Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1958 жылы туған) Рой МакДонау (1958 жылы 16 қазанда туған) - ағылшын футбол лигасының бұрынғы кәсіби футболшысы және менеджері.
English football player and manager (born 1958)
Roy McDonough (born 16 October 1958) is an English former professional football player and manager in the English Football League.
Ойын мансабы
Рой Макдоноу Солихалл қаласында дүниеге келген, ол төрт ағайынның бірі және Газ Макдоноудың егіз баласы. Ол спорттық отбасынан шыққан, ағасы Фред Харрис, ол "Бирмингем Сити" клубының капитаны болған. Оның әкесі Джеймс Бат-Сити клубында ойнап, киім дүкенінің иесі болған. Макдоноу, Бірмингем мектептері мен Уорвикшир округі мектептерінің командаларының үздік бомбардирі болғаннан кейін, өзінің егіз баласымен бірге Астон Вилламен мектеп формаларына қол қойды. Алайда, 1975 жылдың наурызында, 16 жасында, ол Бирмингем мектептерінің кубогының финалында төрешіге соққы бергені үшін алты айға футболдан шығарылды. Оған менеджер Рон Сондерс кәсіби шарттар ұсынған жоқ. Ол өзінің отбасылық байланыстарын Бірінші дивизиондық "Бирмингем Сити" клубында сынақ жеңіп алу үшін пайдаланды және екі сынақ ойында төрт гол соққаннан кейін 18 айлық тәжірибеге қол қойды. Ол клубпен кәсіби формаға қол қойды және 1977 жылы 7 мамырда "Рокер Паркте" "Сандерлендке" 1:0 есебімен жеңіліспен Футбол лигасында дебют жасады. Ол Колчестерге барып, 88 ойын өткізіп, Лейер Роудтағы алғашқы кезеңінде 24 гол соқты. 1984-1985 жылдар аралығында "Шримперс" сапында 22 кездесуде 4 рет гол соқты. 1985-1986 жылдары Макдоноу алдымен Эксетер Ситиге (21 кездесу, 1 гол) және кейін Кембридж Юнайтедке (32 кездесу, 5 гол) ауысып, кейін Рутс Холл мен Саутхендке оралды. Саутхендтегі екінші кезеңінде ол кейбір жанкүйерлер үшін құрметті кейіпкерге айналды. 186 кездесуінде 30 рет гол соқты, бірақ көпшіліктің кейбір бөлігі оның ойын стиліне әрдайым құштар болған жоқ. 1990 жылдың қыркүйегінде футбол конференциясына түскен Колчестер Юнайтедке ойыншы ретінде оралды. Екінші маусымда ол футболшы-менеджер ретінде Конференция және ФА Трофи қос жеңімпазы кампаниясында 29 гол соққан, одан кейін Футбол лигасында тағы 63 кездесу өткізіп, 16 рет гол соқты. 1994 жылы бас бапкер болып қызметінен босатылып, "Дэгенхэм" және "Редбридж" клубтарына ауысты.
Roy McDonough was born in Solihull, he was one of four brothers and a twin to Gaz McDonough. He came from a sporting family, and had an uncle Fred Harris, who captained Birmingham City. His father, James, played for Bath City and owned a dress shop. McDonough signed schoolboy forms with Aston Villa, along with his twin, after becoming top scorer for the Birmingham schools and Warwickshire county school teams. However, in March 1975, at the age of 16, he was handed a six month suspension from competitive football for throttling a referee in the final of the Birmingham Schools Cup. He was not offered professional terms by manager Ron Saunders. He used his family connections to win a trial at First Division club Birmingham City, and was signed to an 18 month apprenticeship after he scored four goals in two trial games. He went on to sign professional forms with the club, and made his debut in the Football League in a 1–0 defeat to Sunderland at Roker Park on 7 May 1977. He went on to Colchester to make some 88 appearances, scoring 24 goals in his first spell at Layer Road before moving to local rivals Southend United in 1983. In 22 appearances for the "Shrimpers" between 1984 and 1985 he scored 4 times. Between 1985 and 1986 McDonough moved first to Exeter City (21 appearances, 1 goal) and then Cambridge United (32 appearances, 5 goals) before returning to Roots Hall and Southend. In his second spell at Southend, he became to some fans a cult hero. In around 186 appearances he scored 30 times, however certain sections of the crowd were not always enamoured with his playing style. In September 1990 he returned to Colchester United, who had been relegated to the Football Conference, as a player. In his second season, he top scored with 29 goals in a Conference and FA Trophy Double winning campaign as player manager, before making another 63 Football League appearances and scoring 16 times. He was sacked as manager in 1994 and joined Dagenham & Redbridge, moving on to Chelmsford City, where he made three league appearances, amongst others.
