Кіріспе

Американдық фармаколог Луис Джозеф Игнаро (науқас, 31 мамыр 1941 жылы туған) - американдық фармаколог. Азот оксидінің сигнал беру қасиеттерін көрсеткені үшін 1998 жылы Роберт Ф. Фурчгот және Ферид Мурадпен бірге физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын алды. Қазіргі уақытта ол 1985 жылы қосылған Лос-Анджелестегі UCLA Медициналық мектебінің молекулалық және медициналық фармакология кафедрасында фармакология профессоры. Калифорнияға көшіп келгенге дейін ол 12 жыл бойы Нью-Орлеандағы Тулан университетінің медицина мектебінде фармакология профессоры болды. Игнаро сонымен қатар бұрын Нью-Йорктегі CIBA GEIGY корпорациясының фармацевтикалық бөлімінде ғылыми қызметкер, ғылыми-зерттеу бөлімі болып жұмыс істеген. Игнаро көптеген ғылыми мақалалар жариялады. 1998 жылы Америка жүрек қауымдастығының негізгі зерттеу сыйлығын алды. Бұл оның жүрек-қан тамырлары саласындағы ғылымның дамуына қосқан зор үлесі үшін берілді. Сол жылы ол Ұлттық ғылым академиясының мүшесі, ал келесі жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болды. Бұл дәрі-дәрмектің әсеріне жанама түрде азот оксиді қатысы бар болғандықтан, оны кейде "Виаграның атасы" деп атайды. Ол - азот оксиді қоғамының негізін қалаушы, сондай-ақ азот оксиді биологиясы мен химиясының негізін қалаушы және бас редакторы. Игнаро Колумбия университетінің 1962 жылы фармацевтика мамандығы бойынша бакалавр және докторлық дәрежесін алған. Д. Фармакология, Миннесота университеті, Медициналық мектеп, 1966. Ол 1968 жылы Ұлттық денсаулық сақтау институтынан химиялық фармакология бойынша докторантурадан кейінгі стипендия алды. Ол француздық фармацевтикалық компания Nicox ғылыми комитетінің мүшесі, Antibe Therapeutics директорлар кеңесінің мүшесі, канадалық дәрі-дәрмек компаниясы, Operation USA директорлар кеңесінің мүшесі, коммерциялық емес ұйым және Herbalife-тің тамақтану жөніндегі консультациялық кеңесінің бұрынғы мүшесі.

Жеке өмір

Луис Игнаро 1941 жылы Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы итальян иммигранттары болған, ал әкесі Неапольдің маңындағы Торре-дель-Греко қаласында ұста болған. Игнаро Нью-Йорк штатының Лонг-Бич қаласында өсті, ол Нью-Йорк қаласының оңтүстік жағалауындағы Нью-Йорк қаласының маңы. Игнаро өзінің алғашқы химиялық жиынтығын 8 жасында сыйлық ретінде алды. Игнаро анестезиолог доктор Шарон Игнароға үйленген және Беверли-Хиллсте тұрады. Игнаро денсаулығы мен салауаттылығы туралы көпшілік аудитория үшін азот оксиді өндірісін арттырудың пайдасына назар аударған бірнеше кітап жариялады. Ол осы және осыған байланысты тақырыптар бойынша жиі баяндама жасайды.

Академиялық мансап

Игнаро Орталық сыныптық мектепте және Лонг-Бич орта мектебінде оқыды. Игнаро ғылымға деген зор қызығушылығы оны Колумбия университетіне химия мен фармакологияны оқып, 1962 жылы Колумбия университетінің фармацевтикалық ғылымдар колледжінен фармацевтикада бакалавр дәрежесін алды. Игнаро кейін Миннесота университетінде Ph. Фармакология мамандығы бойынша. Университет оқулары химия, ферменттер және жүрек-қан тамырлары физиологиясына да шоғырланды, нәтижесінде бірнеше жарияланған мақалалар жарық көрді. Миннесота университетінде Игнаро Нобель сыйлығының лауреаты, химик Пол Бойердің қолында оқыды. Игнароның зерттеулері азот оксиді қан тамырларын сергітетін және тромбоциттердің жинақталуын тежейтін функцияларды атқаратынын көрсетті, бұл екі әсер де циклдік ГМП арқылы жүзеге асады. Игнаро зерттеулерін Тулан университетімен жалғастырды. 1984 жылы ол азот оксидінің қасиеттері 3 жыл бұрын Роберт Фурчгот анықтаған эндотелийден алынған релаксациялық факторда (EDRF) байқалған қасиеттерге ұқсас екенін түсінді. EDRF-тің нақты сипаты осы уақытқа дейін белгісіз болды. Фурчгот пен Игнаро EDRF-мен азот оксиді туралы ұқсас тұжырымдарға келді, бірақ Игнаро 1986 жылы конференцияларда EDRF-нің азот оксиді екенін дәлелдейтін осы ұғымды қолдап, тәжірибелік дәлелдерді ұсынды. Игнаро бұл өнімді алғашқы 12 айда өзінің консалтингтік фирмасына 1 миллион доллардан астам табыс әкелген авторлық келісімге алмасу үшін мақұлдады. Игнаро Herbalife компаниясымен Омега-3 май қышқылы және КоК10 сияқты қоректік заттарға бағытталған қосымша қоспаларды әзірлеуде жұмыс істеуді жалғастырды. 2012 жылдың қорытындысы бойынша Herbalife Игнароға және оның серіктес консалтингтік фирмасына 15 миллион доллардан астам төлем жасады. Игнаро Niteworks және басқа Herbalife өнімдерін жарнамалайтын бейнелерде пайда болады және Herbalife іс-шараларында жиі сөйлейді. Herbalife компаниясымен серіктестік құрғаннан бері Игнаро бүкіл әлем бойынша 5 миллионнан астам адаммен азот оксиді және жүрек-қан тамырлары туралы сөйлесіп отыр.

