ретінде ұйымдастырылды, 1869 жылдың қаңтарының ортасында қытай халқының күшпен шығарылуына жауапты болды. Қытайлықтар саны мен қару-жарағымен жеңілдегендіктен, қуғынға қарсы тұруға ештеңе істемеді, қаладағы діни немесе бауырластық ұйымдардың ешқайсысы оны тоқтатуға тырыспады. Қаладағы 35 қытай еркек жүгірткіге отырғызылып, 25 шақырым қашықтықтағы Милл-Ситиге, яғни Орталық Тынық мұхит темір жолының ең жақын станциясына, жеткізілді. Осы қылмыс үшін федералды сотта он сегіз адам айыпталды: В. С. Боннифилд, Уильям Вулкок, Питер Вулкок, Самуэль Файфилд, Самуэль Дж. Боннифилд, Джон Кавано, Джон МакКэнни, Уильям Буш, Льюис Мур, Джордж Холден, Джерри Джоб, О. Джуетт, Роберт Хендерсон, Джон Дж. Хилл, Джон Доу Уэйтс, Льюис Данн, Джон Доу Харрисон және Джеймс Хамблин. Олардың тек екеуі ғана тұтқындалды, Льюис Данн мен Джон Хилл. Льюис Данн аудандық судья Джордж Г. Берридің Habeas Corpus ордері бойынша босатылды. Джон Дж. Хилл де АҚШ-тың аудандық сотының судьясы Алекс В. Болдуиннің бұйрығымен босатылды. Қылмыстық актіде тағы бірнеше адамның қатысы бар екені, бірақ олардың есімдері белгісіз екені айтылған. Бұл маңызды оқиға болды, ол ақ нәсілді невадалықтардың қытайларға деген көзқарасының алғашқы үлгісін көрсетеді. Невада мен Қиыр батыстағы басқа да қауымдастықтарда қытайларға қарсы агитация мен мәжбүрлі түрде қуулар пайда болды. 1869 жылғы оқиғалар кейбір қытайларды округте қалудан үнемі бас тартқан жоқ. Юнионвилл ақ руда өндіру орталығы ретінде құлдырағалы, қытайлықтар айналадағы аймақты қайтадан қазып алуға оралды. Бұл аймақта судың бағасы жоғары болғандықтан, қытайлық кеншілер өздерінің кен орындарында шлюздер емес, рокерлерді қолданды. 1905 жылы америкалық каньонда жұмыс істейтін қытайлық шахтерлер әлі де болды, бірақ сол кезде олар өте қарт болды және саны оннан аз болды.
Paul Laveaga, one of Unionville's more prominent citizens, was born in Mexico in 1841. He was the only member of his family to leave Mexico for Nevada. When he came to the state in 1866, he worked for wages and mined in Unionville. In 1868, Laveaga opened up a lodging house and restaurant which he ran until 1884 when he left for Winnemucca. In addition, he served as post master in Unionville for many years. Laveaga was a successful businessman and well respected by his fellow citizens. In 1874, he was elected to the state assembly where he served four terms. Laveaga also served as the Humboldt county treasurer for eight years. Although he would eventually leave Unionville for the more prominent town of Winnemucca, Laveaga's success in the state of Nevada stemmed from his initial settlement in Unionville. Like other mining towns in the American West, Chinese laborers resided in Unionville and mined in the American Canyon. The town's white inhabitants were quick to exhibit virulent anti Chinese racism. The Democratic party newspaper in town, the Humboldt Register, equated the Chinese to "baboons or trained monkeys." In addition to anti Chinese racism, a segment of Unionville's population, organized as the Anti Chinese League, was responsible for forcibly expelling the Chinese population in the middle of January 1869. The Chinese, outnumbered and outgunned, did nothing to resist expulsion, nor did any of the town's religious or fraternal organizations attempt to stop it. The 35 Chinese males that resided in town were put on a wagon and taken twenty five miles to Mill City, the nearest station on the Central Pacific Railway. Eighteen men were indicted for this crime in federal court: W S Bonnifield, William Woolcock, Peter Woolcock, Samuel Fiefield, Samuel J Bonnifield, John Cavanaugh, John McCanney, William Bush, Lewis Moore, George Holden, Jerry Job, O. Jewett, Robert Henderson, John J. Hill, “John Doe” Waitz, Lewis Dunn, “John Doe” Harrison, and James Hamblyn. Of these, only two were arrested, Lewis Dunn and John J Hill. Lewis Dunn was released under a writ of habeas corpus by District Judge George G. Berry. John J. Hill was similarly released by the judge of the U. S. District Court, Alex W. Baldwin. The indictment noted that a number of other men were involved, but that their names were unknown. This was a significant event which provides an early example of the attitudes of white Nevadans toward the Chinese. Anti Chinese agitation and forced expulsion emerged in other communities throughout Nevada and the Far West. The events of 1869 did not permanently dissuade some Chinese from remaining in the county. After Unionville declined as a white mining center, scattered Chinese returned to mine the surrounding environs. Because water was at premium in the area, Chinese miners used rockers rather than sluices at their sites. As late as 1905 there were still Chinese miners that continued to work in the American Canyon, but by that time they were quite elderly and numbered fewer than ten.