Басқарушылық мансап
Рой 1991-1992 жылғы маусымда Ян Аткинстің 1991 жылдың жазында кетуінен кейін Колчестер Юнайтед клубында менеджерлік лауазымға ие болды және оларды Футбол конференциясы мен ФА кубогының "қос еселігіне" жетелеп, оларды толық Футбол лигасына қайтару арқылы Солтүстік Эссекс клубында аңыз мәртебесіне ие болды. Өзінің басқару кезеңінде Макдонау Мартин О'Ниллдің Уайкомб Уондерерспен болған қатал бәсекелестікті жандандырды. Бұл екі клубтың да лигадан тыс "жоғарғы ұшу" кезеңінде пайда болды. Уайкомб пен Колчестер өздерінің шағын лигасында ойнаған кезде (екі клуб та жақын бәсекелестерінен 21 ұпайға алда аяқтады), Биг Рой кейде Уайкомб ойыншылары мен қызметкерлерін мазақтап, оларды спортшы сияқты емес тактикамен қарсы алды. 1992 жылы Адамс Паркте өткен конференциялық чемпионаттың шешуші матчы кезінде Колчестер Юнайтед хулигандары үй жақтастарына шабуыл жасаған оқиғаға қатысты ол: "Бейбітшілік үшін екеу керек, біреуі ұрып, екіншісі сол жерде тұрып, ұрып-соғылады" деп айтқан. Оның ойын күндерімен жалғасқан қарсыласу стилі, ақыр соңында оны Колчестерден кетіп, Дагенхэм мен Редбридж, Челмсфорд Сити, Канви Айленд, Хейбридж Свифтс, Бишоп Стортфорд, Брейнтри Таун және Харвич пен Паркестонмен қатар басқалармен лигадан тыс саптарға көшкен.
Roy took the managerial position at Colchester United for the 1991–92 season, following Ian Atkins' departure in the Summer of 1991 and achieved legendary status at the North Essex club by guiding them to a Football Conference and FA Trophy 'double', promoting them back into the full Football League. During his period in charge, McDonough stoked the bitter rivalry with Martin O'Neill's Wycombe Wanderers that had developed during both clubs' time in non league's 'top flight', culminating in the dramatic promotion season of 1991–92 when Colchester advanced into Division Four on the last day via a superior goal difference. While Wycombe and Colchester played out a mini league of their own (both clubs finished some 21 points ahead of their nearest rivals) Big Roy had on occasions taunted the Wycombe players and staff and antagonised them by un sportsmanlike tactics. Commenting on an incident where Colchester United hooligans attacked home supporters during a Conference championship deciding match in 1992 at Adams Park, he was quoted as saying, "It takes two to fight, one to punch, the other to stand there and be punched." Arguably it was his confrontational style, carried over from his playing days, that ultimately saw him leave Colchester and move through the non league ranks with Dagenham & Redbridge, Chelmsford City, Canvey Island, Heybridge Swifts, Bishop's Stortford, Braintree Town and Harwich and Parkeston amongst others.
Ойын стилі
Биік, күшті форвард (бірнеше рет орталық жартылай қорғаушы ретінде ойнаса да) футболдың "қатты адамдары" ретінде танымал болды және ойынның физикалық аспектілерінен сирек қашады. Нәтижесінде ол карьерасында ең көп жұмыстан босатулар бойынша рекорд иегері болып табылады, 22, ал Футбол лигасында қызыл карточкалар үшін - 13, бұл ол Стив Уолшпен бірлесіп иеленген қызғанышсыз белгі.
A tall, imposing forward (though he played as an orthodox centre half on a number of occasions) he had a reputation as one of football's "hard men" and rarely shied away from the physical aspects of the game. As a result, he is the record holder for the most dismissals in a career, 22, and for red cards in the Football League, 13, an unenviable mark that he holds jointly with Steve Walsh.
Кейінгі өмірі
2012 жылдың тамызында ол өзінің автобиографиясын жариялады, Red Card Roy, оны Берни Френд жазды.
In August 2012 he published his autobiography, Red Card Roy, which was ghost written by Bernie Friend.