Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Электрондық музыкалық аспап Субхаркорд - субгармониялық синтездеуді қамтитын синтезатор. Оны ХХ ғасырдың ортасында Германия Демократиялық Республикасындағы техниктер әзірледі.
Electronic musical instrument
The Subharchord is a synthesizer featuring subharmonic synthesis. It was developed in the mid 20th century by technicians in the German Democratic Republic.
Өмірбаян
Бірінші толық электронды композициялар 1950 жылдары Германияда musique concrète әсерімен жазылды. Германияда жаңа музыка жазылды және электроникамен тәжірибелер жүргізілді, олар көбінесе физика зертханаларынан немесе радиодан келді. Шығыс Германия Демократиялық Республикасында (ГДР) және батыстағы Германия Федеративтік Республикасында (ФРГ) даму ерекшеліктері айтарлықтай болды, өйткені әр мемлекет өзінің мәдени саясатын анықтады. Нәтижесінде, өзін авангард ретінде көрген жас суретшілер мен музыканттар екі мемлекетте әртүрлі бағаланып, төзімділік танытты. Батыс музыканттарына тәуелсіз болып қалу және араласусыз тәжірибе жүргізу оңай болды. Мысалы, Кёльн қаласындағы Westdeutscher Rundfunk (WDR) радиостанциясының электронды музыка студиясында Герберт Эймерт, Карльхайнц Стокгаузен және Готфрид Майкл Кениг сияқты композиторлар көптеген жаңа шығармалар жазды. WDR студиясынан шыққан басылымдар халықаралық аудиторияға қол жеткізді. Музыкалық құрылымдар мен техникалық жаңалықтармен тәжірибелер Миландағы, Римдегі, Эйндховендегі, Брюссельдегі, Грейвесанодағы және Нью-Йорктегі студияларда жүргізілді.
The first fully electronic compositions were written in Germany in the 1950s, influenced by musique concrète. In Germany, new music was composed and experiments conducted on electronic equipment that often came originally from physics labs or radio. Development in the German Democratic Republic (GDR) in the east and the Federal Republic of Germany (FRG) in the west differed considerably, as each state defined its own cultural policy. One result was that young artists and musicians, who saw themselves as the avant garde, were valued and tolerated differently in the two states; it was easier for musicians in the West to remain independent and experiment without interference. For example, at the Studio for Electronic Music at the Westdeutscher Rundfunk (WDR) in Cologne, many new works were written by composers such as Herbert Eimert, Karlheinz Stockhausen, and Gottfried Michael Koenig. The publications that came out of the WDR studio found an international audience. Experiments with musical structures and technical innovations were also taking place in studios in Milan, Rome, Eindhoven, Brussels, Gravesano, and New York.
Өнертабыс
Музыкадағы бұл жаңалықтар, сондай-ақ жаңа электронды дыбыс көздерін пайдалану Шығыс Берлинде үлкен қызығушылықпен бақыланды, онда ГДР екі неміс мемлекеті арасындағы бәсекелестік күресінде көшбасшылық етуді қалаған. 1960 жылы Labor für Akustisch Musikalische Grenzprobleme техникалық мамандары дыбыс шығаратын құрылғыны құрастыруды бастады, ол компактты дыбыс зертханасы және электронды музыка студиясының басты бөлігі болады, Шығыс Германия композиторларына жұмыс істеу үшін құрал береді. Бұл Батыс әлемінде қол жетімді жабдықтарға қарағанда технологиялық жағынан жоғары болды. Бұл құрылғыда микроэлектрониканың жаңа технологиясы қолданылып, субгармониялық дыбыстар араластырылуына негізделген. Бұл жағынан ол 1930-шы жылдардағы неміс өнертабысы Траутонийден шықты.
These innovations in music, as well as the use of new electronic sources of sound, were followed with great interest in East Berlin, where the GDR wished to lead in the competitive struggle between the two German states. In around 1960, technical experts at the Labor für Akustisch Musikalische Grenzprobleme began constructing a sound generating device, which would be a compact sound lab and centerpiece of an electronic music studio, to give East German composers an instrument to work with that was technologically superior to the equipment available in the Western world. The device utilized the nascent technology of microelectronics, and was based on the mixing of so called subharmonic sounds. In this respect it was inspired by the Trautonium, a German invention from the 1930s.
