Кіріспе

Американдық радиоастроном және планеталық физик (1926-2021) Гордон Хеменвей Петтенгилл (10 ақпан 1926 - 8 мамыр 2021) - американдық радиоастроном және планеталық физик. Ол радарды алғашқы әскери мақсатта қолданылғаннан бастап астрономияға арналған құрал ретінде қолданған алғашқылардың бірі болды. Ол Массачусетс технология институтының құрметті профессоры болды.

Ерте өмір және білім

Гордон Петтенгилл Род-Айленд штатының Провиденс қаласында дүниеге келді және Массачусетс штатының Дедхэм қаласында өсті. Ол ескі радионы бөлшектеп, қайта құрастырып тұратын. Петтенгилл әуесқойлық радиоға қызығушылық танытты, оның қоңырау белгісі W1OUN болды. Петтенгилл 1942 жылы 16 жасында Массачусетс технология институтында (МИТ) физиканы зерттей бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанда Еуропадағы қызметіне байланысты оқулары қысқа уақытқа үзілді. 18 жасқа толғанда ол АҚШ армиясына шақырылды, ол жерде жаяу әскерде, содан кейін Австрияда орналасқан Сигнал корпусының ротасында қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ол МТИ-ге оралып, 1948 жылы ғылым бакалаврын алды. Бұл Лос-Аламоста жұмыс істеуге байланысты болды

Мансап және зерттеу

Петтенгилл өзінің мансабын 1954 жылы MIT Линкольн зертханасында бастады. Петтенгилл 1960 жылы Айдың екі өлшемді радар картасын сәтті жасады, бұл Аполлон бағдарламасына АҚШ-тың дайындықтағы негізгі қадам болды, Аполлон астронавттарының метр қалыңдықтағы шаңның астында жоғалмауын қамтамасыз етті. 1970 жылы MIT-тің Жер және планеталық ғылымдар кафедрасының планеталық физика профессоры болып тағайындалды. 1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында Петтенгилл Жерді қоса алғанда, барлық ішкі планеталардың беткі қасиеттерін жер бетіндегі радарлық зерттеулерге жетекшілік етті ("үш еселік" эксперимент арқылы: Ай Жер Ай). Петтенгилл сондай-ақ астероидтің (Икар, 1968 жылы), кометаның (Энке, 1980 жылы) және басқа планеталардың (Галилей серіктері, 1976 жылдан бастап) алғашқы радарлық зерттеулерінде жетекші рөл атқарды. Осы жұмыстың бәрінде Петтенгилл МТИ-нің Хейстак обсерваториясы мен Корнеллдің Аресибо обсерваториясындағы радар жүйелерін қолданды, ол астрономиялық қолданбалар үшін дамуына басшылық етті. Сондай-ақ 1970 жылдары Марсқа бірнеше адамсыз ұшуға қатысқан (соның ішінде "Викинг" бағдарламасы). 1977 жылдан бастап екі онжылдықтан астам уақыт бойы ол ең көп Венераға назар аударды, бұл жолы ғарыш кемесінің бортындағы радарларды пайдаланды, алдымен Пионер Венера орбитасы, кейіннен Магеллан. Көп жылдар бойы ол Венераны картаға түсіру үшін радиолокациялық биіктік өлшегіш қолдану идеясын қолға алды және негізгі техникалық идеяларға үлес қосты. Нәтижесінде Венераның бүкіл планетасының егжей-тегжейлі рефлексиялық және топографиялық карталары пайда болды, бұл геологтар мен геофизиктерге Венераның қабығының дамуын және оның ішкі тарихы туралы түсінік беру үшін өмір бойы жұмыс істеді. Көптеген ғалымдар оның Венера туралы қазіргі білімімізге (аң-күйінен басқа) ең жауапты адамдардың бірі болғанын айтады. Оның бақылауларына Меркурий, Венера, Марс, бірнеше астероидтар мен кометалар, Юпитердің Галилейлік серіктері мен Сатурнның сақиналары кірді.

Марапаттар мен құрметтер

1997 жылы Америка геофизикалық одағынан Чарльз А. Уиттен медалімен марапатталды. 3831 Петтенгил астероидының есімі оның құрметіне берілген.

Жарияланымдар

Г. Х. Петтенгилл мен Д. Э. Дастин, "Белгіленген МБР-дің ерте ескерту радиолокациялық конфигурацияларын салыстыру", МТИ Линкольн зертханасының техникалық есебі 127, 1956.