Танымал сөздер

2000 жылы Конгресс алдында сөйлеген сөзінде Игнаро: "Білімсіз ағаш ұстасының ұлы медицина саласындағы Нобель сыйлығын тек Америкада ғана ала алады", - деп атап өтті.

Кітап басылымдары

Жүрек аурулары: азот оксиді жүрек аурулары мен инсульт ауруларының алдын алады. Нью-Йорк: Сент-Мартин баспасы (2005). Азот оксиді: биология және патобиология. Академиялық баспасөз (2009). Денсаулық - байлық: 100 жасқа дейін өмір сүру мүмкіндігіңізді арттыратын 10 күшті қоректік зат Денсаулыққа пайдалы басылымдар (2009). Денсаулық - байлық: өнімділік тамақтануы. Денсаулыққа пайдалы басылымдар (2011). Ең мықтының тіршілігі: UCLA дәрігерлері жақсы эрекция, ұзақ өмір сүру және эректильді дисфункцияны (ЭД) жою үшін он қадамды сипаттады. CreateSpace (2011) - ғаламшар құру. "НО" докторы: Нобель сыйлығы мен Виаграға әкелген жаңалық. Tell Publishing (2022 ж.) баспасы. .

Маңызды басылымдар

1979 CA Груттер, БК Барри, ДБ Макнамара, ДЙ Груттер, ПДЖ Кадовиц және ЛДЖ Игнаро. Ірі қара малдың коронарлық артериясын релаксациялау және коронарлық артериялық гуанилат циклазаның азот оксиді, нитропрусид және канцерогенді нитрозоамин арқылы активтелуі. J. Циклдік ядро. Рес. 5: 211 224. 1980 LJ Игнаро және CA Груттер. Глицерил тринитраты мен натрий нитриті арқылы коронарлық артериялық гуанилат циклазаның белсендірілуі үшін тиолдардың қажеттілігі: S нитрозотиолдарының қатысуы мүмкін. Биохимиялық. Биофиз. Acta 631: 221 231. 1981 BT Mellion, LJ Ignarro, EH Ohlstein, EG Pontecorvo, AL Hyman және PJ Kadowitz. Адамның АДФ- мен индуцирленген тромбоциттерінің агрегациясын бұзатын гуанозин 3', 5' монофосфаттың әсерін дәлелдеу. Қан 57: 946955. 1981 LJ Игнаро, H Липтон, JC Эдвардс, WH Барикос, AL Хайман, ПД Кэдовиц және КА Груттер. Органикалық нитраттар, нитриттер, нитропрусид және азот оксиді арқылы тамырлардың тегіс бұлшық еттерінің демалу механизмі: активті аралық заттар ретінде снитрозотиолдардың қатысы туралы дәлелдер. Дж. Фармакол. Алып тастау. Ол жерде. 218: 739 749. 1982 жылы MS Wolin, KS Wood және LJ Ignarro. Ірі қара мал өкпесінен алынған гуанилат циклазы: тазартылған ерітілетін ферменттің протопорфирин IX, гем және нитрозил гемімен реттелуінің кинетикалық талдауы. Дж. Биол. Химиялық. 257: 13312 13320-ға дейін 1984 LJ Игнаро, B Ballot және KS Вуд. Гуанилат циклазаның белсенділігін порфириндер мен металлопорфириндер арқылы реттеу. Дж. Биол. Химиялық. 259: 62016207. 1986 LJ Игнаро, RG Харбисон, KS Вуд және П. Дж. Кадовиц. Эндотелийден алынған, өкпе артериясы мен венасынан алынған релаксациялық фактор арқылы тазартылған ерігіш гуанилат циклазаның активтелуі: ацетилхолин, брадикинин және арахидон қышқылының стимуляциясы. Дж. Фармакол. Алып тастау. Ол жерде. 237: 893 900. 