Миктур-траутоний
Траутонийдің одан әрі дамуын Оскар Сала жеке әзірледі, ол Микстураутоний деп аталады, бұл машина Альфред Хичкоктың "Қоштар" фильміндегі құстардың қорқынышты дыбысын жасауға арналған. Барлық басқа электронды аспаптардан айырмашылығы, Mixtur trautonium дыбысты шығару үшін субармоникті қоспаларды қолданды. Әдеттегі аспаптар мен табиғи әлемдегі дыбыстар - бұл негізгі және оның үстіндегі гармониялық үндеулер сериясының бірігуі. Субгармониялық дыбыстар негізгі жиілікті бөлу арқылы пайда болады, нәтижесінде субгармониялар немесе "субтондар" пайда болады, олар тек қоңыраулар мен болат табақтарда ғана табиғи түрде болады және синтезаторлар мен электрондық музыка үшін бағдарламалық бағдарламалармен әдетте шығарылатын дыбыстардан ерекшеленеді. Сала өзі жасаған аспапта ойнауды ешкім үйренбей өлген.
A further development of the Trautonium was developed separately by Oskar Sala, called the Mixturtrautonium, a machine used to create the menacing sound of the birds in Alfred Hitchcock's film The Birds. Unlike all the other electronic instruments in use, the Mixtur trautonium used subharmonic mixtures to generate sound. The sounds produced by conventional instruments and in the natural world are a combination of a fundamental with a series of harmonic overtones above it. Subharmonic sounds are produced by dividing the fundamental frequency, resulting in subharmonics, or "undertones", which only exist naturally in bells and steel plates, and differ from the sounds produced conventionally by synthesizers and software programmes for electronic music. Sala died without anyone else ever having learned to play the instrument he had built.
2000 жылы қайта ашылған
2000 жылы электронды музыка аспаптарының тарихын зерттеу кезінде Берлин суретшісі мен музыканты Манфред Миерш "Субхаркордты" тапты, бұл траутоний сияқты субгармониялық дыбыстар шығаратын тағы бір аспап. Бұл аспап ГДР-де қиын техникалық жағдайларда ойлап табылған және Mixturtrautonium-дан негізгі жағынан ерекшеленеді. Субхаркордтың пернетақтасы бар және орган сияқты ойналады, ал Микстуратутонийдің нұсқаулығы - металл пластинаның үстіндегі резисторлы сым, оны таспа контроллері сияқты түрлі нүктелерде басып, дыбыс шығарады. Сонымен қатар, Субхаркорд Mixturtrautonium-ға қарағанда дыбыстарды шығару және өңдеу үшін айтарлықтай көп мүмкіндікке ие. Миерш өзінің ашылуын 2003 жылы неміс журналында төрт бөлімнен тұратын серияда жариялады. Ол Subharchord-ті кең аудиторияға насихаттау үшін веб-сайт құрды. Құрамында қалған аспаптардың бірі қазір қалпына келтірілді. Батыс неміс әріптесі Траутоний сияқты Шығыс неміс субхаркордты бірнеше фильмнің саундтректерінде қолданған. Ол Дрездендегі субхаркордпен бірге "Сигналь" сияқты ғылыми-фантастикалық фильмдердің саундтректерінде жұмыс істеді. Субхаркорд DEFA-ның көптеген мультфильмдерінде де қолданылған.
In 2000, while researching the history of electronic music instruments, Berlin artist and musician Manfred Miersch discovered the "Subharchord", another instrument which, like the Trautonium, produces subharmonic sounds. This instrument was invented in the GDR under difficult technical conditions, and differs from the Mixturtrautonium in key respects. The Subharchord has a keyboard and is played like an organ, whereas the Mixturtrautonium's manual is a resistor wire over a metal plate, which is pressed at various points to create sound, like a ribbon controller. In addition, the Subharchord possesses considerably more possibilities than the Mixturtrautonium for generating and manipulating sounds. Miersch's published his discovery in a four part series in the German magazine Keyboards in 2003, and built a website to promote the Subharchord to a wider audience. One of the surviving instruments has now been restored. Like its West German counterpart, the Trautonium, the East German Subharchord was used in several film soundtracks. de, former conductor of the Symphony Orchestra of the DEFA film studio, worked with the subharchord in Dresden on the soundtracks of science fiction films including Signale. The subharchord was also used for many of DEFA's cartoons.