Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Scenes from an Italian Restaurant" - Билли Джоэлдің 1977 жылғы "The Stranger" альбомындағы ән. Бұл "Жоелдің Нью-Йорктегі өмірге қатысты ерекше байқауы" деп сипатталған. 2021 жылы Rolling Stone журналы оны барлық уақыттағы 324-ші ең керемет ән деп атады. Әнді American Songwriter "жеті минуттық эпос" деп сипаттады.
"Scenes from an Italian Restaurant" is a song from Billy Joel's 1977 album The Stranger. It has been described as "a characteristic Joel observation on New York life." In 2021, Rolling Stone magazine ranked it the 324th greatest song of all time. The song was also described as "a seven minute epic" by American Songwriter.
Шығару
Ол ешқашан сингл ретінде шығарылмағанымен, Джоэлдің жанкүйерлері мен сыншылар арасында ең танымал композицияларының бірі болды. Ол оның жинақ альбомдарының көпшілігінде кездеседі және жан-жақты сүйікті. Бір сұхбатында Джоэл The Beatles альбомының Abbey Road альбомының екінші жағын оның негізгі музыкалық әсерлерінің бірі ретінде атады. 7 минут 37 секундта Джоэлдің рок музыкасының ең ұзақ студиялық түсірілімі, оны тек тікелей эфирлер мен Джоэлдің 2001 жылғы классикалық Fantasies & Delusions альбомынан бес трек қана басып өтті. Джоэл алғаш рет әнді Нью-Йорк штатындағы Лонг-Айленд университетінің C. W. Post кампусында 1977 жылы 6 мамырда орындаған кезде, ол оны жақын маңдағы Сайосет ауылында орналасқан Кристианоның мейрамханасына арнады. Алайда, 2012 жылы Джоэл бұл "Нью-Йоркте ойнағанда "Янкилер" деп айтумен бірдей болды" деп мойындады және ол жергілікті мекемеге тек алғыстарды алу үшін сілтеме жасады. Кейін ол бұл жолды "бірнеше орыннан" шықты деп мәлімдеді: Нью-Йорктегі Карнеги залынан қарама-қарсы Батыс 57-ші көшедегі Фонтана ди Треви және Мальбери көшесіндегі Бенито Тоу (немесе мүмкін Ил Кортиль) Мальбери көшесінде Маленькая Италия, Манхэттен.
Although never released as a single, it became one of Joel's most celebrated compositions among fans and critics alike. It appears on most of his compilation albums and is a live favorite. In an interview, Joel cited the second side of The Beatles' album Abbey Road as one of its primary musical influences. At 7 minutes and 37 seconds, it is the longest of Joel's rock music studio cuts, only surpassed by live recordings and five tracks from Joel's 2001 classical album Fantasies & Delusions. When Joel first performed the song, at the C. W. Post Campus of Long Island University in New York state on May 6, 1977, he dedicated it to Christiano's restaurant (now closed) in the nearby hamlet of Syosset. However, in 2012 Joel admitted this "was like saying 'Yankees' when you're playing in New York," and that he referenced the local establishment merely to gain applause. Later, he stated that the track was inspired by a "couple of places": Fontana di Trevi on West 57th Street, opposite Carnegie Hall in New York city, and Benito Two (or possibly Il Cortile) on Mulberry Street in Little Italy, Manhattan.
