Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1964 жылы түсірілген фильм Дель Теннидің "Партия жағажайдағы қорқыныш" - 1964 жылы түсірілген америкалық қорқынышты фильм. Фильм "жағажайдағы тойлар мен мюзиклдерге арналған" деп сипатталған.
1964 film by Del Tenney
The Horror of Party Beach is a 1964 American horror film in the beach party genre, directed and co produced by Del Tenney. The film is described as "a take off on beach parties and musicals".
Сюжет
Шығыс жағалаудағы шағын қалашықтың жанында қайық "Қолай қауіпті радиоактивті қалдықтар" деген жазуы бар 55 галлондық металл барабаны теңізге лақтырады. Батарея түбінде ашылып, оның ішіндегі заттар суға батқан кеме мен жақын жердегі адам сүйегіне түседі. Скелет судағы адам тәрізді жәндікке айналады. Жаратылыс бірден жағажайға қарай жүгіреді, онда "The Del Aires" музыкалық тобының би биі өтіп жатыр. Ханк Грин, жергілікті ғалым доктор Гэвиннің қызметкері, өзінің қызы Тинамен бірге жағажайға барады. Олар айтысып, Тина оны тастап кетеді және Майкпен, мотоцикл бандының жетекшісімен флиртке түседі, ал Хэнк доктор Гэвиннің қызы Элейнмен сөйлеседі. Ханк Майкпен айтыса бастайды, бірақ кейін Тинаны елемеді. Майктан да бас тартқаннан кейін, Тина тас жағажайға жүзіп барады, онда оған монстр шабуыл жасап, өлтіреді. Көп ұзамай Тинаның денесі жағаға шығады, ол әлі де қанға батқан. Полиция доктор Гэвинді Тинаның өлімін тексеруге көмектесуге шақырады, ол 14 көміртекті тесттерді ұлпа үлгісінің генетикалық құрылымын зерттеу құралы ретінде ұсынады. Кейін доктор Гавиннің үй шаруасын басқаратын Эулабелл "вуду" кінәлі деп ойлайды. Элейн әкесіне Ханкка деген романтикалық сезімдерін мойындайды, кейіннен ол достарымен пижама кешін өткізіп жіберуге шешім қабылдайды. Енді қосымша монстрлар қосылған монстр кейіннен пижама кешке шабуыл жасап, жиырмадан астам қатысушыны өлтіреді. Кейіннен үш әйел жолаушы дөңгелек алмастыру үшін тоқтап, жыртқыш аңдар шабуыл жасап өлтіреді. Ханк пен Элейн жағажайдағы кешкі биге қатысқан кезде, жабайылардың бірі қала арқылы жүрген екі жас әйелді аңдып жүр. Әйелдерді көлікпен көтеріп алғаннан кейін, монстр дүкеннің терезесінде қойылған әйел манекендерге шабуыл жасап, өз қолын кесіп алады. Доктор Гавин мен Хэнк әлі тірі қолды зерттейді. Доктор Гэвин бұлшық етті "теңіз анемоны, алғашқы тіршілік иелерінің бір түрі" деп сипаттады. Олар оны өлтірудің жолын таба алмағанымен, Эулабелл қолына металды натрий құйылған ыдысты құйып жіберіп, оны өлтіреді. Осылайша доктор Гэвин монстрларды жоюдың химиялық әдісін іске асырады: "сапалы натрийді" қолдану. Екі маскүнем қалада жүріп бара жатып, тоқтап тұрған жүк көлігі ішінде өлі, қираған адамды кездестіреді. Көргендерімен шошыған арақшылардың бірі көп ұзамай монстрлардың шабуылына ұшырап, өлтіріледі. Қосымша әйелдерге шабуыл жасалып, өлтірілгеннен кейін полиция соңғылардың радиоактивті судың ізін іздеу арқылы монстрларды сәтсіз іздеуді бастайды. Ханк металл натриймен қамтамасыз ету үшін Нью-Йоркке бара жатқанда, Элейн әйел саяхатшылар өлтірілген жердің жанында орналасқан жергілікті карьерде монстрларды іздестіреді. Бұл туралы естіген доктор Гавин Элейнге көмекке кіргізіп, аз мөлшерде натрий алып келеді. Элейн карьердегі суды тексеріп жатқанда, ол өте радиоактивті болып есептеледі, ол жәндіктің пайда болғанын байқайды. Ол шабуылдан қашып құтылуға тырысады, бірақ ол құлап, аяғына қан құйып, әрекетке қабілетсіз болады. Доктор Гавин оның жанына келіп, натрийді лақтырып, жақындап келе жатқан жындыны отты жарылыспен өлтіреді. Қосымша монстрлар жақындаған сайын, доктор Гэвин олардың біреуін қолға-қол соғысқа тартады. Содан кейін Хэнк үлкен натриймен келіп, доктор Гэвинге шабуыл жасаған жынды өлтіреді (осы процесте Гэвинді қатты күйдіреді) және полиция көмегімен қалған жындыларды жояды.
