Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өзін-өзі қорғау цифрлық мазмұны (SPDC) - Blu-ray дисктері үшін Cryptography Research, Inc. компаниясы жасаған көшірмеден қорғау (цифрлық құқықтарды басқару) архитектурасы.
Self Protecting Digital Content (SPDC), is a copy protection (digital rights management) architecture designed by Cryptography Research, Inc. for Blu ray discs.
Шолу
SPDC Blu-ray ойнатқышта шифрланған мазмұндағы кодты орындайды. Жаңа дискілерді шығара отырып, контент провайдерлері кодты жаңартып, бұрынғы айналып өту әдістеріне қарсы қорғаныс қоса алады. Шифрлау мен шифрлау кілттері өзгермейтін DRM жүйелері бір шифрланған кілтпен шабуылға алынуы мүмкін, бұл кілтті пайдалану арқылы барлық мазмұнды кодтау мүмкін болады. SPDC болашақтағы мазмұнды DRM-ге өзгерістер енгізуге мүмкіндік беру арқылы қорғауға тырысады.
SPDC executes code from encrypted content on a Blu ray player. When releasing new discs, content providers can update the code, adding protections against previous circumvention methods. DRM systems in which keys for encryption and decryption do not change can be attacked with one compromised key, allowing decoding of all content using that key. SPDC attempts to keep future content protected by allowing changes to the DRM in new releases when an existing DRM method is circumvented.
Ойнату әдісі
Егер бұрын шығарылған контентте қолданылған ойнату әдісінің әлсіздігі бар екені анықталса, оны қайта қарау арқылы немесе оны пайдалану арқылы, болашақта шығарылатын контентке енгізілген код әдісті өзгертеді, және кез келген шабуылшылар қайтадан бастау керек және оған қайта шабуыл жасауы керек.
If a method of playback used in previously released content is revealed to have a weakness, either by review or because it has already been exploited, code embedded into content released in the future will change the method, and any attackers will have to start over and attack it again.
Қауіпке ұшыраған ойыншыларды нысанаға алу
Егер ойыншылардың белгілі бір моделі бұзылса, ойыншының бұзылмағанын тексеру үшін модельге тән кодты іске қосуға болады. Ойыншы егер ол бұзылса, "бармақ ізін" алады және ақпаратты кейін пайдалануға болады.
If a certain model of players are compromised, code specific to the model can be activated to verify that the particular player has not been compromised. The player can be "fingerprinted" if found to be compromised and the information can be used later.
Сот-медициналық таңбалау
Кодты контентке енгізуге болады (цифрлық су белгісі) ойыншыны нақты анықтайтын шығысқа ақпаратты қосу үшін, және контенттің кең ауқымды таралуында ойыншыны іздеуге (сатушыны іздеуге) пайдалануға болады. Бұл белгілі бір ойыншының саусағының ізін қамтуы мүмкін.
Code can be inserted into content (digital watermarking) to add information to the output that specifically identifies the player, and in a large scale distribution of the content, can be used to trace the player (traitor tracing). This may include the fingerprint of a specific player.
Кемшіліктері
Егер ойыншылардың бүкіл класы бұзылса, онда мазмұнды бүкіл класта пайдалану мүмкіндігін жою мүмкін емес, өйткені көптеген клиенттер кластағы ойыншыларды сатып алған болуы мүмкін. Бұл шектеуді болдырмау үшін саусақ ізін пайдалануға болады, бірақ бірнеше бейне көздеріне қол жеткізетін шабуылшы саусақ ізін "тазалап", саусақ ізін толығымен алып тастауы немесе кем дегенде оны пайдасыз етуі мүмкін. Динамикалық орындау виртуалды ортаны қажет ететіндіктен, орындау ортасын жалпы мақсаттағы компьютерде қайта құруға болады, ол шабуылшы кодты цифрлық саусақ іздері мен жады іздері тұрғысынан көргісі келетін орындалатын кодты береді. Бұл жалпы мақсаттағы компьютерлерде жұмыс істейтін ойыншыларға кез-келген ойыншының нақты үлгісін эмуляциялауға мүмкіндік береді, мүмкін, эмуляцияланатын ойыншылар үшін жай ғана прошивка жаңартуларын жүктеу арқылы. Эмуляцияланған орындау ортасы мазмұнды шифрлағаннан кейін, оны шифрланған түрде сақтауға болады. Контентті шифрлау схемасы (мысалы, BD+) тасымалдау шифрлау схемасынан (мысалы, HDCP) бөлек болғандықтан, цифрлық мазмұн ойнатқыштың ішінде шифрланбаған түрде контурлар арасында беріледі. Лицензияланған ойнатқыштың ішіндегі схемалардан цифрлық деректерді тікелей алу мүмкін, бұл мазмұн сым арқылы тасымалдауға арналған шифрланғанға дейін, өзгертілген ойнатқышты қорғалған мазмұнды шифрлау құрылғысы ретінде пайдалануға мүмкіндік береді. Интернет сияқты цифрлық желілерде мазмұнның кең таралуы үшін осындай құрылғының біреуі ғана болуы керек. DRM-нің соңғы әлсіздігі интерактивті емес шығармалар үшін соңғы пайдаланушыларға көрсету үшін түпкі шифрлау болып табылады. Бұл кезде мазмұн цифрлық файл ретінде қайта кодталуы мүмкін. Қайта кодтау жоғалтуды тудырады, бірақ толық цифрлық көшірмелерді өзгертілген қарау құрылғыларымен жасауға болады. Мысалы, HDCP-ді алып тастап, шифрланбаған DVI шығаратын адаптерлер ойнатқышты өзгертпей-ақ цифрлық көшірмелерді қайта кодтай алады. Адаптерлер HDCP қорғалған ағынын шифрланбаған DVI және S / PDIF ағынына бөлуге болады, бұл толық бейне және дыбыс ағыны бар цифрлық көшірмелерді жоғалтпай қалпына келтіруге мүмкіндік береді. Көшірмелерді аналогтық тесік арқылы да жасауға болады.
If an entire class of players is compromised, it is infeasible to revoke the ability to use the content on the entire class because many customers may have purchased players in the class. A fingerprint may be used to try to work around this limitation, but an attacker with access to multiple sources of video may "scrub" the fingerprint, removing the fingerprint entirely or rendering it useless at the very least. Because dynamic execution requires a virtual environment, it may be possible to recreate an execution environment on a general purpose computer that feeds the executing code whatever an attacker wants the code to see in terms of digital fingerprints and memory footprints. This allows players running on general purpose computers to emulate any specific model of player, potentially by simply downloading firmware updates for the players being emulated. Once the emulated execution environment has decrypted the content, it can then be stored in decrypted form. Because the content encryption scheme (such as BD+) is separate from the transport encryption scheme (such as HDCP), digital content is transferred inside the player between circuits in unencrypted form. It is possible to extract digital data directly from circuit traces inside a licensed player before that content has been re encrypted for transport across the wire, allowing a modified player to be used as a decryption device for protected content. Only one such device must exist for the content to be widely distributed over digital networks such as the Internet. The final weakness of all DRM schemes for noninteractive works is the ultimate decryption for display to end users. The content can at that time be re encoded as a digital file. The presumption is that re encoding is lossy, but fully digital copies can be made with modified viewing devices. For example, adapters which strip HDCP and output unencrypted DVI can re encode digital copies without modifying players. Adapters can also split an HDCP protected stream into non encrypted DVI and S/PDIF streams, allowing for almost lossless reconstruction of digital copies with complete video and audio streams. Copies can also be made through the analog hole.