1987 LJ Игнаро, РЕ Бёрнс, GM Буга және КС Вуд. Өкпе артериясы мен венасынан алынған эндотелийлік релаксациялық фактордың фармакологиялық және химиялық қасиеттері азот оксидінің радикалдарына ұқсас. Сырға. Рес. 61: 866 879. (Қолданушылар саны: 1987 LJ Игнаро, GM Буга, KS Вуд, RE Бернс және G Чадхури. Эндотелийден алынған сергіту факторы артерия мен венадан шығарылып, азот оксиді болып табылады. Прокурорлық. Натал. Академиялық. Ғылым. АҚШ 84: 92659269. 1990 LJ Игнаро, ПА Буш, GM Буга, KS Вуд, JM Фукуто және J Rajfer. Электр өрісі стимуляциясы кезінде азот оксиді мен циклдік GMP түзілуі корпус каверноздың тегіс бұлшық еттерінің демалуына әкеледі. Биохимиялық. Биофиз. Рес. Ортақ. 170: 843850. 1992 Ж. Раджфер, В. Ж. Аронсон, П. А. Буш, Ф. Ж. Дорей және Л. Ж. Игнаро. Азот оксиді адренергиялық емес, холинергиялық емес нейротрансмиссияға жауап ретінде каверноздық корпустың релаксациясының медиаторы ретінде. Н. ағылшын. J. Med. 326: 9094. 1994 ж. JM Griscavage, JM Fukuto, Y Komori және LJ Ignarro. Азот оксиді нейрондық азот оксиді синтезасын гема протез тобымен өзара әрекеттесу арқылы тежейді: тетрагидробиоптериннің азот оксиді тежегіш әсерін модуляциялаудағы рөлі. Дж. Биол. Химиялық. 269: 21644 21649. - Бұл - менің жеке кабинетім. 1994 жылы AJ Хоббс, JM Фукуто және LJ Игнаро. Ларгининнен азот оксиді синтезасы арқылы еркін азот оксиді түзілуі: супероксид дисмутазасы арқылы генерацияның тікелей күшеюі. Прокурорлық. Натал. Академиялық. Ғылым. АҚШ 91: 10992 10996. 1996 ЖМ Грискаведж, С. Вилк және Л. Дж. Игнаро. Протеазомалық жолдың ингибиторлары ядролық фактор каппа В. Прок. Натал. Академиялық. Ғылым. АҚШ 93:33083312. 1999 жылғы HC чемпионы, TJ Bivalacqua, AL Hyman, LJ Ignarro, WJG Hellstrom және PJ Kadowitz. Ендотелиялық азот оксиді синтезасының гендік трансферті қарт тышқанның эректильді реакциясын күшейтеді. Прокурорлық. Натал. Академиялық. Ғылым. АҚШ 96:11648 11652. 2001 LJ Ignarro, GM Buga, LH Wei, PM Bauer, G Wu және P del Soldato. Аргининді азот оксидінің қан тамырларындағы тегіс бұлшық еттер клеткаларының көбеюін реттеудегі рөлі. Прокурорлық. Натал. Академиялық. Ғылым. АҚШ 98: 42024208. 2001 PM Бауэр, GM Буга, JM Фукуто, AE Пегг және LJ Игнаро. Азот оксиді орнитин декарбоксилазасын ферменттің белсенді орнында цистеин-360 S нитрозилдеуі арқылы тежейді. Дж. Биол. Химиялық. 276: 34458 34464-ті қайтару. 2001 PM Бауэр, GM Буга және LJ Игнаро. Митогенді белсендірілген протеинкиназаның р42/р44 және p21waf1/cip1 рөлі азот оксиді арқылы тамырлы тегіс бұлшық еттер клеткаларының көбеюін реттеуде. Прокурорлық. Натал. Академиялық. Ғылым. АҚШ 98: 12802 12807. 2003 Ф де Нигрис, ЛО Лерман, СВ Игнаро, Г Сика, А Лерман, В Палински, ЛЖ Игнаро және С Наполи. Антиоксиданттардың және L-аргининнің окисдеуге сезімтал ген экспрессиясына және эндотелийлік NO синтезасының белсенділігіне әсері. Прокурорлық. Натал. Академиялық. Ғылым. АҚШ 100:14201425 2003 жылы D Суми мен LJ Игнаро. Эстрогенге байланысты альфа 1 рецептор эндоте�...