Near a small East Coast beach town, a boat dumps a 55 gallon metal drum labeled "Danger Radioactive Waste" into the ocean. The drum opens upon reaching the bottom, releasing its contents upon a sunken ship and a nearby human skeleton. The skeleton is transformed into an aquatic, humanoid monster. The monster immediately ambulates toward the beach, where a dance party featuring The Del Aires musical group is in progress. Hank Green, an employee of local scientist Dr. Gavin, attends the beach party with Tina, his girlfriend. They quarrel and Tina leaves him and begins flirting with Mike, the leader of a motorcycle gang, as Hank talks with Dr. Gavin's daughter Elaine. Hank starts a fight with Mike, but ignores Tina afterwards. After also being spurned by Mike, Tina swims to a rock jetty where she is attacked and killed by the monster. Tina's body soon thereafter washes ashore, still covered in blood. The police enlist Dr. Gavin to help with the investigation of Tina's death, and he proposes Carbon 14 tests as a means to investigate the genetic structure of a tissue sample. Eulabelle, Dr. Gavin's housekeeper, then suggests that "voodoo" is responsible. Elaine confesses to her father her romantic feelings toward Hank, and she later decides to skip a slumber party with her friends. The monster, now joined by additional monsters, subsequently attacks the slumber party, killing over twenty of the attendees. Later, three female travelers stop to change a flat tire and are attacked and killed by the monsters. As Hank and Elaine attend an evening dance party at the beach, one of the monsters stalks two young women who are walking through town. Frustrated when the women are picked up by a passing automobile, the monster attacks female mannequins on display in a storefront window, in the process severing its arm. Dr. Gavin and Hank study the still living severed arm. Dr. Gavin characterizes the muscle tissue as "a sea anemone, a species of protozoa." Although they cannot devise a way to kill it, Eulabelle accidentally spills a container of metallic sodium on the arm, which kills it. Dr. Gavin thus realizes a chemical method for destroying the monsters: the application of "plain old sodium." Two drunken men stumbling through town encounter a dead, mutilated man inside a parked truck. Shocked by what they see, one of the drunks is shortly thereafter attacked and killed by the monsters. Following a montage of additional women being attacked and killed, the police initiate unsuccessful searches for the monsters by tracking the latter's trail of radioactive water. As Hank drives to New York City to obtain a supply of metallic sodium, Elaine performs her own search for the monsters at a local quarry, near where the female travelers were killed. Upon learning this, Dr. Gavin rushes off to assist Elaine, bringing a small amount of sodium with him. As Elaine is testing the quarry water, which registers as highly radioactive, she notices the emergence of a monster. She manages to avoid an attack by walking away, but she falls and becomes incapacitated by a bloody leg injury. Dr. Gavin arrives at her side and, by tossing sodium, kills an approaching monster in a fiery explosion. As additional monsters approach, Dr. Gavin engages one of them in extended hand to hand combat. Hank then arrives with a large supply of sodium, kills the monster that is attacking Dr. Gavin (in the process badly burning Gavin), and, with the assistance of police, destroys the remaining monsters.