Құрастыру және талдау
"Бір-біріне қарасты әр түрлі музыкалық идиомалардың мұқият және сауатты жапсырылуы" трек іс жүзінде үш түрлі шығарманың (әрине аяқталмаған әндердің фрагменттері) қосындысы болып табылады. Джоэлдің айтуынша, ол "жеті рет ойналған" бір композиция ретінде жазылған, өзі және басқа музыканттар студияда бірге ойнаған. Ол бірінші тұлғада итальяндық ресторанда қайта қосылған екі сыныптастың сахнасын бейнелейтін жұмсақ, мелодиялық фортепиано балладасы ретінде басталады. Бұл сабақтан кейін, сыныптастар бір-бірінің өмірін біліп, естеліктерін еске ала бастаған кезде, джаз әсерімен жасалған жеңіске жететін және жылдамдықты бөлімге айналады. Кларнет, тромбон, туба және саксофон сололары кейін рок-н-ролл бөліміне (Жоел оны "Бренда мен Эддидің баладасы" деп атайды) әкеледі. Бұл бөлімде орта мектепте оқыған сүйіктілер туралы үшінші тұлғада әңгімеленеді, олар жас некеге тұрып, тез ажырасады. Ән 5 бөлімнен тұрады (Кіріспе, Транзиция және Диксиленд Джаз, Пиано Соло, Бренда мен Эдди балладасы, Отро), әрқайсысы бөлек уақытқа созылады. Содан кейін темп баяулайды, өйткені ән бірінші бөлімнің стиліне қайта оралады және екі бөлім сүйіспеншілікпен, бір кейіпкер "Мен сені кез-келген уақытта / біздің итальяндық мейрамханада кездестіремін" деп ескертеді.
A "careful and considerate juxtaposition of different musical idioms," the track is effectively a medley of three distinct pieces (actually fragments of unfinished songs). According to Joel, it was recorded as one composition in "about seven takes," with himself and the other musicians playing together live in the studio. It begins as a gentle, melodic piano ballad depicting, in the first person, a scene of two old classmates reuniting in an Italian restaurant. This segues into a triumphant and uptempo jazz influenced section as the classmates catch up with each other's lives and begin to reminisce. Clarinet, trombone, tuba and saxophone solos then lead into a rock and roll section (which Joel calls "The Ballad of Brenda and Eddie"). This section tells a story in the third person about high school sweethearts who were an "it" couple, who marry young and quickly divorce. The song consists of 5 parts (Introduction, Transition and Dixieland Jazz, Piano Solo, The Ballad of Brenda and Eddie, Outro), each lasting a separate amount of time. The tempo then slows as the song transitions back to the style of the first section and the two part fondly, with one character remarking "I'll meet you anytime you want / At our Italian restaurant."
Кіріспе (итальяндық мейрамхана) (0:001:43)
Ән орта баллада стилімен (70 б/м) баяндамамен басталады. "Ақ шарап, қызыл шарап" деген алғашқы жолдар бірінші тұлғада айтылып, итальяндық мейрамхананың сахнасын құрады. Джоэлдің өзі бұл оқиғаның достарымен бірге өткен жақсы күндер туралы еске түсіріп, әңгіме құрастыру үшін қолданылатынын айтты. "Мен сені қалаған кезде кездестіремін / біздің итальяндық мейрамханада" деген жолдар осы бөлімді аяқтап, Ричи Каннатаның тенорлық саксофонда ойнаған саксофон солосына ауысады. Бұл сурет мейрамханаға кіргеннен бастап, әңгімеге дейін өтетін кезең ретінде қолданылады. Сопрано саксофоны әуенін туба, кларнет және тромбон сияқты дәстүрлі Диксиленд аспаптарымен ойнайды.
The song starts with a piano introduction in the style of a medium ballad (70 bpm). The first lines "A bottle of white, a bottle of red" are told in a first person and set up the scene of an Italian restaurant. Joel himself remarked that this is used as a framing story, with friends reminiscing on the good old days. The lines "I'll meet you anytime you want / In our Italian restaurant" ends this section and transitions to a saxophone solo played by Richie Cannata on a tenor saxophone. It is used as a transition piece between entering the restaurant and the discussion. A soprano saxophone melody is played over traditional Dixieland instrumentals such as tuba, clarinet, and trombone.
Пианино соло (2:483:02)
Пианино солосы - итальяндық мейрамхананың және олардың мектептегі күндерінің арасындағы ауысу ретінде пайдаланылатын жылдам өлең. Джоэл бас аспаптарында октаваларды ауыстырып, оң қолмен төмен қарай қарайтын күйді ойнайды.
The piano solo is a fast paced piece used as a transition between the framing story of the Italian restaurant and their high school days. Joel uses alternating octaves in the bass and plays a descending melody in the right hand.