Кіріспе

Ирландиялық заңгер (1871-1959) Александр Мартин Салливан, SL (1871 жылғы 14 қаңтар - 1959 жылғы 9 қаңтар) - Ирландиялық заңгер, Роджер Касменттің 1916 жылғы елге опасыздық ісі бойынша сотта қорғаныстың жетекші кеңесшісі ретінде танымал. Ол Ирландияда немесе Англияда заң сержанты дәрежесін иеленген соңғы адвокаты болды, сондықтан оның лақап аты - Соңғы сержант.

Ерте өмір

А. М. Салливан мен Фрэнсис Донованның кіші ұлы болып, ол Дублинде дүниеге келді және Бомонт колледжінде, Ушо колледжінде, Белведер колледжінде, Тринити колледжінде және Кингс Иннс-те білім алды. Салливан 1892 жылы Ирландия адвокатурасына шақырылды және Мюнстерде жұмыс істеді.

Адвокат

Ол 1908 жылы Ирландияның КК-і болып тағайындалды және 1912 жылы Корольдің үшінші сержанты (Ирландия) 1913 жылы екінші сержант және 1919 жылы бірінші сержант болды - бұл лауазымның соңғы иесі. Ирландия парламенттік партиясының қолдаушысы және конституциялық ұлтшыл болған Салливан Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық армияға ирландтарды қабылдау үшін көрнекті науқаншы болды. Оның Синн Фэйн республикашылдығына қарсылығы және Ирландияның Тәуелсіздік соғысы кезінде Король атынан соттаудағы көрнекті рөлі 1920 жылы оның өміріне қастандық жасауға әкелді. 1921 жылы сәуірде Салливан екі жыл бұрын сатып алған Корк округіне қарасты Росскарберидегі Дерри үйін ИРА өртеп жіберді. Нәтижесінде, Салливан 1921 жылы Англияға көшіп барып, ағылшын адвокатурасында мансап құрды, бұған дейін 1899 жылы Орта ғибадатханаға шақырылды. Кейіннен ол Мидл Темплдің Бенчері және қазынашысы болды. Ол Англияда бұдан былай бұл лауазымның жоқтығына қарамастан, әдептілік үшін әрқашан сержант Салливан деп аталатын. Ол Ирландия адвокатурасының мүшесі болып қалды және 1923 жылы кем дегенде бір рет Дублинге қайтып келді. Ол атақты Croker v Croker ісіне қатысты, онда Тамани Холлдың бұрынғы басшысы "Босс" Крокердің балалары оның өсиетін бұзуға тырысты, бұл оның бүкіл мүлкін өгей анасына қалдырды.

Қалыптастыру сынағы

1916 жылы Салливан Сэр Роджер Касменттің елге опасыздық жасағаны үшін сотталғанда жетекші кеңесші болып тағайындалды. Ешбір ағылшын адвокаты Касментті қорғамады, ал Салливанды Джордж Гаван Даффи, оның әйелі Маргарет Салливанның әпкесі, істі қабылдауға көндірді. Сержант және Ирландияның адвокаты болғанмен, сол кезде Салливан Англияда тек кіші адвокаттар қатарында болды. Прокуратура негізінен негізін қалаған фактілер даусыз болғандықтан, Салливан өзінің техникалық қорғанысын дәлелдеумен шектелді. Ол 1351 жылғы сатқындық туралы заң тек "соның ішінде" жасалған әрекеттерге ғана қатысты, ал одан тыс емес; бұл Касменттің өз дәлелдемелерінде "ең кең мәселелерді" қарастыруға шақыруларына қарамастан және (бас прокурордың) Ф. Э. Смиттің алдыңғы жылдары Ольстер протестант көшбасшысы Эдвард Карсонмен бірге сатқындық туралы өз мәлімдемесін келтіргеніне қарамастан. Алайда, заңның шарттары өткен 560 жыл ішінде сот практикасымен кеңейтілген болатын, ал қорғанысты сот судьялары мен Қылмыстық апелляциялық сот қабылдамады. Касмент: "Құдай құтқара көрсін, мұндай көне заттардан, адамның өмірін үтірмен іліп, оны жартылай ұяшықпен қысып тастаудан".

Мемуарлары

Салливан екі кітап жазды: 1927 жылы "Ескі Ирландия" және 1952 жылы "Соңғы сержант". 1949 жылы заңгерлік қызметінен зейнеткерлікке шығып, соңғы жылдары Ирландияға оралды. Ол Дублиннің Теренур қаласында Гринмаунт жолында тұратын. 1900 жылы ол Бруклиннің майоры Джон Келлидің қызы Хелен Келлиге үйленді және балалы болды.