Өндіріс
"Партиялық жағалаудың қорқынышы" фильмін режиссер Дел Тенни түсірген. Оның мансабы актер ретінде басталды, Лос-Анджелес мемлекеттік колледжінде жұмыс істеді, Stalag 17 және The Wild One сияқты фильмдерде қосымша ретінде көрінді. Нью-Йоркке актерлік мамандыққа көшкеннен кейін ол эксплоатациялық фильмдерде режиссердің көмекшісі болып жұмыс істеді, соның ішінде "Сатан биік үккеде". Тенниге продюсер Алан Изелин жақындады, оның отбасы Нью-Йорктің Олбэни қаласында кинотеатрларда дискке ие болды, ол дисктер үшін қос фильм түсіруді ұсынды. Ол Тенни де 50 мың доллар үлес қосса, 50 мың доллар төлеп, атаулар мен басылым кітаптарын шығаратынын айтты. Изелин жасаған атаулар "Тірі өліктің қарғысы" және "Зомбилер шабуылдауы" болды. Екі фильмнің де сценарийлерін Тенни мен оның әйелі Марго Хартман жазған. Сол кездегі көптеген жағажайлық партия фильмдерінен айырмашылығы, "Партия жағажайларының қорқынышы" қара-ақ түсте түсірілді және Атлантика жағалауында түсірілді, негізгі түсірілім орны Коннектикут штатының Стамфорд қаласының Шиппан Пойнт ауданы болды. Фильмдегі байкерлер тобын Charter Oak Motorcycle Club (Коннектикут штатының Риверсайд қаласында "Адамзаттың періштелерімен байланысты, бірақ одан бір қадам төмен") бейнелеген. Осыған орай, Уоли Вуд пен Рас Джонстың фильмнің оқиғасын егжей-тегжейлі баяндаған монографиялық комикс кітабы Уоррен баспасы арқылы Famous Films мастеы астында жарық көрді. Оның бағасы 35 цент. Эдвард Эрл Марш (яғни Зебеди Кольт) фильмнің саундтрегін жазды; Уилфред Холкомб музыкалық режиссер ретінде танылды. Марш пен Холкомб фильмде орындалған үш ән жазды: "Joy Ride", "The Zombie Stomp" және "You Are Not a Summer Love". Гари Роберт Джонс пен Ронни Линарес, екеуі де Del Aires (фильмде өздерін ойнаған Патэрсон, Нью-Джерси рок тобы) бірге "Drag" және жеке-жеке бір ән жазды: "Just Wigglin 'n' Wobblin'" (Джонс) және "Elaine" (Линарес). "Дел Айрес" тобы фильмдегі барлық алты әнді орындады.
The Horror of Party Beach was directed by Del Tenney. His career began as an actor, working at the Los Angeles State College, appearing as an extra in films such as Stalag 17 and The Wild One. After moving to New York to act professionally, he worked as an assistant director in exploitation films, including Satan in High Heels. Tenney was approached by producer Alan Iselin, whose family owned drive in theaters in Albany, New York, to make a double feature for drive ins. He offered to put up $50,000 and come up with the titles and pressbooks if Tenney would also contribute $50,000. The titles Iselin created were The Curse of the Living Corpse and Invasion of the Zombies. The original scripts for both films were written by Tenney and his wife Margot Hartman. Unlike most beach party movies filmed to that time, The Horror of Party Beach was shot in black and white and on the Atlantic coast, with the primary filming site being the Shippan Point area of Stamford, Connecticut. The biker gang in the film was portrayed by the Charter Oak Motorcycle Club (described as being "affiliated with, but a step beneath, the Hells Angels") of Riverside, Connecticut. As a tie in, a monographic fumetti comic book by Wally Wood and Russ Jones detailing the film's story was released by the Warren Publishing Company under its Famous Films masthead. It has a 35 cent cover price. Edward Earle Marsh (aka Zebedy Colt) composed the film's soundtrack; Wilfred Holcombe was credited as the musical director. Marsh and Holcombe wrote three songs that were performed in the film: "Joy Ride", "The Zombie Stomp" and "You Are Not a Summer Love." Gary Robert Jones and Ronnie Linares, both of the Del Aires (a Paterson, New Jersey rock band who play themselves in the film, wrote one song together, "Drag," and one song each individually: "Just Wigglin' 'n' Wobblin'" (Jones) and "Elaine" (Linares). The Del Aires performed all six songs in the film.
Шығару
Фильмді 20th Century Fox компаниясы таратты. 2018 жылы ол Blu ray-де Severin Films компаниясы арқылы жарық көрді.
The movie was distributed by 20th Century Fox. In 2018, it was released on Blu ray by Severin Films.
