Кіріспе

Неміс тарихшысы Отто Хинце (27 тамыз 1861 - 25 сәуір 1940) - неміс мемлекеттік басқару тарихшысы. Ол Берлин университетінде саяси, конституциялық, әкімшілік және экономикалық тарих профессоры болды. Эрнст Тройльч пен Макс Вебердің ықпалымен ол батыс институттарының сабақтастығы мен ұтымдылығын атап көрсетті.

Өмірбаян

Хинце Померания провинциясындағы Пирциц (Пирцице) деген шағын қалада мемлекеттік қызметкердің ұлы болып дүниеге келген. 1878-1879 жылдары Гинце Грайфсвальдта тарих, философия және филологияны оқыды. Бұл жерде ол Германия бауырластығына қосылды. Хинце 1880 жылы Берлинге келді және көп ұзамай 1884 жылы Юлиус Вайцзекердің басшылығымен Орта ғасыр тарихы бойынша диссертациямен докторлық дәрежесін алды. Ол 18-ғасырдағы Пруссияның әкімшілік файлдарымен айналысатын Густав Шмоллер басшылығымен Пруссия ғылым академиясының редакциялық жобасы "Acta Borussica" жобасына қосылды. 1910 жылы Пруссиядағы экономика мен әкімшілік ұйым туралы дереккөздердің жеті томы, егжей-тегжейлі тарихи түсініктемелермен жарияланды. 1895 жылы оның докторлық диссертациясын Трейцке және Шмоллер қабылдады; 1902 жылы жаңадан құрылған саяси, конституциялық, әкімшілік және экономикалық тарих кафедрасының профессоры. 1912 жылы Хинце өзінің шәкірті Хедвиг Гуггенхаймерге үйленді. Оның басты еңбектерінің бірі - Die Hohenzollern und ihr Werk (Гохенцоллерндер және олардың мұрасы) 1915 жылы Пруссияның Гогенцоллерндер әулеті билік құрған мерейтойына тапсырыс бергеніне қарамастан, маңызды және жақсы зерттелген ғылыми еңбек болып саналады. 1920 жылы Хинце денсаулығына байланысты университеттен зейнеткерлікке шықты. Нацистік партия билікке келгеннен кейін Хинце баспадан шығып, 1933 жылы Альберт Эйнштейннің Пруссия ғылым академиясынан шығарылуына қарсы шыққан жалғыз мүше болды. 1938 жылы Хинце 1914 жылдан бері мүшесі болған Академиядан кетті. Оның әйелі, Хедвиг Хинце (туған: Хедвиг Гуггенхаймер), Германияның тарихта докторлық дәрежесін алған алғашқы әйел және Берлин университетінің (Фридрих Вильгельм университеті) тарихтағы алғашқы әйел профессоры, өзінің еврейлік тамыры мен солшыл сезімдері үшін көп ұзамай Фридрих Вильгельм университетінің оқытушысы лауазымын жоғалтты және ақырында 1939 жылы Нидерландыға қашуға мәжбүр болды. Отто Хинце бұл бөлінуден бірнеше ай ғана аман қалды. 1942 жылы оның әйелі нацистердің өлім лагеріне жер аударылудан гөрі өз-өзіне қол жұмсады.

Мұра

1960 жылдан бастап Гинце шығармашылығының терең зерттеулері жүргізілді, бұл туралы Герхард Острайхтың егжей-тегжейлі жаңа жұмысы білдіреді. Тарихшылар Юрген Кокка мен Феликс Гилберт өз пікірлеріне сәйкес, ол Германия империясы мен Веймар республикасының ең маңызды неміс тарихшысы болуы мүмкін. Хинце мемлекет құру әдебиетіндегі ықпалды тұлға болып саналады, әсіресе "соғысшыл" мемлекет құру теориясын жақтаушылар арасында. Соғыс теориясы бойынша, соғыс және соғыс дайындығы қазіргі еуропалық мемлекеттің дамуында басты себепші рөл атқарды.

Ағылшын тілінде

Отто Хинцедің тарихи очерктері, ред. Феликс Гилберт. Оксфорд университетінің баспасы, 1975 жыл.