Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Толық иондық беріктікті реттеу буфері (TISAB) - ерітіндідегі иондық беріктікті салыстырмалы түрде жоғары деңгейге дейін көтеретін буферлік ерітінді. Бұл потенциометриялық өлшеулер үшін, оның ішінде ионды селективті электродтар үшін маңызды, өйткені олар концентрациясына қарағанда аналиттің белсенділігін өлшейді. TISAB негізінен ерітінді иондық беріктігінде болған кішігірім өзгерістерді жасырады, сондықтан оқудың дәлдігін арттырады.
Total ionic strength adjustment buffer (TISAB) is a buffer solution which increases the ionic strength of a solution to a relatively high level. This is important for potentiometric measurements, including ion selective electrodes, because they measure the activity of the analyte rather than its concentration. TISAB essentially masks minor changes made in the ionic strength of the solution and hence increases the accuracy of the reading.
Теория
TISAB-ті фтор ионын талдау үшін, мысалы фтор ионын іріктейтін электродтарда, жиі қолданады. TISAB құрамында төрт негізгі компонент бар, олар CDTA (циклогексилендинитрил- тетраацетат), натрий гидроксиді, натрий хлориді және сірке қышқылы (этано қышқылы), олардың барлығы деионизацияланған суда еріген. Сондықтан TISAB тығыздығы ~ 1,0 кг/л, бірақ бұл 1,18 кг/л-ге дейін өзгеруі мүмкін. Әрбір құрамдас бөлік анализделетін ерітінді иондық беріктігі мен pH-ын бақылауда маңызды рөл атқарады, әйтпесе қателік пен дәлсіздікке әкелуі мүмкін. Ерітіндідегі заттың белсенділігі оның концентрациясы мен сол ерітіндідегі белсенділік коэффициентінің көбейтіндісіне байланысты. Активтілік коэффициенті потенциометриялық өлшеулер жүргізілген ерітіндідегі иондық беріктікке байланысты. Бұл шамалы ерітінділер үшін Дебье Хюкель теңдеуін қолдану арқылы есептеледі; концентрацияланған ерітінділер үшін басқа шамалауларды қолдану керек. Көп жағдайда, талдаушының мақсаты - шешімдердің жиынтығында маңызды иондық жұптасулар жоқ деген болжаммен, белсенділік коэффициентінің тұрақты екеніне көз жеткізу. Мысал: ионды селективті электродты аналиттің дистилденген суда сұйытылған ерітінділерін қолдану арқылы калибрлеуге болады. Егер осы калибрлеуді теңіз суындағы аналиттің концентрациясын есептеу үшін қолданса (жоғары иондық беріктігі), аналиттің сұйытылған ерітінділердегі және концентрацияланған үлгідегі белсенділігінің айырмашылығы маңызды қатеге әкеледі. Бұл жағдайдан стандарттарға аз мөлшерде иондық беріктік буферін қосу арқылы аулақ болуға болады, осылайша белсенділік коэффициенттері бір-біріне жақын болады. Ерітінді иондық беріктігін арттыру үшін TISAB буферін қосу иондық беріктікті тұрақты деңгейде "тұрастыруға" көмектеседі, аналиттің концентрациясы мен өлшенген кернеудің логарифмі арасындағы сызықтық байланысты жасайды. Сонымен қатар, потенциометриялық жабдық калибрленген үлгілерге TISAB буферін қосу арқылы сызықтық корреляцияны ерітіндідегі аналиттің концентрациясын есептеу үшін пайдалануға болады. мұндағы өлшенген кернеу - газ тұрақтысы, температура - Келвин, Фарадей тұрақтысы және аналиттің заряды. - анализделетін заттың концентрациясы. TISAB буферлері көбінесе анализделетін материалға кедергі келтіретін иондарды байлайтын хелаторларды қамтиды.
TISAB is very commonly applied to fluoride ion analysis such as in fluoride ion selective electrodes. There are four main constituents to TISAB, namely CDTA (cyclohexylenedinitrilotetraacetate), sodium hydroxide, sodium chloride and acetic acid (ethanoic acid), which are all dissolved in deionised water. Hence, TISAB has a density ~1.0 kg/L, though this can vary to 1.18 kg/L. Each constituent plays an important role in controlling the ionic strength and pH of the analyte solution, which may otherwise cause error and inaccuracy. The activity of a substance in solution depends on the product of its concentration and the activity coefficient in that solution. The activity coefficient depends on the ionic strength of the solution in which the potentiometric measurements are made. This can be calculated for dilute solutions using the Debye–Hückel equation; for more concentrated solutions other approximations must be used. In most cases, the analyst's goal is simply to make sure that the activity coefficient is constant across a set of solutions, with the assumption that no significant ion pairing exists in the solutions. Example: An ion selective electrode might be calibrated using dilute solutions of the analyte in distilled water. If this calibration is used to calculate the concentration of the analyte in sea water (high ionic strength), significant error is introduced by the difference between the activity of the analyte in the dilute solutions and the concentrated sample. This can be avoided by adding a small amount of ionic strength buffer to the standards, so that the activity coefficients match more closely. Adding a TISAB buffer to increase the ionic strength of the solution helps to "fix" the ionic strength at a stable level, making a linear correlation between the logarithm of the concentration of analyte and the measured voltage. By also adding the TISAB buffer to the samples from which the potentiometric equipment are calibrated, the linear correlation can be used to calculate the concentration of analyte in the solution. where is measured voltage, is the gas constant, the temperature measured in kelvins, is the Faraday constant and the charge of the analyte. is the concentration of analyte. TISAB buffers often include chelators which bind ions that could otherwise interfere with the analyte.