Сыни жауап
"Партия жағалауының қорқынышы" киносы сыншылардың назарына ие болды және кино сыншыларының назарына ең нашар фильмдердің бірі болып келді. Фильмнің жарық көргеніне байланысты The New York Times журналының сыншысы: "Тенни туралы айтуға болатын ең бастысы - ол қандылыққа кедергі келтірмеген", - деп жазды. Дель Айрес орындаған музыкалық нөмірлерді теріс сынға алған Newsweek журналының шолуы оны алдыңғы он екі айдағы ең нашар фильм деп санады, мүмкін, бұл жағдайды қоспағанда. Фильмге қосымша жағымсыз пікірлер Томас Лисантидің "Голливуд серфі және жағажай фильмдері: бірінші толқын, 1959-1969" ("алпысыншы жылдардағы жағажай фильмдерінің ең нашарсы") және автор Стивен Кингтен ("фильмнің кішкентай ылғал пердесі") кітабында келді. Автор және кино сыншысы Леонард Мальтин фильмге "Бомба" деген баға берді, оны "ядролық қаруға қарсы алғашқы ескерту фильмдерінің бірі" деп атады, бірақ оның хабарды жеткізе алмағанын айтты. Фильм сыншысы Майкл Медвед фильмді өзінің "Барлық уақыттың ең нашар елу фильмі" және "Алтын күркіре сыйлығының ұлы" деген кітаптарына енгізді. Соңғы кітап фильмді "Елдегі ең нашар жағажай фильмі" деп таныды. Медвед фильмге жағымсыз пікірлер айтылғанмен, оны жаман фильмдерге деген қызығушылығының катализаторы деп атады және "Партия жағажайындағы қорқыныш" фильмін "жақсы жаман фильм" деп сипаттады. Джо Мейерс Стамфорд Адвокатының Хёрст газетінде Дел Теннидің өлімі туралы былай деп жазды: "Коннектикутте өзінің Эд Вуд деген актері, режиссері және кәсіпкері бар еді. Ол 1960 жылдары Стамфорд ауданында шын мәнінде қорқынышты фильмдер сериясын жасаған.
The Horror of Party Beach has received substantial critical attention, and has been recognized by film critics as one of the worst films of all time. Upon the film's release, a reviewer for The New York Times wrote, "The most to be said for [Tenney] is that he has not stinted on the gore," and a review in Newsweek, which was negatively critical of the musical numbers performed by the Del Aires, considered it the worst film in the previous twelve months, with the possible exception being Blood Feast. Additional negative commentary on the film has come from Thomas Lisanti in his book Hollywood Surf and Beach Movies: The First Wave, 1959–1969 ("by far the worst of the sixties beach films") and the author Stephen King ("an abysmal little wet fart of a film.") Author and film critic Leonard Maltin awarded the film a "BOMB" rating, calling it "one of the earliest anti nuclear warning films", but also stated that it failed to get its message across. Film critic Michael Medved included the movie in his books The Fifty Worst Films of All Time and Son of Golden Turkey Awards. The latter book recognized the movie as "The Worst Beach Movie Ever Made". Despite giving it a negative reception, Medved cited the film as the catalyst of his fascination for bad movies and described The Horror of Party Beach as a "good bad movie." Joe Meyers in the Hearst newspaper blog for the Stamford Advocate wrote upon the death of Del Tenney: "Connecticut had its own Ed Wood, an actor, director and entrepreneur named Del Tenney who made a series of truly awful pictures in the Stamford area during the 1960s, the most notorious of which is Horror of Party Beach, a 1964 drive in quickie about an atomic mutation that terrorizes Stamford."
Танымал мәдениетте
Пунк тобы Sloppy Seconds 1989 жылы шыққан Destroyed альбомы үшін әндерінің бірін осы фильмнің атымен атады. "Партия жағажайларының қорқынышы" сегізінші маусымда (1997) американдық комедиялық телесериал Mystery Science Theater 3000 (MST3K) эпизодында көрсетілген. 2016 жылы "Шай! Factory MST3K эпизодын сериалдың "XXXVII томы" DVD жинағының бөлігі ретінде шығарды, сонымен бірге Адамдық дубликаторлар, Бронкстен қашу және Нептун ер адамдарының шабуылы. Пол Чаплин шоудың жазу тобы The Del Aires-ті фильмдегі бірнеше жарқын нүктелердің бірі деп тапқанын және оларды мазақтауға қарамастан, олар топты "жақсы топ" деп ойлады деп мәлімдеді.
The punk band Sloppy Seconds named one of their songs after the movie for their 1989 album Destroyed. The Horror of Party Beach was featured in an eighth season (1997) episode of Mystery Science Theater 3000 (MST3K), an American television comedy series. In 2016, Shout! Factory released the MST3K episode as part of the "Volume XXXVII" DVD collection of the series, along with The Human Duplicators, Escape from the Bronx, and Invasion of the Neptune Men. Paul Chaplin stated that the writing team for the show found The Del Aires to be one of the few bright spots in the movie, and despite their mocking, they thought the group to be a "darn good band."