Margaret of England

Кіріспе

13 ғасырдағы ағылшын ханшайымы; Шотландияның королеві Шотландияның ортағасырлық королеві Англияның Маргарет (29 қыркүйек 1240 26 ақпан 1275) король Александр III-ге үйленген шотланд королеві болды.

Өмір

Маргарет Англия королі Генрих III мен оның әйелі Элеонора Прованс патшасының екінші баласы болды. Маргареттің тарихи жазбадағы алғашқы пайда болуы ол үш жасында, ол және оның ағасы, болашақ Эдуард I, Лондондағы іс-шараға қатысқан кезде болды. Шотландия королі Александр II бұрын оның әкесінің әпкесі, Англия королі Жаннаға үйленген болатын. 1244 жылы оның әкесі мен Александр II Ньюкасл қаласында екі ел арасындағы бейбіт қарым-қатынасты қалпына келтіру үшін кездесті. Сол жылы ол күйеуге шығып, қызын алды. Ол 1251 жылы 25 желтоқсанда, 11 жасында, Йорк-минстерде 10 жастағы Шотландия королі Александр III-ге тұрмысқа шықты. Ерлі-зайыптылар келесі жылдың қаңтарына дейін Йорк қаласында қалды, содан кейін олар Эдинбургте тұратын болды. Маргарет Шотландияда бақытсыз болды және Шотландияда оған нашар қарағанын айтып, Англиядағы отбасына хат жазып, Англия мен Шотландия арасындағы шиеленісті тудырды. Олардың жасы үлкен болғандықтан, патшалық жұптың жыныстық қатынасқа түсуі орынсыз деп саналды. Сондықтан Маргаретке Александрмен жиі кездесуге рұқсат берілмеді, ал ол оған жақсы әсер еткендіктен және оны жақсы көретіндіктен, бұл оны ренжітті. Оның үстіне, ол патша сарайын ұнатпады және Эдинбургті жек көрді, Шотландияның климатын да жек көрді, Англияны және сол жердегі отбасын сағынды. Ол үйін сағынғанын және ата-анасына шағымдарын жазып, олар оны өздеріне баруға шақырды. Алайда шотландтар оның ешқашан қайтып келмеу қаупіне байланысты рұқсат беруден бас тартты. 1255 жылы Елеонора патшайым өзінің дәрігерін Эдинбургке Маргареттің жағдайын тексеруге жіберді. Ол қыздың сарғайып, күйзеліп, жалғыздық пен қараусыздыққа шағымдағанын айтты. Оның әкесі жаңа делегация жіберіп, Шотландияның кейбір графтарына хат жазып, оған жақсы қарауды талап етті. Король Маргарет әкесінің елшілеріне өзін саяхаттауға рұқсатсыз тұтқын ретінде ұстап тұрғанына және оған күйеуін көруге, онымен жақын қарым-қатынаста болуға рұқсат берілмейтіндігіне шағымданды. Осыдан кейін Англия патшасы мен Шотландияның регенттік кеңесі келісімге келді. Патшалық жұпқа он төрт жасқа толғандықтан, оларға некелерін толығымен орындауға рұқсат етілуі керектігі туралы келісімге қол қойылды, ал регенттік кеңес жеті жылдан кейін билікті Александрға беруге міндетті болады: Александр Маргаретке физикалық сүйіспеншілік көрсетуге және оған ата-анасына баруға еркін жол беруге міндетті болады. Сол жылы, 7 қыркүйек 1255 жылы Маргарет пен Александр III оның ата-анасына және Маргареттің әпкесі Беатриске Уорк қаласында барды. Маргарет күйеуінің кетуінен кейін Англияда біраз уақыт қалды, бірақ келісімге қол қойылғаннан кейін көп ұзамай оған ерді. 1257 жылы Маргарет пен Александрды тұтқынға алып, тұтқынға алған Комин отбасы барлық шетелдіктерді Шотландиядан шығаруды талап етті. Олар әкесі мен Шотландия регенттік кеңесінің араласуынан кейін босатылды. Ол 1260-61 жылы Англияға қызы Маргаретті дүниеге әкелу үшін, ал 1269 жылы Эдуард Исповедниковтың молдарының Вестминстер аббатшылығына аударылуына қатысу үшін, екі рет де Александрдың компаниясында барды. Ол 1272 жылы жүктілігі салдарынан әкесімен бірге жерлеу рәсіміне бара алмады. Маргарет Евшем шайқасында өзінің ағасы Саймон де Монфортты өлтірген жас сарай қызметкерінің өліміне жауапты болды. Бұл ескір оны 1257 жылы келген ағасы Эдуардтан сыйлық ретінде алған. Бұл оқиға 1273 жылдың жазында Пертке жақын жердегі Кинклавен қасабасында орын алды, ол жерде ол ұлы Дэвидтің туылғаннан кейін сауығып кетті. Бір күні кешкі астан кейін Тей өзенінің бойында өзінің мойындаушысы, бірнеше қыздар және бірнеше эскирлер бірге жүріп, ағылшын эскирі өзенге барып, қолын балшықтан тазалап алды. Әйел оны күлкімен өзенге лақтырып жіберді, бірақ оны ешкім көмектесе алмай, күшті ағым алып кетті. Бұл әзіл-оспақ ретінде жасалды, ал оның мойындаушысының айтуынша, ол қыздарына оны итермелеуді айтты, ал бәрі әскербасының өміріне қауіп төнбейді деп ойлап, алдымен күлді. Алайда оны күшті су ағыны ұстап алады да, құтқаруға секіріп түскен қызметші жігітімен бірге суға батып қалады. Маргарет оқиғадан қатты қапаланды. Маргарет пен Александр 1274 жылдың тамызында Вестминстерде Эдуард I-нің таққа отырғызылуына қатысты. Маргарет 1275 жылы 26 ақпанда Купар замогында қайтыс болды және Файфтың Данфермлин абатханасында жерленді.

Margaret was the second child of King Henry III of England and his wife, Eleanor of Provence, and was born at Windsor Castle. Margaret's first appearance in historical record comes when she was three years old, when she and her brother, the future Edward I, took part in an event in London. King Alexander II of Scotland had previously been married to her paternal aunt, Joan of England. In 1244, her father and Alexander II met in Newcastle to resume peaceful relations between the two nations, and it was decided that the future Alexander III of Scotland should marry Margaret. She was betrothed the same year. She was married on 25 December 1251, when she was 11 years old, at York Minster, to King Alexander III of Scotland, who was 10 years of age. The couple remained in York until January of the following year, when they continued their residence in Edinburgh. Margaret is said to have been unhappy in Scotland and to have created some tension between England and Scotland by writing to her family in England that she was poorly treated in Scotland. Because of their age, it was not considered suitable for the royal couple to have sexual intercourse. Margaret was therefore not allowed to see Alexander very often, and because she had evidently been given a good impression of him and came to be fond of him, this made her displeased. Further more, she did not like the royal castle and hated Edinburgh, and the climate in Scotland, and she missed England and her family there. She wrote of her homesickness and complaints to her parents, who asked for her to visit them. The Scots, however, refused permission, because of the risk that she would never return. In 1255, Queen Eleanor sent her physician to Edinburgh to investigate Margaret's well being. He reported that she was pale and depressed, and complained about loneliness and neglect. Her father sent a new delegation, wrote to some of the Scottish earls and demanded that she be better treated. Queen Margaret complained to her father's envoys that she was kept as a prisoner without the permission to travel, and that she was not allowed to see her spouse nor be intimate with him. After this, the king of England and the regency council of Scotland came to an agreement. It was agreed that as the royal couple were now fourteen, they should be allowed to consummate their marriage, and the regency council would be obliged to turn the power over to Alexander in seven years time: Alexander would be obliged to give Margaret physical affection, and allow her freedom to travel to visit her parents. The same year, 7 September 1255, Margaret and Alexander III visited her parents and Margaret's sister Beatrice at Wark. Margaret stayed a bit longer in England after her spouse's departure, but soon followed him when the agreement was secured. In 1257, Margaret and Alexander were captured and held prisoner by the Comyn family, who demanded the expulsion of all foreigners from Scotland. They were eventually released after the intervention of her father and the Scottish regency council. She visited England in 1260–61, to give birth to her daughter Margaret, and 1269, to attend the translation of Edward the Confessor's relics to Westminster Abbey, both times in the company of Alexander. She was not able to attend her father's funeral in 1272 because of her pregnancy. It was said that Margaret was responsible for the death of a young courtier, who reputedly had killed her uncle Simon de Montfort at the Battle of Evesham. She had been given this esquire as a gift from her brother Edward, who visited her in 1257. This incident took place at Kinclaven Castle near Perth in the summer of 1273, where she recuperated after the birth of her son David. While walking along the River Tay accompanied by her confessor, some maidens and several esquires one evening after supper, an English esquire went down to the river to wash his hand clean from some clay. She jokingly pushed him into the river, but he was swept to his death by a powerful current before anyone could help. This was done as a joke, and according to her confessor, she had told her maidens to push him, and everyone had laughed at first, thinking there was no danger for the esquire's life. He was, however, seized by a heavy current, and both he, as well as his servant boy who jumped in to save him, drowned. Margaret was reportedly very upset by the incident. Margaret and Alexander were present at the coronation of Edward I in Westminster in August 1274. Margaret died on 26 February 1275 at Cupar Castle, and was buried at Dunfermline Abbey, Fife.